[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 23 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.23 - ปราชญ์เทพ, ยอมแพ้เรื่องยิงเป้าด้วยเวท


"ต่อไป, รูรี่ อาเบนโทรท!"

"ค่ะ!"

การสอบเวทมนต์ ดูท่าจะเป็นการยิงเป้าด้วยเวท

เราต้องยิง 5 เป้า ซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป 30 เมตร ในลำดับไหนก็ได้

จากคำอธิบายก่อนสอบ, จะมีโอกาสยิงได้ 10 ครั้ง และยิ่งใช้โอกาสน้อยกับมีความเสียหายต่อเป้ามาก คะแนนก็จะยิ่งสูง

เป็นวิธีทดสอบการโจมตีระยะไกลแบบดั้งเดิม, ชาติก่อนชั้นก็มีคล้ายๆแบบนี้

แต่ว่า เป้าหมายมันออกจะใหญ่, เลยยิงให้พลาดยากกว่านะเนี่ย

ตราบเท่าที่พลังออกมาเพียงพอ ก็จะยิงเป้าหมายไม่เคลื่อนที่แบบนี้ได้ไม่ยาก

สมัยนี้เค้าสนใจวิธีการมากกว่าผลลัพธ์รึไงกันหว่า

แล้วก็ คิวของชั้น คือต่อจากรูรี่อีกแล้ว

"ยิงเป้าหมาย ด้วยศรไฟ"

"ค่ะ! ...พลังเพลิงซึ่งสถิตย์ในร่างกาย, จงออกมาเป็นศรแทงศัตรู!"

ตามครูสั่ง, รูรี่ร่ายแล้วศรไฟก็ยิงโดนเป้านึง

คิดว่าพลังกับประสิทธิภาพดีกว่าบิฟเกลอยู่หน่อยนึง, ก็นะ จะให้นำเหนือกว่าคนอื่นอย่างชัดเจน ด้วยการร่ายที่จะควบคุมพลังเวทโดยอัตโนมัติมันก็ลำบาก

รูรี่ร่ายซ้ำอีก, ยิง 5 เป้า แล้วก็ประกาศว่าเสร็จแล้ว

กฎคือยิงเป้าได้จนถึง 10 ครั้ง แต่ดูท่าทางเธอจะหยุดแค่นี้

ไม่มีเป้าหมายถูกทำลาย, แต่ดูท่ารูรี่จะพอใจกับผลแล้ว และออกจากสนามด้วยท่าทางพอใจ

"ต่อไป, มาติอัส ฮิลเดสไฮเมอ!"

คนคุมสอบหนึ่งในสองเรียก

"ครับ!"

"ยิงเป้าหมาย ด้วยศรไฟ"

ชั้นคิดมาตั้งแต่ตอนรูรี่สอบแล้วนะ, ทำไมต้องใช้ศรไฟด้วยล่ะ

จริงๆมันไม่ได้มีระบุชนิดเวทที่ให้ใช้ระหว่างอธิบายการสอบนี่นา

"เวทอื่นนอกจากศรไฟไม่ได้เหรอ?"

"ก็ได้หรอก, แต่มันเป็นเวทที่ควบคุมได้ง่ายสุด เพราะงั้น--"

คนคุมสอบเห็นตราชั้นเมื่ออธิบายไปได้ครึ่งทาง เลยเปลี่ยนสีหน้ามาสงสาร

"....อย่าสิ้นหวังเลยนะ ถ้าผลสอบอื่นดี ก็อาจจะผ่านได้อยู่"

กลายมาเป็นอนุมานว่าชั้นสอบตกซะแล้ว

ชั้นกะจะผ่านการสอบนี้อยู่หรอกนะ

"แค่ทำลายเป้าหมายก็พอแล้วสินะ?"

"ใช่.... ยิงถึงเหรอ?"

"ไม่หรอก"

ตราที่ 4 มีระยะยิงของเวทที่ต่ำ

อย่าพูดถึงห่าง 30 เมตรเลย, แค่ 1/3 ก็ยังยาก

ตราอื่นจะไม่มีปัญหาในการยิงเป้าที่ห่างไป 30 เมตร, พูดได้ว่าการสอบนี้ ไม่เข้ากับตราที่ 4 อย่างแรง

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าชั้นจะผ่านการสอบไม่ได้

ถึงจะเป็นเป้า แต่ก็ไม่จำเป็นต้องยิงใส่เป้าด้วยเวทมนต์นี่นา

"งั้น--"

"ชั้นทำลายเป้าได้แม้ว่าจะยิงไม่ถึง.... จะว่าไป ครู, ถอยออกไปหน่อยจะดีกว่า ถึงชั้นจะควบคุมทิศทาง แต่มันก็ไม่สมบูรณ์แบบ"

ชั้นเริ่มสร้างเวทขึ้นขณะพูด

เวทรุนแรงที่ซับซ้อนอย่างเทียบไม่ได้กับ 【อัดเวท】 และเวทเล็กน้อยอื่นๆที่ชั้นใช้มาจนถึงบัดนี้ในโลกปัจจุบัน

"เอ๋?"

"คิดว่าถอยไปอีก 5 เมตรถึงจะปลอดภัยนะ"

นี่ไม่ใช่เวทซึ่งใช้ในการต่อสู้จริง เนื่องจากกินเวลาสร้างนานเกิน

การยืนคุยอยู่อย่างงี้ในช่วงเตรียมตัว คงจะจบเห่ไปแล้วหากต่อสู้จริง

ยิ่งกว่านั้น ยิงเวทนี้แค่ทีเดียว พลังเวทส่วนมากที่ชั้นตอนนี้มีก็จะหมดไป

ทว่า, มันเหลือเฟือแก่การผ่านการสอบแล้ว

ชั้นสร้างเวทเสร็จ แล้วคนคุมสอบที่ไปอยู่นอกระยะ ก็มองอย่างสงสัย

"เอาล่ะ,.... หึ่ม!"

เกิดวงเวทขนาดใหญ่มหึมาที่เท้าชั้น เมื่อใช้เวทซึ่งสร้างขึ้น

วงเวทเริ่มหมุน แล้วเพลิงระเบิดก็ออกมา

แรงระเบิดซึ่งมีความร้อนมากมาย ทำลายล้างสิ่งรอบข้าง ให้ทัศนวิสัยกลายป็นสิ่งแดงฉาน

แน่นอนว่ามันมากเกินจะใช้ทำลายเป้าหมายที่น่าสงสาร

ทว่า, ไม่เป็นไร เพราะพลังส่วนทำลายล้างหลักๆนั้น ไม่ไปโดนเป้าหมาย เนื่องจากระยะของเวท มีแค่ 10 เมตร

ชั้นจะทำลายเป้าหมาย โดยใช้คลื่นกระแทกจากเวทนี่น่ะ

แล้ว ผลก็คือ---

"....หืม? ทำเกินไปเหรอ...?"

ไม่รู้ว่าเป้าหมายทำจากอะไร ชั้นเลยสร้างเวทโดยสันนิษฐานว่าเป้าทำมาจากมิธริลผสม เผื่อไว้ก่อน แต่ดูท่าจะพลังสูงไปแฮะ

พื้นซึ่งเป้าหมายตั้งอยู่ หายวับไป จนบอกไม้ได้เลยว่าเคยมีเป้าหมายตั้งอยู่

สนามโรงเรียนซึ่งใช้เป็นที่ทดสอบ ยิ่งแย่ไปใหญ่

ส่วนหนึ่งของพื้นกลายเป็นหลุมบ่ออุกกาบาต

แต่เป็นระดับที่ยังซ่อมแซมได้ด้วยเวทมนต์, ถึงจะดูแย่หน่อยก็เหอะ

"....เห? แปลกจัง เกิดอะไรขึ้นกันหว่า....?"

ชั้นหันกลับไปหาคนคุมสอบซึ่งถามขึ้น และขยี้ตา, แถมพี่แกยังตีหัวตัวเอง ทำท่าสงสัยพลางเพ้อแปลกๆ

ชั้นอุตส่าห์ทำให้คลื่นกระแทกไปยังทิศเป้าหมาย ไม่ให้ไปถึงคนคุมสอบแล้วนะ......นี่ทำอะไรผิดพลาดไปรึเปล่า?

"เอ่อ, เป็นอะไรรึเปล่า?"

ชั้นถามคนคุมสอบพลางเตรียมใช้เวทรักษา

และก็ตรวจสภาพร่างกาย โดยการดูปฏิกิริยาพลังเวทในร่างด้วย....แต่ไม่เห็นความผิดปกติ

"ท่าทางจะป่วยแล้วสิเรา จนเห็นภาพหลอน, เห็นภาพหลอนที่ตราไร้ค่าถล่มเป้าหมายซะจนเกิดหลุมอุกกาบาตที่สนามโรงเรียนล่ะ แถมยังไม่ร่ายอีกต่างหาก, หรือว่าตา สายตาคงฝ้าฟางแล้วสิ"

"ครู, นี่ไม่ใช่ภาพหลอนนะ"

"ครูเรส, ได้ยินเสียงดัง เกิดอะไ--อะไรฟะเนี่ยยย!"  レイス

คนคุมสอบอื่นซึ่งมาเมื่อได้ยินเสียงดัง ก็ไม่ได้ช่วยทำให้สถานการณ์สงบ แต่กลับวุ่นกันเข้าไปใหญ่

ใช้เวลาอีกชั่วโมง กว่าจะสงบลงและตัดสินผลสอบของชั้นได้

อ้อ, ชั้นไม่ได้ถูกลงโทษหรืออะไรหรอกนะ

ก็ไม่มีกฎการสอบว่า 『ห้ามทำลายสนาม』 นี่นา

รู้สึกแย่หากต้องปล่อยสนามไว้ยังงี้ ชั้นเลยซ่อมซะ ด้วยพลังเวทที่เหลือ

รู้สึกว่าคนคุมสอบที่เห็น ทำหน้าเหวอกันด้วย, แต่อย่าไปใส่ใจเลย

ชั้นพลังเวทหมดแล้วด้วย หากพูดมากไปจนโดนจับสอบใหม่ จะยุ่งยากเอา




NEKOPOST.NET