[นิยายแปล] จันทรานำพาสู่ต่างโลก - Tsuki ga Michibiku Isekai Douchuu ตอนที่ 5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จันทรานำพาสู่ต่างโลก - Tsuki ga Michibiku Isekai Douchuu

Ch.5 - ไม่ทันรู้ตัวเลยว่ามันแสนจะโหดร้าย


ฮ่าส์~ เป็นตอนเช้าที่แสนสดชื่นจริงๆ

จากทิศทางของภูเขาหินสีขาวลูกนั้น ตัวผมสัมผัสได้ถึงลมเย็นๆยามเช้า

เอาหล่ะ ผมควรจะยอมแพ้ได้แล้วที่จะตกใจในความเป็นยอดมนุษย์ของตัวผมเอง ถ้าผมต้องการจะอธิบายให้ใครสักคนฟัง ผมจะอธิบายตามสิ่งที่เห็นก็แล้วกัน  แต่มันจะเป็นเรื่องปกติรึเปล่านะ ที่ลมเย็นๆที่กำลังตีที่ใบหน้าของผมตอนนี้ จริงๆแล้วจะเป็นลมที่เย็นยะเยือกสำหรับคนทั่วไป?

สำหรับตัวผมที่สัมผัสได้ถึง มาร์โยกุ แม้แต่ในอากาศเอง ดูเหมือนว่ามุมมองที่ผมมองโลกใบนี้จะเปลี่ยนไปจริงๆ เพราะสิ่งนั้น ทำให้ผมรู้สึก 'สดชื่น' ขึ้นมา

ตอนนี้ ผมยืนยันได้แล้วว่า ตัวผมมีเลเวลแค่ 1

นั้นมันแปลกมากๆ

ถ้าหากผมมีเลเวลสูงตั้งแต่เริ่ม ก็ไม่น่าแปลกใจหรอกที่ผมจะไม่เลเวลอัพจากการโค่น ลิซึ แต่ว่า...

ถ้าหากผมเลเวลแค่ 1 ละก็ มันควรจะเพิ่มขึ้นสิ หรือที่จริงแล้วสุนัขตัวนั้นมันอ่อนแอมากกันนะ?

คุณเอม่าเองก็เป็นหนึ่งในสักขีพยาน ที่รับชมการต่อสู้ในครั้งนั้น หรือเป็นเพราะว่ามันคือการโจมตีทีเผลอกันนะ?

อืม~ นอกจากตัวตนของผมจะเรียกได้ว่าโกงแล้ว แต่ระบบเลเวลเองก็เหมือนจะไม่มีผลต่อตัวผม

ถึงแม้ว่าผมจะเสียใจเล็กน้อยก็เถอะ แต่ตอนนี้ผมก็ยังคงใจเย็นอยู่

" ฉะนั้นแล้ว ผมต้องทำมันสำเร็จแน่ "

ผมเดินเข้าไปหาคนเฝ้าด้านหน้าทางเข้าถ้ำ และขอร้องให้เขาส่งอะไรบางอย่างให้กับเอม่า

มันคือจดหมาย

มหัศจรรย์มากเลยใช่ไหมหล่ะ? ไม่ใช่แค่ผมสามารถพูดภาษาพวกเขาได้เท่านั้น ผมยังเขียนได้อีกด้วย

ผมสามารถเขียนแล้วก็อ่านได้อย่างเพอร์เฟ็คเลยหล่ะ

ช่างโกงจริงๆ ผมเริ่มที่จะเคารพแมลงขึ้นมาบ้างเล็กน้อย  แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่า วีรบุรุษคนอื่นๆ จะได้พลังที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นกันนะ

ถ้าเป็นแบบนี้ละก็ ผมคิดว่าผมสามารถเดินทางไปยังเขตพักอาศัยของมนุษย์เพื่อหาเงินได้  ด้วยการแลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างมนุษย์กับมาโมโนะ

แต่ในจดหมาย ผมไม่ได้เขียนถึงขนาดนั้นหรอก

ผมกำลังจะไปพบกับเทพอะไรที่ว่านั้น เพื่อดูว่าผมสามารถทำอะไรได้บ้าง

แน่นอนว่าผมจะต้องกลับมาไม่ครบ 32 อย่างแน่นอน ฉะนั้นไม่ต้องเป็นห่วงผม แล้วก็กลับไปยังหมู่บ้านของตัวเองด้วย ขอบคุณมาก

นั้นคือข้อความแบบสรุป ที่ผมเขียนลงไปในจดหมาย ที่จริงยังมีการพูดคุยเล็กน้อย แล้วก็คำอธิบายเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยด้วยเช่นกัน

และผม ไม่คิดที่จะกลับมายังถ้ำแห่งนี้อีกแล้ว

สุดท้ายแล้ว เธอไม่ได้สอนผมแค่เวทย์มนต์เท่านั้น แต่ยังนำแผนที่ของระแวกนี้มาให้ผมอีกด้วย

หลังจากโค่นเทพตนนั้นแล้ว ผมวางแผนจะไปยังที่ที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ในทันที

เหมือนว่าจะมีสถานที่แปลกๆ ที่จะมีผุ้คน ซึ่งได้รับวัตถุดิบหายาก มาจากการเดินทางรอบโลก แล้วก็ผู้คนที่ต้องการรู้ถึงแหล่งค้นหาวัตถุดิบเหล่านั้น มารวมตัวกันอยู่

ระยะทางมันค่อนข้างไกลจากถ้ำแห่งนั้นมากเลยทีเดียว

ยังไงก็ตาม เพื่อให้ไปถึงที่หมาย ผมคิดว่าถ้าผมเดินทางด้วยความเร็วสูงสุด (คำนวณจากการที่ผมเดินมาสามวัน) น่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างทางละก็ ระยะทางอาจจะเพิ่มเป็นสิบวัน

ระหว่างทางเหมือนจะมีหมู่บ้านของเผ่าพันธุ์อื่นๆตั้งอยู่หลายแห่งอีกด้วย (เหล่ามาโมโนะทุกชนิด) ผมสามารถพูดคุยกับพวกเขาได้อยู่แล้ว ฉะนั้นผมก็คงไม่จำเป็นต้องเข้าสู่สถานะต่อสู้ตลอดเวลา

ในแง่ของอาหาร เท่านี้น่าจะเพียงพอ เพราะผมเคยเดินทางมาสามวันโดยที่ไม่ได้กินอะไรเลยมาแล้วนี่นา

ถ้าหากสัญชาตญาณของผมถูกต้อง ผมน่าจะอยู่ได้โดยไม่ต้องกินอะไรเป็นเวลาห้าวัน แต่ผมไม่อยากจะลองมันหรอกนะ  สำหรับพวกออร์คแล้ว อาหารที่พวกเขาให้มาก็น่าจะสำคัญสำหรับพวกเขาด้วยเช่นกัน  ฉะนั้นผมต้องกินอย่างรอบคอบให้ได้มากที่สุด

ขณะที่ผมคิด ผมก็เดินอ้อมภูเขาหิน และตรงดิ่งไปยังภูเขาสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ภูเขาของเทพงั้นรึ

ในความเป็นจริงแล้ว ผมไม่ค่อยสนใจเรื่องเกี่ยวกับ มาโมโนะ หรือของเทพที่ชื่อว่า เช