[นิยายแปล] จันทรานำพาสู่ต่างโลก - Tsuki ga Michibiku Isekai Douchuu ตอนที่ 8 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จันทรานำพาสู่ต่างโลก - Tsuki ga Michibiku Isekai Douchuu

Ch.8 - ปฏิญาณที่น่ารื่นรมย์


~มุมมองของเช็น~

สิ่งที่เรียกว่ามหัศจรรย์ จะต้องหมายถึงแบบนี้แน่ๆ

สิ่งมีชีวิตลึกลับ ประสบการณ์เองก็ลึกลับ ความทรงจำก็ยังลึกลับเข้าไปอีก

การที่ข้าคิดที่จะฆ่าเจ้าสิ่งนี่ คงเป็นเรื่องที่โง่มากแน่ๆ ถ้าเกิดข้าทำเข้าไปจริงๆ

ขณะที่ข้าขังเขาเอาไว้ในบาเรียหมอก ข้าก็ค่อยๆไล่ดูความทรงจำของศัตรูที่ซึ่งเป็นมหนุษย์คนนี้ ข้าถึงกับช็อค

ยังไงก็ตาม ข้าไม่อาจรู้ได้ว่าภาพมายาใดที่เขากำลังเห็นอยู่ ข้าแค่สามารถใส่พลังของข้าเข้าไปในบาเรีย แล้วก็กำหนดว่ามันจะเป็นความสุข หรือความกลัว

ปกติแล้วจะไม่มีปัญหาอะไรมาก  ถ้าหากไปยังเส้นทางของความกลัว ผู้ที่ถูกขังเกือบทั้งหมดมักจะตาย แล้วก็ส่วนใหญ่มักจะพยายามต่อต้าน  ถ้าหากเป็นความสุข การต่อต้านจะมีอยู่เพียงน้อยนิด แต่ว่าเวลาที่ใช้สำหรับฆ่าพวกเขาจะยาวนานกว่าเสมอ

เพื่อความรวดเร็ว ก็ต้องเป็นความกลัว  เพื่อความปลอดภัย ก็ต้องความสุข  นั่นคือวิธีจำแนกการใช้งานมันของข้า

แต่ว่าครั้งนี้ การเลือกใช้วิธีนี้ทำให้ข้ารู้สึกละอายใจเป็นอย่างมาก

ความทรงจำเหล่านี้มันช่างงดงาม ช่างงดงามจริงๆ

ศัตรูตัวนี้ ไม่สิ ผู้ชายคนนี้ มันเป็นสิ่งที่ยากที่จะเชื่อจริงๆ แต่ว่าเขาคือใครบางคนที่มาจากอีกโลกหนึ่ง

ความทรงจำไม่สามารถโกหกได้ ไม่มีความจริงอะไรที่น่าเชื่อถือ มากไปกว่าความทรงจำอีกแล้ว

สิ่งมีชีวิตปริศนา ปริศนามาก ปริศนามากที่สุด

สำหรับข้าที่มีชีวิตมาอย่างยาวนาน ยังไม่เคยเห็นความทรงจำอะไรแบบนี้มาก่อน เขาช่างเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ

การปล่อยให้สิ่งมีชีวิตแบบนี้ตาย ไม่ควรจะเกิดขึ้นเป็นอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความทรงจำนี้

นี่เหมือนจะเป็นงานอดิเรกของผู้ชายคนนี้

หัวใจของข้าสั่นไหวอย่างรุนแรงด้วยพลังงานอันมหาศาล

ข้าไม่ต้องการให้ความทรงจำเล่านี้ ถูกสูญสลายหายไป  ข้าไม่ต้องการความทรงจำที่ตายไปแล้ว

ข้าต้องการความทรงจำที่ยังคงมีชีวิตอยู่ ข้าอยากให้เขาเล่าให้ข้าฟังตรงๆ แล้วก็อยากจะพูดคุยกับเขาด้วยเช่นกัน

พละกำลังของเขา สมบัติของเขา ตัวตนของเขา

ข้าจำไม่ได้เลย ถึงช่วงเวลาที่ทำให้หัวใจของข้าเต้นแรงถึงเพียงนี้  นี่คือสิ่งที่เขาเรียกกันว่า 'สิ่งที่น่าสนใจ' งั้นเหรอ?

มันไม่ใช่สิ่งที่ข้าพูดขึ้นมาลอยๆ  แต่ข้าขอพูดออกมาจากก้นบึงของหัวใจข้าได้เลยว่านี่คือสิ่งที่น่าสนใจเป็นอย่างมาก

ข้าไม่อยากเสียเขาไป

ข้าต้องการที่จะรู้ ฉะนั้นข้าจะไม่มีวันปล่อยให้เขาตาย

ข้าจะต้องปล่อยตัวเขา การขังเขาไว้ในบาเรียแสนอันตรายนี่ ช่างเป็นเรื่องที่โง่เขลายิ่งนัก

ถ้าหากข้าปล่อยตัวเขาแล้ว ข้าจะต้องพูดคุยกับเขา

จริงด้วยสิ ข้าจะพูดกับเขาว่ายังไงหล่ะ?

ข้าจะต้องทำให้เขาได้รู้ก่อนว่า ข้าไม่รู้สึกอยากจะเป็นศัตรูกับเขาอีกแล้ว

ถ้าหากทำตามบรรทัดฐานจากโลกของเขาแล้วหล่ะก็ สิ่งที่ข้าจะต้องทำก็คือ โชว์พุงของข้า 
แล้วเขาก็จะเข้าใจทุกๆอย่างได้เอง?

ข้าไม่เข้าใจ

แต่เหนือสิ่งอื่นใด ตอนนี้ข้าจะต้องปล่อยตัวเขาก่อน แล้วก็จรวจสอบสถานะของเขา ถ้าหากเขามีท่าทีตื่นตกใจละก็ ข้าจะใช้จังหวะนั้น เป็นตัวจุดชนวนเพื่อเริ่มบทสนทนา

ตอนนี้ข้าได้เรียนรู้ภาษาของมนุษย์หมดแล้ว ฉะนั้นมันไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

แต่ว่า ถ้าหากเขาสามารถสื่อสารกับพวกออร์คได้ เขาก็น่าจะสื่อสารกับข้าได้เช่นกัน

" เอาหล่ะ " (เช็น)

ขณะที่คิดว่า ข้าควรจะทำลายบาเรียนี่ทิ้งซะ ข้าก็ได้มองไปที่เขา ยังไงก็ตาม นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ความทรงจำของใครสักคน ทำให้ข้าสนใจในตัวคนๆนั้นได้ถึงเพียงนี้

ช่างเป็นความรู้สึกที่หอมหวานจริงๆ

แต่แล้วก็อีกครั้ง ฝ่ายที่ถูกทำให้ตกใจกลับเป็นตัวข้าเอง

ข้างในบาเรีย ข้ารู้สึกได้ถึงการกระตุ้นใช้งานของ พลัง

มันเป็นพลังที่มากมายมหาศาล

ข้าได้ยินเสียงบางอย่าง

" ยังไงก็ตาม.... ผู้หญิง... คนแล้วคนเล่า! " (มาโกโตะ)

อะไรกัน พลังมากขึ้นยิ่งกว่าเดิมอีก บาเรียข้าเริ่มที่จะสั่นคลอนแล้ว

" ผม...เบื่อ.... ย้าากกกก!!!! " (มากโตะ)

" โอ้ววว?! " (เช็น)

หมอกที่อยู่บริวเณพื้นผิวของบาเรีย มลายหายไปราวกับกำลังกรีดร้อง

แล้วหลังจากนั้น

เสียงทื่อๆ กับเสียงน่าสยดสยองก็ดังขึ้น  เป็นครั้งแรกเลยที่บาเรียของข้า ถูกทำลายจากภายใน

เจ้าจะไม่ปกติถึงขนาดไหนกัน? พลังที่เทพจากต่างโลก(สึคุโยมิ)มอบให้กับเจ้า มันแข็งแกร่งถึงแค่ไหนกัน?

เหงื่อข้าไหลออกมา

ถ้าหากการโจมตีเมื่อกี้ไม่ได้โดนที่บาเรีย แต่โดนตัวข้าแล้วหล่ะก็ แค่คิด ข้าก็สั่นไปทั้งตัว

ข้าโชว์พุงของข้าออกไป ข้าเตรียมใจของข้าให้พร้อม แล้วทำดวงตาของข้าให้กลมที่สุดเท่าที่จะทำได้ ข้าจะทำให้ตัวข้าเองน่ารักได้เพียงไหน ข้าไม่มีความมั่นใจเลย

เหนือสิ่งอื่นใด เขาน่าจะคิดว่าข้าเป็นพวกตระกูลสัตว์ ไม่ใช่ประเภทสัวต์เลี้ยงแต่เป็นประเภทสัตว์ป่า ข้าเลยพยายามให้ตัวข้าดูเหมือนสัตว์ที่น่าเอ็นดูมากที่สุด เพราะข้ารู้สึกไม่ปลอดภัย

หลังจากนั้น เขาก็โผล่ออกมา

" เฮ้ " (มาโกโตะ)

ในน้ำเสียงที่ดูเหมือนยังคงสงบนิ่ง แค่เขาเรียกข้า ร่างกายของข้าก็แข็งไปหมด

" ข้าต้องขออภัย บุรุษซึ่งมาจากอีกโลกหนึ่ง ตอนนี้ข้ารู้ถึงสาเหตุที่ประตูเกทของข้านั้นพังแล้ว ข้ารู้แล้วว่ามันเป็นเพียงอุบัติเหตุที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วข้าก็อยากจะขออภัยสำหรับความอารมณ์ร้อนของข้า ได้โปรดวางอาวุธของเจ้าลงก่อนได้ไหม? " (เช็น)

" หา? " (มาโกโตะ)

" แล้วข้าก็อยากจะขอโทษเพิ่มเติมด้วย ที่ข้าเข้าไปอ่านความทรงของเจ้า ข้าไม่รู้หรอกว่าเนื้อหามันเป็นยังไง แต่ดูเหมือนว่าข้าจะโชว์ภาพมายาที่ไม่มีความสุขให้เจ้าเห็น ข้าขอโทษจากก้นบึ้งของหัวใจ " (เช็น)

" .... นั่นไม่ใช่สิ่งที่จะแสดงให้ผมเห็น? " (มาโกโตะ)

" ข้าสามารถเลือกได้ว่ามันจะเป็นความสุขหรือความเจ็บปวด แต่เรื่องของรายละเอียดแล้วก็เนื้อหาของภาพมายา มันขึ้นอยู่กับตัวของเป้าหมายเอง " (เช็น)

ตอนที่ข้าตอบเขาไปแบบนั้น เขาก็หมอบลงกับพื้น ไปพร้อมๆกุมหัวของเขา 'เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วยสินะ' นั่นคือสิ่งที่เขาคร่ำครวญออกมา

" คนจากต่างโลก ข้ามีนามว่า เช็น เป็นมังกชั้นสูง เป็นตัวตนที่ถูกเรียกว่า 'ผู้ไม่มีวันพ่ายแพ้' แล้วก็อย่างที่เจ้าน่าจะรู้อยู่แล้ว ข้าหน่ะโดดเด่นในเรื่องการควบคุมภาพมายา " (เช็น)

เหมือนสิ่งที่ข้าตัดสินใจในปัจจุบัน จะเป็นสิ่งที่ตัวข้าในสมัยก่อนนต้องหัวเราะเยาะเป็นแน่

" อ่า เข้าใจหล่ะ... ผมชื่อ มิซุมิ มาโกโตะ*  ถ้าผมพูดว่า มิซุมิ มาโกโตะ* คุณจะเข้าใจไหม? แล้วก็อย่างที่คุณน่าจะรู้อยู่แล้ว ผมมาจากโลกอื่น " 
[เขาพูดชื่อของเขาสองครั้ง ครั้งหนึ่งคือคันจิ อีกครั้งหนึ่งคือฮิรางานะ]

ข้ารู้อยู่แล้ว แต่การที่เขาพูดออกมา ทำให้ข้าช็อคไปเล็กน้อย  การได้ส่องความทรงจำนั่น มันก็ทำให้รู้ถึงข้อมูลของบุคคลอื่น นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว แต่เพื่ออนาคต นี่คือสิ่งที่ข้าจำเป็นจะต้องพูด

" ท่านมาโกโตะ ท่านอยากจะทำสนธิสัญญากับข้าไหม? " (มาโกโตะ)

ข้าได้ตัดสินใจแล้ว ที่จะติดตามผู้ชายผู้นี้ไป  ข้ารู้แล้วว่าเขานั้นใกล้เคียงกับนักเดินทาง แล้วเขาก็กำลังจะไปยังหมู่บ้านของพวกมหนุษย์สักแห่งหนึ่ง สำหรับข้าแล้วมันดูเหมือนว่า เขากำลังหาใครสักคนอยู่มากกว่า

ฉะนั้น สนธิสัญญานี่แหละดีที่สุดแล้ว

ข้าจะติดตามเขาไปในฐานะคู่หู

ข้าจะให้เขายืมพลังของข้า แล้วข้าก็อยากจะให้เขาพูดคุยกับข้าเกี่ยวกับเรื่องประสบการณ์ที่ผ่านมาของเขา โดยเฉพาะ 'เรื่องนั้น'

" หือ? สนธิสัญญา? เหมือนเวลาทำพิธิเรียกสัตว์ร้ายน่ะเหรอ? " (มาโกโตะ)

" มันเป็นสิ่งที่สามารถทำได้เฉพาะคนต่อคนเท่านั้น แต่มันจะแตกต่างกันไปตามสถานการณ์ สิ่งมีชีวิตในระดับเดียวกับข้า น่าจะทำสนธิสัญญาได้แค่เพียงครั้งเดียว ข้าสามารถคุยโวได้เลยว่า ข้าเป็นหนึ่งในระดับที่เรียกได้ว่าแข็งแกร่งที่สุด  ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง! " (เช็น)

มุมมองในเรื่องสนธิสัญญาของเขาน่าจะต่างไปจากข้าเล็กน้อย แต่มันก็น่าจะใกล้เคียงกัน

" หืม? มีคนเยอะย่อมดีกว่าอย่างงั้นสินะ? " (มาโกโตะ)

" ใช่! ใช่แล้ว! ข้ารู้สึกสนใจในงานอดิเรกของท่านเป็นอย่างมาก! ได้โปรดมอบคำตอบที่น่ายินดีให้ข้าด้วยเถอะ! " (เช็น)

ใช่แล้ว ความทรงจำที่แสนงดงามนั่น แค่มองผ่านๆ มันก็เข้ายึดครองทุกส่วนในจิตใจข้าได้หมดแล้ว

" เหวอ!! นั่นมันคำขู่ประเภทไหนกันหน่ะ?! นี่ผมไปเจออะไรเข้ากันแน่เนี่ย?! " (มาโกโตะ)

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาเริ่มหมอบตัวลงแล้วก็ทำท่าทางทุกข์ทรมานบางอย่าง

" ว่ายังไงหล่ะ? ข้าคิดว่ามันเป็นบางสิ่งที่น่าจะมีประโยชน์กับพวกเราทั้งคู่นะ " (เช็น)

" อ่าฮะๆๆๆๆ เจ้าคนแยบยล... เอาหล่ะ เข้าใจแล้ว! นับจากนี้ไปก็ฝากตัวด้วยหล่ะ " (มาโกโตะ)

" แน่นอน! ข้าก็เช่นกัน ในระยะเวลาหลายปีข้างหน้านี้ ข้าขอฝากตัวด้วย " (เช็น)

ด้วยคำอนุมัติจากเขา ข้าเริ่มเตรียมการเพื่อที่จะทำสนธิสัญญา โดยที่มีข้าเป็นผู้นำ เขาไม่รู้วิธีการทำสนธิสัญญา ฉะนั้นข้าก็ต้องเป็นผู้ทำมันเอง

สนธิสัญญา 50-50 แบบคู่หู  นี่มันจะบ้าไปแล้ว โครงร่างของสนธิสัญญาที่ข้าพยายามทำให้มันเสถียรกลับไม่เสถียรเลยสักนิด ทำไมมันถึงเกินมาตรฐานแบบนี้นะ

สนธิสัญญา 70-30 แบบพ่อแม่และลูก  เป็นไปไม่ได้ มันยังคงไม่เสถียร ผู้ชายคนนี้มีมาร์โยกุมากแค่ไหนกัน?

สนธิสัญญา 80-20 แบบปกครอง ด้วยเหตุผลบางอย่าง ข้าสามารถทำให้มันเสถียรได้ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้าจะต้องตกต่ำมาถึงขั้นนี้ ศักดิ์ศรีในฐานะมังกรชั้นสูงของข้าถูกทำลาย

ข้าแถบจะควบคุมสติในการทำให้มันเสถียรไม่ได้อีกแล้ว นี่คือครั้งแรกสำหรับข้าเลย ที่คิดว่าการได้เป็นมังกรเป็นสิ่งที่ดีมาก

สนธิสัญญาแบบปกครอง  ในอีกความหมายหนึ่งก็คือ ข้าจะเป็นผู้ติดตามของเขา ไม่สิ มันไม่น่าจะเป็นการพูดเกินจริง ถ้าหากจะพูดว่าข้ากลายเป็นทาสของเขาไปแล้ว

หึๆๆๆ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก

ข้าจะตั้งตารอดูถึงสิ่งที่ เขา.. ไม่สิ บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ จะทำในอนาคต

ดูเหมือนว่าในอีก 100 ปีข้างหน้า หรือน้อยกว่านั้น

จะเป็นช่วงเวลาที่ข้ามีความสุขที่สุดตั้งแต่เกิดมาเลย

ถูกปลดปล่อยออกจากความเบื่อหน่าย ข้ารู้สึกได้เลยว่าหัวใจของข้าเต้นไปด้วยความปิติยินดี

" ถ้าอย่างนั้น ข้าขอพูดอีกซักครั้งก็แล้วกัน  ขอฝากตัวด้วยเจ้านายของข้า ท่านมิซุมิ " (เช็น)




NEKOPOST.NET