NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.86 - ปราชญ์เทพ, มองทะลุความลวง


--สองวันหลังจากนัดหมายการแข่งประลองแล้ว

 ผู้อำนวยการ, อิริส แล้วก็ชั้น ไปสู่สนามด้วยกันกับตัวแทนซึ่งเลือกมาจากผู้สมัครแล้ว

ชั้นกะจะเปลี่ยนตัวแทน เอาอิริสเข้าซะด้วย หากศัตรูดูอันตราย...

"อิริส"

"อืม!"

"ดูท่าจะไม่จำเป็นที่อิริสต้องออกโรงนะ"

ชั้นรู้สึกปฏิกิริยาพลังที่ดูเหมือนจะเป็นตัวแทนจากฟากโรงเรียนที่หนึ่ง ด้วย【ตรวจจับการไหว】 เลยรู้ว่าไม่มีปีศาจอยู่

ก็พวกมันคงไม่มีเหตุผลจะปลอมตัวป็นมนุษย์มาเข้าร่วมนี่นะ

"เข้าใจแล้ว!"

ผู้อำนวยการดูโล่งใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินยังงี้

ก็เข้าใจความรู้สึกอยู่หรอก

บาเรียที่นี่ คงทนไม่ไหวหากอิริสเอาจริง....

"ท่าทางแกจะยังไม่หนีหางจุกตูดนะ!"

เฟย์กัสมา ระหว่างที่เราคุยกัน

"เออดิ ก็ไม่จำเป็นต้องหนีนี่หว่า.... แล้วนี่แกกลัวแพ้โรงเรียนที่สองจนเครียดมากสินะ เห็นหัวแล้วชัดเจนเลย

ชั้นชี้หัวเฟย์กัส

ดูเหมือน 【ขจัดสูญรากผม】 จะไปได้สวย เพราะหัวเฟย์กัสสะท้อนแสงเงาวับเลย

เฟย์กัสหน้าแดงเมื่อได้ยิน

"นี่ไม่ใช่หัวโล้นเว้ย! ข้าโกนหัวต่างหาก! ไอ้ชั้นต่ำอย่างแก ไม่เข้าใจแฟชั่นหรอก!"

"...หึม"

ชั้นพ่นลมกับข้อแก้ตัวเฟย์กัส

ไม่ต้องตอแหลก็ได้นะนาย, ก็คนร้าย อยู่ตรงหน้านี่ไง

"ห้ามหัวเราะนะ! --เรื่องผมข้าพอได้แล้ว! ไอ้พวกชั้นต่ำ เตรียมตัวแทนมาพร้อมรึยัง! ของข้าพร้อมแล้ว!"

เฟย์กัสชี้ไปที่ฝูงนักเรียนที่หนึ่งข้างหลัง

รวมทั้งสิ้น 152 คน

"...ท่าทางจะเกณฑ์กันมาเยอะเลยนะ"

"เฮอะ ข้าบอกแล้วว่าไม่ต้องมากขนาดนี้ก็ได้ กะอีแค่สู้กับโรงเรียนที่สอง, แต่มีคนสมัครเยอะ ก็เลยเอามาทั้งหมด เว้นเฉพาะไอ้ที่ไม่ได้ความ, แล้วของแกล่ะ--"

"ไม่ต้องห่วง เราพามาแล้ว, ทางนั้นไง"

ผู้อำนวยการแสดงตัวแทนของเราที่ด้านหลัง

ตัวแทนเรา มีตราไร้ค่าคนนึง, ตราสามัญสองคน, กับตราน้อยนิดอีกสอง

เหตุผลที่ไม่มีตรารุ่งโรจน์เลย เพราะตอนนี้ขาดแคลนอย่างหนัก จนย้ายแรงงานออกมาร่วมสู้ไม่ได้เลย ไม่ใช่เพราะไม่เหมาะกับการต่อสู้หรอกนะ

แต่ไหนแต่ไร, ถ้าเรามีตรารุ่งโรจน์พอ ก็ไม่ต้องขอความร่วมมือจากโรงเรียนที่หนึ่งหรอก

"...ห้าคน? นี่จะบอกว่าโรงเรียนที่สอง ให้สู้แค่ห้าคนรึ?"

เฟย์กัสว่าอย่างไม่อยากเชื่อเมื่อเห็นจำนวนตัวแทน

อืม ชั้นเข้าใจความรู้สึกนะ

ชั้นเองก็รับไม่ได้กับจำนวนนี้เช่นกัน

ห้าคน เป็นจำนวนที่ตัดสินจากการเจรจาต่อรองระหว่างชั้นกับผู้อำนวยการแล้ว

"ใช่, ห้าคนดูจะแปลกๆสินะ แต่นี่เป็นความต้องการของผู้อำนวยการ เลยต้องมาเยอะขนาดนี้, ไม่งั้นพี่แกไม่ยอม"

"จะดูยังไง ให้นักเรียนแค่สองคนมาสู้อย่างที่มาติอัสเสนอ ก็ไม่ได้หรอกนะ นี่แค่ไม่เลือกตรารุ่งโรจน์ก็มากพอแล้ว"

"ก็ให้ไปฝึกงานอย่างอื่น ดีกว่ามาลงแข่งที่ผลมันชัดเจนตั้งแต่ก่อนสู้อยู่แล้วนี่นา เสียเวลาเปล่าๆ"

ถ้าเป็น 2 ปะทะ 150, ก็จะได้เป็นโอกาสฝึกปรือฝีมือต่อสู้กับฝูงชนได้บ้าง ถึงอีกฝ่ายจะปวกเปียกแค่ไหนก็เหอะ

แต่ถ้าเอานักเรียนตอนนี้ของโรงเรียนที่สองจำนวน 5 คน มาปะทะกับโรงเรียนที่หนึ่งจำนวน 150 คน มันก็แค่กลั่นแกล้งรังแกคนอ่อนแอเท่านั้นล่ะ

"นี่มึงจะเล่นตลกไปถึงไหนวะ--พอซักที! เริ่มแข่งเลย! เดี๋ยวก็ได้เห็นผลกันแล้ว!"

"...นั่นสิ เริ่มเลยแล้วกัน"

ไว้แข่งจบค่อยคุยกันอีกก็ได้

 

 

--ซักพัก

นักเรียนของทั้งสองโรงเรียน ก็เผชิญหน้ากันที่กลางสนาม

นักเรียนโรงเรียนที่หนึ่ง เหมือนจะสบายๆประมาทกันไป

คนที่อาการหนัก เหมือนจะเริ่มฉลองชัยชนะล่วงหน้าแล้วด้วย

ส่วนนักเรียนโรงเรียนที่สอง ต่างกันตรงที่ดูไม่ประมาท แม้จะผ่อนคลายตัวก็ตาม

คือ ตัดสินใจและจองสถานที่ฉลองชัยชนะกันไว้ก่อนแล้วสินะ เลยไม่ต้องมัวคุยเรื่องนั้นแล้ว

"ทั้งสองฝ่าย, เงียบๆซะ!"

แล้วกรรมการชาย ก็ออกเสียง

"เริ่มการแข่งได้!"




NEKOPOST.NET