NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.166 - ปราชญ์เทพ, พิชิต


『แผน B..... สู้ระยะประชิดด้วยการเคลื่อนไหวแบบสุ่ม』

『ใช่ จะไม่สั่งการแล้ว, สู้อย่างที่สอนไป』

『รับทราบ!』

ดูเหมือนปีศาจมีแผนจะสู้ระยะประชิด

สู้ระยะประชิดกับตราไร้ค่ารึ, ท่าทางจะดูถูกกันอยู่

ก็จริง ถ้านับแต่ด้านความร็วการใช้เวท ปีศาจนั่นจะเหนือกว่าชั้น

ต่อให้ตราไร้ค่าจะเร็วแค่ไหน, แต่ชั้นมาเกิดใหม่ยังไม่ถึง 20 ปีเลย

เพราะงั้น มันเลยคิดว่าจะมีโอกาสชนะ หากเคลื่อนไหวแบบคาดเดาไม่ได้
ทว่า—

"เป็นไปไม่ได้, แกรับมือได้ไงกัน!"

การต่อสู้จริงๆ เป็นการยำข้างเดียว

ปีศาจโจมตีพลาดหมด, ส่วนชั้นโจมตีโดนหมด

ไม่ใช่ว่าชั้นอ่านความเคลื่อนไหวล่วงหน้าหรืออะไรซักหน่อย

ก็แค่ใช้เวทเพื่อรับมือกับรูปแบบทั้งหมดที่เป็นไปได้ จากการคาดการณ์ความเคลื่อนไหวของปีศาจ และตัดอันที่ใช้ไม่ได้ออก

แน่นอน นี่หมายถึงการต้องเตรียมเวท 4 ถึง 5 อัน ในเวลาเดียวกัน, แต่แค่นั้นก็ไม่ได้ยากอะไร เมื่อตราไร้ค่าสามารถควบคุมเวทระยะสั้นได้ดีด้วยการลดพลังที่ใช้

"อึก....."

ปีศาจที่โจมตีพลาดตลอด เริ่มวิตก

ดาบชั้นไม่มีพลังมาก เพราะต้องเตรียมเวทหลายอย่าง, แต่ชั้นก็ลดพลังชีวิตกับพลังเวทของปีศาจลงทีละน้อย

ดูจากการที่มันยังไม่เปลี่ยนวิธีต่อสู้, ท่าทางปีศาจนี่คงไม่เหลือไพ่แล้วกระมัง

แล้ว... หลายวินาทีหลังเริ่มสู้, ชั้นก็เดิมพัน

บีบเวททั้งหลายที่เตรียมไว้ ใส่ดาบเพื่อโจมตีครั้งเดียว

ดาบคราวนี้จะรุนแรงกว่ามาก เมื่อเทียบกับการฟันปีศาจที่ผ่านมา

ตอนปีศาจเริ่มสู้ระยะประชิด, มันโจมตีอย่างมั่นใจว่าจะชนะ

แต่ตอนนี้ ปีศาจไม่มีความมั่นใจแล้ว

มันเริ่มทิ้งความคิดที่จะจัดการชั้น

ไม่มีทางที่มันจะรักษาสมาธิในสถานการณ์เช่นนี้ได้หรอก

ชั้นหลบดาบที่ไร้ใจต่อสู้ของมัน โดยการถอยหลังครึ่งก้าว

เวลาเดียวกัน, ก็พังหินเวทในมือ เพื่อบรรจุดาบด้วย【เอนชานต์เวทพิเศษ】

『แย่แล้ว, หลบ!』

ได้ยินเสียงแตกตื่นจากเวทสื่อสาร

ดูท่าทางปีศาจสั่งการ จะรู้ถึงพลังของดาบนี่

--แต่ว่า, เปล่าประโยชน์

การสั่งการผ่านเวทสื่อสาร ช้าเกินกว่าการต่อสู้จังหวะว่องไวเช่นนี้

ปีศาจนั่นคงหยุดทำ เพราะรู้เช่นนั้น

"อ... อ๊ากกกกกกกกกกก!"

ปีศาจพยายามใช้บาเรียเพื่อกันดาบชั้น, แต่บาเรียระดับนั้น ก็เหมือนเศษกระดาษ ต่อหน้าดาบที่บรรจุ【เอนชานต์เวทพิเศษ】

ดาบทะลวงบาเรียโดยง่าย และตัดแขนซ้ายปีศาจจากไหล่ลงไป

แน่นอน, ไม่มีเหตุผลจะหยุดการโจมตีแค่นี้

ชั้นพังหินเวท และเสริมดาบด้วย【เอนชานต์เวทพิเศษ】อีก

จากนั้นก็ฟันเฉียง, เล็งคอปีศาจ

"เวทป้องกัน--"

ปีศาจพยายามจะกัน, แต่ไม่มีทางที่จะทำได้ เมื่อเสียแขนซ้ายไปแล้ว

ดาบชั้นตัดหัวปีศาจได้ง่ายๆ

เป็นอันเสร็จ

『ฆ่าปีศาจแล้ว』

『เย้!』

『ยอดเลย! มั่นใจว่ามาติคุงจะชนะหรอก, แต่ไม่นึกว่าจะเร็วยังงี้!』

『จัดการได้ง่ายๆเพราะรูรี่สนับสนุนที่สายมังกรด้วยล่ะ......กับสองคนที่ช่วยป้องกันรูรี่, อัลมากับอิริส ปลอดภัยไหม?』

『อื้อ! แย่เลยที่จู่ๆจำนวนมอนก็เพิ่มพูน, แต่ไม่มีซักตัวมาทางฉันเลย! ตอนนี้ก็ยังสู้อยู่ แต่ปลอดภัยทั้งคู่ล่ะ!』

เหมือนจู่ๆมอนที่ชั้นบนจะเพิ่มจำนวนขึ้น

ก็คงไม่แปลก จากการไปแทรกแซงสายมังกร

ทว่า—ทั้งสองคนต้องปกป้องรูรี่ไปอีกซักหน่อย

『รูรี่, อย่าเพิ่งออกจากสายมังกร......ยังมีสิ่งที่ต้องทำอยู่』




NEKOPOST.NET