[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 58 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.58 - ปราชญ์เทพ, ผนึก


หลังถอยออกจากระเบิดเพลิง, ชั้นใช้ 【ตรวจจับการไหว】 เพื่อดูสถานะของอชูริล

อชูริลทำอย่างที่ชั้นคาดเลย

ชั้นปิดเรื่องพลังเวทที่เหลือจากอชูริล

มันจึงยังไม่รู้ว่าพลังเวทชั้นถึงก้นบ่อแล้ว

การโจมตีของมันก็ถูกหลบ แถมยังโดนอัดข้างเดียว

จะบินตามใจก็ไม่ได้ เพราะมี【บอลควบคุม】, ยิ่งกว่านั้น 【บอลควบคุม】 ยังเป็นเวทที่ใช้ขึ้นมาได้อย่างทันทีทันใด

และเมื่อมันทำลาย 【บอลควบคุม】 ลงได้ในที่สุด

สถานการณ์เช่นนี้, อชูริลมีเพียงตัวเลือกเดียว

บินหนีให้เต็มแรง

และนี่ คือโอกาสทองที่ชั้นรอคอยอยู่

ชั้นใช้เวทที่เตรียมการไว้ก่อนแล้ว

เป็นคลื่นพลังเวทแบบไร้ความหมาย เหมือนกับ 【บังคับตรวจจับ】 ซึ่งไม่มีพลังอะไรเลย

และเป็นสัญญาณทำงานของ 【บอลอุดกัน】 閉塞球, ซึ่งซ่อนอยู่ในบรรดา【บอลควบคุม】, และไปติดกับปีกอชูริล ก็ทำงาน

"อ, อ๊ากกกกกกกก!!!!"

ได้ยินเสียงอชูริลกรีดร้องจากในเปลวเพลิง

【บอลอุดกัน】 เป็นเวทที่ต่อกับสายพลังเวทในพริบตา เพื่อทำให้กระแสพลังเวทแย่ลง, เดิมที เป็นแค่เวทที่ใช้เพื่อกลั่นแกล้งกัน

แต่หากมันทำงานตอนจะ 『บินอย่างเต็มแรง』 ซึ่งใช้พลังเวทกระจุกตัวกันอย่างมาก ก็เป็นอีกเรื่อง

สายพลังเวทแคบลง, พลังเวทที่สูญเสียทิศทาง ก็กระจายออกนอกลู่ทาง, บางกรณีอาจตายได้เลยนะเนี่ย

แน่นอน ชั้นเลือกเวลาเหมาะเจาะในการใช้มัน

【บอลควบคุม】 ที่ใช้สะท้อนเวท ก็เป็นแค่ตัวล่อเพื่อการนี้

"อึก, นี่, มัน...."

อชูริลร่วงลงไปขณะถูกไฟซึ่งตัวเองเสียการควบคุมเวทย่างสด

อย่างที่ชั้นบอกรูรี่กับอัลมาก่อนต่อสู้เลย

ถ้าพลังเวทชั้นไม่พอ, ใช้พลังของศัตรูก็ได้

เพื่อการนี้ จึงจงใจบอกศัตรูว่าชั้นสามารถลบเวทมันได้, แล้วก็เมินเฉยต่อการปกปิดเวทอันสุดจะไม่เนียน จนน่าอายที่จะเหลียวมอง

แถมการสั่งวงเวทให้ทำงาน ก็กินเวลานานซะจนชั้นหาวได้สามตลบ, จนต้องรอโดยไม่เข้าไปหยุดอย่างง่วงๆ

แต่ว่า, ชั้นไม่มีหน้าที่อะไรจะต้องตอบคำถามอชูริลแล้วล่ะ

เพราะไม่จำเป็นต้องโจมตีปิดฉาก ชั้นจึงปล่อยร่างกายให้ดิ่งลงมาตามธรรมชาติ และหันหลังให้อชูริล--ก่อนจะหันกลับมาอีกที

"....เรื่องนี้ยังรู้ตัวอีกรึ, ไอ้ปีศาจเอ้ย"

อชูริลสบถเมื่อเห็นสิ่งที่ชั้นทำ

ปีศาจนั้นมีเวทซึ่งจะสร้างมอนจำนวนมากได้โดยการแลกกับชีวิต

และอชูริลพึ่งจะใช้งานเวทที่ว่า

"เวทน่ารำคาญอีกแล้ว..."

ชั้นใช้ผนึกเวทลงบนเวทนั้นพลางบ่น

ปกติแล้ว คงยินดีอย่างยิ่ง เข้าไปตีมอนเล่นเลย, แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลา ชั้นเริ่มล่ามอนอย่างใจเย็นก่อนกางบาเรียไม่ได้หรอก

เพราะว่าเป็นเวทเฉพาะ การลบไปเลยด้วยพลังเวทในตอนนี้จึงยาก.... แต่ผนึกนี่คงซื้อเวลาเราได้หลายเดือน

และยังมีปัญหาอีกอย่าง

"ไฟเมื่อกี้สร้างความแตกตื่นใหญ่เลยที่พื้น, ทำไงดีหว่า"

ผู้คนที่พื้น มองขึ้นฟ้า โหวกเหวกกันใหญ่

ดูเหมือนคนพวกนั้น จะไม่กล้าพอเข้าใกล้อัลมากับรูรี่ซึ่งต่อสู้อยู่กับปีศาจอีกตัวด้วย, ถึงแม้ด้านนั้นก็ได้รับความสนใจก็ตาม

"....จะไปรู้มึงเรอะ"

เป็นคำสั่งเสียของอชูริล

ชั้นทิ้งอชูริลที่ตายไปไว้เบื้องหลัง และไปหาอัลมากับรูรี่




NEKOPOST.NET