NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.71 - ปราชญ์เทพ, ถูกมองเป็นของเก๊


『...หะ? การปกปิดหายไปแล้ว.. ยิงได้ไหมอ่ะ?』

อัลมาที่ได้รับลูกธนูจากรูรี่ ถามชั้นอย่างงงๆ เมื่อเห็นการปกปิดของเอลฮาร์ดถูกเอาออกไป

『อื้ม รีบเลยก็ดี เดี๋ยวมันจะรู้ตัวว่าเวทปกปิดหายไปแล้ว หากมัวรีรอ』

เราติดต่อกันผ่านเวทสื่อสาร 通信魔法, ซึ่งดูจากมุมของปีศาจ คงเหมือนเรายืนเอ๋อไม่เจอศัตรูกันอยู่

แต่ถ้าปล่อยไว้ มันก็จะรู้ตัว

『ข...เข้าใจแล้ว!』

อัลมาตั้งธนู แล้วก็ยิงเอลฮาร์ด

เห็นเช่นนั้น เอลฮาร์ดก็ล้มลงแบบแปลกๆ และหลบลูกธนูได้เฉียดฉิว

ดูเหมือนอัลมาจะไม่ได้ใส่ 【เอนชานต์นำวิถี】 นะ

『ถึงแม้ศัตรูจะดูหน้าโง่ๆ แต่ก็ควรเอนชานต์นำวิถีเสมอ มันอาจจะหลบแบบเมื่อกี้ได้ไง』

『ขอโทษที, ก็รู้หรอก..... แต่ มันทำอะไรน่ะ』

อัลมาดูเอลฮาร์ดด้วยหน้ามึนๆ

เอลฮาร์ดไม่ได้พยายามจะโจมตีกลับ มันยังบิดตัวแบบตอนหลบธนูอยู่

ท่าทางจะคงท่าร่างเอาไว้ยากนะ, คอสั่นไปหมดแล้ว

ก็ถ้าแตะถูกลูกธนู ก็จะโดนพบว่าอยู่ตรงนั้นไง

แต่สายไปแล้วฟ่ะ

『มันคงพยายามไม่เผยตัวเอง, ดูสิ พยายามไม่ทำเสียงที่ฝีเท้าด้วย』

ดูเหมือนเอลฮาร์ดจะถึงขีดจำกัดแล้ว, มันขยับมือจากพื้นอย่างช้าๆเพื่อกลับคืนท่วงท่าเดิม

คงไม่คิดสินะ ว่าการปกปิดมันหายไปแล้ว, มองว่าอัลมาแค่ยิงสุ่มๆ

『แปลว่า, ยิงได้อีก!』

『คราวนี้จะเอาให้โดนเลย!』

ธนูที่อัลมายิงนำวิถีไป โดนหน้าเอลฮาร์ดซึ่งพยายามจะเอี้ยวหลบเต็มๆ

"...บ้าน่า! การปกปิดของข้าน่าจะสมบูรณ์แบบแท้ๆ!"

เอลฮาร์ดที่รับประทานลูกธนูไป ตะโกนด้วยหน้าแบบไม่อยากเชื่อ

"แกสิที่บ้า"

การปกปิดมันหายไปเป็นนาทีแล้วเว้ย

ถ้านี่นับว่าสมบูรณ์แบบ, ปีศาจคงห่วยแตกน่าดู....

หากปีศาจทั้งหมดเป็นเช่นนี้, ก็เข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมมนุษยชาติถึงยังไม่สูญพันธ์ุ

『หะ? ดูเหมือนไม่ได้ผลเลยอ่ะ...』

ถูกต้อง, ถึงเอลฮาร์ดจะดูตกใจ แต่ก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรจากลูกธนู

แม้จะมีเวทสนับสนุน แต่อัลมาในตอนนี้ยังขาดพลังที่จะฝ่าการป้องกันของปีศาจ

แต่, นี่เป็นไปตามแผนแล้ว

『ไม่ต้องห่วง, ได้ผลอยู่』

จะให้อัลมายิงผ่านการป้องกันของปีศาจคงยาก

เราเลยต้องพึ่งพลังของเวทที่ใส่เข้าไป

"...หืม? ทำไมไม่เข้ามาโจมตีล่ะ?"

เอลฮาร์ดทำหน้างงเมื่อมองชั้น

จากนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนมายิ้มเยาะ

"...อ้อ ยังงี้นี่เอง! อ่านขาดแล้ว!"

"อะไรล่ะ?"

"ถ้าแกเป็นมาติอัสตัวจริง ข้าคงตายไปนานแล้ว! แต่ว่า ข้ายังไม่ตาย! ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว! ก็คือแกไม่ใช่ไอ้อสูรร้ายมาติอัส! แกมันของเก๊!"

"...หา?"

คราวนี้ เป็นชั้นที่งงแทน

ไอ้ตรรกะเมากาวนี่มันอะไรกัน

"หิหิ.... คิดแล้วเชียวว่ามันแปลก, เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะมาถึงเขตของเราในเวลาสั้นๆ, มังกรที่ตรวจเจอก็ไม่มาโจมตีด้วย, มันต้องเป็นเวทภาพลวงตาอะไรซักอย่างแน่ๆ"

เอ่อ, มังกรที่ว่า ตอนนี้กำลังบินอยู่บนตึกนะ....

ด้วยตาเปล่า มีเพดานกั้นเลยมองไม่เห็น, แต่ 【ตรวจจับการไหว】 ก็รับรู้ได้อยู่นี่นา

"...รู้ว่าแกเป็นตัวปลอมแบบนี้ ก็ไม่ต้องซ่อนตัวแล้ว, ออกมา เอเรียส, มาฆ่าไอ้ตัวปลอมนี่ด้วยกัน!" エイリアス

เอลฮาร์ดเรียก แต่ก็ไม่มีการตอบสนอง

ก็นะ, ปีศาจอีกตัวที่ซ่อนอยู่ (ท่าทางจะชื่อเอเรียส) ไม่ได้โง่ขนาดนั้น

มันชำนาญการปกปิดกว่าเอลฮาร์ดด้วย, แล้วก็มีโอกาสสูงที่จะหนีออกไปแล้วโดยไม่ถูกตรวจพบ

"เอเรียสไม่ออกมา? ...อ้อ ข้าคนเดียวก็พอแล้วสินะ, ถูกเผงเลย!"

เอลฮาร์ดพุ่งเข้าใส่อัลมา

ชั้นขยับเข้ากันดาบ

--หนักแฮะ

ถึงจะบาดเจ็บอยู่, แต่ปีศาจก็คือปีศาจ

ดูท่าจะลำบากอยู่ ที่ชั้นจะกันโดยไม่เสริมพลัง

แต่ว่านะ, ถ้าชั้นอัดพลังสู้กับเอลฮาร์ด ก็ไม่นับเป็นการฝึกภาคสนามของอัลมากับรูรี่สิ, เพราะงั้น แบบนี้ดีแล้ว

『ชั้นจะเป็นกองหน้า, ทั้งคู่ ยิงปีศาจไปเรื่อยๆแบบเมื่อกี้』

『ข-เข้าใจแล้ว!』

『อื้อ!』

"...ชิ, ดาบข้าถูกกันรึ, ดูท่าไอ้ของเก๊ จะเก่งพอเป็นตัวแทนเจ้าอสูรกายได้อยู่...."

ชั้นเป็นตัวจริงนะเออ...




NEKOPOST.NET