[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 116 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.116 - ปราชญ์เทพ, รอดู


"...อ้อ ทางนั้นรึ"

พอปีศาจหนีออกไปจากเขตเมืองหลวง ชั้นก็ตรวจดูปฏิกิริยาพลังเวทมัน

โดยหลักแล้ว, ปีศาจไม่รวมตัวกันเป็นกลุ่ม

14 ตัว มากันเพื่อโจมตีโรงเรียนที่สอง แต่ลักษณะแบบนี้ มีไม่มาก

เพียงแต่ การที่ปีศาจร่วมมือกันชั่วคราว เพื่อสร้างฐานเล็กๆ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

สถานการณ์แบบนั้น ก็เกือบเกิดขึ้นแล้วในอาณาจักรเอซ ก่อนที่ชั้นจะมาถึงนี่

ดังนั้น ชั้นเลยใช้เวทติดใส่ปีศาจ ให้เปล่งพลังเวทแบบพิเศษออกมา เพื่อให้รู้ตำแหน่งมัน

แน่นอน อันนี้ไม่ได้ขออนุญาตปีศาจก่อน

จากนี้ไป ปีศาจจะทำงานให้ชั้น, ไปตามรังของปีศาจอื่นๆ ส่งเป็นสัญญาณมา

ตัวปีศาจเอง มันคงไปรายงานปีศาจอื่น เรื่องชั้นกับโรงเรียนที่สองอยู่แล้วด้วยไง

--อีกเรื่อง, ปัญหาตอนนี้ คือเวทฝูงมอนปะทุที่ปีศาจเหลือทิ้งไว้

ท่าทางจะเป็นเวทที่เกี่ยวพันกับการปล่อยพลังเวทของปีศาจที่ตาย ให้มอนปะทุครั้งใหญ่.... แต่นี่สร้างผิดนะเนี่ย, ดูซิ มีส่วนนึงที่เสียหายด้วย

อัตราสำเร็จของเวทเรียกมอน ที่สภาพยังงี้ มีแค่ 0.7% เป็นอย่างมาก

99% จะล้มเหลว ไม่เกิดอะไรขึ้น

ปัญหาคือที่เหลืออีก 0.3%

วงเวทพังก่อนที่จะทำงาน ทำให้มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดปรากฏการณ์แปลกๆ แทนที่จะแค่เรียกมอนมา

ชั้นรอดูซะหน่อย จนเวทหายไป โดยน่าจะไม่เกิดอะไรขึ้น

แต่ว่า.....รูปแบบนี้, ดูท่าจะโชคไม่ดี---ไม่สิ ต้องเรียกว่าโชคดี

เวทไม่สมบูรณ์ที่เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นแปลกๆ, มันไปรวมกับเวทของปีศาจซึ่งตายตอนเวทปะทุ (อันที่อชูริลใช้ก่อนตาย)

ถ้าปล่อยทิ้งไป, ฝูงมอนมหาศาลก็จะเกิดใกล้เมืองหลวง

ดูขนาดนี้แล้ว ก็กลับโรงเรียนที่สอง

""มาติคุง!""

รูรี่ อัลมา กับอิริส รอชั้นอยู่ตรงหน้าประตูโรงเรียน

ดูเหมือนจะคงสภาพบาเรียกันไว้ได้ ตอนที่ชั้นออกไป

ตอนเปิดบาเรียทำงานจริงๆ ชั้นต้องช่วย เพราะงั้นคงรอชั้นอยู่

เห็นนักเรียนไม่มาก... จากปฏิกิริยาพลังเวท ท่าทางจะรวมกันอยู่ในโรงรียน

ฉลองกันอยู่รึไงนะ

"เห็นบอกเราว่ามีงานต้องทำ... เกิดอะไรขึ้นเหรอ!?"

"อ้อ แค่ไปอัดปีศาจนิดหน่อย แล้วก็งานเกี่ยวกับปีศาจตัวอื่น”

ชั้นเอาเขาของปีศาจที่ฆ่าไปเมื่อกี้ออกมาจากเวทเก็บของ แล้วตอบรูรี่

"พ-พูดยังกับออกไปซื้อขนม.... แล้วงาน, หมายถึงเขาปีศาจนั่น?"

"เปล่า, อันนี้ของปีศาจอีกตัว ชั้นแปะเวทใส่ปีศาจ แล้วก็จงใจปล่อยให้มันหนีไป”

ค้นหาปฏิกิริยาพลังเวทของปีศาจจากตอนนั้นอีกที

ดูเหมือน มันกำลังบินไปสู่อาณาจักรเพื่อนบ้านอยู่

 เวทที่ชั้นติดไป ทำงานได้ดีเลย

"ปล่อยให้ปีศาจหนีไป!?"

"อื้ม แค่ขู่นิดหน่อย"

"ฟ-ฟังดูโหดชะมัด... จะว่าไป แปะเวทแบบไหนไปล่ะ?"

ชั้นก็ตอบรูรี่

"เวทอันนี้ ทำให้ตรวจจับปีศาจง่ายขึ้น, อีกอันนึงคือระเบิดเองจากระยะไกล “

“ร-ระเบิด!?"

"ใช่, ก็นะ ตราไร้ค่าจะให้ควบคุมเวทจากระยะไกลก็ไม่ไหว เลยเป็นวิชาแบบที่ให้ระเบิดอัตโนมัติเมื่อเจอกับปฏิกิริยาพลังเวทแบบเฉพาะ”

นั่นล่ะ จุดยุ่งยากสุดในการต่อสู้คราวนี้

ถ้าเป็นตราอื่น แค่ใส่เวทที่ว่า ก็จะเสร็จในพริบตา

แต่พอเป็นตรานี้ ต้องเสียเวลามัดตัวมันก่อนไง

ตราไร้ค่าก็ดีในการต่อสู้ซึ่งๆหน้าหรอก แต่ไม่เหมาะกับลูกเล่นเด็กน้อยพวกนี้

"ง-งั้นเหรอ.... นั่นสิ, มาติคุงไม่มีทางปล่อยปีศาจหนีไปทั้งยังงั้นอยู่แล้วเนอะ...."

"ใช่ ให้มันหนีไปฟรีๆไม่ได้ ถึงจะเป็นปีศาจอ่อนแอแค่ไหนก็ตาม”

ถ้าเป็นอดีตชาติ ปล่อยๆไปซักนิดก็ไม่เป็นไร, แต่โลกเราตอนนี้ทำไม่ได้

ความเร็วในการเดินทางของชั้นก็ต่ำลงมากด้วย, จะไปอัดมันตรงๆเลยก็กินเวลา

ว่าแล้วก็เข้าเรื่องต่อไป

"อ้อ มีข่าวดีด้วย"

"ข่าวดี! อ-อะไรเหรอ!"

"การปะทุมอนที่จะเกิดขึ้นใกล้เมืองหลวง ขยายขนาดใหญ่ขึ้นเยอะเลย!"

"...ข-ข่าวดี? เอ่อ, พังดูยังไงก็ข่าวร้ายนะ..."

"วิบัติแล้ว...."

ข่าวร้าย? วิบัติ?

พูดอะไรน่ะ

มอนจะเกิดออกมาให้เราตีเล่น เป็นค่าประสบการณ์เชียวนะ

ข่าวดีชัดๆ




NEKOPOST.NET