[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 40 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.40 - ปราชญ์เทพ, เข้าพบพระราชา


"...เข้าพบพระราชาเป็นเรื่องง่ายดั่งสั่งพิซซ่ารึเนี่ย?"

หลายวันผ่านไปหลังจากชั้นฆ่าปีศาจเดบิลิส

ก็ไปด้วยกันที่วังกับผู้อำนวยการ 

จู่ๆพี่แกก็มา แล้วก็, 『วันนี้ว่างสินะ? มาวังหลวงด้วยกันหน่อย』 ลากชั้นมาแน่.... ยังไงกันหว่า

"อย่าบ้าน่า, พบราชา เป็นเรื่องง่ายซะทีไหน"

"งั้นเราจะไปพบใครกันล่ะ?"

"เอ่อ, ก็ราชานั่นล่ะ"

"นี่แค่ฆ่าปีศาจตัวเดียวเองนะ...."

"ฆ่าปีศาจด้วยตัวคนเดียว ก็เป็นผลงานยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์แล้ว, ในวังถึงกับว่าจะสร้างเหรียญตราเกียรติยศใหม่ให้เลยนะ, ถึงจะยังไม่เป็นทางการก็เถอะ"

"เอ๋...."

"อ้อ, เหรียญล่าสุดที่สร้าง เพื่อให้ปาร์ตี้ 6 คน ที่ฆ่าปีศาจได้เมื่อ 100 ปีก่อนแน่"

งั้นหรอกรึ....

ก็คงช่วยไม่ได้ล่ะนะ สำหรับยุคที่ปีศาจแทรกแซงเข้ามาทำลายวิชาที่ใช้จัดการมันไปแล้ว

และปีศาจ ก็ไม่ได้เพิ่งแทรกซึมเข้ามาด้วย

"....โอะ, ถึงแล้ว"

ผู้อำนวยการหยุดหน้าประตูในวัง

ประตูซึ่งไม่ได้ประดับดีเด่อะไร แต่ดูหนากว่าประตูอื่น, กำแพงเองก็หนาด้วย, ชั้นรู้ เนื่องจากสัมผัสปฏิกิริยาพลังเวทแบบต่างกัน

"เอดวัลด์ครับ"

มีเสียงกุญแจจากข้างใน แล้วประตูก็เปิด

ข้างในมีคุณเมด กับผู้ชายดูท่าทางทรงเกียรติ

เหมือนจะเคยเห็นคนที่มีบรรยากาศแบบนี้ในชาติก่อน

ถ้าจำไม่ผิด แบบเดียวกับคนรู้จักในชาติก่อน......บรรยากาศแบบราชาแห่งอาณาจักรเวทมานิเรีย マニリア魔法国

....ราชารึ!?

"ไม่เจอกันนานนะ, เอดวัลด์"

"เป็นเกียรติอย่างสูง, พระองค์ท่าน"

เห็นผู้อำนวยการคุกเข่า, ชั้นก็เลยทำแบบเดียวกัน

ไม่ชินกับธรรมเนียมยุคปัจจุบันหรอก......เอาเหอะ ลอกๆคนอื่นซะก็พอ

"เจ้ากับข้าเป็นเพื่อนกัน ไม่จำเป็นต้องมากพิธีในงานไม่เป็นทางการหรอก"

"เป็นเกียรตินัก, แต่พระองค์ท่านเป็นราชาของประเทศนี้......"

ราชาจริงๆด้วย

และดูท่าผู้อำนวยการเอดวัลด์จะรู้จักกับพระราชา

เลยไม่แปลก ที่ให้เข้ามาง่ายๆ

"แล้ว, เด็กนั่นรึ คือวีรชนคนล่าสุด?"

"ครับ ชื่อมาติอัส ฮิลเดสไฮเมอ, ผู้ฆ่าปีศาจด้วยตัวคนเดียว และมีส่วนอย่างยิ่งกับความก้าวหน้าของเวทไร้ร่ายในโรงเรียนที่ 2 "

"งั้นรึ...., สำหรับเด็กหนุ่ม นับว่ามีร่างกายที่ฝึกมาดีจริงๆ, อ้อ เราจะแนะนำตัวนะ, เราคือ เอส กรายา ที่4, ราชาแห่งอาณาจักรนี้"  エイス=グライア四

ราชาบางคนก็มาเยี่ยมชั้นที่บ้านในอดีตชาติเหมือนกัน, แต่ไม่คิดเลยแฮะ ว่ามาเกิดใหม่ไม่ถึง 20 ปี ก็จะได้เจอราชาแล้ว

แต่ดูเป็นมิตรดีจัง, จะไม่เป็นไรเหรอ? ราชาปกติไม่น่าจะแนะนำตัวกันง่ายๆแบบนี้นา....

"มาติอัส ฮิลเดสไฮเมอ, นักเรียนปีหนึ่ง โรงเรียนที่ 2 ครับ"

ไม่รู้ว่าทำไง, แต่ก็แนะนำตัวไปก่อน

ถ้าต้องการพิธีรีตรอง ก็ควรจะมาเตี๊ยมกันก่อนนะ

"คราวนี้ทำได้ดีมาก, ปกติเราคงประกาศให้มีงานใหญ่โต และให้พื้นที่ไปปกครอง....."

ไม่เอาอ่ะ! ไม่อยากได้!

อุตส่าห์มาเกิดใหม่เพื่อการต่อสู้เวทมนต์แล้ว, ทำไมต้องถูกบังคับให้อยู่คุมเขตปกครองด้วยล่ะ

เอาเหอะ, หากโยนภาระให้คนที่บริหารเขตได้ ก็คงไม่เป็นปัญหานัก, แต่ช่วยรออีกซัก 20 ปีก่อนเถอะ

"ทว่า, หากป่าวประกาศเรื่องมีปีศาจแทรกซึมเข้ามาในบรรดามนุษย์ อาณาจักรคงเกิดความวุ่นวายใหญ่หลวงเป็นแน่แท้, ยิ่งกว่านั้น เราอยากจะหลีกเลี่ยงการผูกมัดตัววีรชนผู้พิชิตปีศาจให้ติดตรึงไว้กับเขตด้วย, แน่นอน เราสัญญาว่าจะเชิดชูอย่างเต็มที่เมื่อเรื่องทุกอย่างจบลง ช่วยรอจนถึงตอนนั้นได้ไหม"

"ยินดียิ่ง!"

ถ้าถูกผูกตัวไว้กับเขตปกครอง ชั้นคงเศร้าแย่

"ดี....ทว่า, ปัญหาตอนนี้ คือเรื่องรางวัลของเจ้า, แม้สถานการณ์จะเป็นเช่นนี้ เราก็ควรให้รางวัล.....นั่นสิ เอาเป็นดาบเวทดีไหม?"

"ดาบเวท....รึครับ?"

"ใช่แล้ว, เราได้ดาบเวทขั้นสุดยอดที่สมบัติระดับชาติอื่นๆเทียบไม่ติดมาเมื่อเร็วๆนี้, มันถูกบรรจุด้วยเวทถึงสองชนิดอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน, เจ้าของร้านบอกว่าเป็นดาบที่เด็กผ่านทางมาทำขึ้นล่ะ.....ฟังดูเหลือเชื่อนัก จนบางคนมีสมมุติฐานว่าเด็กที่ทำดาบขึ้นนั้น เป็นเทพแห่งเวทมนต์มาเกิดใหม่เชียว"

มีดาบแบบนั้นอยู่ด้วยเหรอเนี่ย.....

แต่ชั้นว่า ถึงได้ดาบบรรจุสองเวทไปก็ไม่มีค่าอะไร

พอชั้นสอนการบรรจุเวทกับทริคให้รูรี่แล้ว ก็จะหาดาบเวทแรงๆได้มากเท่าที่ต้องการเลยล่ะ

"....หน้าตาเหมือนไม่อยากได้สินะ, เอาเถอะ จะเอาสิ่งอื่นก็ไม่เป็นไร เราจะเปิดคลังสมบัติให้ทีหลัง ไว้เอาของที่อยากได้ไปเถอะ"

"เป็นพระคุณยิ่งนัก"

เอาอะไรก็ได้ที่ต้องการจากคลังสมบัติรึ, ใจป้ำเชียวนะ

ก็หวังว่าจะมีอะไรดีๆในนั้นหรอก

"แต่แค่นี้ยังน้อยไปสำหรับผลงานของมาติอัส, เราให้สมบัติหลายๆอย่างได้......แต่ เจ้ามีความปรารถนาอะไรรึเปล่าล่ะ?"

ปรารถนารึ

ชั้นจำบทพูดพิธีการ 『เป็นไปตามแต่ประสงค์ของพระองค์ท่านเถิด』 ในชาติก่อนได้อยู่, แต่มันอาจจะไม่ใช้กับยุคนี้แล้ว

แบบนี้ลองขออะไรที่มันใหญ่โตดีกว่า

"เช่นนี้ ขอสิทธิในการใช้ทรัพยากรจากดันเจี้ยนทั้งหมดในราชอาณาจักร"

"ทรัพยากรดันเจี้ยน.... หมายถึงแร่ที่มาจากมอนกับสายแร่รึ?"

"ครับ ทุกอย่างรวมถึงพวกนั้นด้วยจากในดันเจี้ยน, แน่นอน ว่าไม่ได้ผูกขาดทั้งหมด เพียงแต่ให้คนของเรา เอาทรัพยากรจากในดันเจี้ยนไปได้....."

ดันเจี้ยนนั้น มีสุดยอดทรัพยากรอยู่ภายใน, เหนือกว่าสายแร่ทองคุณภาพสูงสุดเสียอีก

คำขอเช่นนี้ ในชาติก่อนคงถูกปฏิเสธว่า 『บังอาจนัก』 เลย, อย่าได้คิดแม้แต่จะต่อรอง

แต่การรับรู้คุณค่าของยุคนี้ มันออกจะต่างจากอดีต, ถ้ายอมตาม แม้จะซักเศษเสี้ยว ก็ถือว่าดีถมไปแล้ว

"ถ้าพอใจกับแค่นั้น เราก็ยินดี, จากนี้ไป มาติอัส ฮิลเดสไฮเมอ กับผองพวก จะไม่เสียภาษีดันเจี้ยน และไม่ถูกจำกัดการเข้าถึงดันเจี้ยน"

เย้! สำเร็จครั้งใหญ่!

เท่านี้ก็เข้าถึงวัตถุดิบจากมอน กับโลหะเวทแล้ว

"แล้วก็, หากอยากได้ดันเจี้ยน เราจะมอบให้ไปคู่กับเขตปกครอง.....ว่าไงล่ะ? แน่นอน อาณาจักรจะดูแลเรื่องค่าบริหารจัดการเอง, ดันเจี้ยนมันเป็นตัวผลาญเงินด้วยล่ะนะ"

ราชาเสนอออกมาอย่างเด็ดดวง เมื่อเห็นชั้นกำหมัดดีใจเบาๆ

"เป็นพระคุณยิ่งนัก!"

ได้ทรัพยากรแล้ว! แถมยังช่วยเรื่องการบริหารจัดการอีก, สวรรค์จริงๆ

ดีงามซะจนเหมือนต้มตุ๋นกันเลยแฮะ

"ไม่ละโมภเลยนะ, นึกว่าจะขอมากกว่านี้อีก"

ไม่ละโมภรึ, โห ขนาดนี้ก็เห็นแก่ได้สุดๆแล้วนะ

ชั้นเกือบตอบกลับไป แต่ก็เงียบๆไว้

"'งั้นเรื่องต่อไป พูดถึงปีศาจ.......ไม่ผิดแน่นะ ที่เด็กเวทอัศจรรย์เดบิลิส เป็นปีศาจ?"

"ครับ ไม่ผิดแน่, ตราเป็นของปลอม และเวทที่ใช้ ก็เป็นเวทไร้ร่ายโดยแกล้งทำเป็นร่าย"

"เรื่องจริงสินะ.... ที่จริงแล้ว, เด็กเวทอัศจรรย์สี่คนของอาณาจักร หายตัวไปหมด"

อ้อ, เด็กเวทอัศจรรย์ ที่จริงคือปีศาจหมดเลยสินะ....

"หัวหน้าหน่วยเวทมนต์  เอลฮาร์ด エルハルト เองก็รวมอยู่ในนั้นด้วย, ยิ่งกว่านั้น การมีอยู่ของเด็กเวทอัศจรรย์นั้น มีมาหลายร้อยปีแล้ว......หรือก็คือ ประเทศเราถูกพวกปีศาจควบคุมอยู่หลายร้อยปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน่วยเวทมนต์ ซึ่งเป็นฝ่ายรับหน้าที่สำคัญสุดในการหาวิธีต่อต้านปีศาจ"

สรุปก็คือ ไม่มีองค์กรใดในประเทศนี้ ที่จะชนะปีศาจได้เลย

ดูท่าปีศาจจะจงใจไม่ถล่มมนุษยชาติในทีเดียว เพราะไล่ต้อนมนุษย์จนตรอกแล้วอาจเกิดปัญหาอะไร

"คิดว่าเราควรทำเช่นไรดีล่ะ?"

 

 


ดันเจี้ยนนั้น เปรียบเหมือนกับบ่อน้ำมัน ในชาติก่อนของมาติอัส




NEKOPOST.NET