[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 138 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.138 - ปราชญ์เทพ, รักษา


"นักเวทรักษา, มาทางนี้!"

ไม่กี่นาทีหลังจากกิลด์ประกาศหาตัว

เรามาถึงตึกกว้างใกล้ดันเจี้ยน

"ล-เลวร้ายชะมัด..."

"ไม่ได้ปฐมพยาบาลเลยรึนี่..."

สภาพข้างใน โหดร้ายนัก

นักผจญภัยที่บาดเจ็บกว่า 200 คน นอนแผ่อยู่กับพื้น, โดยส่วนมากไม่มีแม้แต่การปฐมพยาบาล

มีโซนคนป่วยอยู่ในเมือง แต่ดูเหมือนว่าจะมีเตียงไม่พอรองรับ

คนพยาบาลก็ไม่มี

ดูจากสภาพ มีคนใช้เวทฟื้นฟูได้แค่หกคน, นี่รวมชั้นกับรูรี่แล้วนะ

เมืองขนาดนี้ อย่างน้อย ควรต้องมีคนพยาบาลจำนวนมากกว่านี้ซักสามเท่า

"นี่เป็นเมืองดันเจี้ยน อย่างน้อยก็ในนามไม่ใช่เหรอ? น่าจะมีนักเวทฟื้นฟูมากกว่านี้สิ?"

"เราไม่มีคนแล้ว! เมื่อก่อน มีการจ้างคนที่ถนัดด้านนี้โดยเฉพาะ, แต่เดือนก่อน เจ้าเมืองบอกว่าสิ้นเปลือง ไล่ออกไปเกือบหมดแล้ว...."

"เอาจริงดิ...."

สถานการณ์ย่ำแย่กว่าที่คาด

ชั้นสำรวจดูพลังเวทนักผจญภัย พลางดูรอบๆ

สถานการณ์เช่นนี้ ไม่อาจเยียวยาทุกคนได้

ต้องกำหนดลำดับความสำคัญ

ในเมื่อมีคนไม่พอ ก็ควรยอมสละชีวิตบางราย เพื่อรักษาชีวิตให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้, แต่....

"อืม, เหมือนจะรักษาได้ทุกคนนะ"

เพราะว่าเวทฟื้นฟูซึ่งไม่ต้องการระยะไกลๆ เป็นจุดแข็งอย่างยิ่งอันนึง ของตราไร้ค่า

สำหรับตอนนี้, อย่างน้อยก็รักษาชีวิตไว้ได้ทุกคน

"เอ๋!? ทุกคน!?"

พนักงานกิลด์แปลกใจที่ได้ยินชั้นว่า

เสียงเธอดูออกจะไม่อยากเชื่อ

ถ้าเป็นไปได้, ก็อยากลงมือหลังจากที่สร้างความเข้าใจแล้วหรอก, แต่... เราไม่มีเวลาเช่นนั้น

ถ้าจะช่วยทุกคน ต้องลงมือรักษาเลย

"ใช่ ทุกคน! ส่วนซับซ้อนชั้นจะทำเอง, ทุกคน ใช้เวทรักษาลงบนป้ายไม้ที่ชั้นเตรียมไว้ทีละอัน! เราต้องรักษาคนเยอะด้วย ให้รักษาแค่พอประทังชีวิตไว้ก่อน!"

เมื่อชั้นว่า ก็สลักตัวเลขลงบนป้ายไม้ที่เอาออกจากเวทเก็บของ และวางข้างๆคนไข้

ต่อให้เป็นตราไร้ค่า แค่สลักตัวเลข ก็พอทำได้อยู่

"อื้อ!"

"รับทราบ!"

อัลมากับอิริสพยักหน้าเมื่อได้ยินชั้น, แล้วเริ่มขนเครื่องมือเวทที่รูรี่ทำขึ้น

นักเวทฟื้นฟูคนอื่นยังไม่ขยับ.... แต่ชั้นไม่มีเวลามาสน

ชั้นเองก็มีงานสำคัญต้องทำ

ใช้เวทรักษาบนคนไข้ที่บาดเจ็บหนัก เพื่อป้องกันไม่ให้เสียเลือดมากกว่านี้

ดูจากคุณภาพพลังเวทของนักฟื้นฟูรายอื่น , สงสัยจะฟื้นฟูได้แต่ร่างกาย

ท่าทางชั้นต้องรักษากรณีมีภาวะเลือดตกเอง

แล้วก็มีคนมาเรียกจากข้างหลัง

"เดี๋ยวก่อนสิ! เราเป็นมืออาชีพ! ทำไมต้องฟังเด็กอมมือด้วย!"

ที่โวย เป็นนักเวทฟื้นฟูคนนึงที่ถูกรวบรวมมา

คงเป็นนักเวทฟื้นฟูที่เหลืออยู่ในเมืองนั่นล่ะ

ส่วนนักเวทฟื้นฟูคนอื่น ก็เอาตามมัน, ท่าทางเจ้าหมอนี่ จะเป็นผู้นำแฮะ

แต่ก็นะ, ความสามารถในการรักษา... อย่างที่คาด ฝีมือก็แค่พอๆกับคนอื่น

"แล้วถ้าแกเป็นคนนำ จะรักษาได้ทุกคนรึเปล่า?"

ชั้นถามกลับ พลางทำการรักษาไป

มันตอบกลับอย่างที่คาด

"ไม่มีทางอยู่แล้ว! แต่เราลดจำนวนเหยื่อได้ ด้วยการช่วยรายที่ช่วยได้! แกก็ควรจะทิ้งคนไข้รายที่ไร้ความหวัง--"

ชั้นยืนขึ้นและไปหาคนไข้รายถัดไป โดยไม่สนนักเวทฟื้นฟู

ดูท่านักเวทฟื้นฟู จะเข้าใจรูปแบบการทำงานในขณะที่ไม่มีคนพอ

แต่ว่า... ดูเหมือนจะอ่านสถานการณ์ไม่ออก

"เห็นมะ เป็นไปไม่ได้จริงๆ! เลิกรักษารายที่หมดหวัง แล้--"

คนคิดว่าชั้นยอมแพ้ เมื่อเห็นชั้นปลีกตัวจากคนไข้สินะ

นักเวทฟื้นฟูถึงตะโกนว่างั้น

นักเวทรายอื่น เห็นคนไข้ที่ชั้นละตัวมา... แล้วก็ว่าเสียงตกใจกัน

"ห-หายแล้วนี่! อาการที่ร้ายแรงสุดๆ ถูกรักษาไปแล้ว, ดูสิ!"




NEKOPOST.NET