[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 140 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.140 - ปราชญ์เทพ, ส่งจดหมายออก


"ไม่มีโอกาสทิ้งคำสั่งเสีย.... จะไวไปหน่อยรึเปล่า?"

"นั่นสิ ก็คิดว่าแปลก ที่พูดจาออกมาไม่ได้ จากสภาพแผลและร่างกายช่วงนั้น.... แต่ว่า เขาพูดอะไรออกมาไม่ได้เลยจริงๆ"

"งั้นถ้าเขียนพินัยกรรมล่ะ?"

"เราก็ลองแล้ว.... แต่พอท่านเจ้าเมืองจะเขียน จู่ๆมือก็หยุดขยับ, เราลองวิธีอื่นๆแล้ว แต่สุดท้ายก็เปล่าประโยชน์... คิดว่านอกจากแผล คงติดโรคอื่นมาด้วยกระมัง...."

อืม โดนปิดปากสมบูรณ์แบบ

ไม่ผิดแน่ เป็นแผนทำให้เมืองดันเจี้ยนอ่อนแอลง

ดูจากระดับของเวทที่ใช้ทำเช่นนี้, ตัวการ คงเป็นปีศาจชั้นต่ำ

เพราะชั้นไม่รู้สึกถึงปฏิกิริยาปีศาจในแถวๆนี้ มันจึงน่าจะเผ่นไปนานแล้ว

ถ้าเจ้าเมืองคนปัจจุบันสมรู้ร่วมคิดกับปีศาจ เราอาจเค้นข้อมูลตำแหน่งที่ตั้งมันออกมาได้.... แต่ คงจะไม่ใช่หรอก

การบริหารเมืองดันเจี้ยน มันยังหยาบเกินไป 

ถ้าปีศาจอยู่เบี้องหลังจริง มันน่าจะออกแผนการที่มีประสิทธิภาพและรวบรัดกว่านี้ ไม่ก็ค่อยๆลดทอนพลังของเมืองดันเจี้ยนเพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันถูกเจอตัว

เมืองที่ไม่เสถียรแบบนี้ ถ้าพวกมันเอาจริง 10 วันก็ทำลายได้หมดแล้ว

สภาพตอนนี้เลยชุ่ยเกินกว่าที่จะเป็นแผนร้ายระยะสั้นหรือระยะยาว

จึงสรุปได้ว่า--เจ้าเมืองปัจจุบันไม่ได้เกี่ยวข้องกับปีศาจ, และเป็นแค่ร่างพัฒนาของบิฟเกล

ปีศาจคงหัวเราะกันฟันหักแล้ว กับการบริหารเมืองดันเจี้ยนอย่างโง่ๆ ภายหลังจากที่สังหารเจ้าเมืองคนก่อนไป

"ชั้นไม่เคยได้ยินว่ามีโรคที่อาการแบบนั้นนะ, เอาเหอะ ชั้นก็ไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการฟื้นฟูซะด้วยสิ"

แล้วจะทำไงกับเจ้าเมืองคนปัจจุบันดี

สำหรับตอนนี้ เราควรต้องทำอะไรซักอย่างกับมันแล้ว

 


 


ตอนเย็น

เรารวมตัวกันที่ห้องในโรงแรม

"เขตนี้แย่จัง...."

"บรรยากาศของเมือง มืดหม่นกว่าที่ได้ยินมาเยอะเลย...."

"ถ้าเราปล่อยเจ้าเมืองไว้ เมืองนี้จะไม่อันตรายเหรอ?"

ดูเหมือนอีกสามคนเอง ก็เข้าใจถึงความน่าสะพรึงของเจ้าเมืองแล้ว

อัลมาถูกเผง, เราปล่อยไอ้บ้าแบบนั้นทำงานต่อไปไม่ได้แล้ว

"ใช่ เพราะงั้น, ชั้นจะส่งจดหมายถึงผู้อำนวยการ"

เอากระดาษออกมาจากเวทเก็บของ

วิธีแบบง่าย คือไปเชือดเจ้าเมืองอย่างลับๆเลย.... แต่ แบบนั้นจะสร้างความวุ่นวาย เลยไว้เป็นวิธีสุดท้าย

"ผู้อำนวยการ... อ่ะ! จะรายงานสถานการณ์ผ่านผู้อำนวยการถึงราชาสินะ?"

"ใช่แล้ว อันนี้คือเนื้อหา..."

เขียนข้อความส่งถึงผู้อำนวยการลงบนกระดาษ

จดหมายทำเสร็จในเวลาไม่ถึงนาที

『เรามาถึงเมืองดันเจี้ยนแล้ว, แต่ยังไม่เข้าใจเลยว่าการบ้านสำหรับเราหมายถึงยังไง ของดเว้นการบ้านไปด้วยกันกับชั้นเรียนเลยจะได้ไหมครับ?』

ทั้งสามคนอ่านแล้วก็ว่า

"...อะไรเนี่ย?"

"เหมือนกับ... จดหมายบ่นๆ ตามธรรมดา...."

"การบ้านอะไรเหรอ? ให้ศึกษาวัฒนธรรมมนุษย์?"

ไม่นับอิริส, ชั้นคาดถึงปฏิกิริยาของอีกสองคนไว้แล้ว

แบบนี้ล่ะ

"ดูจากภายนอกก็ใช่, จดหมายนี่เป็นของหลอก, ของจริงคือนี่"

ว่าแล้วชั้นก็เอาจดหมายออกมาอีก

เป็นเนื้อหาว่าถึงพฤติกรรมเจ้าเมืองคนปัจจุบัน กับมีความเป็นไปได้สูงที่การตายของเจ้าเมืองคนก่อน มาจากการแทรกแซงของปีศาจ

เอาจดหมายกับจดหมายหลอกใส่กล่อง ซึ่งมีช่องลับอยู่ข้างใต้

ช่องลับนี้ ไม่อาจเปิดได้โดยง่าย เนื่องจากชั้นประกอบวัสดุเข้ากันด้วยเวทมนต์, กล่องนี้เลยรอดพ้นการตรวจสอบได้ง่ายมาก

ถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญจริงๆ ก็ตรวจไม่พบ, และชั้นก็บอกผู้อำนวยการถึงวิธีนี้แล้ว, ต้องรู้ตัวแน่ๆ

"...ป้องกันถูกตรวจสอบเหรอ?"

"ใช่, ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจดหมายต้องถูกตรวจสอบก่อน, ไม่งั้นป่านนี้เมืองหลวงคงรู้ถึงสถานการณ์ย่ำแย่เช่นนี้นานแล้ว, เราจะไปส่งข่าวเองก็ได้หรอก แต่ไปกลับจะกินเวลากว่าที่คิด"

การปิดกั้นข่าวสารก็มีขีดจำกัด, แม้ชั้นทำไม่อะไร ซักวันข่าวก็รั่วไหลออกไป

เมืองหลวงคงตอบสนองล่าช้า เพราะยุ่งกับการรับมือกับปีศาจด้วยนั่นล่ะ

"งั้นเหรอ.... เวทผลิตของใช้ยังงี้ได้ด้วย...."

เราส่งจดหมายไปเมืองหลวง แล้วก็พักผ่อนเพื่อเตรียมตัวสำหรับพรุ่งนี้

ที่เหลือก็แค่รอการตอบสนองจากราชา ระหว่างที่เราสำรวจดันเจี้ยนไป

ราชามักจะตอบสนองไวถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับปีศาจด้วย จึงไม่น่าจะกินเวลานานนัก




NEKOPOST.NET