[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 151 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.151 - ปราชญ์เทพ, แสดงตน


"ประตูหน้าถูกรุกรานแล้ว! เตรียมพร้อมรับการโจมตี!"

"เหอะ, มันอ่อนหัดนัก ที่มาทางด้านหน้า!"

"รางวัลต้องเป็นของข้า!"

ยามในแมนชั่น มารวมตัวกันจากเสียงดังตอนพังประตู

ดูเหมือนเจ้าเมืองจะตั้งรางวัลค่าหัวเราไว้

ทว่า...

"อะไรเนี่ย?"

"มันออมมือให้เราเหรอ?"

"ไม่มั้ง... ก็ดูพยายามเต็มที่แล้ว"

พวกมันโจมตีได้อย่างกระจอกยิ่งนัก

ลูกธนูที่ไม่เอนชานต์พลังเวท, กับเวทร่ายที่อ่อนซะจนเหมือนไม่พยายาม

เราไม่ต้องทำอะไรเลย เพราะทั้งหมดถูกเครื่องมือเวทที่เราเตรียมมา สะท้อนออกไปหมด

"บ้าเอ้ย, ทำไมการโจมตีไม่ได้ผลวะ!"

"หรือว่า.... บาเรียเวท!?"

"เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางที่เวทซึ่งป้องกันการโจมตีมากมายขนาดนี้ จะกางได้ไวยังงั้นหรอก!"

อื้ม

ดูจริงจังกันเนอะ

"เกะกะทาง จัดการเก็บกวาดเถอะ"

ชั้นว่าแล้วก็พุ่งเข้าหาฝูงชน

ไม่ต้องมีเวทป้องกันด้วยซ้ำ, เวทระดับนี้ สามารถหลบได้โดยสัญชาติญาณ

ชั้นใช้เวทไฟฟ้า ทำให้พวกมันชาไปทั้งหมด

เกาะกลุ่มกันยังงี้ มันเลยโดนเข้าไปเต็มๆทั้งฝูง

แล้วเราก็ปราบปราม กับขจัดพวกที่อยู่ชั้นแรกไปให้หมด

บางคนหนีไปได้, แต่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องไล่ตามไป

"เอ่อ, เจ้าเมืองอยู่ในที่ทำงานชั้นสอง.... มันอยากให้เราเชื่อยังงั้น, แต่จริงๆ แอบอยู่ในห้องใต้ดินสินะ?"

"...ดูจากรูปขบวนของศัตรู คิดว่าไม่ผิดหรอก, ไม่รู้ตำแหน่งแน่นอน แต่สังหรณ์บอกว่า...."

"ตรงนี้, ใช่มะ"

ชั้นชี้กำแพงใกล้ๆบอกงั้น

มันมีช่องว่างอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ในแผนผังที่เราได้มาก่อน

ดูจากความกว้างกับรูปแบบปฏิกิริยาพลังเวท, คงจะเป็นบันไดลับ

"ใช่ ท่านมาติอัสก็สรุปได้แบบเดียวกันรึ?"

"คนทำห้องลับคงจะเป็นมือสมัครเล่น มันดูไม่เนียนเลย"

เหมือนเอย์คจะสังเกตถึงความแปลกในแผนผังเช่นกัน

ก็นะ, ถ้าเป็นสายลับ ความแปลกแค่นี้ ต้องสังเกตพบได้อยู่แล้ว

"ปัญหาคือจะเข้าไปยังไง...."

"ก็ไม่มีปัญหา เปิดแบบนี้ไง"

ชั้นว่า แล้วก็เตะกำแพงโดยเสริมพลังกาย

กำแพงพังอย่างง่ายดาย

วิธีเปิดจริงๆ คงเป็นการใช้เครื่องมือเวทที่อยู่ตรงมุมห้องลับ, แต่วิธีนี้ง่ายกว่าเยอะ

เราจะได้ไม่ต้องมาหากุญแจอะไรยุ่งยากแบบที่พวกมันทำด้วยไง

"...จะว่าไงดี, รู้สึกเข้าใจที่พระองค์ท่านกับเหล่านักเรียนโรงเรียนที่สองว่าไว้เลย...."

เอย์คเห็นแล้วก็อุบ

"เค้าว่าอะไรกันล่ะ?"

"อย่าได้หาเรื่องกับท่านมาติอัสเป็นอันขาด"

"...อ้อ เหรอ"

ว่ากันแบบนั้นสินะ

เอาเหอะ, ราชวงศ์ไม่คิดเป็นศัตรูด้วย ก็ดีกับชั้นเช่นกัน

"'ลงบันไดกันเถอะ, ชั้นจะนำ ให้อิริสตาม ส่วนอีกสามคนอยู่ด้านหลังไปหน่อย"

"""อื้อ!"""

เราเรียงกันลงบันไดลับไป

แล้วก็เริ่มได้ยินเสียงโวยวายข้างใน

"ชั้นแรกเงียบจัง... จัดการพวกมันได้แล้วรึเปล่า?"

"ถ้ายังงั้น ก็ต้องได้รับรายงานมาสิ! หรือพวกมันจะโดนเก็บไปหมดแล้ว...."

"โง่น่า! ไม่มีทางที่มันจะจัดการคนมากมายยังงั้นได้ไวเช่นนี้หรอก! ...แต่ไปเปิดทางขึ้นด้านบนเผื่อไว้ก่อนซิ!"

"ครับ!"

อ้อ มีประตูลับอีกด้านที่จะออกไปข้างนอกได้สินะ

ชั้นสนใจเรื่องตำแหน่งของประตูลับจัง

...อาวล่ะ งั้นถามมันหน่อย

"ฟังดูน่าสนุกนะ ขอร่วมวงด้วยดิ?"

ชั้นว่าพลางแสดงตัวต่อหน้าเจ้าเมืองและบรรดาลูกกระจ๊อก