NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.113 - ปราชญ์เทพ, หายตัว


"...ก-แกเป็นใครกันวะ!"

ปีศาจถามอย่างตกใจ เมื่อเห็นชั้นแสดงตัวออกมาในการฆ่าปีศาจตัวที่สาม

"อ...ไอ้นั่นมันคือมาติอัส! กระจายตัวออกตามแผ--"

ดูเหมือนปีศาจตัวนี้ จะรู้จักหน้าชั้น

ชั้นจึง 【หดดิน】 เมื่อเห็นมันจะออกคำสั่ง

"หะ, หายไปแล้ว--"

ปีศาจร้องอย่างแปลกใจ ที่จู่ๆชั้นก็หายไป

ดูเหมือนพวกปีศาจจะคลาดสายตาจากชั้นกันหมด

ความจริง 【หดดิน】 สามารถมองออกได้ง่ายๆ ด้วยการจับปฏิกิริยาพลังเวท.... ปีศาจสมัยนี้ ช่างไม่ชินกับการต่อสู้เอาเสียเลย

ดังนั้น ชั้นจึงอุตส่าห์แสดงตัวออกมาต่อหน้าปีศาจ ไม่ให้มันคลาดสายตาไปจากตัวชั้นแท้ๆ

"...เอ๋?"

ชั้นฟันดาบลงใส่ปีศาจซึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและออกเสียงโง่ๆ

ปีศาจที่ตอบสนองไม่ทันจนถึงท้ายที่สุด ถูกตัดหัวในฉับเดียวและร่วงลงพื้น

เหลืออีกสิบ

ถ้ามันคุมกลุ่มได้ จะลำบาก

จัดการไอ้ตัวที่นำกลุ่มได้ก่อน เป็นพื้นฐานการต่อสู้กับศัตรูเป็นกลุ่ม

"ม... มันหายตัวได้!"

"แบบนี้จะสู้กับมันได้ไง--"

ปีศาจตะโกนกลัวกัน เมื่อเห็นวิชาของชั้น

เสียสติกันไปหมดแล้ว จนดูเหมือนจะแตกตื่นหนีได้ทุกเมื่อ

....ปล่อยให้มันหนี ก็น่ารำคาญอีก

ถ้าปีศาจจำนวนมากขนาดนี้  『บินอย่างเต็มแรง』 หมด, บางตัวอาจจะหนีพ้น

เพราะ『ยอดบาเรียเมืองหลวง』 ที่กันไม่ให้ปีศาจบินเข้าออกได้ ยังไม่ทำงาน

เอาล่ะ งั้นก็บอกใบ้ให้มันซักนิด

คิดๆดู, เหมือนชั้นเอาแต่ซุ่มอัด เวลาสู้กับปีศาจเลยแฮะ

"เปล่าประโยชน์ ในบาเรียนี่ พวกแกโต้กลับไม่ได้หรอก"

ว่าแล้ว ชั้นก็จัดการพลังเวทของชั้น ให้ดูเหมือนว่าปล่อยออกมาจากเวทบาเรีย

ช่างเป็นการหลอกที่เห่ยจริงๆ พับผ่าสิ

"บาเรีย--งี้นี่เอง! ไอ้เจ้านั่นมันหายตัวได้ เพราะมีบาเรียพลังควบคุมอยู่! ทำลาย--"

เกิดเสียงแตก, เหมือนมีอะไรพังที่ข้างหลังชั้น

อืม, เมากาวได้ที่เลย

สมกับที่ชั้นตั้งใจฆ่าพวกมันแบบฉาบฉวย เพื่อให้มันแตกตื่นกันจนไม่อาจคิดอย่างใจเย็นได้

"ไอ้โง่! บาเรียสายต่อสู้แบบนี้ ใช้พลังเวทก็พังได้ง่ายๆแล้วโว้ย!"

แน่นอน ว่าที่โง่ คือปีศาจต่างหาก

บาเรียที่เราตั้งขึ้น ไม่ได้เล็กจนพังง่ายๆด้วย 『พลังเวทอิ่มตัว』 จากปีศาจระดับนี้   飽和魔力

เสียงเมื่อกี้ เป็นแค่เสียงที่ชั้นใช้เวททำขึ้น เพื่อแสดงให้ปีศาจเข้าใจง่ายๆ ว่าบาเรียพังหมดแล้ว

"เอ๋? ทำไมมันหายไ--"

ว่าแล้วชั้นก็ 【หดดิน】 เข้าไปฆ่าปีศาจตัวที่ออกคำสั่งอีก

ไหนๆก็มาแล้ว เลยเชือดอีกสองตัวที่ใกล้ๆกันด้วย

เหลืออีกเจ็ด

...น่าจะถึงเวลาที่ทำให้พวกมันเหมือนจะรับมือกับ 【หดดิน】 ได้แล้วนะ

เพราะไม่งั้นมันจะหนีกัน หากถูกต้อนจนมุมเกินไป

ดังนั้น, ชั้นเลยวิ่งเข้าใส่ปีศาจตรงๆ ด้วยการถีบเวทบาเรียที่เท้าเข้าหา โดยไม่ทำการหายตัว

"เห็นมันแล้ว! ข้าเห็นตัวแล้ว! ทีนี้เราจะได้--อ๊ากกกกก"

พอปีศาจเห็นตัวชั้นวิ่งเข้าหา ก็ตะโกนดีใจ พลางฟันดาบบรรจุเวทและยิงเวทมา

ชั้นใส่ 【ฟันเหล็ก】 กับ 【อัดเวท】 ลงบนดาบ แล้วฟันสวนปีศาจไปทั้งดาบที่มันใช้ป้องกันเลย

อื้ม ดาบใหม่นี่คมดี

คราวนี้ มันมีเวลาร้องโหยหวนก่อนตาย เนื่องจากชั้นฟันที่ตัว ไม่ใช่คอ

"อ...อสูรร้าย!"

ปีศาจที่เหลือ เห็นแล้วก็ถอยหลังพลางตะโกนหวาดกลัว

นี่ชั้นเป็นมนุษย์นะ, ทำไมถูกพวกปีศาจเรียกว่าอสูรได้ล่ะเนี่ย....




NEKOPOST.NET