[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 52 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.52 - ปราชญ์เทพ, ยังไม่เรียนรู้


"ยินดีต้อนรับกลับ มาติคุง!"

"กลับมาปลอดภัยจริงๆด้วยนะ!"

รูรี่กับอัลมามาต้อนรับ เมื่อชั้นมาถึงแคมป์

ดูเหมือนรูรี่จะถลุงกำแพงดันเจี้ยนอยู่, เห็นเศษหินดินอยู่ที่พื้นด้วย

"....แต่ไม่ถึงชั่วโมงเลยนี่นา? เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

"เวทเก็บของที่เต็มหลังจากตีมอนตัวใหญ่น่ะ, เลยกลับมาหลังจากชั้น 21 เร็วกว่ากำหนดการ"

"มอนตัวใหญ่เหรอ...."

"ใช่ วัตถุดิบที่ได้จากมอนก็ไม่ได้น่าสนใจอะไร แต่คิดว่าคงขายได้ราคา"

วัตถุดิบจาก Arch Serpent ก็ใช้ได้อยู่ แต่ใช้ลำบาก

ฆ่าทิ้ง พิษก็หายไป แล้วก็ไม่มีเล็บ แถมยังมีกระดูกน้อยอีก

แต่เขี้ยวนับว่าใช้ได้ เลยเอามาเยอะๆ

"มอนชั้น 21....ชื่ออะไรเหรอ?"

"Arch Serpent"

เป็นต่างยุค ชื่อมอนอาจเปลี่ยนไปแล้วก็ได้

"Arch Serpent....ไม่คุ้นชื่อนะ, แต่น่าจะขายได้ราคาดี ก็เป็นมอนชั้น 21 นี่นา!"

"แต่, วัตถุดิบจากมอนชั้น 21 ไปไหลเวียนในตลาด......จะดีเหรอ?"

"ลูกกระจ๊อกชั้น 21 มันอ่อนแอกว่าเสือสงครามนะ, ส่วนมอนตัวใหญ่ก็เก่งขึ้นหน่อย"

ผู้คนที่ดูจากข้างๆ อาจคิดว่าเป็นการต่อสู้แสนง่าย เนื่องจากจบลงด้วยการพังหินเวทแค่ 3 ก้อน......แต่จริงๆแล้วไม่ง่ายเลย

เพราะ【เอนชานต์เวทพิเศษ】 ที่พังหินเวทให้ทำงาน ไม่ใช่อะไรที่จะใช้กันแบบต่อเนื่อง

มันเป็นการแพร่กระจายพลังเวทแบบสั่วๆไปยังโดยรอบ

หากทำมั่วๆโดยไม่คิดซักสองครั้ง, สภาพพลังเวทในดันเจี้ยนก็จะเฉไป จนเกิดเป็นหายนะจากพลังเวท

มอนแปลกๆอาจปรากฏในดันเจี้ยนได้, แค่นั้นยังนับว่าดี กรณีเลวร้ายสุด มอนอาจไหลออกจากดันเจี้ยน ไปทำลายเมืองหลวงเลย

ด้วยการควบคุมพลังเวทตอนนี้ ชั้นทำได้จำกัดแค่ 4 ครั้ง ก่อนที่จะก่อหายนะพลังเวทขึ้น

ยิ่งกว่านั้น หากต้องทำเป็นครั้งที่ 4 ในตอนนั้น, ก็คงต้องอยู่ในดันเจี้ยน 3-4 วันเพื่อปรับสภาพพลังเวทภายในดันเจี้ยนให้ด้วย

พูดแบบนั้น ก็คือหากไม่จบใน 3 ฉัวะ ก็ยุ่งเลย

"มาติคุงบอกว่าเก่ง คงโหดน่าดู...."

"แบบว่านะ, หยุดใช้เสือสงครามเป็นหน่วยวัดมาตรฐานได้ไหมอ่ะ, มันเป็นสัตว์ระดับอสูรนะเออ?"

"มันอ่อนแอกว่าปีศาจนะ"

"ใช้ปีศาจเป็นตัววัดยิ่งแย่ไปใหญ่!"

เราขึ้นจากดันเจี้ยนขณะคุยกัน

ทั้งสองสาวเริ่มชินกับบทบาทแล้ว, อัลมาเป็นคนจัดการมอน ส่วนรูรี่ทำลูกธนู

"จริงสิ, เราจะไปกิลด์นักผจญภัยขายวัตถุดิบเหรอ?"

"คิดว่าอายุเรายังลงทะเบียนกิลด์นักผจญภัยกันไม่ได้นะ...."

"นักเรียนลงทะเบียนได้โดยไม่มีจำกัดเรื่องอายุล่ะ ถึงฉันจะยังไม่ได้ลงทะเบียนก็เถอะ"

"งั้นก็ไปลงทะเบียนกันเลย กิลด์อยู่ไหนล่ะ...."

"อ่ะ, ฉันรู้ค่ะ"

หลังออกจากดันเจี้ยน รูรี่ก็เดินนำทางไปในเมือง

เราเห็นตึกที่มีป้ายใหญ่ เขียนว่า 『กิลด์นักผจญภัย』 อยู่

"เป็นนักเรียนเหรอ? ลงทะเบียนกับเรารึยัง?"

มีคุณพี่สาวจากด้านในมาคุยด้วย เมื่อเราเข้าไป

"ค่ะ เป็นนักเรียนโรงเรียนที่ 2, ยังไม่ได้ลงทะเบียน แต่อยากจะขายวัตถุดิบ"

รูรี่ตอบ

"งั้นก็ เอาของที่จะขาย วางตรงโต๊ะรับซื้อนะ......แต่แหม นักเรียนปีนี้ยอดจริงๆ มีของมาเยอะเลย"

ชี้ไปที่โต๊ะรับซื้อ คุณพี่สาวที่เหมือนจะเป็นพนักงานกิลด์ก็ว่างั้น

อ้อ, เหตุผลที่เราถือหินเวทมากัน เพราะชั้นไม่มีพลังเวทเหลือสำหรับใส่หินเวทที่ได้จากการตีมอนระหว่างทางกลับ

ของส่วนที่ชั้นล่ามา อยู่ในเวทเก็บของ ดังนั้น ที่เราขนมาตอนนี้ จึงเป็นส่วนของอัลมากับรูรี่อย่างไม่ต้องสงสัย

เราเก็บหินเวทอันที่คุณภาพดูน่ากังขามาด้วย จำนวนที่ถือมาเลยดูเยอะน่ะ

"งั้นทั้งสามคนแสดงบัตรนักเรียนได้ไหม? ใช้เป็นกิลด์การ์ดได้"

"อื้อ!"

เราส่งบัตรนักเรียนให้ แล้วคุณพี่สาวก็รีบกรอกชื่อสาขากับตัวเลขนิดๆหน่อยๆ และส่งคืนเรา

"เท่านี้ก็ลงทะเบียนเสร็จแล้ว, ช่วยเอาวัตถุดิบวางโต๊ะรับซื้อด้วย, อันที่ไม่อยากขายหรือแค่อยากรู้ราคา จะเก็บไว้เองก็ได้นะ...."

"เอาไงดี มาติคุง?"

"ขายหมดไปก็ไม่เป็นไรมั้ง, ของส่วนที่จำเป็นในการฝึก ก็มีอยู่กับชั้นแล้ว"

"งั้น ทั้งหมดเลยค่ะ!"

"เข้าใจแล้ว"

คุณพี่สาวรีบประเมินหินเวท

หลักๆ ดูท่าจะพิจารณาจากสีกับน้ำหนัก

ไม่มีความลังเลในการเคลื่อนไหว และเมื่อดูแต่ละอันเสร็จ ราคารวมของหินเวท ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

"เสร็จแล้วล่ะ ทั้งหมดก็ 12 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน"

"ส-สิบสอง.... เยอะจัง!"

"เดี๋ยวนี้มีปาร์ตี้เด็กปีหนึ่งเก่งๆเยอะนะ ส่วนมากเป็นปาร์ตี้สามสี่คนด้วย, ได้ยินว่ามีบทเรียนใหม่ในโรงเรียน แต่ปาร์ตี้ของเธอมาเป็นอันดับหนึ่งเลย......"

"เห้ย เห้ย นั่นนักเรียนแน่เหรอ!"

"นักเรียนปีนี้ โคตรเก่ง...."

ผู้คนที่ไม่เกี่ยวกับพนักงานกิลด์ เริ่มมามุงจอแจ

ดูจากท่าทาง คงเป็นนักผจญภัย

"แน่นอน! ก็เรามีมาติคุงนี่นา!"

อย่าลากชั้นเข้าไปเกี่ยวเซ่

"พูดไปได้นะ อัลมา...."

"แต่หินนี่มาจากมอนที่เราจัดการนะ!"

"เห? แค่พวกเธอสองคน ที่เป็นคนจัดการเหรอ? งั้น, คนข้างๆกันนี่ก็.....คนแบกของ?"

คุณพี่สาวดูตราชั้นแล้วก็พูดงั้น

อ้อ นี่คือสิ่งที่คนมองถึงตราไร้ค่าในปาร์ตี้สินะ

"ไม่ใช่ยังงั้นซะหน่อย! ก็จริงหรอกที่ขนของมาเยอะ, แต่เขาเป็นพลังหลักของปาร์ตี้เราเลยนะ!"

"พลังหลัก.... หรือจะเรียกว่าอาจารย์ดี? ยังไงก็ตาม, นี่ไม่ใช่ของขายทั้งหมดในวันนี้หรอก!"

ทั้งคู่ดูชั้นแล้วก็ว่างั้น

"จริงๆแล้ว,เรายังมีของอยากขายอีกเยอะ...."

"ยังมีอีกเหรอ? แต่ดูจะไม่มีอะไรขนมาแล้วนะ...."

"อยู่นี่น่ะ"

ชั้นเอาหินเวทสุ่มๆออกมาจากเวทเก็บของ

ผู้คนรอบๆหันมาสนใจหินเวทโดยพลัน--

""".....หา?"""

บรรยากาศในกิลด์ เกิดเยือกแข็งขึ้นมา




NEKOPOST.NET