[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 55 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.55 - ปราชญ์เทพ, ค้นพบผู้ปองร้าย


"เอาล่ะ มาแบ่งส่วนกัน"

ชั้นว่าขณะเราเดินอยู่นอกกิลด์

อ้อ, ชั้นกางเวทกันเสียงขนาดเล็กไว้ กันคนอื่นฟังเราคุยกันเรื่องเงินด้วย

"เอ่อ, ยิ่งคุยกันเร็วยิ่งดีสินะ! แล้ว พวกผมควรจะให้นายเท่าไหร่ล่ะ?"

"เอ่อ, ได้มา 11 เหรียญทอง กับ 3 เหรียญเงิน......ฉันว่าก็ราว 6 เหรียญทองมั้ย?"

"ไม่คิดว่าน้อยไปหน่อยเหรอ? ถึงผมจะกำจัดมอนบ้าง แต่ก็เป็นมาติคุงที่ช่วยเราจากอันตรายอย่างบ้านมอนนะ....."

อ้าว, ทำไมกลายเป็นเรื่องจะเอาเงินให้ชั้นแล้วล่ะ

"ปกติแล้ว, ชั้นกะว่าจะให้พวกเธอคนละ 250 เหรียญทองนะ"

เราได้มา 750 เหรียญทอง, แต่ละคนเลยควรได้ 250 เหรียญ

แต่มันหนักที่ต้องแบกแต่เหรียญทอง เลยขอฝากไว้กับกิลด์

"แบ่งเท่ากันเรอะ!? ไม่คิดว่าจะมากไปหน่อยเหรอ!"

"แบ่งรางวัลกันตามสัดส่วนงานที่ช่วย เป็นพื้นฐานของปาร์ตี้่ไม่ใช่เหรอ!"

"...งั้นหรอกรึ?"

ชาติก่อนชั้น, หากจะแบ่งรางวัลเป็นส่วนไม่เท่ากัน อัตราส่วนจำนวนแค่ไหนเพียงไร จะถูกตัดสินตามกฎหมาย

เพราะไม่แปลกที่ปาร์ตี้จะพัง จากปัญหาการแบ่งรางวัล

....ถึงส่วนมาก ชั้นจะหยุดไปเป็นปาร์ตี้ เมื่ออายุถึง 120 ปีแล้วก็เหอะ, ก็เลยไม่รู้กฎอะไรนัก

"ใช่ๆ! รางวัลคราวนี้ส่วนมากมาติคุงหามาเอง! 750 เหรียญทองเนี่ย เกิดมาไม่เคยได้ยิน!"

"แต่ว่านะ, ก็ไม่ได้ตกลงกันก่อ--หืม"

ชั้นหยุดพูด

【ตรวจจับการไหว】 จับปฏิกิริยาน่าสงสัยได้

"...เข้าใจล่ะ งั้นคราวนี้ไม่แบ่งรางวัลนะ ดีไหม?"

ดูท่าตอนนี้จะไม่ใช่เวลาคุยเรื่องรางวัล เราจบเถอะ

ถ้ารูรี่หรืออัลมาต้องการเงิน ชั้นค่อยส่งให้ทีหลังได้

"ถ้างั้นก็..."

"เรารีบไปโรงเรียนกัน! ใช้แรงเต็มที่โดยไม่ใช้พลังเวทมากเกิน!"

ชั้นใช้เวทชนิดเร่งการเคลื่อนไหว

"ค่ะ! ...แต่ทำไมต้องเร่งรีบ--เอ๋?"

รูรี่กำลังจะค้านขณะที่ชั้นออกเวท..... แต่จู่ๆเธอก็มองขึ้นฟ้า

ที่ทิศเดียวกัน กับปฏิกิริยาของ 【ตรวจจับการไหว】 ชั้น

"ดูเหมือนจะเริ่มชินกับ 【ตรวจจับการไหว】 แล้วนี่"

"ปีศาจเหรอ...?"

อัลมาถาม

"ถูกต้อง ดูเหมือนปีศาจสองตัวจะมาโจมตีเรา"

ดูจากการเคลื่อนไหว ท่าทางจะมาทำลายโรงเรียนที่สองกัน

ก็ตอนนี้ มันเป็นฐานที่มั่นเดียว ในการฝึกสอนเวทไร้ร่ายนี่นะ

โรงเรียนที่ 1 เอง ก็จะสอนเวทไร้ร่ายให้นักเรียนด้วย แต่ว่าก็เพิ่งเริ่มตั้งไข่

ชั้นคาดหมายว่าจะมีการโจมตีจากปีศาจอยู่แล้ว

ปีศาจไม่ค่อยเคลื่อนไหวกันเป็นหมู่คณะ แต่ถ้าแค่สองตัว มันก็ร่วมมือกันได้อยู่

ส่วนเวลาสามเดือนนั้น เป็นเวลาคาดหมายว่ามันจะมารุกรานครั้งใหญ่

เอาเหอะ, โชคดีที่เกิดเรื่องขณะชั้นอยู่ข้างนอกดันเจี้ยน

"รู้สึกได้แค่ตัวเดียวนะ...."

"เพราะตัวนึงมันอ่อนแอ, ส่วนอีกตัว ออกจะแข็งแกร่งกว่าเดบิลิสนิดนึง"

ปฏิกิริยาตอบสนองสองอันแตกต่างกัน, จึงไม่แปลกที่ตัวอ่อนแอกว่าจะถูกมองข้าม

ดูจากระยะเวลาที่ฝึกฝนมา ตรวจจับได้ตัวเดียวจากระยะห่าง ก็น่าพอใจกับผลการฝึกแล้ว

"ข-แข็งแกร่งกว่าเดบิลิสอีก..... แล้วเราจะมุ่งไปหาทำไมคะ!? รีบหนี――"

"เหยื่อเราอุตส่าห์มาหาถึงที่เลยนะ? เราก็ต้องไปล่าตามมารยาทสิ"

"แล้วจะมีมารยาทไปเพื่ออะไรค้าา!"

"....เพื่อโลกไง?"

"จะยิ่งใหญ่ไปถึงไหน! .....ถึงจะสอดคล้องกับคำสอนของพระเจ้าก็เถอะ...."

คำสอนของพระเจ้า....?

ชั้นสงสัยนิดนึง แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลา, เราอธิบายกลยุทธ์กันก่อน

"ปีศาจมันว่องไว จนกว่าเราจะเติบโตจนไวกว่ามัน, โอกาสมากสุดในตอนนี้ จึงเป็นช่วงที่มันเข้าโจมตี.....เพราะงั้น ฝากให้พวกเธอจัดการตัวที่อ่อนแอด้วย"

"รับทรา....., เเเเเเอ๋!?"

"จะให้หินเวทที่เหมาะกับงานไปด้วย กับลูกธนูซักหน่อย, ใช้วงเวทนี่บรรจุลงลูกธนู ส่วนอัลมา ก็ใช้ลูกธนูกับ 【เอนชานต์นำวิถี】  ยิงปีศาจซะ"

จากนั้น ชั้นก็ให้หินเวท กับกระดาษที่มีวงเวทวาดไว้ไป

เป็นวงเวทซึ่งอัดพลังในการรบกวน แทนที่จะเป็นพลังสังหาร

"สู้กับปีศาจด้วยวิธีเพิ่งฝึกใหม่, จะฉุกละหุกไปแล้ว--"

"ไม่เป็นไรน่า ก็ไม่ต่างจากที่ทำมาจนถึงบัดนี้หรอก......ถึงคงจัดการไม่ไหว แต่ไว้ชั้นจัดการตัวที่เก่งหน่อย แล้วมาปิดเรื่องให้เอง, ช่วยซื้อเวลาจนถึงตอนนั้นเถอะ"

ชั้นอยากจะให้ปีศาจมาตอนยังมีพลังเวทเหลือจังน้า

พลังเวทตอนนี้ของชั้น อยู่ราว 10% ของพลังเต็ม

สู้กับปีศาจพร้อมกันสองตัวในสภาพนี้, ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่หากเป็นไปได้ก็ไม่อยากทำหรอก

"เข้าใจล่ะ! ถ้ามาติคุงบอกยังงั้น, ผมก็จะทำ!"

"....พูดตามตรง, ไม่คิดว่าจะสู้ปีศาจได้......แต่ถ้ามาติคุงบอกว่าไม่เป็นไร ฉันก็จะไปค่ะ!"

"ดี, งั้นไปกันเถอะ!"




NEKOPOST.NET