[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 130 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.130 - ปราชญ์เทพ, ออกเดินทาง


"เอาล่ะ, ทุกคนพร้อมมั้ย?"

"ค่ะ!"

"อื้อ!"

"ไม่มีปัญหา!"

หลายวันหลังจากส่งมอบวัตถุดิบไป

เราเตรียมการเสร็จ และจะเดินทางไปเมลเกีย

คราวนี้ เดินทางด้วยเท้า

อิริสนั้น เด่นเกินไป แล้วปีกก็ยังไม่หายดี, เลยเก็บสำรองไว้ก่อน

เหนือสิ่งอื่นใด, วิ่งไป ใช้เวลาไม่ถึงวัน ก็ถึงเมลเกียแล้ว

จึงไม่จำเป็นต้องใช้วิธีที่ทำให้ผู้คนแตกตื่นกัน ด้วยระยะทางเพียงแค่นี้

...อุตส่าห์คิดงั้นแท้ๆ

"เอ่อ... ต้องใช้เวลาราวหนึ่งสัปดาห์ กว่าจะถึงเมลเกียไม่ใช่เหรอ?"

"นั่นสิ, คิดงั้นเหมือนกัน!"

อัลมากับรูรี่ ว่าอะไรแปลกๆออกมา

...หนึ่งสัปดาห์รึ?

"อิริส, ดันเจี้ยนมันไกลขนาดนั้นเลยรึ? นึกว่าจะไปถึงได้ก่อนมืด ถ้าออกแต่เช้าซะอีก"

"ก็นึกว่างั้นเหมือนกัน! ความเร็วเราระดับนี้ น่าจะถึงได้เย็นๆนะ"

อิริสเห็นด้วยกับชั้น

แปลว่า ที่เห็นต่างกัน, เพราะเส้นทางที่คิด ต่างกันแหงๆ...

หรือภูมิประเทศจะมีการเปลี่ยนแปลงอันใด ระหว่างที่ชั้นไม่รู้

อิริสบินขึ้นฟ้าไปสำรวจได้อยู่หรอก, แต่ปีกสภาพไม่ดีจนถึงเมื่อไม่นานมานี้ เลยบินไม่ค่อยได้

ถามดูเลยดีกว่า

"...จากนี่ ไปถึงเมลเกีย ไม่ถึง 100 กิโลเมตรนี่นา?"

"คิดว่าตรงดิ่งไป ก็ไม่ถึง 100 กิโลเมตรหรอก, แต่ปกติแล้ว--เดี๋ยวนะ, หรือว่า มาติคุง เราจะต้องดิ่งตรงไปยังเมลเกียเลย?"

"ก็มีถนนจนถึงครึ่งทางนี่, ไปถึงนั่น... แล้วก็ผ่าป่าไป"

เห็นชื่อป่า จากตอนดูแผนที่กิลด์

รู้สึก... จะชื่อ ป่าจิกิริสเบีย รึอะไรเนี่ยล่ะ チキリスビア

"ป่า... ถ้าตรงดิ่งไปเมลเกีย, ก็ต้องผ่านจิกิริสเบียสิ?”

ถูกต้องแฮะ

"เส้นทางนั้นล่ะ....หรือว่าถ้าผ่านป่าจิกิริสเบียแล้วจะมีปัญหาอะไรรึ? ต่อให้เป็นบ่อบึง เราก็ผ่านด้วยเวทได้นะ..."

"ไม่ใช่บ่อบึงสิ, หมายถึงมอน! มันเป็นป่าอันร้ายกาจที่ทำนักผจญภัยอาชีพวิ่งหนีร้องไห้เลยนะ!"

"ไม่ใช่แค่แข็งแกร่ง, แต่ว่ากันว่ามีมอนมีสติปัญญาด้วย..."

งี้นี่เอง

ป่าจิกิริสเบีย เป็นที่แบบนั้นรึ

งั้นก็... มีทางเลือกเดียว

"ลุยโลด, ไปถึงเมืองเมลเกียภายในสิ้นวันนี้"

ชั้นหันเหจากถนนที่เราวิ่งและว่างั้น

ถ้าเบนจากถนนซักแถวๆนี้ ก็คงดิ่งตรงไปถึงเลย

"ตัดสินใจทันควันซะอีก!?"

"ร...เราต้องข้ามป่าจิกิริสเบียกันจริงๆเหรอ!?"

"ใช่สิ....แต่ก็ไม่จำเป็นต้องสู้หรอก, ถ้าดูอันตรายก็หนีได้... อิริส, ไหวนะ?"

"อื้อ! ไม่มีปัญหา ที่จะพา 3 คนขึ้นหลังบิน!"

ชั้นได้ยินอิริสแล้วก็เน้นไปที่การตรวจจับ

ใช้เพื่อตรวจจับพลังเวทรอบๆ

ชั้นสนุกกับการต่อสู้ดีๆ, แต่การตะลุยดะเข้าหาศัตรูที่ไม่รู้พลัง นั่นเรียกว่าความมุทะลุ

แทนที่จะเก่งขึ้น จะตายเร็วขึ้นซะมากกว่า

เพราะงั้น ถึงต่อสู้ เมื่อยืนยันว่าปลอดภัยแล้ว

"งี้นี่เอง... อิริสซังบินได้ ถ้าเกิดเหตุแย่สุดจริงๆ..."

"คือแบบ, มีมาติคุงอยู่ ก็ชักจะไม่ห่วงเรื่องป่าจิกิริสเบียแล้วสิ...."

เราไปยังป่า ขณะคุยกันงั้น




NEKOPOST.NET