[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 66 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.66 - ปราชญ์เทพ, เป็นที่หวาดกลัว


【ลมหายใจมังกร】 ไม่ได้มีไว้เพื่อทักทายคนสนิทนะ

"มาติคุง!"

ได้ยินเสียงอัลมากับรูรี่ตะโกนด้วย

『ลมหายใจมังกร』 เป็นการรวบรวมพลังเวทอันซับซ้อนและยอดเยี่ยม

แม้จะไม่ยิงเต็มพลัง แต่ก็มีพลังทำลายต่างระดับกับทุกสิ่งที่เจอมาจนบัดนี้

หากโดนเป้าหมาย ก็จะเป่าชั้น รวมถึงรูรี่กับอัลมา ไปจนไม่เหลือฝุ่นผงเลยล่ะ

แต่ว่า ไม่เป็นเช่นนั้นหรอก

ชั้นรีบคลุกและแทงพลังเวทเข้าใส่ลมหายใจซึ่งปล่อยออกมา

--แล้ว 『ลมหายใจมังกร』 ก็หายไปแทบจะทันทีที่แตะเวทชั้น

ก็นะ มันเปราะบางเมื่อส่วนอ่อนแอของพลังเวทถูกยิงใส่ด้วยไง

""《....เอ๋?》""

สองมนุษย์กับหนึ่งมังกร ประสานเสียงกันงง

《ลบลมหายใจมังกรด้วยเวทแบบนั้น.... อ-เอ่อ...》

《อะไร》

《หรือว่าจะรู้จักกับคนชื่อไกอัส? ที่ตายไปหลายพันปีก่อน สั่งเสียไว้ว่าจะไปเกิดใหม่....》

《แหงสิ, ก็ชั้นเนี่ยล่ะ ไกอัสเกิดใหม่》

《อี๊ยยย!?》

มังกรดำอิริส หดร่างถอยไปหลายก้าวเมื่อชั้นตอบ

《ขอโทดจิงๆไม่นึกว่าจะเป็นท่านไกอัสมาเกิดใหม่เป็นความเข้าใจผิดอย่างสูง......อย่าฆ่าแกงกันเลยน้า》

เอาหัวเอาปีกกองพื้น ร้องขอเมตตาภาษามังกรกันรัวๆซะแล้ว

เป็นพลังที่พอจะทำให้พื้นเป็นหลุมบ่อได้เลย เมื่อโขกหัวกับพื้น

ไอ้บทพูดเท่ๆแบบมังกรตอนก่อน หายไปไหนหมดฟะ

《...ไม่ต้องห่วง ไม่ได้มาฆ่า, หากทำตามชั้น ก็จะมีชีวิตต่อไปได้》

《จริงเหรอ?》

《เออสิ ถ้าอยากฆ่า ก็ฆ่าทิ้งไปนานแล้ว》

《อึ๋ยยยยย!?》

มังกรดำอิริสถอยไปอีกหลายก้าวอย่างกลัวๆ

พูดตามตรงนะ, ชั้นในตอนนี้ คงลำบากอยู่ ในการฆ่ามังกรตัวนี้......ถูกหวาดกลัวเกินจริง มันก็มีประโยชน์อยู่

ตอนนี้เลยขู่มันซักนิดหน่อย

《ที่จะให้ทำก็คือ....》

《จ-จะฉีกลอกเกล็ด.....ถลกหนังออกทั้งเป็นหรือ?》

《ผิดแล้ว คิดว่าชั้นเป็นใครกันฟะ?》

ต่อให้ชั้นฆ่าศัตรู, ก็ไม่ได้ชอบการทรมานอย่างไร้ประโยชน์หรอกนะ

《...นักสังหารมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ ซึ่งเชือดมังกรไปเกือบทั้งหมดไง?》

《นั่นก็ไม่ผิดหรอก, แต่มังกรมันมาหาเรื่องกับชั้นก่อนนี่หว่า》

《ก็ใช่หรอก, แต่...》

เหตุผลมัน.....คืออะไรแล้วหว่า

ลืมไปแล้ว แต่มันออกจะเป็นเรื่องโง่ๆอยู่

มังกรจำนวนมากมาโจมตีบ้านชั้น, ชั้นเลยอัดกลับ, แล้วสุดท้าย มังกรส่วนมากก็โดนสังหาร เว้นแต่ตัวที่ไม่ได้มาร่วมวง หรือยอมแพ้

สำหรับมังกรดำอิริสนั้น ต่างกับมังกรอื่น คือไม่ได้มุ่งร้ายอะไรต่อชั้น

ลงมือฉายเดี่ยวไม่เกี่ยวกับฝูง แล้วก็ดูไม่ได้มีความแค้นอะไรกับชั้นในอดีตชาติด้วย

《ไม่ได้มาด้วยเหตุผลน่าเบื่อแบบนั้นหรอก อยากจะไปฆ่าปีศาจน่ารำคาญน่ะ, แต่ระยะทางมันไกลเกิน แล้วเผอิญว่าเจอปฏิกิริยาพลังเวทที่เหมาะกับงานพอดี》

ชั้นแสดงตราที่มือให้อิริสดู

《อ้อ ตราที่ 4, ตราโปรดของไกอัสซัง ถึงจะรู้สึกว่าเป็นตราที่ไม่ควรให้อยู่ในมือไกอัสซังอย่างแรงก็เถอะ, ไม่ถนัดเวทเคลื่อนย้ายสินะ》

《ใช่เลย, แล้วชีวิตนี้ ชั้นชื่อมาติอัส เรียกยังงั้นเถอะ เรื่องมาเกิดใหม่ เป็นความลับจากมนุษย์คนอื่นนะ》

《รับทราบ!》

รู้สึกเหมือนถ้าเรื่องมาเกิดใหม่ความแตก จะดึงดูดปัญหาเอา

โดยเฉพาะ พวกองค์กรศาสนาที่ในอดีตชาติชั้นเอาแต่ห้ามเรื่องเวทมนต์ประเภทจิตวิญญาณ

ไม่รู้ว่าปัจจุบัน องค์กรศาสนานั่นเป็นไงไปแล้ว แต่ปิดบังเรื่องเกิดใหม่ไว้ดีกว่า

"มาติคุง! สถานการณ์เป็นไงแล้ว!?"

เสียงอัลมาส่งมา ระหว่างที่ชั้นคุยกับอิริส

ก็นะ, จู่ๆ มังกรก็ยิงเวทใหญ่ แล้วเวทก็หายไป ตามด้วยการก้มกราบของมังกร, เลยสงสัยสินะ

"ยังเจรจากันอยู่, แต่ไปได้สวยดี!"

《เอ่อ... ยังไม่ได้บอกว่าทำได้เลยนะ....》

มังกรดำอิริสพูดเหมือนจะไม่ยอมทำตามชั้นว่า

มันพูดด้วยภาษามังกร, แต่มังกรที่สูงขึ้นไปถึงระดับนึง จะเข้าใจภาษามนุษย์ได้ด้วย

แล้วก็นะ, มังกรตัวนี้ อยู่ในร่างมนุษย์ได้ด้วย, ถึงชั้นจะไม่เคยเห็นก็เหอะ

《หืม?》

แบบนี้ ข่มขู่อีกซักหน่อยดีไหมหว่า

ชั้นปั้นพลังเวทขณะคิด

《อึ๋ยยย!? ไม่ใช่, ไม่ใช่ว่าจะไม่ทำ แต่ทำไม่ได้น่ะ! ดูสิ ดูปีก!》

เมื่อเห็นชั้นปั้นพลังเวท มังกรดำอิริสก็ถอยตัวแล้วกางปีกให้เห็น

เป็นปีกที่สภาพพังๆในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

--พังทั้งร่างกายและพลังเวท




NEKOPOST.NET