NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.49 - ปราชญ์เทพ, วิ่งตะลุยดันเจี้ยน


เทพที่คนเชื่อมั่นศรัทธา มีชื่อเดียวกับชั้นในอดีตชาติเลยแฮะ

แล้วชื่อเทพเจ้าแห่งดาบ ก็เป็นชื่อเดียวกับไอ้บ้าดาบที่ชั้นรู้จักชาติก่อนด้วย, บังเอิญจริงๆ

......บังเอิญสินะ?

"แม้จะเป็นมาติคุง ก็ไม่น่าจะไปถึงชั้น 25 ได้นะ.....สถิติชั้น 23 เป็นดันเจี้ยนอื่น ส่วนดันเจี้ยนนี้ ไม่มีใครไปได้เกินชั้น 20 เลย, เราเลยไม่มีข้อมูลอะไรเลยนะ? ถ้าไปโดยไม่มีการเตรียมตัว แล้วเกิดอะไรขึ้น...."

"ไม่ต้องเป็นห่วง ชั้นตรวจถึงชั้น 25 โดยใช้เวทขั้นสูงของ 【ตรวจจับการไหว】 ได้, ถ้ามันกินเวลาจริงๆ ก็จะกลับ"

อันนี้โกหกครึ่งนึงอ่ะนะ

เวทนั่นมีจริงๆ, แต่ชั้นในตอนนี้ยังใช้ไม่ได้

แต่ไปจนถึงชั้น 25 ระดับพลังของมอนแต่ละดันเจี้ยนก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก, เลยพอจะคาดหมายระดับได้อยู่ก่อนแล้ว

โลกนี้เปลี่ยนไปมากในช่วงที่ชั้นมาเกิดใหม่, แต่โชคดี ที่ในดันเจี้ยนไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก

เรียกได้ว่าความรู้ที่มีในอดีตเกี่ยวกับดันเจี้ยน ยังนำมาใช้ทุกวันนี้ได้

 แต่ถ้าดูอันตราย ก็จะถอยกลับมาล่ะนะ

"ว-เวทขั้นสูง...."

"นั่นสิ, ถ้าเป็นมาติคุง รู้สึกว่าน่าจะกลับมาจากชั้น 25 ได้อย่างสบาย......ไม่สิ รู้สึกว่าจะกลับมาหลังจากพิชิตมอนที่ไม่ได้โผล่มาตามปกติด้วย....."

"สัญชาติญาณอัลมาเหรอคะ?"

"อื้ม"

จะว่าไป สัญชาติญาณอัลมา มักจะถูกเสมอ

คนแบบนี้ ชาติก่อนชั้นก็มี, ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจแนวคิดที่อยู่เบื้องหลังก็เหอะ

เอาน่า, ชั้นจะกลับมาแน่ๆ แต่ก็มีโอกาสเจอมอนแข็งแกร่งอยู่นิดหน่อย

มอนแบบนั้นก็มีอยู่, แต่นานๆจะเจอที

ถ้าเป็นชั้นที่ไม่มีคนสำรวจนานๆ โอกาสก็เพิ่มขึ้น......แต่ก็อย่าคาดหวังมากเลย

"งั้น, ขอยืมดาบที่เราใช้ขุดแร่หน่อย"

"เฮ้อ....เข้าใจแล้ว แต่ต้องกลับมานะคะ"

รูรี่ว่างั้น แล้วก็ให้ดาบที่มี 【เปราะหัก】 อยู่ ซึ่งทำเพื่อขุดแร่ ในบรรดาดาบสองอันที่เอว 

ยิ่งดันเจี้ยนลึกลงไป กำแพงยิ่งหนาขึ้นเรื่อยๆ ชั้นเลยอยากได้ดาบบรรจุเวทอันนั้น

เป้าหมายคราวนี้ ครึ่งนีงคือรวบรวมแร่

"กลับมาแน่นอน, แต่คงรับปากไม่ได้ว่าจะไม่ยืดเยื้ออ่ะนะ, ถ้าชั้นไม่กลับมาในสองชั่วโมง พวกเธอก็กลับไปก่อนก็ได้, ถึงกะว่าจะกลับมาในหนึ่งชั่วโมงก็เหอะ"

"ไม่ค่ะ! จะไม่กลับโดยไม่มีมาติคุง...."

"แบบนั้น แคมป์จะสิ้นผล แล้วโอกาสที่ชั้นจะรอดกลับมา มันก็ลดลงนะ"

นี่คือความจริง

เพราะชั้นทำแคมป์ด้วยตัวคนเดียวได้จนถึงชั้น 20, เลยใช้ประโยชน์เพื่อฟื้นฟูพลังเวทกับความเหนื่อยล้าได้ หากมีอันตราย

แต่กะอีแค่ชั้น 20  จะทำให้ชั้นตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น ก็ไม่น่าใช่

"....เข้าใจแล้ว จะกลับไปค่ะ"

เข้าใจได้ซะทีนะ

"เอาล่ะ, ชั้นออกไปซักหน่อย! อย่าออกจากแคมป์ล่ะ!"

ชั้นตรวจแคมป์กับกระแสพลังเวทของชั้นนี้อีกที แล้วก็ออกไปหลังจากมั่นใจว่าจะไม่เกิดปัญหาในอีกสองชั่วโมงต่อมา

โดยการจับกระแสพลังเวท ชั้นวิ่งตรงจากชั้น 10 ไปบันไดชั้น 11 เลย

ไม่สนใจมอนที่เจอระหว่างทาง, สู้ไปก็มีแต่เสียพลังเสียเวลา

มอนใหม่ชั้น 11 คือ Rush Bull ラッシュブル, เป็นมอนกระทิง

แข็งแกร่งกว่า Killer Dog แต่ก็เป็นลูกกระจ๊อกเช่นกัน

แต่อัดไว้ซักตัวดีกว่า

จากความทรงจำอดีตชาติและปฏิกิริยาพลังเวทมัน, ชั้นยิงเวทด้วยพลังต่ำสุดที่ใช้ฆ่ามันในตูมเดียว

Rush Bull ม่องเท่งไป 1 อย่างที่คิด

ไม่มีธุระอะไรกับ Rush Bull อีกแล้ว เลยช่างหัวตัวที่สองมัน

ชั้นเคลื่อนไหวเต็มความเร็วโดยลบตัวตนพร้อมกันไม่ได้ แต่ก็ไม่มีทางเลือก

นอกจากเสริมพลังกาย ชั้นใช้เวทเคลื่อนตัว, 【ลดแรงต้าน】 抵抗軽減 แล้ววิ่งผ่านมอน

Rush Bull วิ่งหน้าตื่นไล่ตามชั้นมาทันที เมื่อเห็นชั้นผ่านตัวมันไป, แต่ชักช้าจังแฮะ

ชั้นแค่วิ่ง, แต่ระยะห่างมากขึ้นทุกที

ไม่มีทางที่ Rush Bull จะเร็วจนตามชั้นซึ่ง【ลดแรงต้าน】ได้ทัน

แล้วก็ถึงชั้น 12

เวลาที่ใช้มาถึงชั้น 12 นับแต่ลงชั้น 11 คือ 70 วินาที

นับว่างั้นๆ หากผ่านดันเจี้ยนโดยใช้เส้นทางสั้นที่สุดซึ่งรับรู้จากกระแสพลังเวท

อ้อ【ลดแรงต้าน】 เป็นเวทที่ใช้ลดแรงต้านอากาศเวลาขยับ ทำให้ความเร็วเพิ่มขึ้น

มีเวทอีกเยอะ ซึ่งจะทำให้ชั้นไปได้เร็วกว่านี้ แล้วก็ง่ายกว่า  【ลดแรงต้าน】 ด้วย, แต่เวทอันนี้จะประหยัดพลัง แทบจะไม่กินพลังเวทเลย

ดังนั้น เลยใช้อันนี้ เพราะไม่ได้รีบร้อนอะไร

ลงไปหลายชั้น, ไม่สนมอนแบบนี้

"....นี่ชั้น 20 รึ"

15 นาทีของการลุยเดี่ยวผ่านไป 

มาถึงชั้น 20, ลึกที่สุด ที่เคลียร์กันได้ของดันเจี้ยนนี้แล้ว

ยิ่งลึกไป เส้นทางก็ยิ่งแคบและคดเคี้ยว, ทำให้เคลื่อนที่ได้ช้าลง

มาแบบนี้ รีบๆอัดมอนซะ จะดีกว่าการพยายามสลัดให้หลุด, จึงไปต่อพลางทำเช่นนั้น

ทว่า--

"ดีขึ้นมาหน่อย......แต่ก็ยังอ่อนแอเช่นเคย"

ชั้นถอนหายใจขณะตัดหัวมอนหมูป่าด้วยดาบที่บัพด้วย 【ฟันเหล็ก】 เท่านั้น เพื่อประหยัดพลังเวท

ก็แหม, มอนแค่นี้ หากเอาบิฟเกลมารวมกัน 300 คน ก็ยังกำจัดได้เลย

Killer Dog นี่ บิฟเกลซัก 10 คน ก็คงพิชิตได้, แบบนี้ ก็เลยเรียกว่าดีขึ้นมาหน่อย

แต่รวบรวมบิฟเกลมา 300 คนเนี่ย มันเป็นมลพิษต่อจิตใจชั้น เพราะงั้นอย่าเลยนะ

มอนอ่อนแอก็ไม่ได้แย่นัก เพราะจะได้คืบหน้าไวๆ, แต่ก็หมายถึงวัตถุดิบห่วยเช่นกัน

ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้ของดีกว่านี้หรอก

--ถ้านี่คือมาไกลสุดแล้ว แสดงว่าพลังรบของโรงเรียน ต่ำจริงๆ

แผนทำลายล้างมนุษยชาติโดยการให้ใช้เวทแบบร่าย มันได้ผลยิ่งนัก

...ถึงงั้นก็เหอะ ชั้นก็เก็บหินเวท หนัง เล็บ กับวัสดุเบาๆอื่นที่ใช้ได้ลงในเวทเก็บของ

ยังไงการชำแหละด้วยเวท ก็ทำได้ง่ายๆอยู่แล้ว

ในแง่นี้, เสือสงครามที่เจอระหว่างเดินทางมาสอบเข้าโรงเรียน ก็ไม่เลวร้ายนัก

เป็นระดับที่ชั้นพิชิตได้ในตุ้บเดียว แต่ก็ไม่ได้อ่อนแอเกินไป

เป็นมอนที่ใช้เก็บค่าประสบการณ์กับหินเวทได้อย่างมีประสิทธิภาพเลย

"เอาเถอะ, มอนระดับนั้น คงออกมาอีกเยอะ ถ้าไปลึกลง"

ชั้นลงดันเจี้ยนต่อไปเมื่อพูดกับตัวเอง

ชั้นสนใจปฏิกิริยาพลังเวทที่กำแพง แทนที่จะสนมอน

นอกจากมิธริลกับเหล็ก ยังเริ่มมีอาดามันไทในชั้นนี้แล้ว

ผสมอาดามันไทเข้าไปแค่นิดหน่อย กับโลหะอื่นเพื่อทำเป็นโลหะผสม ก็จะมีพลังแล้ว

อยากจะได้มาอยู่ในมือจริงๆ

....เพราะงั้น, ก็ขุดโลด

ชั้นเจอที่ดีๆ มีอาดามันไทเยอะ จากปฏิกิริยาพลังเวท

ใส่ 【อัดเวท】, 【เปราะหัก】 กับ  【แข็งขึ้น】 บัพดาบขุดแร่ แล้วก็พังกำแพง

พอจัดโครงสร้างหินที่พัง สร้างเป็นแร่หยาบดันเจี้ยน ก็ใส่ลงเวทเก็บของ

นี่จะผลิตเป็นอาดามันไท หากเราไปถลุงแบบจริงจังภายหลัง

แต่ก็นะ, การถลุงอาดามันไทมันยากอยู่, ชั้นในตอนนี้ ทำได้แค่ 3% จากแร่พวกนี้ ส่วนรูรี่ ก็ทำได้แค่ 2.5% ในตอนนี้

รูรี่คงพัฒนาไปเป็น  80% ได้ในหนึ่งปี, เทียบกับชั้นซึ่งคงทำได้ไปเป็น 3.5%, ก็เนี่ยล่ะ ขีดจำกัดของตราที่ 4

แต่ 3% ก็พอสำหรับตอนนี้แล้ว

"....เอาล่ะ, จากนี้ก็เป็นอาณาเขตที่ไม่รู้จักแล้ว...."

ดูท่าจะจบเส้นทางง่ายๆที่ชั้นต่อไป

เส้นทางไปชั้นต่อไป เป็นแค่หลุม, ต่างจากก่อนหน้านี้ที่เป็นบันได

ลึกราว 10 เมตรสินะ

ในกรณีแบบนี้, คงอยากใช้เชือก แต่--

"ฮึบ...."

วิธีง่ายสุด คือโดดลงไปเนี่ยล่ะ

ตราบเท่าที่ระวัง ก็จะไม่บาดเจ็บ, เร็วด้วย แล้วก็ไม่ต้องยุ่งยากเตรียมอะไรมา

แล้วก็มีฟูกเล็กๆอย่างดีด้วย, เพราะงั้น ถึงลงจอดอย่างปลอดภัย

"กาา...."

ชั้นโดดลงไปพลางลบตัวตน ใช้มอนข้างล่างเป็นฟูก โดยการเหยียบหัว

พอลงจอดก็เอาดาบทิ่มคอซะด้วย ฆ่าซะ แล้วก็มาถึงชั้น 21

เห็นป่ะ, ปลอดภัย และสงบสุข

จะว่าไป มอนที่ใช้เป็นฟูกคราวนี้ คือ Flame Lizard フレイムリザード

ก็อย่างชื่อ คือกิ้งก่าพ่นไฟได้

เช่นเคย, เป็นมอนที่ชั้นแทงทีเดียวลงจุดตายก็จัดการได้, แต่มันอ่อนแอกว่าเสือสงครามแค่นิดหน่อย แสดงว่าชั้นเก่งขึ้นแล้วสินะ

ถึงจะรวบรวมบิฟเกลมา 100 คน ก็ทำรอยขีดข่วนให้แก่มันไม่ได้ มีแต่จะกลายเป็นเนื้อย่าง, เลยใช้บิฟเกลเป็นหน่วยวัดพลังต่อสู้ของ Flame Lizard ไม่ได้

แล้วดูท่าชั้นจะถูกหวยเข้าที่นี่

เจอปฏิกิริยาที่ใหญ่กว่าอย่างอื่น ในมุมนึงของชั้น เมื่อ【ตรวจจับการไหว】 ที่ชั้น 21 นี้

ไม่ผิดแน่, เป็นมอน 『จ้าวชั้น』 階層主 ซึ่งมีพลังไม่อาจเทียบกับชั้นที่อยู่

『จ้าวชั้น』 นี่เป็นสาเหตุใหญ่สุดที่ทำให้ปาร์ตี้ถูกสังหารในอดีตชาติของชั้น, เป็นสัญลักษณ์ของภัยคุกคามต่อนักผจญภัย

พอมีรายงานการปรากฏตัวขึ้น, หลายร้อยคนก็จะรวมปาร์ตี้ ไปรุมกำจัด แล้วก็ตายกันเป็นเบือ

นี่ล่ะคือ 『จ้าวชั้น』

แล้วทำไงดี

ก็แหงล่ะ

--ตะลุยเข้าไปโลด




NEKOPOST.NET