NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.128 - ปราชญ์เทพ, เสนอราคา


"ชั้นรู้จักสถานที่ช่วยทำการแปรรูปได้อยู่"

"...นี่พูดถึง มาติอัสซังแห่งโรงเรียนที่สองเหรอ?"

"เปล่า, ไม่ใช่สิ"

มาติอัสที่ว่านั่น ก็อยู่ตรงนี้ไง...

คือแบบ, ไม่ใช่ว่าชั้นทำไม่ได้นะ แต่ไม่มีเหตุผลที่ชั้นจะต้องมานั่งทำเครื่องสวมใส่เพื่อขายเองไง

มีคนอื่นเยอะแยะที่เหมาะกับวัตถุดิบระดับนี้มากกว่า

"งั้นก็, สานุศิษย์... รูรี่ซัง?"

รูรี่ที่พูดถึง ก็อยู่ตรงหน้าเอ็งเหมือนกันฟ่ะ

แบบว่านะ โดนนับเป็นศิษย์ชั้นไปแล้วเรอะ

แต่ดูจากที่ทำๆกันอยู่ จะว่างั้นก็คงไม่ผิด

"ไม่ต้องเจาะจงเฉพาะหรอก, เกือบทุกคนในโรงเรียนที่สองทำได้หมดแหล่ะ....หรือก็คือ ชั้นเอาไปขายโรงเรียนที่สองดีกว่า"

"...นี่โรงเรียนที่สอง กลายเป็นโรงผลิตของที่ดีที่สุดในโลกไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย ไม่ยักรู้เลย?"

"เปล่าๆ, มันเป็นสถานศึกษานะ"

"...รู้สึกนิยามจะต่างกับสถานศึกษาที่รู้จักอยู่ไกลโขเลย..."

ชั้นยืน, เก็บของจากเคาน์เตอร์ แล้วออกจากกิลด์

ท้ายที่สุด, ก็ขายวัตถุดิบไม่ได้

ต่อให้กิลด์มีเคาน์เตอร์ใหญ่โต, แต่คนทำหน้าที่ก็ยังเป็นพนักงานกิลด์

จึงรับซื้อของไม่ได้ หากว่าประเมินราคาไม่ออก

"ขายวัตถุดิบไม่ได้ล่ะ..."

"เราขอให้โรงเรียน ทำการแปรรูปให้ ก่อนจะเอามาขายดีไหม?"

"อันนั้นก็ทางนึง.... แต่ฟังดูน่ารำคาญชะมัด"

ถ้าฝากให้ทำการแปรรูป ก็ต้องมารอคอยอีก

ชั้นอยากออกจากโรงเรียน แล้วไปลงดันเจี้ยนให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้

...ดังนั้น, เอาของพวกนี้ไปขายให้โรงเรียนที่สอง รับเป็นเงินก้อนเลยดีกว่า

"โอ้, มาติอัส ปลอดภัยดีสินะ... แต่มันก็แหงอยู่แล้วนี่หว่า"

ผู้อำนวยการอยู่ เมื่อชั้นไปหาที่ห้อง

แต่ว่า ดูเหมือนจะกำลังยุ่ง

ไว้มาใหม่ทีหลังดีกว่าไหม

"อื้อ จะมาขายวัตถุดิบ... ยุ่งอยู่รึเปล่า?"

เดาไปก็ไร้ค่า จึงถามตรงๆเลย

ถ้าไม่ว่าง วันนี้ก็เก็บของไว้ก่อน ค่อยว่ากันวันอื่น

"ยุ่งอยู่จนถึงเมื่อกี้ แต่จบลงแล้ว... ไอร์, ไปบอกคนอื่นๆ ว่าวิกฤตการณ์ได้จบลงแล้ว" アイル

"รับทราบ"

ผู้อำนวยการโยนเอกสารในมือลงโต๊ะ แล้วสั่งคนใกล้ๆ

เป็นเอกสารแผนการรับมือกับฝูงมอน และอพยพประชาชน....

แล้วก็มี 『แผนการกู้ชีวิตมาติอัส』 ที่ถูกกากบาททิ้งด้วย

ข้างๆการขีด X, ก็มีเหตุผลแทงกลับว่า 『ไม่มีทางต่อต้านศัตรูที่ขนาดมาติอัสยังหนีไม่พ้นได้หรอก จงเลิกคิดสู้ซะ แล้วเผ่นให้ไว』

ท่าทางผู้อำนวยการจะยุ่งกับการเตรียมแผน กรณีที่เราพลาดให้กับมอนระลอกที่สอง

"แล้ว... นั่นคือวัตถุดิบที่จะขายเหรอ? แค่ดูก็รู้ว่าเป็นของสุดยอด, แต่กิลด์น่าจะเป็นผู้มีหน้าที่รับซื้อนะ"

ผู้อำนวยการชี้วัตถุดิบที่เราเอามา

"กิลด์รับซื้อไม่ได้ เพราะไม่รู้วิธีทำการแปรรูป แต่นักเรียนที่นี่น่าจะทำได้ เลยคิดจะเอามาขายโรงเรียน"

ไม่ใช่แค่ฝากให้แปรรูป แต่ขายขาดไปเลย

เราจะได้กองวัตถุดิบทิ้งไว้นี่ แล้วไปดันเจี้ยนซะที

"...งี้นี่เอง... การใช้งานวัตถุดิบดีๆ มันก็ยากอยู่, แต่เพราะการศึกษาระบบมาติอัส ทำให้นักเรียนตรารุ่งโรจน์มีเทคนิคพัฒนาก้าวหน้าไปมาก... แต่ว่า, โรงเรียนนี้ไม่มีงบประมาณพอจะรับซื้อวัตถุดิบสุดยอดพวกนี้ทั้งหมดได้หรอกนะ?"

"ไว้จ่ายเงินทีหลัง เมื่อของขายออกก็ได้.... ราคาก็ ซัก 30% ของการขายเป็นไง"

ราคาของวัตถุดิบชนิดพิเศษแบบนี้ คือ 30% ของราคาตลาดสินค้าแปรรูป

อย่างน้อย ในอดีตชาติชั้น ก็ราคายังงั้น, ตอนนี้เป็นไงไม่รู้หรอก

"ส...30%!? ดูยังไงก็น้อยเกินไปแล้วรึเปล่า!?"

...หา? 30% ยังน้อยอีกเหรอ?




NEKOPOST.NET