[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 26 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.26 - ปราชญ์เทพ, ถูกครูล้อมรอบ


"เอาล่ะ แนะนำตัวเอง เริ่มจาก... ใครก็ได้, มาติอัสนักเรียนอันดับหนึ่งของปีนี้! เริ่มจากแกก่อนเลย!"

ดูเหมือนผู้อำนวยการจะเรียกจากชื่อ

ไม่เรียกนามสกุล เพราะไม่เกี่ยวกับบ้านที่มา, จะมาจากตระกูลใดก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่โรงเรียน

หากมีชนชั้นสูงเบ่งบารมีในบรรดาพวกเรา นักเรียนอื่นก็จะเกรงใจติดขัดกัน

ชั้นเห็นด้วยกับเป้าหมายนี้ จึงแนะนำแต่ชื่อตัวเอง

"ชื่อมาติอัส เรียกมาติก็ได้, เอ่อ....."

จะว่าไป ไม่ได้เตรียมตัวเลยว่าจะพูดอะไรนี่นา, เป็นการแนะนำตัวต่อฝูงชนครั้งแรกในรอบหลายร้อยปีด้วยสิ

....เอาเหอะ, ไม่ต้องพูดอะไรฟุ่มเฟือยมากก็ได้ เพราะที่นี่เหมือนกับโรงเรียนทหาร, เอาเป็นว่าแค่สายการต่อสู้พอ

"ตราคือตราที่ 4.... หมายถึงตราไร้ค่า, ความถนัดคือผสมผสานเวทระยะประชิดกับการต่อสู้ ฝากตัวด้วย"

ตรานี้ไม่เป็นที่รู้จักกันในนามตราที่ 4, จึงเรียกโดยใช้ชื่อปัจจุบัน

ห้องเรียนหยุกหยิกขึ้นเมื่อชั้นแนะนำตัว

"ผสานเวทระยะประชิดกับการต่อสู้, อะไรล่ะนั่น?"

"ว่าแต่, ตราไร้ค่าใช้เวทมนต์ได้ด้วยเหรอ?"

"ฉันก็มีตราไร้ค่า เวทมนต์น่ะ ใช้ไม่ค่อยได้หรอกนะ?"

ผู้อำนวยการยิ้มเมื่อเห็นชั้นเรียนจุกจิกขึ้น

แต่ว่า ดูท่าไม่คิดจะอธิบายเรื่องเวทระยะประชิดกับการต่อสู้ และเรื่องตราไร้ค่า

"ต่อไป! อันดับสอง, รูรี่!"

หลังจากชั้นแนะนำตัวเสร็จ, ผู้อำนวยการก็ดูกระดาษในมือแล้วเรียกรูรี่

กระดาษนั่นคงเป็นผลคะแนน

"ค่ะ! ฉันชื่อรูรี่ ถนัดเวทมนต์กับมีวิชาดาบนิดหน่อย, อยากจะเป็นผู้บรรจุเวท! เอ่อ... ฝากตัวด้วย!"

รูรี่แนะนำตัวโดยดูประหม่านิดหน่อย

ห้องเรียนเริ่มจอกแจกกันอีก ถึงจะไม่ดังเท่าตอนชั้นก็เหอะ

ดูเหมือน จะหายากที่ผู้มีตราที่ 1 แบบรูรี่ ตั้งเป้าอยากเป็นผู้บรรจุเวท, ถึงตราที่ 1 จะเป็นตราสำหรับบรรจุเวทก็เหอะ......

คุณค่าของตราในโลกนี้มันพลิกกลับกันเลย

แย่จนถึงขนาดน่าสงสัยว่ามีผู้ประสงค์ร้าย ทำให้มันไร้ประสิทธิภาพเช่นนี้

"ต่อไป! เอส!"    エイス

"อื้อ!"

ในชั้นเรียนแนะนำตัวกันต่อไป

จากที่สองถึงที่เจ็ด เป็นตราที่ 1 หมดเลย

ทั้ง 5 คนนอกจากรูรี่ มีเป้าหมายอยากเป็นนักเวทกัน

"ต่อไปสุดท้าย ....อัลมา!"

"ผมชื่ออัลมา,  มีตราสามัญ เลยตั้งเป้าจะเป็นนักดาบ, ถึงแม้ดาบหรือเวทจะชนะรูรี่ไม่ได้ก็เถอะ.....แต่มีความมั่นใจด้านธนูอยู่บ้าง...."  常魔紋

เป็นการแนะนำตัวที่ออกจะน่าสงสารอยู่, แต่อีกฝ่ายเป็นอันดับสองของห้อง เลยช่วยไม่ได้นี่นะ, ความแตกต่างของคุณภาพดาบก็มีมากด้วยสิ

แถมดันมีเป้าหมายเป็นนักดาบ ทั้งที่ตราสามัญ เหมาะจะใช้เวทแท้ๆ

"เท่านี้ล่ะ มีใครมีคำถามอะไรไหม?"

"อาจารย์, มีคำถาม!"

อัลมายกมือ

"ว่าไง?"

"คะแนนที่ประกาศของมาติอัสดูแปลกๆ, ผิดพลาดอะไรรึเปล่า!"

"อ้อ นั่นรึ, ที่แปลกๆน่ะ มาติอัสต่างหาก ไม่ใช่ผลคะแนน, แปลกยังไง ไว้ลองดูเองตอนฝึกปฏิบัติแล้วกัน, สำหรับตอนนี้ ห้อง S  กับห้อง A จะเรียนร่วมกันก่อน, แล้วชั้นมีเรื่องจะคุย มาติอัสมาหาที่ห้องผู้อำนวยการด้วยนะ"

ว่าแล้ว, โฮมรูมแรก ก็จบลง และชั้นก็ถูกพาไปห้องผู้อำนวยการ

ต้องการอะไรจากชั้นกันหว่า

"เอาล่ะ มากันครบทุกคนแล้วนะ"

มีผู้ใหญ่อยู่เยอะแยะในห้องที่เราเข้าไป

ส่วนมากเป็นครูของโรงเรียนนี้, หลายคนดูคุ้นหน้า เป็นครูคุมสอบกับครูตอนพิธีเปิด

30% เป็นสายวิชาการ, 40% เป็นนักเวท กับอีก 30% เป็นนักรบรึ

จากที่ไม่มีสายผสมต่อสู้โดยใช้ร่างกายกับเวทมนต์เลย ทำให้ชั้นตะขิดตะขวงใจ, แต่ถ้าดูแบบนี้ ก็สมดุลดีหรอก

"โทษทีนะ, มาติอัส, ช่วยแก้ปัญหานี้หน่อย แล้วก็อันนี้ด้วย"

ผู้อำนวยการว่า แล้วส่งกระดาษโจทย์สองข้อให้

แล้ว, ครูสายวิชาการก็เริ่มจับตามองชั้นแบบไม่พลาดแม้แต่การขยับของมือ

ปัญหาข้อนึงเป็นอันเดียวกับปัญหาตอนสอบเข้า

คงสงสัยว่าโกงข้อสอบสินะ

โชคยังดี, ที่ทั้งสองปัญหา เป็นเรื่องปัญหาคณิตวงเวทพื้นฐาน

ปัญหาแรกสามารถแก้ได้ใน 20 วินาที หากรู้จักทฤษฎีปิทาโกรัส 

ข้อต่อมา ซับซ้อนขึ้นหน่อย, แต่สามนาทีก็เพียงพอจะเสร็จงาน

ชั้นเขียนสูตรลงกระดาษ แล้วเอาคำตอบออกมาโดยระวังไม่ให้ผิด

เอาเหอะ, ความจริงวงเวทระดับนี้ ตอบด้วยสัญชาติญาณโดยไม่ต้องคำนวณมันก็ได้อยู่หรอก

แต่ไหนแต่ไร คณิตวงเวทเป็นหลักพื้นฐานของผู้บรรจุเวท, หากทำแค่นี้ไม่ได้ จะไม่สามารถบรรจุเวทห้าเท่าได้

"...ใน...พริบตารึ...!?"

"ถ, ถูกต้องรึเปล่า?"

"เป็นปัญหาที่ยังไม่ถูกแก้, ไม่มีทางจะรู้ได้หากไม่ลองสร้างเวทขึ้นมาก่อน"

"แต่ก็ดูไม่มีความขัดแย้งกันนะ แบบนี้คง...."

"ครูที่รับผิดชอบการบรรจุเวทน่าจะลองทำได้นี่ ใช่ไหม?"

"ร-รอหน่อย จะไปเอาหินเวทมาทดลองก่อน!"

ห้องผู้อำนวยการเกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อชั้นทำโจทย์เสร็จ, ครูบางคนก็วิ่งออกไปด้วย

หือ? แบบนี้มันต่างกับการสงสัยว่าชั้นโกงข้อสอบไปหน่อยแฮะ

'ชั้นทำอะไรผิดไปเหรอ', ทำหน้าสงสัย แล้วก็มองผู้อำนวยการ

"ผู้อำนวยการ, มี--"

"มาติอัส, รู้รึเปล่าว่าทำอะไรลงไป?"

"ตอบโจทย์ปัญหาตอนสอบเข้า กับโจทย์ที่พัฒนาขึ้นไปอีกนิดนึงสินะ?"

ผู้อำนวยการยิ้มเมื่อฟังชั้นตอบ

"ข้อแรกเป็นปัญหาตอบสอบเข้าโรงเรียนราชที่ 2......ภายใต้การสันนิษฐานที่ว่า จะไม่สามารถตอบได้"

"สันนิษฐานว่า ตอบไม่ได้?"

"ใช่ มีไว้สำหรับให้เราดูว่าผู้เข้าสอบคิดวิเคราะห์ไปได้ไกลแค่ไหน, .....แต่แกทำไปจนสุดข้อเลยนะ"

ปัญหาพื้นๆแค่นี้แก้กันไม่ได้, ช่างพูดจาได้แปลกประหลาดซะจริง

หากผู้บรรจุเวทสร้างวงเวทระดับนี้ขึ้นไม่ได้, แปลว่าโลกนี้คงไม่มีใครทำดาบเวทแบบถูกต้องขึ้นมาได้แล้วล่ะ

อย่าบอกนะว่าดาบเวทแบบในร้านเบสคือของเต็มฝีมือแล้ว, ไม่มีทางหรอกน่า,

"จะบอกคำตอบให้ ข้อแรก เป็นปัญหาสอบเข้าราชวิทยาลัยเวท, ส่วนข้อที่สอง เป็นปัญหาที่แก้ไม่ได้ แม้จะเอานักปราชญ์เวทของทั้งประเทศมาช่วยสุมหัวกัน"

....หา?




NEKOPOST.NET