NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.135 - ปราชญ์เทพ, งุนงง


""มาติคุง!""

รูรี่กับคนอื่น ต่างตื่นตูม เมื่อเห็นชั้นตกลงไป

ดังนั้นจึงตอบหน่อย

"ไม่เป็นไร!"

"เอ๋, แต่--"

เสียงรูรี่ ถูกเสียงดินถล่มกลบไป

ชั้นเตะข้างในหลุม แล้วพุ่งตัว....ดิ่งลงไปอีก

เพราะมอนแค่ตกลงมา, ชั้นจึงมาถึงหลุมได้ไวกว่าด้วยการเร่งความเร็ว

ความต่างแค่วินาที แต่ก็เหลือเฟือ

ชั้นมาถึงจุดหมาย ในระยะเวลานั้น

ทำโพรงซึ่งใหญ่พอสำหรับหนึ่งคน

เข้าไป แล้วก็แยงดาบออกมา

ท้องเป็นจุดอ่อนอย่างนึงของสิ่งมีชีวิต

มอนเองก็เช่นกัน

การโจมตีตรงๆใส่ท้องของสัตว์สี่ขาจากเหนือพื้นนั้นทำยาก--แต่จากสภาพนี้ ทำได้เท่าที่ต้องการเลย

ท้องไร้การป้องกันของมอน หล่นลงมาจุดที่ชั้นอยู่

ชั้้นแทงซะด้วยดาบแถมเสริมพลังกาย

"อ๊าาาาาาา"

มอนพยายามเหยียบชั้นด้วยขา เมื่อกรีดร้องเจ็บปวดโมโห

แต่ว่า การโจมตีไม่มีทางมาถึง, ไม่จำเป็นต้องหลบด้วยซ้ำ

หลุมนี้ใหญ่พอจะให้มอนตกลงมา แต่เล็กเกินจะขยับได้อย่างมีอิสระ

ดังนั้น, มอนจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากรับการแทงที่ท้อง และตายไปในเวลาไม่ถึงนาที

"เอาล่ะ, กำจัดเสร็จสิ้น"

"เป็นอะไรไหม!? ตกใจเลยที่จู่ๆก็เกิดหลุม...."

"ก็เป็นส่วนหนึ่งของแผน ชั้นเป็นคนทำหลุมที่พื้นเองล่ะ"

"...เอ๋? แต่หลุมมันเปิดตอนที่มอนกำลังวิ่ง...."

รูรี่ดูอึ้งเมื่อได้ยินชั้นตอบ

ท่าทางจะไม่รู้ตัวสินะ

"นอกจากที่เห็นบนผิวดิน ก็ทำพื้นให้กลวง จะได้ถล่มเมื่อมอนวิ่งใส่"

"...หลุมพราง?"

"ใช่ เป็นเวทแบบซ่อมสนามโรงเรียน ที่เอามาใช้งานจริงได้, ตราไร้ค่าเปิดได้แค่หลุมขนาดนี้ แต่ตราอื่นจะทำได้ใหญ่กว่านี้ แล้วยังติดตั้งเครื่องมือเวทได้ด้วย"

"นี่ทำหลุมใหญ่ไวขนาดนี้ได้ไงเนี่ย...."

"ถ้าชินก็ทำได้น่า ดินในป่ามันนิ่มด้วย ถ้ารู้เคล็ดลับก็ทำได้ง่ายๆ, รูรี่เองก็ด้วย ถ้าฝึกก็ทำรูใหญ่ขนาดนี้ได้....เอาเหอะ, มันใช้กับมอนบินบนฟ้าไม่ค่อยได้หรอก"

อีกอย่าง, การใส่เครื่องมือเวทในหลุม ทำเป็นกับดักมรณะ เป็นกลยุทธ์ที่ดี สำหรับตรารุ่งโรจน์ลุยเดี่ยว

ชาติก่อน สมัยหนุ่ม ชั้นก็ทำบ่อย

ถึงคราวนี้จะไม่ได้ใช้ยุทธวิธีนั่น แต่ลงหลุมไปโจมตีเองเลยก็เหอะ

"จ...จะฝึกคราวหน้าค่ะ!"

"อืม, ก็แนะนำให้ติดตั้งเป็นเวทระเบิดนะ ปิดแรงระเบิดไว้ในหลุม จะได้รวมแรงระเบิดใส่มอน ทำความเสียหายได้มากกว่าอยู่บนพื้น"

ชั้นชำแหละมอนระหว่างพูดเรื่องนี้ และเอาส่วนที่ดูใช้ได้ใส่เข้าเวทเก็บของ

ชั้นไม่อยากให้ขีดสูงสุดของพลังเวทชั้นลดลง จึงไม่ได้เก็บส่วนที่ขายได้ด้วย

...แล้วในที่สุด เราก็มาถึงเมืองดันเจี้ยนหลังจากการต่อสู้

เป็นเวลาราวๆช่วงเย็น

ซึ่งคำแรกที่ชั้นอุบเมื่อมาถึงก็คือ

"...ม  เมืองอะไรฟะเนี่ย...."




NEKOPOST.NET