[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 46 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.46 - ปราชญ์เทพ, ใช้อาวุธระยะไกล


"....อืม ชั้นก็ว่าสู้บ้านมอนที่ชั้นนี้ คงยังเกินไปสำหรับเธอนะ, แต่ไว้เป็นตัวอย่างได้"

"ตัวอย่าง?"

"ใช่, วิธีรับมือกับศัตรูจำนวนมากด้วยธนู, ไว้เป็นตัวอย่างในอนาคต.....ขอยืมธนูหน่อยได้ไหม?"

"เอ่อ .....ธนูนี่ก็ของมาติคุงนะ"

"อ้อ จริงสิ"

ชั้นลืมไปเลยว่าให้อัลมายืมธนูไป

"แล้วก็, ลูกธนูหน่อย ซัก 20 ก็คงพอ"

"ค่ะ!"

หลังเอาธนูจากอัลมา กับลูกธนูจากรูรี่, ชั้นก็เดินสู่ห้อง

แล้วก็โยนเศษไม้ที่เหลือจากการทำลูกธนูเมื่อกี้

"17 ตัวรึ....ก็ประมาณนี้สินะ"

Killer Dog 17 ตัว ในบ้านมอน

หลังจากยืนยัน ก็เอาลูกธนูขึ้นคันศร

"เดี๋ยวสิ, ใช้ธนูในระยะนี้...."

"ไม่ต้องห่วง"

ช่องว่างระหว่าง Killer Dog กับชั้น ห่างราวๆความยาวหอก

ปกติ ไม่ใช่ระยะสำหรับสู้ด้วยธนู

แต่นี่ดีแล้ว, หากห่างเกินไป เวทชั้นจะไม่มีประสิทธิภาพ

"เอ๋ง"

เสียง 'ฝุบ' ลูกธนูบินไปปักหัว Killer Dog ฆ่าในฉึกเดียว

เหลืออีก 16 ตัว

"สอง"

หลบ Killer Dog ที่โดดเข้ามา, ชั้นตั้งลูกธนูสองดอกแล้วยิงไปด้วยกัน

นี่ไม่ใช่วิธีใช้ธนูปกติ พลังเลยไม่แรงมาก

ยิ่งกว่านั้น ลูกธนูสองดอกจะพุ่งตรงไป เลยยากที่จะยิงให้มันกระจายตัว

ทว่า, ก็เกินพอ หากนำมาปรับเข้ากับการใช้เวท

ลูกธนูนำทางสองลูก ไปฆ่า Killer Dog สองตัวจากระยะโค้งแปลกๆ, หนึ่งตัว หนึ่งดอก

เหลืออีก 14 

"สาม!"

ต่อไป, ชั้นยิง 3 ดอกพร้อมกัน

พลังลดไปอีกหน่อย, แต่ก็ยังแรงดี

เหลืออีก 11 

"สี่--ไม่สิ, 11 เลย!"

ชั้นเอาลูกธนู 11 ดอกขึ้นศร, ตั้งด้วยมือไม่ไหว เลยใช้เวทช่วยจับ

จริงๆก็ออกจะฝืนไปหน่อย, พลังของธนูจะไม่แสดงออกมา แล้วถึงโดน ก็จะไม่ทะลุหนังหมา

แต่ว่า ชั้นใส่ 【เอนชานต์เวทพื้นฐาน】 กับ 【เอนชานต์นำวิถี】 ลงบนลูกธนู, เพิ่มพลังด้วยเวท

แต่แค่นี้ก็ยังไม่พอฆ่ามอนแม้จะยิงโดน.....ชั้นอ่านการเคลื่อนไหวของ Killer Dog แล้วปล่อยลูกธนูทั้ง 11 ไปใส่เป้า

หลังสมองกระจุยจากการถูกยิงผ่านตาซึ่งเป็นจุดอ่อน, Killer Dog ก็ล้มลงไปพร้อมกัน

กำจัดเสร็จสิ้น

"..ก็แบบนี้ล่ะ, จัดการศัตรูหลายตัวได้ โดยใช้แค่เวทเอนชานต์ทีเดียว, ไม่ต้องรวมพลัง แต่กระจายพลังออกไป, เรียนไว้ก็ดี มีประโยชน์"

ชั้นคืนธนูให้อัลมาและว่างั้น

แต่ว่า, อัลมาไม่รับธนู......ไม่สิ ไม่ขยับเลย

ชั้นลำบากใจ เลยหันไปหารูรี่, แต่เธอเองก็ไม่ขยับเช่นกัน ท่าทางจะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย

ลอง【ตรวจจับการไหว】ดู, ก็ไม่พบว่าถูกเวทควบคุมจิตใจหรืออะไรนะ.....

"....เป็นอะไรเหรอ?"

"แบบว่า, ยอดเกินไปจนไม่คิดว่าจะเป็นตัวอย่างได้...."

"จัดการบ้านมอนชั้น 8 ด้วยตัวคนเดียวก็โม้สุดๆแล้ว, นี่ทำด้วยธนู.... คือ, ตอนท้ายทำอะไรลงไปน่ะ?"

"ก็แค่ใส่ 【เอนชานต์นำวิถี】 กับ 【เอนชานต์เวทพื้นฐาน】 ลงธนู 11 ดอก, ก็ไม่ต่างกับธนูสองหรือสามดอกหรอกนะ"

"ส-สิบเอ็ด....."

อัลมาอึ้งไปแล้ว

"พูดตามตรง, ก็ไม่จำเป็นต้องยิง 11 ดอกหรอก จะยิงถล่มด้วยเวทระยะสั้นแทนก็ได้, แต่ยิงทีละสองหรือสามดอกจะมีประโยชน์, ไว้ฝึกวิธีกันหลังจากนี้ไปนะ"

"ผมฝึกแล้วจะเป็นแบบมาติคุงได้เหรอ...."

"ขึ้นกับการฝึกด้วย, เธอน่าจะใช้ธนูได้ดีกว่าชั้นนะ เพราะตราของเธอเป็นตราเหมาะสำหรับธนูที่สุด"

ถ้าไม่ดี ก็เป็นปัญหาสิ

เพราะอัลมาเป็นตัวเลือกสำหรับปาร์ตี้การต่อสู้เวทมนต์ในอนาคตของชั้น

แม้ว่าคงต้องใช้เวลาซัก 300 ปี ก็เหอะ......แต่ 300 ปี ก็เหมือนพริบตา สำหรับเวทอมตะ, ยังไงก็คงได้ล่ะน่า

"นั่นสินะ, ไปชั้น 10 ตั้งแคมป์กัน"

"...แคมป์?"

"เราจะเลือกส่วนนึงของดันเจี้ยน กันมอนไม่ให้เข้าไป, ทั้งคู่จะได้อยู่ปลอดภัยข้างใน"

"ม-มีแบบนั้นด้วยเหรอคะ....."

"แปลว่า, รูรี่กับผมจะอยู่สินะ? แล้วมาติคุงจะไปไหนล่ะ?"

"....ชั้นจะลงไปชั้นล่างๆ เอาของนิดหน่อย"




NEKOPOST.NET