[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 125 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.125 - ปราชญ์เทพ, โจมตีต่อเนื่อง


“โอ้!"

อิริสแทงขา Void Eater ขณะที่ชั้นตัดแขนในการฟันสวนกลับ

ด้วยเสียงดังโครมแบบที่ไม่เหมือนหอกแทงเนื้อ, ขา Void Eater โดนทำลาย และมอนก็ร่วงลงพื้น

"ปิดฉากกัน!"

"""อื้อ!"""

ระหว่างที่ทั้งสามคน ปล่อยการโจมตีใส่ Void Eater, ชั้นก็เข้าใกล้หัวมัน แล้วใส่เวทในดาบ

【ฟันเหล็ก】 【คมขึ้น】 【อัดเวท】--

พอใส่เวทลงดาบได้ 10 อย่าง ก็ฟันลงใส่คอ Void Eater ซะ

ด้วยเสียงเฉือน, คอ Void Eater โดนตัดอย่างตื้นๆ

แน่นอน ว่ายังไม่เสร็จ

ชั้นทำบาเรีย ที่คอ Void Eater ซึ่งดาบฟันลงไป กับเสริมพลังกายและเร่งพลังเวทด้วย, เพื่อกดดาบลง และบังคับดันกลับขึ้นมา

ผลจึงทำให้ดาบชั้น เด้งขึ้นมาด้วยความเร็วยิ่งกว่าตอนกดลง และหั่นคอ Void Eater ซะ

"อ๊าาาาาาาาา!"

Void Eater พยายามโจมตีกลับและตะโกนเสียงดัง, แต่ชั้นหลบด้วยการเอียงตัวท่อนบนนิดๆ โดยไม่ขยับจากจุดที่ยืน

ชั้นหลบแขนขามันตอนที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ได้โดยง่าย

จึงไม่มีเหตุผลที่การโจมตีตอนดิ้นรนสิ้นหวังของมัน จะถูกตัวชั้นได้

แล้วดาบชั้นก็เด้งอีกทีด้วยเวท สร้างแผลลึกใส่คอ Void Eater แถมยังเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆด้วย

คุณค่าที่แท้จริงของตราไร้ค่าอย่างนึง ก็คือการโจมตีต่อเนื่องเป็นลูกโซ่เช่นนี้ล่ะ

นอกจากฟันแรงเป็นครั้งๆ ด้วย【เอนชานต์เวทพิเศษ】, การโจมตีต่อเนื่องนี้ ชั้นก็ทำไปซ้ำๆจนกว่าพลังเวทหมด หรือศัตรูจะตายก่อนได้ด้วย

ลดเลือดของ Void Eater พลางหลบการโจมตีมัน และปรับทิศทางการโจมตีของชั้นไป

หอกอิริส, ลูกธนูอัลมากับรูรี่เอง ก็ยิงจุดอ่อนศัตรูไปเรื่อยๆ

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!"

ในที่สุด, Void Eater ก็คำรามดัง—และหยุดขยับ

การต่อสู้จบลงแล้ว

"...เรา... ชนะเหรอ?"

"ใช่....ดูสิ, วัตถุดิบดีจริงๆ ใช่ม้า?"

ชั้นหยิบแขน Void Eater ที่ตกอยู่ใกล้ๆ, เด็ดเล็บออกมาให้รูรี่ดู

"ร-รู้สึกเหมือนมีพลังสุดยอดเปล่งออกมาเลย...."

"เพราะมันมีพลังเวทอยู่มากไง, แล้วก็ หัวโดนตัดออกมาอย่างเรียบเนียน, วัตถุดิบเลยสภาพสมบูรณ์"

มอนมันฟื้นฟูแขนด้วยพลังเวทได้ ดังนั้นตัดแขนไปเรื่อยๆก็จัดการง่ายกว่า แต่ทำเช่นนั้น วัตถุดิบจะคุณภาพแย่ลง

ถ้าตัดแขนออกแค่ไม่กี่ที จะไม่ลดคุณภาพ, ดังนั้นถ้าไม่ตัดเสียเลย ก็น่าเสียดาย

ต้องบริหารความถี่ในการตัด Void Eater ด้วย ถึงจะได้ของคุณภาพดีสุด

จะว่าไป, หนังมันก็ไม่ได้มีค่านักหรอก แต่ชั้นก็เอาไปด้วย

อาจจะมีประโยชน์บ้างกระมัง หากขายให้กิลด์

"อีกเรื่อง, การที่มอนนี่โผล่ออกมา แปลว่าสถานการณ์ของสายมังกร ออกจะน่าสนใ—อันตรายซะแล้วสิ, เราไปดูดันเจี้ยนใหญ่กัน แล้วก็ใช้โอกาสนี้ฝึกฝนด้วย”

ชั้นชี้ซากร่าง Void Eater

การทำให้มอนนี่ออกมา ไม่ได้ใช้พลังเวทเยอะแยะอะไร, แต่ว่า มันไม่ใช่มอนที่เกิดเป็นปกติ

"ดันเจี้ยนใหญ่...?" 大きい迷宮

"ใช่, ไหน ดูแผนที่ซิ.....แถวนี้ล่ะ"

ชั้นเอาแผนที่ออกจากเวทเก็บของ มาชี้จุดนึง

ชั้นทำแผนที่ด้วยตัวเอง โดยใช้ความรู้ภูมิศาสตร์สมัยเก่า, จึงไม่มีชื่อเมืองหรืออะไรเขียนอยู่ แต่ภูมิลักษณะต่างๆ น่าจะถูกต้อง

รูรี่ดูแผนที่ แล้วก็ตอบเหมือนเข้าใจ

"อ้อ, พูดถึงดันเจี้ยนเมลเกีย, ฉันว่าเราไปได้อย่างอิสระในเมืองดันเจี้ยนได้เลยค่ะ!" メルキア迷宮

"...หา?"

ทว่า, มีคำที่ชั้นไม่คุ้นเคยปะปนอยู่

...เมืองดันเจี้ยน?

"มีอะไรผิดไปเหรอ? ....อัลมา, จุดนี่ คือเมลเกียสินะ?"

"เอ่อ, ผมว่าใช่นะ...."

มีเมืองอยู่บน..... ดันเจี้ยนใหญ่บาบิเอล?   バビエル大迷宮

ด้วยสภาพอารยธรรมระดับปัจุบันเนี่ยนะ?

"นี่, เมืองนั่นคงมีพลังรบเยอะเลยสิ?"

"อืม คิดว่าหน่วยอัศวินของเมืองหลวงแข็งแกร่งสุดแล้วนะ, แต่เมืองดันเจี้ยนก็มีนักผจญภัยอยู่เยอะ.... เมืองดันเจี้ยนเลยน่าจะแข็งแกร่งกว่านิดหน่อย!"

แกร่งกว่าเมืองหลวงนิดหน่อย......อีแบบนี้ก็แทบจะไม่มีพลังเลยสิ

สร้างเมืองบนดันเจี้ยน ด้วยการป้องกันแค่นั้นเนี่ยนะ

อืมม, เหลือเชือที่ประเทศนี้ รอดจากการล่มสลายมาได้อย่างยาวนาน

เกือบเป็นปาฏิหารย์แล้ว




NEKOPOST.NET