NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.162 - ปราชญ์เทพ, นำกลับมาใช้ใหม่


『รูรี่, การรบกวนเป็นไงมั่ง?』

『หยุดความเคลื่อนไหวได้อยู่... คิดว่านะคะ! แล้วฟากมาติคุงเป็นไงบ้าง?』

『ตอนนี้อยู่ที่ชั้น 31, แต่ไม่มีเส้นทางลงต่อไป ปีศาจมันคงใช้สายมังกรเปลี่ยนโครงสร้างเส้นทางภายใน, ระดับความสามารถของมนุษย์สมัยนี้ มาถึงชั้น 31 ไม่ไหวด้วยล่ะนะ』

ชั้นตรวจสอบพลังเวทที่กำแพงและว่างั้น

...ดูจากสภาพ, ดันเจี้ยนคงถูกดัดแปลงเสร็จเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

แม้ว่าท่าทางจะเตรียมการไว้นานแล้วก็เหอะ

『พื้นดันเจี้ยนพังไม่ได้สินะ? ควรจะแปลงสายมังกรเพื่อสร้างเส้นทางให้ไหมคะ?』

การทำลายกำแพงดันเจี้ยนนั้นง่ายๆ, แต่สำหรับพื้นของดันเจี้ยนที่กั้นระหว่างชั้น มันทำลายยากกว่าที่คิด

เพราะว่า, ถึงผิวพื้นจะนุ่มจนจมบุ๋มหากอิริสเหยียบ, แต่พอลึกๆลงไปก็จะเริ่มแข็ง และพอลึกไปอีก ก็จะแข็งมาก

ขนาดพื้นชั้นแรก ก็แข็งกว่ามิธริลแล้ว

ยิ่งลึกลงไป ยิ่งแข็ง

และพื้นของชั้นนี้......คิดว่าแม้แต่เพชร ก็ทำให้เกิดรอยขีดข่วนไม่ได้

--ทว่า

『ไม่เป็นไร, ชั้นจัดการเองได้ รูรี่ทำการรบกวนต่อไปเถอะ』

จริงอยู่, ที่มีเวทซึ่งทำอย่างที่รูรี่ว่าได้

แต่คิดว่ารูรี่ในตอนนี้ คงทำเสร็จไม่ไวพอหรอก

ถึงจะยกเลิกการรบกวนปีศาจและมาทำแต่เวทนั่น, ก็คงใช้เวลา 3 วันกว่าจะเสร็จ

ดังนั้น ชั้นถึงไม่มีทางเลือกนอกจากทลายพื้นลงไป

『จัดการเองได้.....คือจะทำลายพื้นเหรอคะ!? แบบนั้นเป็นไปไม่ได้หรอก!?』

『ยากกว่าพังกำแพง แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้, หากใช้พลังเข้าว่า, นั่นสินะ ซัก 10 เท่าของพลังอิริสในร่างมังกรก็พังแล้ว』

『แบบนั้นก็ไม่มีทางเป็นไปได้เลยสิคะ!?』

ก็นะ, ชั้นในตอนนี้ ใช้พลังสิบเท่าของอิริสในร่างมังกรไม่ได้หรอก

แต่ว่า, นั่นคือกรณีใช้แรงเพื่อพังพื้น

『มันมีวิธีพังพื้นดันเจี้ยนอยู่, ถ้าใช้เวทได้ด้วยความถี่ 200 ครั้งต่อวินาที ก็ไม่ยากแล้ว』

ก่อนอื่น, ชั้นใช้เวท『ขุด』  掘削

นี่ก็แค่เวทที่ขุดดินให้เป็นหลุม แบบใช้สว่าน

แรกสุด เวท 『ขุด』 ก็ทำการขุดพื้นลงไปอย่างเหมาะเจาะ

แต่เมื่อขุดไปได้ไม่กี่เมตร ก็หยุดลง และไม่ขยับต่ออีกซักมิลลิเมตร

แสดงว่าจากนี้ไป เป็นผิวที่แท้จริงของพื้นดันเจี้ยนแล้ว

『200 ครั้งต่อวินาที!?』

ได้ยินเสียงอัลมาจากเวทติดต่อ

『ใช่, นี่คือปรากฏการณ์สั่นสะเทือน, อย่างตอนเกิดระเบิด พื้นก็จะสั่นหน่อยๆใช่ม้า? ถ้ากะจังหวะเข้ากับการสั่นด้วยเวทมนต์ได้ ก็จะทำลายสิ่งที่ตามปกติพังยากได้』

『เอ่อ.....ถึงจะเป็นงั้น, แม้แต่มาติคุงก็คงใช้เวท 200 ครั้งต่อวินาทีไม่ไหวหรอกมั้ง!? แบบนั้นมันก็คือใช้เวททุกอย่างพร้อมกันรึเปล่า!』

ก็จริง, ใช้วิธีเอาพลังเข้าว่า จะไวกว่าการพยายามใช้เวทต่างๆนาๆในแบบปกติ

แต่, มันมีวิธีลัดในการใช้เวทเดียวกันหลายๆครั้ง

『ผสมเวทหลายอย่างก็ไม่ไหวหรอก, แต่...』

ว่าแล้วชั้นก็ใช้เวทกดทับ  圧力魔法

เวทกดทับ จะเขย่าพื้นนิดนึง แล้วหายไปเมื่อเสร็จงาน

ชั้นใส่พลังเวทเพิ่มลงในเวทกดทับ—บังคับสร้างเวทขึ้นใหม่

--อันนี้คือวิธีลัด นำกลับมาใช้ใหม่

แน่นอน, ว่านี่ไม่ได้เป็นวิธีใช้เวทตามปกติ, ต้องมีการควบคุมพลังเวทถึงขั้นดีเลิศ

แต่แค่ควบคุมพลังเวทในระยะสั้นๆ ก็ทำให้อัตราการใช้เวทพุ่งสูงขึ้นมาก

...กระนั้นเอง, ถ้าเป็นตราอื่นนอกจากตราไร้ค่า, อย่างเช่นตราที่ไวเป็นอันดับต่อไป อย่างตราน้อยนิด ก็จะทำผลงานได้แค่ 130 ครั้งต่อวินาทีเป็นอย่างมาก

ความเร็วในการต่อสู้ระหว่างระยะประชิด กับระยะไกล มันต่างกันไง

ส่วนตราอื่น ไม่มีทางใช้เวทได้เร็วเช่นนั้น

ชั้นเพิ่มอัตราหนุนส่งพลังเวทพลางคิดไป

การสั่นสะเทือนของพื้นแรงขึ้นเรื่อยๆ – และไม่กี่วินาทีต่อมา พื้นดันเจี้ยนก็ถล่ม

"...สำหรับพื้นชั้น 31 ก็แบบนี้ล่ะนะ"

ชั้นเล็ดลอดจากเศษซากพลางปกป้องตัวเองจากการถล่มพัง, และแตะกำแพงใกล้ๆเพื่อติดต่อรูรี่

『มาติคุง! จู่ๆปฏิกิริยาสายมังกรก็เปลี่ยนไปล่ะ!』

『ใช่, เพราะชั้นพังพื้นไปแล้ว เลยกระทบกับเส้นทางพลังเวทที่พื้นดันเจี้ยนด้วย, ทำให้ส่งผลต่อสายมังกร』

ชั้นตรวจสอบพลังเวทรอบๆ พลางว่างั้น

...ใกล้แล้ว

ปีศาจมันคงอยู่ลึกลงไปอีก 2 ชั้นจากนี้

『จะถึงชั้นที่ปีศาจอยู่แล้ว, เตรียมสกัดสายมังกรด้วย!』

『รับทราบ!』

เสียงการขุดเมื่อกี้ คงทำให้อีกฝ่ายรู้ตัวแล้ว, ไม่แปลกเลยหากจะเกิดการต่อสู้ขึ้นได้ทุกเมื่อ

หนำซ้ำ, การที่ปีศาจควบคุมสายมังกรมาปิดเส้นทางลงดันเจี้ยน แสดงว่ามันคงแข็งแกร่งพอตัว

ท่าทางคราวนี้จะได้สู้แบบออกแรงซะที, หลังจากไม่ได้ออกแรงมานาน




NEKOPOST.NET