NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.19 - ปราชญ์เทพ, รับรู้ว่าขาดประสบการณ์ชีวิต


อัลมาชี้ไป, ทำให้ชั้นมองตาม

มีเด็กหญิงผมบลอนด์ อายุราวอัลมา--

น....น่ารัก!

"อัลมา, มีโชคบ้างไหม? ฉันไม่เจอเลย บางทีการหาดาบเวทให้ได้ในวันพรุ่งนี้คง--อร่า? คุณคนนี้คือ...."

"นี่คือมาติคุง, เป็นคนที่จะทำการบรรจุเวทให้!"

ตรงสเปคเลย

ไม่สิ, อีกฝ่ายคือเด็กอายุ 14 นะ? คิดถึงอายุตัวเองก่อน ตอนนี้อายุชั้นก็.......เอ๋? 12 นี่นา งั้นก็ไม่มีอะไรผิด

ลืมเรื่องนั้นไปก่อน, แรกสุด ต้องใจเย็น และแนะนำตัวอย่างเป็นธรรมชาติ, ธรรมชาติ.....

"ป-เป็นเกียรติอย่างสูงที่ได้พบ, กระผมมีนามว่ามาติอัส ฮิสเดสไฮเมอ..."

"ทำไมจู่ๆสุภาพขึ้นมาเลยอ่ะ...."

อัลมาจิกกัด, ก็นั่นสินะ

จะประหม่าไปทำไมเนี่ย, ถึงชั้นตอนนี้จะอายุ 12 แต่ก็มีความทรงจำของพันกับอีกหลายร้อยปีอยู่นะ

ต้องใช้ประสบการณ์ชีวิตรักในอดีตมาช่ว--เอ๋?

คิดๆดู, ประสบการณ์ในอดีตชาติ ไม่ค่อยจะมีเกี่ยวกับความรักเลยนี่หว่า

ไม่สิ คิดดูอีกที, ไตร่ตรองดูให้ดี

ชั้นมีชีวิตในอดีตมาเป็นพันกับอีกหลายร้อยปี

ช่วงเวลาที่ไม่มีแฟน, ก็แค่....พันกับอีกหลายร้อยปี (ชีวิตอดีต+ชาตินี้)

งี้นี่เอง จะประหม่าก็ไม่แปลก, ขนาดประสบการณ์ต่อสู้ของบิฟเกล ยังมีมากกว่าประสบการณ์รักของชั้นอยู่หน่อยนึงเลย

สำหรับตอนนี้ แนะนำตัวเองก่อน, คิดๆแล้ว ก็เอาแบบที่ว่ากับอัลมาเมื่อกี้เหอะ

"ชั้นมาติอัส, มาติอัส ฮิลเดสไฮเมอ, ถึงจะมีนามสกุล แต่ก็เป็นลูกชายคนที่สามของตระกูลชนชั้นสูงเล็กๆ, พูดสั้นๆ ก็คือสามัญชน! ไม่มีทุ่งให้ดูแล เลยออกจากหมู่บ้าน, เรียกว่ามาติก็ได้"

เอาล่ะ สมบูรณ์แบบ เหมือนเดิมอย่างเป๊ะๆ, ของแค่นี้ ถ้าใจเย็น ก็ง่ายนัก

แต่.....ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

พอดูหน้าฝ่ายสาว, ก็หน้าแดงหน้านิ่งไป

....ทำไมกันหว่า, ชั้นทำให้โกรธ เพราะเอาของเก่ามารีไซเคิลใหม่รึ

ไม่สิ, เป็นท่าทางที่ดูไม่ปกติ หรือว่า จะถูกเวทมนต์ทางจิตใจของอาชญากรร้ายซึ่งซุ่มซ่อนอยู่ในเมืองนี้เข้า--

"เป็นอะไรไหม รูรี่?"

ขณะที่ชั้นตรวจจับพลังเวทเพื่อยืนยัน, อัลมาก็เข้าใกล้รูรี่แล้วจิ้มแก้ม

น่าอิจฉา--เอ้ย, หมายถึง มันอันตรายนะ! ถึงจะหายาก แต่เวทบางชนิดก็ติดต่อทางการสัมผัสได้!

"....หะ! ม-ไม่เป็นไร, ฉันชื่อ รูรี่ อาเบนโทรท ไม่มีคู่หมั้นหรือแฟนค่ะ! เรียกว่ารูรี่ก็ได้....."     ルリイ=アーベントロート



งั้นรึ, ยังไม่มีแฟนสินะ

เป็นข้อมูลที่ดีเลย, แต่มันเป็นสิ่งที่บอกกันในการพบปะครั้งแรกรึ

....หรือจะเป็นธรรมเนียมที่บางเขตของโลกนี้, คิดไม่ออกว่ามีเหตุผลอื่นใดแล้วล่ะ

"ยินดีที่ได้รู้จัก รูรี่"

"ย-ยินดีค่ะ!"

"เอาล่ะ, รู้จักกันแล้ว ก็กลับเข้าเรื่อง!"

พอเสร็จ, อัลมาก็ตัดจังหวะ ด้วยสายตาอบอุ่น

...ตอนแรกก็ไม่ได้คิดหรอก, แต่มองดูดีๆ, อัลมาเองก็ออกจะน่ารั--

ไม่สิ อย่าคิดเรื่องไม่จำเป็นเลย, อืม

"มาติคุงจะบรรจุเวทลงดาบให้เรา, รูรี่ มีหินเวทไหม?"

"มาติคุงเหรอ? มาติคุงอายุพอๆกับเรานี่? ไม่คิดว่าจะหนักไป...."

"สามัญสำนึกผมเองก็เห็นด้วย......แต่สัญชาติญาณบอกให้ฝากฝังไว้กับเขาเลย"

"ถ้าสัญชาติญาณอัลมาว่างั้น ก็ช่วยไม่ได้นะ"

มีข้อสรุปกันแบบนี้ สัญชาติญาณอัลมาแม่นยำขนาดนั้นเลยรึไงกัน

"นี่คือดาบที่หักแล้ว เป็นดาบซึ่งสืบทอดกันมาในตระกูลหลายชั่วคน, ซ่อมไม่ได้ล่ะ...."

รูรี่เอาดาบยาวที่หักเป็นสองซีกออกมา

เป็นดาบซึ่งบรรุจเวทแบบแย่ลงไปจาก 【แข็งขึ้น】

ดูดีกว่าดาบเวทในร้านนี้.....แต่ก็ไมใช่ดาบที่แข็งแกร่งอะไร

"ขอโทษนะ รูรี่, ถ้าผมรู้ตัวเร็วกว่านี้ล่ะก็....."

"เราสองคนรอดมาได้เพราะสัญชาติญาณอัลมา, เรื่องดาบก็น่าเสียดายอยู่ แต่ต้องขอบคุณอัลมากับมาติ คงทำทันการสอบสินะ.....จะทันไหมคะ?"

รูรี่ถาม

"แน่นอน พอดาบที่เป็นพื้นฐานเสร็จ ก็ทำได้เลย...."

ชั้นไม่รู้ราคาตลาดของค่าจ้าง

แล้วก็ไม่ต้องการรางวัลอะไร เพราะทำแค่ 5 วินาทีก็เสร็จ......แต่แบบนั้นคงไม่ดีสินะ

การบรรจุจากตราที่ 4 เท่ากับงานขยะในอดีตชาติของชั้น, พูดตรงๆ มันเป็นดั่งความมุ่งร้ายที่จะทำให้หินเวทเสียเปล่าเลยล่ะ....

แต่ถ้าดูจากราคาของดาบและสภาพที่นี่ จะเรียกว่าบรรจุแล้วก่อเกิดขยะก็คงไม่ใช่

แล้วถ้าจะตั้งค่าจ้างให้แพงเกิน ก็เป็นปัญหาอีก.....นั่นสินะ งั้นเอางี้

"เรื่องรางวัลตอบแทน, ถือว่าติดค้างไว้ก่อนแล้วกัน"

"ค-ค่ะ!"

ท่าทางเธอจะตกลงด้วย

ไว้รู้ถึงมูลค่าของการบรรจุเวท ค่อยตัดสินใจเรื่องค่าตอบแทน

ถ้ามันถูก ก็ดี, ถ้ามันแพง ก็เป็นการสร้างหนี้บุญคุณให้ตระกูลชนชั้นสูง, สำหรับชั้นซึ่งไม่มีเส้นสาย จะมีประโยชน์ในภายหน้า

"โอ้, ดาบมาแล้ว"

ชั้นหันไปก็เห็นช่างตีเหล็กยกดาบยาวน้ำหนักเบามา

เร็วกว่าที่ตกลงกันไว้มาก, แต่ไม่มีปัญหาเรื่องคุณภาพ, คงบอกว่า 30 นาทีเผื่อไว้กับความผิดพลาดอะไร

"งั้นเริ่มบรรจุเวทเลย, ขอหินเวทได้ไหม?"

"เอ๋, จะทำตรงนี้เลยเหรอ?"

อัลมาส่งหินเวทให้พลางถาม

ก็ทำตรงนี้สิ, การบรรจุกินเวลาไม่มากด้วย แค่ไม่กี่วินาทีเอง

"ใช่ ถ้าแค่นี้ก็แป๊บเดียว บรรจุเวทแบบเดียวกับดาบนี่สินะ?"

หลังจากใส่หินเวทลงดาบ, แรกสุด ชั้นก็ผสานพลังของโลหะกับพลังจากหินเวท, นี่คือขั้นตอนปรับสภาพพลังเวท

ต่อไป ก็บรรจุเวทมนต์ลงไป, ชนิดของเวทคือ...... 【แข็งขึ้น】 กับ 【ฟันเหล็ก】, สองอันนี้เป็นแบบสารพัดประโยชน์ ซึ่งชั้นในตอนนี้ทำอย่างมีเสถียรภาพได้

จะว่าไป, ดาบเวทในร้านนี้ ดูจะบรรจุเวทลงไปโดยไม่ได้ปรับสภาพพลังเวทก่อน นี่เลยเป็นสาเหตุสำคัญทำให้คุณภาพห่วยแตก

ผู้บรรจุเวทซึ่งไม่รู้ขั้นตอนนี้ ก็เหมือนช่างตีดาบที่ไม่รู้จักการอบคืนตัว, มันผู้นั้นสมควรจะเลิกกิจการโดยพลัน

"เอาล่ะ, เรียบร้อย ลองดู"

ชั้นว่าแล้วก็ส่งดาบที่บรรจุแล้วให้รูรี่

"ไวเชียว?"

"โอ้ยโอ้ย ไม่มีทางเสร็จไวงั้นหรอก...."

"นั่นสิ ต่อให้บรรจุไวสุด ก็อย่างต่ำ 10 นาที, ถ้าลองดูก็จะ--"

ขณะบ่น รูรี่ก็เหวี่ยงดาบดูเบาๆ

"รู้เลยว่าบรรจุแล้วรึยัง...."

คราวนี้ รูรี่ลองเหวี่ยงแรงขึ้นอีก

แล้วตาก็เบิกโพลง

"โกหกน่า!? บรรจุแล้ว!"

ก็บอกแล้วไง ว่าเสร็จแล้ว....




NEKOPOST.NET