[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 142 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.142 - ปราชญ์เทพ, มองหามอน


หลายนาทีหลังจากแยกทางกับนักผจญภัยที่เตือนเรา

เรามาถึงชั้น 9 ของดันเจี้ยน

จนถึงบัดนี้ ยังไม่พบปฏิกิริยามอนเก่งเลย

"คงจะไม่ใช่ชั้นนี้สินะ"

"ดูเหมือนมันจะยังไม่ได้ขึ้นมา...."

ชั้นยิงมอนใกล้ๆด้วยเวท จัดการซะ

ตอนนี้ อิริส, แล้วก็อัลมาด้วย จัดการมอนแถวนี้ได้สบายๆ

รูรี่เป็นตัวสนับสนุนอัลมาเช่นเคย แต่เพราะไม่ได้ต้องการลูกธนูมาก จึงไม่ค่อยมีบทนัก

ชั้น 9 เป็นสนามเด็กเล่นสำหรับพวกเธอแล้ว

"ขอให้เป็นแบบนี้ต่อไป ไม่มีมอนนั่นออกมาดีกว่า..."

"งั้นเราก็ต้องเดินลงไป จนกว่าจะเจอมอนเก่ง"

"เอ๋! งั้น, คุณมอนขา, รีบๆขึ้นมาหาที!"

เราสบายๆ พูดเล่นกันระหว่างสู้

การที่รูรี่กับอัลมาดูปฏิกิริยาพลังเวทรอบๆแม้จะเล่นอยู่ เป็นหลักฐานว่าเริ่มชินกับการต่อสู้แล้ว

การตรวจจับของอิริส ห่วยเช่นเคย....แต่นั่นก็เพราะอาการบาดเจ็บที่ปีก, แล้วก็ไม่ใช่ว่าถ้าโดนซุ่มโจมตีแล้วจะเกิดแผลแต่อย่างใด จึงไม่เป็นปัญหา

กระนั้นเอง, จากการประเมินของชั้น เราคงลงไปได้แบบสบายๆยังงี้ จนถึงชั้น 18 เอง

เกินกว่านั้น คงต้องเพิ่มประสบการณ์ต่อสู้ กับจำนวนพลังเวทก่อน

เอาเหอะ, ของพวกนั้น มันเพิ่มขึ้นเองได้ ตราบเท่าที่เราสู้ๆไปในดันเจี้ยน

เราลงไปเรื่อยๆขณะคิด, แต่....

"ไม่เจอมอนนั่นซักกะที...."

"ไม่ปรากฏเลย... ไม่เจอปฏิกิริยาพลังด้วย"

มอนนั่นยังไม่โผล่

แม้จะมีกรณีมอนไต่ชั้นขึ้นมา, แต่มอนไม่ค่อยจะเดินลงไป

เลยคิดว่ามีโอกาส 90% ที่มอนนั่นจะอยู่ชั้น 11 หรือ 10... แต่มาจนถึงชั้น 11 แล้ว ก็ยังไม่รับรู้ถึงตัวตนมัน

แน่นอนว่ามอนแต่ละอย่าง มีความต่างของขนาดพลังเวท... แต่นี่ ไม่มีปฏิกิริยาพลังเวทที่แข็งแกร่งพอ จนต้องตั้งเควสเรียกนักผจญภัยทั้งเมืองดันเจี้ยนมาเป็นกองกำลังกำจัด

รูรี่พูดขึ้นในตอนนี้

"มาติคุง, ไม่คิดว่าปฏิกิริยามอนทางนั้นดูใหญ่เหรอ?"

รูรี่ชี้ไป

ทิศทางที่ชี้... ก็จริง, เป็นปฏิกิริยาที่ใหญ่สุดของชั้นนี้

แต่ว่า ไม่ใช่ระดับที่จำเป็นต้องเกณฑ์คนมากำจัด

น่าจะจัดการกันได้โดยไม่ต้องเตรียมตัวมากมาย

"ก็เป็นมอนที่ใช้ได้สุดแถวนี้ล่ะนะ แต่คิดว่าคงไม่ใช่เป้าหมายเราหรอก, แต่... จะลองไปลุยไหม?"

"ได้เหรอคะ, เราไม่ต้องประหยัดพลังเหรอ?"

รูรี่ถาม

แต่ว่า... ไม่เป็นไรหรอก

ก็ไม่ใช่ว่าสู้กับมอนนี่ แล้วจะสิ้นเปลืองพลังอะไร

"ไม่มีปัญหา เราจัดการมอนระดับนี้ได้ด้วยรูปแบบปกติ, แต่ก็อย่าประมาทล่ะ"

ชั้นคำนวณโครงสร้างดันเจี้ยนด้วยเวทตรวจจับ และเดินไปหามอนด้วยเส้นทางสั้นสุด

ที่รออยู่... เป็นนกใหญ่ซึ่งมีขนาดเป็นสองเท่าของมอนชั้นนี้

"ห-ใหญ่จัง...."

"ขนาดประมาณมังกรตัวเล็กๆ!"

"ใหญ่ออก...เราจะสู้จริงเหรอ?"

สาวๆพูดถึงมอนที่เห็น

แต่ว่า การที่ไม่มีใครคิดหนี แสดงว่ารู้กันโดยสัญชาติญาณ ว่ามอนนี่ไม่ได้เก่งมากมายอะไร

"อืมม์... ก็ใหญ่... แต่มันไม่ได้ดูเก่งอะไร"

ขนาดออกจะใหญ่สำหรับมอน

แต่ว่า ดูจากปฏิกิริยาพลังเวท มันไม่ได้หนาหรือเร็วอะไร

ถ้าชั้นเอาจริง ก็ฆ่าได้ในฉับเดียว

...., ใช้เจ้านี่เป็นเป้าฝึกแล้วกัน

"งั้นก็, ทั้งสามคน, ลองจัดการมอนนี่โดยไม่มีชั้นดู"

"โดยไม่มีมาติคุง!?"

"ไม่ไหวหรอก... รึเปล่า, ชักรู้สึกว่าถ้าเราเต็มที่ ก็ไหวนะ! ขอเราคิดวางแผนกันก่อนได้ไหม?"

"แผนคือเข้าไปต่อยมันเลย, เป็นไง!"

ทั้งสามสาวเริ่มประชุมแผน (อิริสไม่ได้ช่วยอะไรซักกะนิด)

...เอาล่ะ ขอดูฝีมือหน่อยซิ สาวๆ




NEKOPOST.NET