[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 27 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.27 - ปราชญ์เทพ, นึกถึงความเป็นไปได้ในการฟื้นฟูเวทมนต์


ปัญหาพื้นๆนี่แก้ไม่ได้!?

"โกหกสินะเนี่ย!?"

"นี่คือความจริง, ยิ่งกว่านั้น คนคุมสอบที่มาติอัสชนะไป เป็นหัวหน้าอัศวินของประเทศนี้, แล้วแค่ทำลายได้เป้าหมายเดียวในการยิง 10 ครั้ง ก็จะได้คะแนนเต็มแล้ว เราให้ 75 คะแนนจากสถานการณ์หลายๆอย่าง แต่มีบางคนเสนอว่าควรได้ 500 คะแนนด้วยซ้ำ"

นี่อะไรเนี่ย พยายามมาหลอกกันรึ?

แล้วไอ้ 500 เต็ม 10 นี่มันอะไรกัน, แบบนี้คะแนนเต็มก็ไม่มีความหมายสิ

แต่ดูท่าจะไม่ใช่เรื่องตลกเมื่อเห็นสภาพครูคนอื่นๆ

ครูที่ทำหน้าที่บรรจุเวท กับผู้ชายซึ่งดูเหมือนเป็นครูอีกคน กำลังเขียนวงเวทแบบที่ชั้นวาดลงบนหินเวทด้วยหน้าตาเคร่งขรึม, ส่วนครูอื่นก็กำลังจับตาอย่างจริงจัง

แต่ไหนแต่ไร, ถึงจะหลอกชั้นไป ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา

งั้นก็ลองฟังไปก่อนเถอะ

"สมมุติว่าที่บอกมาเป็นเรื่องจริง, แล้วยังไงล่ะ?"

ผู้อำนวยการกับครู คงมีเป้าหมายบางอย่าง ถึงเรียกชั้นมา

ไว้รู้แล้วค่อยรับมือก็ยังไม่สาย

"แกคงมีเรื่องของตัวเอง ถึงได้พลังขนาดนี้มาในอายุเท่านี้, เราจะไม่ก้าวก่าย.....แต่อยากจะขอความร่วมมือ"

"....ร่วมมือ?"

"ใช่ พูดกันตามตรง, โรงเรียนราชที่ 2 นี้ กำลังประสบวิกฤติ......ถึงจะไม่ใช่ขนาดว่าโรงเรียนต้องปิดไป แต่ก็แย่อยู่ดี"

"เรื่องเป็นมาไงล่ะ?"

"คงรู้สินะว่าประเทศนี้มีโรงเรียนราชสองแห่ง?"

"ก็ที่นี่ถูกเรียกว่าที่ 2 นี่นะ"

หากเป็นแห่งที่ 2, แสดงว่าต้องมีแห่งที่ 1 ด้วย

เว้นแต่ว่ามันจะถูกทำลายหรืออะไรไปแล้วอ่ะนะ

"โรงเรียนที่ 1 คือปัญหาล่ะ, พวกชนชั้นสูงมันไม่ชอบรูปแบบของโรงเรียนที่ 2 เลยพยายามบังคับให้มาใช้ระบบแบบโรงเรียนที่ 1, แล้วระบบแบบโรงเรียนที่ 1 ก็ดันมีผลลัพธ์ดีกว่าด้วย"

....ฟุมุ

สงสัยจังว่าประเทศเข้าแทรกแซงระบบการศึกษาในระดับราชวิทยาลัยด้วยรึเปล่า

"คิดว่าถ้ามีผลลัพธ์เป็นชิ้นเป็นอันเกิดขึ้น เปลี่ยนเป็นระบบที่สำเร็จมากกว่าก็ดีนะ"

"ก็ถูก ตราบเท่าที่การประเมินผลมันผ่านกระบวนการที่ถูกต้องล่ะก็นะ"

"....แล้วไม่ใช่ยังงั้นรึ?"

"นี่คือผลประเมินงานวิจัยของโรงเรียนที่ 1 กับโรงเรียนที่ 2, ลองดูเองแล้วกันว่าเป็นไง"

พี่แกให้กระดาษมาหลายแผ่น

แผ่นแรกเป็นรายชื่อผู้จัดทำกับผู้ให้ความช่วยเหลือ, มีตราราชวงศ์หรืออะไรซักอย่างปั๊มด้วย

ชั้นเปิดผลงานดูแล้วก็สงสัยในสายตาตัวเอง

ประเทศนี้ จะเลือกนักเรียนจากโรงเรียนที่ 1 กับโรงเรียนที่ 2 มาร่วมการต่อสู้เพื่อชิงความดีเด่นปีละครั้ง

มาถึงตรงนี้ ก็ยังเข้าทีอยู่หรอก

แต่นักเรียนที่เลือก จะจำกัดเฉพาะเด็กปี 2 ลงมาเนี่ยสิ

เราเป็นนักเรียนปีแรก, ซึ่งการต่อสู้ที่ว่า จะเริ่มจัดในหนึ่งเดือนหลังเปิดเรียน, ดังนั้น เลยมีเวลาสอน 13 เดือน ตั้งแต่เริ่มเข้าเรียน จนถึงการร่วมงานประลอง

 มันเร็วไปที่จะใช้นักเรียนมาต่อสู้กันให้เกิดเป็นผลอย่างจริงจัง

"ไม่เร็วไปหน่อยรึ?"

"คิดยังงั้นเหมือนกันสินะ, ครูเราก็เห็นด้วย แค่เข้าเรียนมาปีเดียว ยังไม่ใช่เวลาให้นักเรียนเข้าร่วมการต่อสู้กัน, ถึงจะมีประสบการณ์ประดาบในการฝึก แต่เป็นเวลาสั้นไปที่จะสอนเทคนิควิชาในการต่อสู้กัน"

แม้แต่สามัญสำนึกของโลกปัจจุบัน ก็มีแต่ความผิดเพี้ยน, ที่ผู้อำนวยการพูดมานั้นถูกเผงเลย

การต่อสู้พื้นฐาน คือการสู้กับมอน

พอเรียนวิธีสู้กับมอนแล้ว ค่อยมาเรียนสู้กับคน, วิธีสู้มอน กับวิธีสู้คน ต่างกันมากจนแทบจะไม่มีอะไรเหมือนกันเลย

เพราะงั้น ถึงได้ไร้ประโยชน์ที่จะสอนให้นักเรียนรู้วิธีวิวาทกับคน ก่อนที่จะเรียนรู้วิธีสู้กับมอน

กลับกัน เป็นผลร้ายเสียอีก

แล้วหากแก้ปัญหาตามนี้, ผ่านไปหลายปี คนที่ฝึกเทคนิคสู้มอนก่อน ก็จะชนะได้อย่างขาดลอย

นี่จึงเป็นเรื่องเพ้อเจ้อชัดๆ

ชั้นเปิดหน้าต่อไปขณะบ่นเรื่องการจัดงานต่อสู้

ต่อไป เป็นไอ้ 『ผลงานวิจัย』 ของโรงเรียนที่ 1 ซึ่งมีเรียงรายมา, ไม่มีผลงานใดจากโรงเรียนที่ 2 เลย

แล้วทุกๆผลงานวิจัย ก็เกี่ยวกับการร่ายเวทหมดเลย, เรื่องไร้สาระอย่างเพิ่มพลังขึ้นมานิดหน่อยในการร่าย, ค้นพบคำร่ายใหม่ หรือย่นย่อคำร่ายลงได้นิดนึง

ของแบบนี้ แค่ปรับพลังเวทในตัว เวลาใช้เวทออกมาก็พอแล้วแท้ๆ (หรือก็คือ เอ็งจะร่ายเวททำติ่งอะไร) 

ไอ้สิ่งเปลืองหมึกผลาญต้นไม้พวกนี้ คือ 'ผลงานวิจัย' รึ

"....คิดว่าไง?"

"สำหรับตอนนี้ ก็เข้าใจว่าวิถีทางของโรงเรียนที่ 1 มันไม่ไหวจะเยียวยาแล้ว, แต่ทำไมไม่มีผลงานจากโรงเรียนที่ 2 เลยล่ะ?"

ผลงานของโรงเรียนที่ 1 มันวินาศสันตะโรขนาดนี้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าโรงเรียนที่ 2 จะดีกว่านี้

"เรามีนะ, แต่ไม่มีอันไหนถูกยอมรับเลย"

ผู้อำนวยการทำหน้าขม, ครูนักเวทอื่นก็หน้าแข็ง

"หมายความว่าไงกัน?"

"ผลงานวิจัยของสังคมวิชาการตอนนี้ เท่ากับการวิจัยเรื่องร่ายเวท, อย่างอื่นนอกจากนี้ไม่เป็นที่ยอมรับ"

"....หรือก็คือ, โรงเรียนราชที่ 2 วิจัยเรื่องการไม่ร่ายเวท?"

"ใช่แล้ว ผลก็เป็นยังงี้......  เรื่อง『ผสานเวทระยะประชิดกับการต่อสู้ 』 ที่แกพูดในชั้นเรียน ก็คือเป้าหมายแบบเดียวกับของเรารึเปล่า?"

ผู้อำนวยการยื่นปึกกระดาษหนาๆมาให้เมื่อพูด

เนื้อหามันยังหยาบอยู่ แต่ดูท่าจะวิจัยเวทที่ไม่ร่าย และการประยุกต์ใช้อย่างจริงจัง

ถึงวิธีฝึกจะเรียกไม่ได้ว่ามีประสิทธิภาพก็เถอะ, แต่ก็ขัดเกลามามากพอจนนับว่าไม่ผิดเส้นทาง

หากผู้อำนวยการพูดจริง แสดงว่าโรงเรียนที่ 2 พยายามดึงโลกที่การร่ายเวทแพร่กระจายออกไปอย่างกว้างขว้าง ให้กลับเข้าสู่เส้นทางแห่งการไม่ร่ายเวท 

ใช่, โรงเรียนที่ 2 ดีกว่าโรงเรียนที่ 1 เยอะเลย

"ชั้นได้ยินเรื่องไม่ร่ายเวท กับเห็นเวทดินที่แกใช้ซ่อมสนามโรงเรียนด้วยแล้ว, เป็นสิ่งที่ไม่มีทางเลียนแบบได้ หากต้องร่ายเวท.......แล้ว สิ่งที่เราต้องการที่สุดในการศึกษาเวทไร้ร่ายคือผลลัพธ์, เราเลยอยากให้ มาติอัส เป็นผลลัพธ์"

ดูจากการสนทนา ให้เป็นผลลัพธ์ คงหมายถึงจะให้ร่วมการประลองสินะ, เพราะคนเข้าร่วมถูกจำกัดที่นักเรียนปี 2 『ลงมา』, ชั้นจึงเข้าร่วมได้

น่าสนใจนี่

การพัฒนาตัวเองสามารถทำได้เอง, แต่การพัฒนาเพื่อนพ้องที่แข็งแกร่ง ไม่อาจทำได้หากตัวคนเดียว

แล้วก็มีนักเรียนซึ่งไม่ได้ยึดติดกับการร่ายในโรงเรียนนี้ด้วย, คงจะเรียนเวทที่ถูกต้องได้อย่างรวดเร็ว หากเริ่มตั้งแต่ตอนนี้

สำหรับชั้น นับว่าไม่เลว, ไม่สิ กำลังต้องการเลย

"พอเข้าใจแล้ว แต่ขอเงื่อนไขสามอย่างได้ไหม?"

--เพียงแต่ ยังมีสิ่งที่พัฒนาต่อไปได้อีก, ชั้นจะตกลงด้วยก็ต่อเมื่ออีกฝ่ายยอมตามเงื่อนไขบ้าง




NEKOPOST.NET