[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 110 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.110 - ทีมมาติอัส, การต่อสู้ที่ไม่มีมาติอัส


ซักพักหลังจากมาติอัสส่ง 2 สาวออกมา

รูรี่กับอัลมา มุ่งหน้าไปป่าทางเหนือ โดยมีลิเลีย リーリア คนประสานงานซึ่งชำนาญแถวนี้ นำทางไป

"ทางนี้ค่ะ!"

"อื้อ!"

รูรี่กับอัลมาไม่ได้เป็นคนเมืองหลวง, แต่อ่านแผนที่ได้ แล้วก็มีประสบการณ์ไปป่าทางเหนือมาก่อน

กระนั้นเอง, หากเกิดหลงทางเอาจะแย่ เลยต้องมีคนนำทาง เพื่อความมั่นใจ

"ลิเลีย!"

อัลมาพูดด้วยระหว่างทาง

"คะ!"

"ไม่ต้องห่วงพวกผมก็ได้! ยังตามกันได้อยู่!"

อัลมาว่าพลางเพิ่มความเร็ว

เห็นเช่นนั้น รูรี่เองก็เพิ่มความเร็วด้วย

"ฉันก็ด้วยค่ะ!"

ทีมประงานสาน เป็นกลุ่มคนที่ขาไวสุด ในบรรดาผู้ทำงาน

แล้วลิเลีย ก็เป็นคนที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้ที่ไวสุดในกลุ่ม

แต่สองสาว สามารถตามติดประชิดทันได้อย่างง่ายดาย

"ข-เข้าใจแล้ว! จะวิ่งจริงๆ!"

"อื้อ!"

ลิเลียก็ออมแรงอยู่จริงๆนั่นล่ะ

แต่ว่า คงตัดสินใจได้ว่าไม่ต้องออมตัวแล้ว เมื่อเห็นทั้งสองสาวเร่งได้อีก

ลิเลียเพิ่มความเร็วจนเต็มขนาดที่จะไปถึงป่าทางเหนือ

นักเรียนธรรมดา จะไม่อาจรักษาความไวแบบนี้ได้ในแค่ 30 วินาที

ลิเลียคงความเร็วเช่นนี้ไว้ 10 นาที จนกระทั่งมาถึงป่าทางเหนือกัน, แต่....

"แฮ่ก แฮ่ก.... เอ่อ... นี่หน้านิ่งตามกันมาได้ไงเนี่ย...? ทำเอาเสียความมั่นใจหมดแล้วนะ...."

พอลิเลียหอบเมื่อมาถึงป่าทางเหนือ, รูรี่กับอัลมาก็เริ่มเตรียมธนู โดยไม่พักหายใจ

ยิ่งกว่านั้น,  อัลมาแบกธนู ส่วนรูรี่ก็หิ้วก้อนเหล็กที่จะเอามาทำลูกธนูด้วย

"ถึงจะถามยังงั้นก็เหอะ...."

"ก็แบบ, ชีวิตเราเป็นยังงั้นทุกวันอยู่แล้ว..."

ในการเรียน ไม่ค่อยมีโอกาสวิ่งเต็มแรงกันนักหรอก

ดังนั้น, ความเร็วที่รูรี่กับอัลมาชิน เลยเป็นมาตรฐานจากมาติอัส

อิริสนั้นเข้ากลุ่มระหว่างฤดู, แต่มาตรฐานของพลังขามังกร ที่แค่เหยียบพลาดนิดนึง ก็ทำหินพังแล้ว ยังไม่อาจทำลายสามัญสำนึกของสองสาวที่ติดเชื้อมาติอัสไปได้มากกว่านี้

"ว่าแต่, นั่นคือสิ่งที่มาติคุงบอกไว้เหรอ?"

"คิดว่าไม่ผิดแน่ ก็ชัดเจนซะขนาดนั้น..."

สองสาวว่าพลางดูท้องฟ้าเหนือป่า

มีถนนซึ่งทำโดยก้อนพลังเวทอยู่

ชัดเจนซะยิ่งกว่าพลังเวทที่ปล่อยออกมาจากมอนอีก จึงไม่ต้องกังวลว่าจะคลาดสายตา

"ดูจากสภาพ..... น่าจะอีกหน่อยกว่าปีศาจจะมา"

"เตรียมตัวให้พร้อมกันก่อนเถอะ"

รูรี่ว่าแล้วก็ทำลูกธนูให้อัลมา จากก้อนเหล็กที่เอามา

รวมหินเวทเข้ากับลูกธนู..... แล้วก็เอาปากกาขนนกกับกระดาษออกมา

คำนวณนี่นั่น ขีดเส้น.... เขียนวงเวท

"แบบนี้จะดีไหมนะ...."

สุดท้าย, ก็บรรจุเวทลงหินเวท เป็นอันเสร็จ

รูรี่ดูลูกธนูที่เสร็จแล้วอย่างกังวล

"จากที่เห็น, สังหรณ์ผมบอกว่าไม่เป็นไรนะ! รู้สึกแรงเกินพอ!"

อัลมาเอาลูกธนูขึ้นพร้อม

แล้วก็ดูกระแสพลังของถนน

รูรี่เริ่มทำลูกธนูดอกที่สอง

ซักพัก—พอถนนพลังเวทแกว่งตัว

"มาแล้ว!"

"เอ้ย์!"

เห็นแล้ว อัลมาก็ยิงลูกธนูเอนชานต์ไปที่ถนนเวท

แล้วปีศาจ ก็ร่วงลงมา

ลูกธนูที่อัลมายิง ไปปักหัวใจ

ดูเหมือนปีศาจตายทันที โดยไม่มีโอกาสได้กรีดร้องเลย

"เอ่อ... เสร็จไปตัวนึงแล้วเหรอ?"

"จบเร็วจัง...."

รูรี่ส่งลูกธนูดอกที่สองให้อัลมาขณะว่างั้น

ถนนพลังเวทยังไม่สลายไป

ไม่กี่นาทีต่อมา

"มาอีกแล้ว--เอ้ย์!"

"อ-อ๊ากกกกกกกกกกก!"

คราวนี้ ได้ยินเสียงกรีดร้องจากถนนพลังเวท—แล้วปีศาจก็ตกลงมาตุบ

ปีศาจตัวที่สอง โชคดี จึงยังไม่ตายจากลูกธนู, แต่—

"เอ่อ..... เอ้ย์!"

น่าเศร้า, ที่ปีศาจมาตกลงตรงหน้ารูรี่พอดี

รูรี่ที่ถือดาบทำขึ้นโดยการชี้นำของมาติอัส

ท้ายที่สุด, ปีศาจตัวที่สอง เลยมีชะตาเช่นเดียวกับปีศาจตัวแรก

"อ่ะ, หายไปแล้ว!"

ถนนพลังเวทหายไป โดยไม่มีปีศาจตัวที่สามมา




NEKOPOST.NET