[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 29 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.29 - ปราชญ์เทพ, แสดงเวทไร้ร่าย


วันหลังจากการต่อรอง

ชั้นไปที่สนามในชุดนักเรียน (ได้มาฟรีก่อนออกมาเมื่อวาน, นักเรียนทุนได้ฟรีล่ะ!) เพื่อจะเข้าร่วมชั้นเรียนเวทไร้ร่ายครั้งแรก

เดิมทีจะไม่มีการเรียนในวันต่อมาจากพิธีเปิด แต่นี่ถูกจัดคาบขึ้นอย่างเร่งรีบด้วยการรบเร้าจากพวกครูนักเวท

"จะมีคนเข้าร่วมแค่ไหนกันนะ?"

เราจะมีการทดสอบซะมากกว่าบทเรียนในวันนี้, เป้าหมายคือเพื่อให้รู้กันถึงพลังของเวทไร้ร่าย และสอนพื้นฐานการควบคุมพลังเวท

เป็นคาบเรียนทางเลือกในวันหยุด และเกี่ยวกับเวทไร้ร่ายซึ่งยังไม่มีผลลัพธ์อย่างเป็นทางการ

ชั้นถามครูใกล้ๆพลางคิดว่าถ้ามีนักเรียนซัก 5 คน ก็หรูแล้ว

"เรามีสมาชิกห้อง A ทั้งหมด กับนักเรียนดาบอีกคน, เยอะนะ"

"....ไม่พูดถึงนักดาบ, นักเรียนเวทมีเยอะนะเนี่ย?"

"เพราะเวทไร้ร่ายเป็นความใฝ่ฝันของนักเวททุกคน, ถ้ามีความเป็นไปได้ที่จะเรียนรู้ ก็ไม่แปลกที่จะโดดเข้าหา, โดยเฉพาะห้อง A ที่ถ้าไม่มีพรสวรรค์กับความทะเยอทะยานก็เข้ามาไม่ได้"

"แล้วทำไมไม่เคยลองสอนเวทไร้ร่ายให้นักเรียนมาก่อนล่ะ?"

"ก็นั่นล่ะ เด็กอาจจะละเลยการฝึกฝนเวทแบบร่าย หากรู้ว่าไม่ต้องร่ายก็ทำได้, เราสอนเวทไร้ร่ายให้นักเรียนไม่ได้จนกว่าจะมั่นใจว่ามีพลังพอแล้ว, แต่เพราะนาย เราเลยยืนยันได้ถึงพลังของเวทแบบไร้ร่าย"

เรื่องราวประมาณนั้นสินะ

เอาเหอะ, ดีที่มีคนมาเยอะ ถ้าเยอะขนาดนี้ อาจจะมีคนที่อยากปาร์ตี้กับชั้นซักคนสองคน

"แล้วก็, ครูจำนวนมากก็จะร่วมด้วย, มีนักเรียนแค่ 17 คนในชั้นเรียนเวท A, เลยน่าจะมีครูมามากกว่านะ"

"พวกครูรึ?"

"เราพยายามฝึกเวทไร้ร่ายที่นายสอนให้เมื่อวาน ตรงสนามโรงเรียน"

"แล้ว, ผลเป็นไง?"

"ก็.... ไว้รอดูแล้วกัน"

ครูดูมีความสุขแบบแปลกๆ

ท่าทางจะไปได้สวย




 

 

"เอาล่ะ, มากันครบแล้วนะ"

ว่าแล้ว ครูก็ทิ่มเป้าหมาย 12 อันลงพื้น

ต่างจากตอนสอบเข้า เป็นเป้าหมายที่ค่อนข้างเล็ก

ท่าทางไม่ทนทานนัก แต่เปลี่ยนใหม่ได้, เป็นของสำหรับนำมาวนใช้ใหม่

"งั้นเราจะเริ่มสอนเวทไร้ร่าย.... ถึงจะว่างี้ แต่หลายคนคงไม่เคยเห็นเวทไร้ร่ายมาก่อนเพราะการใช้ไม่เป็นที่รู้จัก.....ดังนั้น เราเลยขอให้คนที่ใช้เวทไร้ร่ายได้มาแสดงให้ดู"

"โอ้!"

นักเรียนตอบครูกันพร้อมเพรียง

สายตาเปล่งประกาย แสดงความสนใจเวทไร้ร่ายอย่างมาก

ใฝ่ฝันกันจริงๆนะ

"เอาล่ะ มาติอัส, ช่วยทำลายเป้าหมายทั้งหมดด้วยเวทไร้ร่ายที"

ชั้นก้าวออกไปตามที่ได้ฟัง

นักเรียนต่างงุนงงเมื่อเห็นชั้น

มีเพียงรูรี่กับอัลมาที่โบกมือให้

"มาติอัส, นักเรียนที่หนึ่ง? คะแนนเวทก็ยอดหรอก.....แต่ไม่ใช่พิมพ์ผิดเหรอ?"

"คนห้อง A ได้ยินจากผู้อำนวยการว่าไม่ใช่พิมพ์ผิดล่ะ"

"แต่นั่นมันตราไร้ค่านี่? คงเป็นนักรบ ไม่ใช่นักเวท"

ติดใจเรื่องตราชั้นจริงด้วย

ก็ไม่ได้รู้สึกว่าถูกหยามเหมือนตอนบิฟเกลหรอก, แต่ดูเหมือนความรู้ทั่วไปของโลกนี้ คือตราไร้ค่า จะไม่เหมาะกับเวทมนต์

แค่ชื่อเรียก ก็บอกอยู่แล้วว่ากากอ่ะนะ

....เอาเหอะ, เพื่อแก้ความเข้าใจผิด, แสดงให้ดู ดีกว่านั่งอธิบายทีละคำ

คิดแล้ว ชั้นก็ไม่สนนักเรียน แล้วไปที่เป้า

"เริ่มเลยไหม?"

"ได้ทุกเวลา"

หลังจากได้คำยืนยัน ชั้นก็เพิ่มพลังขาด้วยเวทเสริมพลัง แล้วกระโดดขึ้น

จากนั้นก็กระโดดอีกรอบกลางอากาศโดยใช้เวทเป็นที่ดันขา, ทำให้เป้าหมายครึ่งนึงอยู่ในระยะยิง แล้วก็ทำลายด้วยไฟขนาดเล็กยิงต่อเนื่อง

จากนั้นก็โดดกลางอากาศโดยใช้เวทควบคุมแรงโน้มถ่วงและทำลายเป้าหมายที่เหลือไปทีละอัน

ทำลายหมดแล้ว

ที่ชั้นแสดงการโจมตีกลางอากาศ ก็เพื่อให้เห็นว่าเวทไม่ได้มีไว้ใช้เพื่อโจมตีเท่านั้น

เอาล่ะ, นักเรียนจะว่าไงกัน.....

"ย-ยอดเลย...."

"นั่นสิ, แต่คิดว่าคงทำไม่ไหวแฮะ....?"

"นี่เป็นชั้นเรียนเด็กปี 3 รึเปล่า?"

"พี่ชายฉันถูกรับเข้าไปเป็นนักเวทหลวงหลังเรียนจบ แต่ยังทำไม่ได้เลย, ชัดเจน"

"นี่เรามาผิดที่แล้วสินะ?"

"แต่ครูก็อยู่นี่, แล้วคนที่ยิงเวท ก็คือมาติอัสจากห้องเราสินะ?"

"มาติอัสตัวปลอม?"

"หรือนั่นจะเป็นปีศาจจำแลงมา?"

เอ่อ เป็นการตอบสนองที่เฉื่อยชาจัง

มองว่าเวทไร้ร่ายมันไม่สมจริงเพราะเคยใช้แต่เวทแบบร่ายกันรึเปล่า, แถมเริ่มสร้างทฤษฎีว่าชั้นเป็นตัวปลอม กับเป็นปีศาจซะด้วย

ว่าแต่, ทุกวันนี้ยังมีปีศาจอีกรึ

ปีศาจคือเผ่าพันธ์มอนมีสติปัญญา ซึ่งดูเหมือนมนุษย์ แต่มีปีกสีดำ

นอกจากปัญญาครึ่งๆกลางๆแล้ว วิธีการต่อสู้ยังรับมือยุ่งยาก, ถึงจะไม่เก่งเท่ามังกรระดับสูง แต่ก็เป็นสิ่งที่ไม่ทำประโยชน์ให้ใคร

ยิ่งกว่านั้น มีความต้านทานเวทมนต์อยู่พอดู การจัดการมันเลยยุ่งยากชะมัด

แต่ว่านะ, ก็จัดการได้ง่ายๆ หากใช้กาารโจมตีแบบพลังเวทครึ่งนึงพลังกายครึ่งนึง อย่างธนูบรรจุเวทหรือดาบเวท

ดังนั้นตราที่ 4 เลยรับมือได้ดีที่สุด

แต่มันจะหลบลูกธนู หากยิงไปโดยไม่มีแผน เพราะงั้นจะใช้ธนูจัดการได้ไหมก็ไม่รู้สินะ

เหนือสิ่งอื่นใด มันเป็นพวกไม่มีความรู้สึกอื่นนอกจากเจตนามุ่งร้าย เลยเจรจากันไม่ได้

เป็นตัวเกะกะวุ่นวายในชาติก่อนของชั้นเลย, ชั้นจึงล่ามันโดยไม่เลือก ให้สูญพันธ์ไปซะ.... แต่ดูท่าจะยังมีเหลือรอดสินะ

"เข้าใจความรู้สึกนั้นเลย! เข้าใจดีเลย!"

ครูสองคนที่มา ช่วยแก้บรรยากาศ

คงเป็นสายเวทมนต์......เป็นครูที่รับหน้าที่คุมสอบให้ชั้นตอนนั้นนี่เอง

"ตอนคุมสอบที่ได้เห็นเวทมาติอัสเองก็คิดเหมือนกัน ไม่สิ อันนี้ยังดีนะ, ตอนนั้นฉันคิดว่าหัวหรือสายตามีปัญหาอะไรซะแล้ว, ถึงขนาดจะไปโรงพยาบาลเลย"

"เป็นเวทที่โหดร้ายจริงๆ...."

ว่าแล้ว ครูซึ่งรับผิดชอบคุมสอบก็ทำสายตาห่างไกล

แล้วพี่แกจะทำให้สถานการณ์แย่ลงไปทำไมล่ะฟะ....

"แต่ว่านะ, ไม่ใช่ว่ามีแค่มาติอัสที่ใช้เวทไร้ร่ายได้ เราจะแสดงหลักฐานให้ดู.....ครูไกซัล!" ガイザル

"โอ้!"

อดีตครูคุมสอบสายนักดาบก้าวออกมา, ไม่สิ เรียกว่าครูฝึกจะดีกว่า

กล้ามเป็นมัด และมีดาบใหญ่ที่หลัง, ทุกคนเห็นแล้วก็คิดว่าเป็นนักรบชำนาญการ

ครูไกซัลคนนี้ ชักดาบออกจากหลัง แล้วหันเข้าสู่เป้าหมายซึ่งติดตั้งขึ้นมาใหม่แล้ว




NEKOPOST.NET