[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 148 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.148 - ปราชญ์เทพ, ทำตัวเป็นมิตร


"บ้าเอ้ย! มันหายไปไหนแล้ววะ!"

ผ่านไปซักห้านาทีหลังจากฝ่ายกิลด์นักผจญภัยจากไป

เราซ่อนตัวอีกครา แล้วเข้าใกล้พวกลูกกระจ๊อกฝ่ายเจ้าเมือง

มันยังตามหาเราอยู่

เราจะซุ่มโจมตีและกำจัดทิ้งซะตรงนี้เลยก็ได้หรอก... แต่ถ้าเป็นความเข้าใจผิดอะไรกัน จะแย่เอา

เลยขอยืนยันจุดยืนฝ่ายมันก่อน

"เอาล่ะ, ชั้นจะยกเลิกการพรางตัว, อย่าเพิ่งชักอาวุธออกมา แต่ก็อย่าประมาทล่ะ!"

"""อื้อ!"""

ชั้นแสดงตัวต่อหน้าพวกลูกกระจ๊อก

แล้วก็....

"โทษที ดูเหมือนเราจะหลงทางล่ะ..."

แกล้งทำเป็นหลง และเข้าไปถามทาง

แน่นอนว่าไม่คลายระวังตัว

ถ้ามันโจมตี ชั้นก็สวนกลับได้, ชั้นอยู่ในตำแหน่งที่สามารถตัดหัวพวกมันได้หมดด้วยเวลาน้อยกว่าสามวิ ถ้าต้องการ

เอาล่ะ, มันจะตอบสนองไง....

"อ้อ โรงแรมนายอยู่ทางโน้น"

ลูกน้องเจ้าเมืองดูแปลกใจหน่อยที่เจอเข้ากับเรา แต่ก็ชี้เส้นทางตอบทันที

ทิศทางที่ชี้ มันก็ถูกหรอก

แต่เราไม่ได้พูดชื่อโรงแรมออกมาเลยนะ, คงสืบข่าวถึงที่พักไว้ก่อนแล้วสิ

...ก็นะ, แต่ถึงรู้ว่าพักที่ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะลอบโจมตีได้สำเร็จ

"ขอบใจมาก"

เราขอบคุณ และหันหลังให้ เพื่อเดินไปทิศทางตามที่มันบอก

ชั้นเดินรั้งท้ายหลังสุด, ดูจากมุมมองมัน คงเป็นเป้าง่ายเลยล่ะสิ

ทันใดนั้น--

"อย่าขยับ"

ลูกกระจ๊อกมันเอามีดมาจ่อคอชั้น

มาแบบนี้จริงๆรึ

"ถ้าไม่อยากให้มันตาย จงเชื่อฟังเรา"

ลูกกระจ๊อกที่จับชั้น ว่ากับสาวๆ

ท่าทางจะไม่ระวังชั้นเอาซะเลย

คิดว่าชั้นเป็นตีวฮีลจริงๆสินะ....

เอาเหอะ, ให้มันเข้าใจผิดไปก็สะดวกกับเรา, เลยปล่อยให้มันมโนต่อไป

มาเล็งชั้น แทนที่จะเป็นสาวๆ ทำให้งานง่ายขึ้นเยอะ

"ตามเรามา"

พอลูกกระจ๊อกว่าและพยายามจะลากตัวชั้น... ชั้นก็ใช้เวทติดต่อ บอกอิริส

『อิริส, ใช้มือเปล่านะเว้ย, ได้ยินนะ』

『อื้อ!』

อิริสยกหมัด แล้วชกมา

"แก..."

ลูกกระจ๊อกเอามีดเหวี่ยงมาทางมือชั้น

ที่ไม่ได้เล็งคอ ก็เพื่อเลี่ยงการฆ่าชั้น

ศพไม่มีค่าจะเป็นตัวประกันไง

แต่จะยังไง--ก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี

ชั้นคลุมทั้งร่างไว้ด้วยเวทป้องกัน เมื่อมีดเหวี่ยงมา

การกางกำแพงเวทป้องกันโดยไม่ให้มันรู้ตัว ออกจะยุ่งยากนิดหน่อย.... แต่คราวนี้ไม่ต้องวุ่นเช่นนั้น

เพราะความแปลกประหลาดใดๆ จะโดนหมัดอิริสซัดกระเด็นหมด

"คิดว่าจะชนะเราด้วยหมัด--หะ?"

ลูกกระจ๊อกรายนึง รับหมัดอิริสด้วยดาบ

แต่ว่า ดาบต้านไม่ไหวแหงอยู่แล้ว

พวกลูกกระจ๊อกเจ้าเมือง เลยตัวปลิวกระเด็นกันหมด

ถึงชั้นจะโดนลูกหลงเข้าไปด้วยก็เหอะ"

...เอาล่ะ, เท่านี้ทุกคนก็สลบแล้ว"

ชั้นอาศัยจังหวะชุลมุน ยิงเวททำให้สลบใส่

แค่นี้ ก็หลีกเลี่ยงการถูกซุ่มโจมตีสำเร็จ

"ทำ... ให้สลบไปเหรอ?"

"ใช่ จะฆ่าก็น่าเสียดาย"

ว่าแล้ว, ชั้นก็ใส่เวทหลายอย่าง ที่ร่างลูกกระจ๊อก

เราจะปล่อยมันไป หลังจากใส่เวทพวกนี้แล้ว

"เอาล่ะ, เรียบร้อย"

พอใส่เวทเสร็จ ชั้นก็ยืนขึ้นว่างั้น

"เวทตรวจจับตำแหน่ง... สินะ?"

รูรี่ที่เห็นการบรรจุเวท ถาม

หลักๆก็ถูกหรอก

"ใช่ ครึ่งนึงนะ"

"ครึ่งนึง?"

"อื้อ เวทนี่มีผลตรวจจับปีศาจได้ด้วย, หากว่าคาดการณ์ถูก ปีศาจไม่ได้มีส่วนเกี่ยวกับเรื่องนี้, แต่... เผื่อไว้ก่อน"

ชั้นคิดว่าปีศาจมีส่วนแค่การตายของเจ้าเมืองคนก่อน

แต่ตรวจสอบไว้ พลางดูการเคลื่อนไหวของเจ้าเมืองปัจจุบันด้วย ก็เป็นความคิดที่ไม่เลวนัก

เวทแบบนี้มันจืดๆ แต่สะดวกดี

 

 

จากนั้น, ซักสัปดาห์ผ่านไป จากที่เราจัดการกับพวกลูกกระจ๊อก

ก็มีสารจากราชา ส่งมาถึงที่ของเรา




NEKOPOST.NET