[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 42 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.42 - ปราชญ์เทพ, ได้ดาบที่ทำขึ้นมาเอง


สมกับเป็นคลังสมบัติของวัง, กว้างขวางและจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ

แต่ว่า จากทางเข้า มองไม่เห็นอะไรที่น่าสนใจเลย

เอาเหอะ, ลองไล่ๆดูไป

"แรกสุด, วัตถุดิบจากดันเจี้ยน.....อยากจะได้ของที่ทนๆ"

"ของที่ทนๆเหรอ?"

"ใช่ จะอะไรก็ได้ ตราบเท่าที่มันทนทาน"

บาเรียเวทแบบถาวรนั้น ความเสียหายที่เกิดกับบาเรีย จะส่งไปยังแกนกลาง เพื่อลดภาระที่เกิดกับตัวบาเรีย

หินเวทใช้เป็นแกนกลางได้ หากว่าเป็นบาเรียขนาดเล็ก, แต่หากใช้กับบาเรียที่ปกคลุมทั้งเมืองหลวง ภาระที่เกิดขึ้นแค่นิดหน่อยก็พอจะทำลายแกนกลางทิ้งไปกับทั้งบาเรียได้แล้ว

".....พูดตามตรง ไม่เข้าใจเลยว่ามาติอัสซังแสวงหาความทนทานแบบไหนอยู่, เข้าใจหรอกว่าหมายถึงสิ่งที่ทนกว่ามิธริล แต่ถ้าเป็นอามามันไทกับโอริฮารูกอนมันก็......."

ผู้ดูแลคลัง ไม่เข้าใจว่าสมบัติแบบทนทาน หมายถึงยังไง

เคยมีอุปกรณ์ทดลองต่างๆที่ไม่อาจทำลายได้ซึ่งสร้างด้วยเวทอยู่.... แต่ดูเหมือนจะสาบสูญไปกับเวทไร้ร่ายแล้ว

"งั้น, ชั้นคงต้องหาด้วยตัวเองแล้ว หยิบของที่ต้องการไปเป็นรางวัลได้เลยสินะ?"

"ช-ใช่! มีข้อยกเว้นอยู่บ้าง, แต่ส่วนมากก็เอาไปได้ทุกอย่าง"

อันนี้เป็นรางวัลล่วงหน้า ส่วนของจริงจะตามมาภายหลัง, แต่แค่นี้ก็หรูแล้วนะ--

ดูจากปฏิกิริยาพลังเวท, สิ่งที่ชั้นสนใจ ไปรวมตัวกันอยู่ที่เดียวแฮะ

ชั้นเดินไปตรงส่วนนั้นพลางถามคนดูแลคลัง

"ของด้านนี้คือข้อยกเว้นที่ว่ารึเปล่า?"

"ไม่หรอก ของทางนี้เอาไปได้หมด, ส่วนมากเป็นโบราณวัตถุจากอารยธรรมเก่าแก่สมัยปรำปราโน่นแน่ เราเลยไม่รู้วิธีใช้งาน"

งั้นรึ

ของส่วนมากทางนี้ ก็เป็นขยะจริงๆนั่นล่ะ

มีเครื่องมือเวทเยอะแยะ ที่ทำในยุคของชั้น, แต่ส่วนมาก ก็เป็นของน่าเบื่อ อย่างเช่น ของเล่นเด็ก หรือที่นวดไหล่แก้ไหล่ตึง

แต่ว่า, ชั้นพบบางอย่างที่ใช้ได้อยู่

"แล้วดาบนี่ล่ะ?"

ชั้นยกดาบอันที่สงสัยขึ้นมาถาม

นี่คงเป็นดาบที่ชั้นในอดีตชาติทำขึ้นมาเพื่อทดลอง, จำไม่ได้แล้วว่าเมื่อไหร่ แต่คุ้นเคยกับรูปแบบของพลังเวทอยู่

"เป็นดาบเก่าแก่ที่ขุดขึ้นมาจากโบราณสถาน, มันทนทานหรอก แต่หนักมากแล้วก็ทื่อด้วย เลยไม่แนะนำนะ, ถ้าสนใจดาบ เอาอันนี้ดีกว่าไหม เป็นดาบที่ค้นพบไม่นานมานี้ แต่มีประสิทธิภาพระดับตำนานเลย, นี่จะไปเป็นรางวัลในการแข่งใหญ่ หากว่าไม่ถูกมอบให้ท่านมาติอัสก่อน--"

คนดูแลคลังเอาดาบอีกอันออกมา

ดาบซึ่งดูคุ้นเคยเช่นกัน--แต่นี่มันดาบซึ่งชั้นทำที่ร้านช่างตีเหล็กเบสนี่หว่า

ไอ้ดาบที่ซื้อขายกันราคา 1000 เหรียญทองไง, ขูดรีดชะมัด

ทำไมดาบนี่มาอยู่ในคลังสมบัติได้ล่ะ

"เราลำบากกับการหาที่เก็บเลยล่ะ เพราะแค่ขยับเบาๆก็ตัดหินขาดแล้ว, เป็นดาบที่เหมาะต่อวีรชนผู้สังหารปีศาจอย่างท่าน--"

"ไม่อยากได้อ่ะ ถ้ามีใครต้องการ ก็ให้ๆเค้าไปเหอะ"

ชั้นปฏิเสธดาบขูดรีด แล้วมาดูดาบอีกอัน

ดาบนี้ ต้องส่งพลังเวทจำนวนมากในการทำให้เวทภายในทำงาน

พอเวททำงาน ก็จะลบปราสาทนี้ทั้งหลังไปจากแผนที่ได้เลย, แต่ชั้นคงต้องใช้เวลาอีก 50 ปี กว่าจะมีพลังเวทพอจะให้ดาบนี้ทำงานได้

แต่วัตถุดิบของดาบนี้ มันแข็งแกร่งกว่าโลหะโอริฮารูกอน-อาดามันไทยิ่งนัก

เหลือเฟือที่จะเป็นแกนกลางให้บาเรียแล้ว

"เอาล่ะ ใช้ดาบนี้เป็นแกนกลาง"

"ดาบนี่เหรอ? ได้ยินว่าแกนต้องเป็นโอริฮารูกอน...."

"ดาบนี่มันแข็งกว่าโอริฮารูกอนอีกนะ"

"ค-แค่เห็นก็รู้เหรอ!?"

"มีวิธีดูอยู่เยอะน่ะ"

จริงๆแล้ว, เพราะมันเป็นของที่ชั้นทำขึ้นเอง

ชั้นทำของประเภทนี้ขึ้นมาเยอะ แค่มองจึงรู้เลย

แต่จำไม่ได้ว่าทำขึ้นมาเมื่อไหร่ เพราะผลิตของทำนองนี้ออกมาเยอะ

"แล้วก็, เจอของน่าสนใจด้วย อยากได้อันนี้เป็นรางวัล"

ชั้นหยิบสร้อยจากตู้ใกล้ๆ

เป็นสร้อยซึ่งมีหินเวทเล็กๆ ใส่เวทอันซับซ้อนอยู่

"...หยิบของที่ไม่รู้จักวิธีใช้มาอีกแล้ว.....แน่ใจเหรอว่าจะเอาแค่นั้น? มีเครื่องสวมใส่ทรงพลังอื่นๆอยู่เยอะแยะนะ อย่างดาบนั่น หรือเกราะที่เสริมด้วยพลังเวทได้......"

"ไม่หรอก อันนี้ดีแล้ว"

สร้อยนี่ ก็คือของที่ชั้นทำขึ้นในอดีตชาติอีกเช่นกัน

มีผลเพิ่มพูนค่าประสบการณ์ที่ได้จากการฆ่ามอนหรือสัตว์ได้หลายเท่า โดยมันจะรวบรวมพลังเวทซึ่งกระจายตัวออกไปเวลามอนตายมา

ยิ่งกว่านั้น มันมีผลให้กับเพื่อนพ้องที่อยู่ใกล้ๆด้วย, แถมยังมีระยะกว้างอีก ครอบคลุมได้ทั้งชั้นแรกของดันเจี้ยนโรงเรียนเลย

เป็นไอเทมเวทมนต์ในอุดมคติ สำหรับชั้นซึ่งอยากเพิ่มพลังไวๆ

พลังเวทกับพลังกายของชั้น โตถึงจุดตันแล้วเมื่อตอนทำสร้อยขึ้นในอดีตชาติ เพราะงั้นชั้นเลยโยนทิ้งโดยไม่ได้ใช้มัน

แหม่ ใครจะนึกล่ะ ว่ามาเกิดใหม่แล้วจะได้ใช้ประโยชน์

"ถ้าท่านมาติอัสพอใจเช่นนั้น ก็ไม่มีข้อจะค้าน....."

"ชั้นเองก็ไม่คัดค้านอะไร, เพราะมาติอัสไม่เคยทำตามที่เราคาดการณ์กันเลย แม้แต่ครั้งเดียว, แต่ก็คงจะมีแผนอะไรในคราวนี้อีกเช่นกัน ได้เพียงแต่หวังว่าอย่าทำลายสนามโรงเรียนอีกเลยนะ--"

"งั้นก็ตามนี้, ชั้นต้องไปเตรียมตัวทำบาเรียแล้ว กลับโรงเรียนกัน!"

"แล้วเรื่องมิธริลจะเอาไงล่ะ?"

"เราไปเอามิธริลในโรงเรียน......อ้อ, บอกว่าอย่าทำลายสนามโรงเรียน แต่ถ้าเป็นดันเจี้ยน คงทำลายได้สินะ?"

"....หา?"

เรากลับไปยังโรงเรียนที่ 2 กันระหว่างคุย




NEKOPOST.NET