[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 152 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.152 - ปราชญ์เทพ, จับกุม


"ก... แกเป็นใครกัน?"

"เรามีจ้างเจ้าคนนี้ในกลุ่มยามด้วยเรอะ?"

เจ้าเมืองแปลกใจที่จู่ๆชั้นโผล่มา

หา?

เป็นการตอบสนองต่างจากที่ชั้นคาดแฮะ

อุตส่าห์เผยตัวออกมาให้เป็นเป้าถูกจู่โจมแล้วนะ

รึว่า...

"...อย่าบอกนะ, ว่าแกส่งนักฆ่ามาทั้งที่ไม่รู้จักหน้าชั้น?"

"นักฆ่า? พูดถึงอะไ—เดี๋ยวนะ, เด็กเปรตในชุดนักผจญภัยมีตราไร้ค่า... หรือว่า, แกคือมาติอัส ฮิลเดสไฮเมอ!?"

...ให้ตายดิ มันไม่รู้จักหน้าชั้นด้วยรึเนี่ย

แต่คิดจะจับชั้นเป็นตัวประกันเนี่ยนะ

"เออ ถูกแล้ว"

"...แล้วผู้หญิงอยู่ไหน?"

"พวกรูรี่อยู่ด้านหลัง, ทุกคน ออกมาได้เลย"

ทั้งสี่คนโผล่หน้าออกมา โดยมีอิริสนำ

ชั้นอยู่กลางห้อง ส่วนทั้งสี่คนอยู่ตรงทางเข้า

เห็นแล้วเจ้าเมืองก็พ่มลม... และตะโกน

"หิหิ... ทั้งหมด, ล้อมมันไว้! ...ไอ้โง่เอ้ย! เสือกออกห่างจากผู้หญิงเองนะ!"

แล้ว, ประตูลับตรงพื้นกับเพดานก็เปิดออก และลูกน้องเจ้าเมืองก็แห่กันออกมา

....เป็นการซุ่มโจมตีที่ห่วยแตกชะมัดยาด

อย่างน้อย ก็ออกสัญญาณกันแบบไม่ให้เรารู้ตัวหน่อยเซ่

ชั้นปล่อยเวทกับหมัดใส่ลูกกระจ๊อกพลางคิดเช่นนั้น

ลูกกระจ๊อกลงไปกองพื้นแบบไร้เสียง

ก็สมกับเป็นลูกกระจ๊อกของเจ้าเมือง, การเคลื่อนไหวช่างกระจอกยิ่งนัก

ส่วนที่ยากที่สุด คือ อย่าไปเผลอมือฆ่าลูกระจ๊อกทิ้งนั่นล่ะ

อยากจะรีดข้อมูลไง

"โซ่ยย!"

"อ๊ากกกกกกกกกก!"

...เอาเหอะ, สำหรับอิริส คงไม่เกี่ยวข้อง เพราะลูกกระจ๊อกที่จะผ่านเธอ โดนซัดกระแทกกำแพงหมดแล้ว

เจ้าเมืองได้แต่ยืนดูหน้าเบลอๆ

ลูกกระจ๊อกโดนจัดการหมดในไม่ถึง 30 วินาที

"ม... มึงสู้ได้ไววะ! เป็นตัวฮีลนะเว้ย, จุดอ่อนของปาร์ตี้ไม่ใช่เรอะ!"

พวกรูรี่มองเจ้าเมืองซึ่งคำรามเกรี้ยวกราดหน้าแดง ด้วยความสงสาร

เลิกมองว่าเป็นพิษเป็นภัยแล้ว

"นี่มันเชื่อว่ามาติคุงเป็นคนรับหน้าที่ฮีลจริงๆเหรอเนี่ย..."

"แค่เห็นอุปกรณ์สวมใส่ ก็น่าจะรู้ว่าเข้าใจผิดได้แล้วนี่นา...."

"...คือแบบ, เราเคยบาดเจ็บกันจนต้องรับการฮีลด้วยเหรอ?"

จะว่าไป... ก็ไม่เคยมีแฮะ

เราควรจะมีการฝึกฝนทนทานอาการบาดเจ็บ เพื่อป้องกันการหยุดชะงักในเวลาฉุกเฉินด้วย... แต่เรื่องนี้ถูกเลื่อนออกไปก่อน

เอาน่า, กลับเข้าประเด็น

"โดกีเอล เมลเกีย, แกถูกจับกุมแล้ว"

ชั้นเอาเชือกออกจากเวทเก็บของ และบอกงั้น

"หะ... จับกุม, ข้าเนี่ยนะ!? แกมีอำนาจบาตรใหญ่มาจากไหนวะ!"

อย่าบอกนะ, มันยังไม่รู้อีกรึ

ว่าทำไมถึงต้องมาโดนแบบนี้

ชั้นส่งสัญญาณทางตาให้เอย์ค

เอย์คเอาเอกสารจากราชา ยื่นใส่หน้าเจ้าเมือง

"การจับกุมแกเป็นไปตามโองการราชา, โดยมีเราเป็นผู้แทน, มาติอัสมีอำนาจจับกุมแกได้”

"ห่า, ของปลอม! ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ --อั่ก"

ชั้นยิงเวทใส่เจ้าเมือง และมัดมันด้วยเชือก

"เอาล่ะ... ที่เหลือฝากด้วยได้ไหม?"

ชั้นถามเอย์ค

"ครับ, ท่านมาติอัสสามารถประหารได้เลยหากต้องการ... แต่ ถ้านำตัวมันกลับไปแบบมีชีวิตอยู่ได้ ทางอาณาจักรเองก็มีความยินดี"

อืม, ก็คงงั้นล่ะ

ต่อให้เป็นเจ้าเมืองโง่ๆนี่ ถ้าทรมานซะหน่อย ก็คงได้ข้อมูลมีประโยชน์บ้างหรอก

แล้วถ้ามันตายในที่นี้ คงจะสบายเกินไป

ถึงโดยส่วนตัวแล้ว ชั้นจะไม่มีเหตุผลให้มันตายง่ายตายยากอะไรก็เหอะ

"ดี, ฝากจัดการด้วย... เราเองก็มีเรื่องที่ต้องทำเช่นกัน"

"เรื่องที่ต้องทำ?"

"ใช่....ชั้นรู้ว่าทำไมข้อมูลการบุกของเราถึงรั่วไหล"




NEKOPOST.NET