[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 18 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.18 - ปราชญ์เทพ, สั่งดาบเวท


ที่โหวกเหวกอยู่ในร้าน คือสาวอายุราว 14 ปี ที่มีเส้นผมสีเงินสวย

เธอกำลังเจรจากับเจ้าของร้าน.......หรือจะเรียกว่าตื๊อ ทั้งที่เจ้าของร้านบอกว่าทำไม่ได้ซะมากกว่า

ชั้นไม่สนทั้งสองคน แล้วดูสินค้า

ทุกอันทำออกมาดี, ราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 15 -30 เหรียญทอง (ราคามากกว่าร้านแรก 3 เท่า)

แต่ถ้าพูดถึงคุณภาพแล้ว คิดราคา 10 เท่า ก็ถือว่ายุติธรรม

ทว่า, ถึงดาบปกติจะดี แต่ดาบเวทมันขูดรีดชัดๆ, ราคา 300 เหรียญทอง สำหรับดาบที่บรรจุเวทอย่างเดียว จะหน้าเลือดไปแล้ว

เอาเหอะ ชั้นจะใช้ดาบธรรมดาในการสอบ, เพราะพลังในตอนนี้ก็--

"เด็กตรงนั้นน่ะ!"

เด็กสาวเรียกชั้นที่กำลังดูดาบอยู่, แบบนี้ชั้นลบตัวตนจะดีกว่าไหมนะ.....ไม่สิ หากทำแบบนั้นในร้าน จะถูกเข้าใจว่าเป็นโจรเอา

"อะไรรึ?"

ไม่รู้หรอกว่าเรียกทำไม แต่ตอบรับก่อน

 

"ทำการบรรจุเวทหรืออะไรไม่ได้เหรอ?"

บรรจุเวท.... อย่าบอกนะ ว่าเด็กคนนี้ คิดจะให้คนที่เพิ่งเจอกัน ทำดาบเวทให้?

ชั้นไม่ใช่เจ้าของร้านหรือช่างตีเหล็กนะเออ?

"โอ้ยโอ้ย, อย่าไปรบกวนลูกค้าอื่นสิ...."

เจ้าของร้านเองก็ทำท่าไม่อยากเชื่อเช่นกัน

เอาล่ะ, จะตอบไงดีเนี่ย

ถ้าจะเอาดาบเวทระดับเดียวกับในร้านนี่ แม้แต่ชั้นกับตราที่ 4 ก็ทำได้

เพียงแต่ดูจากบรรยากาศตอนนี้, มั่นใจเลยว่าเด็กสาวจะขอให้ชั้นทำดาบเวท

ปกติควรแกล้งตอบไปว่าทำไม่ได้--แต่ เด็กสาวบอกว่าจะไปสอบพรุ่งนี้ด้วยสิ

แล้วการสอบโรงเรียนราชที่ 2 ก็มีในวันพรุ่งนี้

หรือก็คือ เด็กสาวคนนี้ มีความเป็นไปได้ที่จะกลายเป็นเพื่อนร่วมชั้น

ดังนั้น สมควรจะรับคำขอไว้

ชั้นไม่อยากโดดเดี่ยวตลอดชีวิตอ่ะนะ

"พูดว่าจะสอบพรุ่งนี้.... คือสอบเข้าโรงเรียนราชที่ 2 เหรอ?"

คิดนิดหน่อย แล้วชั้นก็ถามดู

"ใช่แล้ว! แต่เราถูกมอนโจมตีระหว่างทางมาเมืองหลวง, แล้วรูรี่ก็ใช้ดาบปกป้องผมไว้ เลย....."

"ดาบเลยพัง?"

ดาบเป็นอาวุธโจมตี

จึงไม่แปลกที่จะพัง หากฝืนใช้เป็นโล่ป้องกัน

เพราะงั้น ชั้นถึงอยู่นี่, มาหาดาบดีๆไง

"อืม เพราะงั้นผมเลยจะหาดาบใหม่ให้ แต่ดาบรูรี่เป็นดาบเวทระดับสูงมาก ไม่มีใครขายเลย"

"จะชดใช้ให้สินะ แต่ต้องเป็นดาบเวทเหรอ? ดาบที่นี่ก็ทำออกมาดี คงพอผ่านการสอบไปก่อน......"

"มันดูเหมือนดาบปกติ, ยาวขนาดนี้ หนัก 300 กรัมน่ะ จะได้เหรอ?"

เด็กสาวยืดแขน แสดงความยาว ซึ่งขนาดนั้น ปกติมันไม่ใช่น้ำหนัก 300 กรัมแน่ๆ

"....อีแบบนั้น ก็ไม่มีดาบธรรมดามาแทนได้แฮะ"

มันคือดาบประเภทที่ชาติก่อนจะถูกเรียกว่า  『ดาบยาวเบา』 軽量長剣 

มันยาวและเบามาก โดยมีการบรรจุเวทอย่าง 【แข็งขึ้น】 強靱化 และ 【ฟันเหล็ก】, ทำให้แข็งพอดู และเป็นที่นิยมของนักเวทกับนักดาบซึ่งเน้นความไวสูง

หากเป็นดาบธรรมดา คงจะใช้งานแบบนั้นยาก, หรือก็คือ วิชาดาบที่เพื่อนเธอฝึกมาจนถึงบัดนี้ จะไร้ประโยชน์เลย แบบนั้นคงสอบไม่ผ่านแน่

จะทำดาบแบบนั้นโดยใช้โลหะชนิดพิเศษก็ได้อยู่, แต่มันไม่ใช่อะไรที่จะได้มาโดยการสั่งทันใจ.....

เอาล่ะ

"ทำได้สิ, บรรจุเวท"

"จริงนะ!?"

"ไม่ๆ ไม่มีทางหรอก, ก็เข้าใจนะว่าสงสาร แต่ไปหลอกเค้าแบบนั้นมันไม่ดีนะหนุ่ม"

เจ้าของร้านตอบชั้นแบบยิ้มแห้งๆ ที่ไปสร้างความหวังให้สาวเค้า

"นั่นสินะ คงออกมาไม่ค่อยดีนัก.....แต่ถ้าแค่ระดับเดียวกับดาบเวทอันตรงนั้น คงจะทำไหวอยู่"

ชั้นว่าพลางชี้ไปที่ดาบเวทอันที่มีความกากน้อยสุดในร้าน (แต่ก็เฉลี่ยพอๆกับอันอื่นนะ)

เจ้าของร้านยิ้มแห้งเมื่อได้ยินชั้น

"เห้เห้, ดาบเวทอันนั้นของดีสุดที่มีในร้านนะ, เป็นความภูมิใจของคนที่บรรจุเวทเลยนะ รู้ป่าว?"

"นั่นสิ อันนั้นดีสุด, รองลงมาก็อันนั้น, จากนั้นก็....นี่ กับนั่นสินะ แต่มันก็พอๆกันล่ะ"

เจ้าของร้านที่ยิ้มแห้งๆ เริ่มตาเบิกกว้างเมื่อได้ยินชั้น

"ถูกเผง.... งั้น, อันไหนที่ดีสุด ในบรรดาดาบไม่บรรจุเวทล่ะ?"

"อันนี้ดีสุด, อันนี้ที่สอง, อันนี้ที่สาม......แต่ก็คุณภาพดีจนเกือบเหมือนกันล่ะนะ ไม่มีปัญหาจะซื้ออันไหนก็ได้"

ไม่ใช่ชมเกินตัว แต่คิดงั้นจริงๆ, ดาบในร้านนี้เป็นของดี เพียงแต่การบรรจเวทลงดาบทำออกมาไม่ดี, ตัวดาบที่เป็นฐานนั้น ทำได้ดีอยู่

"....เข้าใจล่ะ เจ้าหนุ่ม, มีสายตาระดับเดียวกับช่างตีเหล็กอาชีพ, แต่ถึงจะดูยังไง อายุเท่านี้ ก็ไม่มีทางบรรจุเวทได้หรอก, ไม่อยากจะพูดงี้นะ แต่ปัญหาอยู่ที่ตราของนาย"

ท่าทางจะยอมรับสายตาชั้นแล้ว แต่นั่นไม่เกี่ยวกับการบรรจุเวทลงดาบ, นี่คือสิ่งที่พูด

ก็จริงที่ตราที่ 4 ไม่เหมาะกับการบรรจุเวท แต่ไม่ได้หมายความว่าจะทำไม่ได้เลย, ถ้าเอาแค่ระดับเดียวกับดาบนั่น ก็ไม่จำเป็นต้องตราที่ 1 หรอก

"ไม่หรอก ถ้าแค่ระดับนั้น, ชั้นก็--"

กำลังเปิดปากว่างั้น แต่....

"เบสซัง!"   ベイス

เด็กสาวขัดขืน

"ว่าไง?"

ช่างตีเหล็กเจ้าของร้านขัดขึ้น

ท่าทางจะชื่อเบส

"อยากจะสั่งดาบ เอายาวขนาดนี้กับให้หนัก 300 กรัม มีช่องใส่หินเวทนี้.........คิดว่าไง"

เด็กสาวหันมาทางนี้หลังจากว่าออกไป

"อย่าบอกนะ ว่าจะ....."

"ผมจะเดิมพันกับคนๆนี้!"

"แน่ใจรึ? ถึงดาบจะเอามาใช้ใหม่ได้ แต่หินเวทจะหายไป หากบรรจุเวทพลาดนะ? แล้วจะขอให้เด็กที่เพิ่งเจอกันทำ....."

"แต่ผมรู้สึกว่าจะสำเร็จ สัญชาติญาณบอกว่าใช่เลย, จะพึ่งเด็กคนนี้ให้บรรจุเวทล่ะ!"

ชั้นแค่บอกว่าทำได้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะทำนะ....แต่บรรยากาศแบบนี้ คงปฏิเสธไม่ได้แล้วสิ

"ไว้ใจได้เลย ช่วยทำรูตรงกลางทีนะ"

"ไม่สนชั้นทั้งคู่เลยรึ ..... เอาเหอะ จะทำดาบเสร็จใน 30 นาที, ราคา 40 เหรียญทอง ต้องจ่ายก่อนด้วยนะ, คุณภาพดาบรับรองได้ แต่ไม่รับรองผลลัพธ์บรรจุเวทนะเออ"

"โอเค!"

ดูเหมือนช่างตีเหล็กยอมแพ้ที่จะเถียงแล้ว เมื่อเห็นสภาพเด็กสาว

รับเหรียญทอง แล้วก็ไปหลังร้าน

ซักพัก ชั้นก็ได้ยินเสียงตีเหล็ก

"อ้อ ยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ผมชื่ออัลมา, อัลมา เลปชิอุส, ถึงจะมีนามสกุล แต่ก็เป็นลูกสาวคนที่สามของตระกูลชนชั้นสูงเล็กๆ......พูดตามตรง ก็คือสามัญชนนั่นล่ะ! อืม! ไม่อยากถูกจับแต่งงานไปในที่แปลกๆ เลยออกจากเขตล่ะ!"           アルマ=レプシウス


เป็นการแนะนำตัวที่แย่จริงๆ

จากนั้น ชั้นก็เอาบ้าง

"ชั้นมาติอัส, มาติอัส ฮิลเดสไฮเมอ, ถึงจะมีนามสกุล แต่ก็เป็นลูกชายคนที่สามของตระกูลชนชั้นสูงเล็กๆ, พูดสั้นๆ ก็คือสามัญชน! ไม่มีทุ่งให้ดูแล เลยออกจากหมู่บ้าน, เรียกว่ามาติก็ได้"

ของชั้นแนะนำได้แย่กว่าอีกแฮะ

เอาเหอะ, ไอ้การไม่มีทุ่งให้ดูแล ก็เป็นแค่ข้ออ้างออกจากเขตเท่านั้นล่ะ

จริงๆคืออยากเป็นนักผจญภัย

"จะว่าไป, รูรี่ที่ใช้ดาบนี่..."

"เป็นเพื่อนผม, เราออกจากเขตด้วยกัน......ผู้หญิงคนนั้นล่ะ!"

อัลมาชี้ไปนอกร้านเมื่อพูด

แล้วเจ้าตัว ก็ปรากฏกาย




NEKOPOST.NET