[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 87 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.87 - ปราชญ์เทพ, สงสารโรงเรียนที่หนึ่ง


"เอาล่ะ! ถล่มมัน!"

นักเรียนชายที่เหมือนจะเป็นคนนำโรงเรียนที่หนึ่ง ออกคำสั่งทันทีที่กรรมการให้สัญญาณ

นักเรียนอื่นต่างพยักหน้าพร้อมเพรียง...

"พลังเพลิงซึ่งสถิตย์ในร่างกาย,--"

แล้วเริ่มร่ายกัน

....อืม

ก็คาดหมายไว้อยู่ แต่มาแบบนี้จริงๆแฮะ

รู้สึกสงสารชะมัด ที่ต้องมาสู้กับนักเรียนโรงเรียนเรา

"อ๊ากกกกกกก!"

"ร-ไร้ร่ายรึ?!"

ก็ตามที่คิด, โดนนักเรียนโรงเรียนที่สองปล่อยเวทใส่ ก่อนที่จะร่ายเสร็จซะอีก

ที่โจมตีไป เป็นสี่คนซึ่งไม่ใช่ตราไร้ค่า

...ถึงงั้นก็เหอะ, ทั้ง 4 คนนี่ ก็ไม่ใช่ว่าเป็นเหล่าอัจฉริยะด้านเวทมนต์หรอก

นักเรียนที่เก่งๆกว่านี้ ยุ่งอยู่กับการถลุงมิธริลโน่น

ดังนั้น, ถึงจะยิงเวทได้ไว แต่ก็จัดการไปได้แค่ราว 20 คน

เพราะศัตรูมี 150 คน, เลยไม่ได้เด็ดดวงอะไร

นักเรียนตราน้อยนิดสองคน ยิงได้อีกครั้ง ก่อนที่ฝ่ายโรงเรียนแรกจะร่ายเสร็จ, เลยจัดการไปได้อีกแค่ 9 คน 

เวทจากนักเรียนที่เหลือ 121 คน, นอกจากพวกที่ร่ายไม่สำเร็จ จึงยิงมายังนักเรียนโรงเรียนที่สองโดยพร้อมมูล--

แล้วก็หายไป

""""หาา....""""

นักเรียนโรงเรียนที่หนึ่ง ต่างตกใจจนพูดไม่ออกเมื่อเห็น

เหตุผลที่เวทหายไป ก็ง่ายๆ

นักเรียนตราไร้ค่า, เอชิล エシル, ซึ่งไม่ได้โจมตีมาจนบัดนี้ เป็นคนกางบาเรีย ตรงหน้าฝ่ายโรงเรียนที่สอง, ซึ่งป้องกันเวทที่ปล่อยมาจากคนได้มากกว่า 100

แล้วนักเรียนโรงเรียนที่สองคนอื่น ก็ยิงเวทออกจากหลังบาเรีย

เวทผ่านบาเรียไป แล้วไปถล่มใส่โรงเรียนแรก สร้างความวุ่นวายให้นักเรียนพวกนั้น 

"บาเรียนั่น ขี้โกงจริงๆแฮะ...."

"ของแบบนั้น กันได้เพราะเวทของศัตรูพลังต่ำหรอก"

【บาเรียเล็กอนุญาตจำกัด】  許可指定型小型結界

เวทบาเรียซึ่งกันทุกอย่างนอกจากเวทที่ปล่อยออกโดยคนที่ผู้ใช้นับว่าเป็นมิตร

เป็นเวทอันนึงที่ชั้นสอนให้ตัวแทน เพื่อการแข่งนี้, ซึ่งดูเหมือนไปได้สวย

ความจริงแล้ว, นอกจาการสู้ระยะประชิดแล้ว ตราไร้ค่ายังมีความเข้ากันกับเวทบาเรียขนาดเล็กได้ดี

ระยะของเวทบาเรียก็ดีพอจะปกคลุมเพื่อนพ้องได้

ผู้คนมักจะพึ่งพิงเครื่องมือเวทที่ทำโดยตรารุ่งโรจน์ หากเป็นการตั้งบาเรียขนาดใหญ่

"อย่าตื่นตูม! ศัตรูมีน้อย! บาเรียไม่มีประโยชน์เมื่อเข้าประชิดตัวหรอก!"

ท่าทางนักเรียนโรงเรียนที่หนึ่งบางคน จะยังมีสติอยู่

ถึงจำนวนจะน้อย แต่นักเรียนโรงเรียนที่หนึ่งบางคน ก็เริ่มตั้งตัวกันใหม่ และวิ่งเข้าหานักเรียนโรงเรียนที่สอง

--แต่ว่า, พลาดแล้วล่ะ ที่มาแบบนี้กับตราไร้ค่า

"ใช้แผน B!"

"รับทราบ!"

เอชิลบอกอีกสี่คน เมื่อเห็นโรงเรียนที่หนึ่งขยับตัว

นักเรียนอีกสี่คนนอกจากเอชิล ก็วิ่งออกจากระยะของเวทศัตรู

แล้วเอชิลก็ปลดบาเรีย กับเอาแท่งเหล็กออกจากกระเป๋าหน้าอก

"ฮึ่ม!"

เหวี่ยงใส่นักเรียนที่พุ่งมา

นักเรียนโรงเรียนที่หนึ่งโดนแท่งเหล็กกระเด็นไปไกลหลายเมตร และบาเรียที่ช่วยป้องกันตัวก็โดนทำลาย, โดนขจัดออกจากการแข่ง

ถ้าเป็นการต่อสู้จริง คงเป็นศพไปแล้ว

"พ-พลังอะไรกันน่ะ...."

"อสูร! พวกมันยังมีอสูรอยู่อีก!

นักเรียนโรงเรียนแรกตะโกนตกใจ เมื่อเห็นเอชิล ที่มีหุ่นปกติ ซัดนักเรียนอื่นกระเด็น

แต่นั่นก็แค่เสริมพลังกายเองนะ

เพราะการขุดดันเจี้ยน เป็นการฝึกที่ดี, เนื่องจากต้องใช้เวทมนต์ขณะขยับตัวอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน 

ถ้าฝึกเช่นนั้นแล้ว ทำได้ยังงี้ก็ไม่แปลก

นักเรียนปีหนึ่งส่วนมากตอนนี้ ก็ระดับกลางๆไปทางสูง, ล่ะมั้ง

เป็นการอัดฝ่ายเดียวแล้ว

นักเรียนโรงเรียนแรกโดนเอชิลซัด โดยไม่มีโอกาสแม้จะร่าย แล้วก็โดนเวทโจมตี จนยอมแพ้ไปทีละราย

แล้ว, เมื่อนักเรียนโรงเรียนที่หนึ่งโดนจัดการหมด โดยที่ยังผ่านไปไม่ถึง 5 นาที--

"จบการแข่ง! ผู้ชนะ, โรงเรียนที่สอง!"

กรรมการประกาศเสียงก้อง ในสนามที่เงียบงัน




NEKOPOST.NET