[นิยายแปล] จันทรานำพาสู่ต่างโลก - Tsuki ga Michibiku Isekai Douchuu ตอนที่ 12 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จันทรานำพาสู่ต่างโลก - Tsuki ga Michibiku Isekai Douchuu

Ch.12 - เช็นได้คู่หู.. แม้ว่าจะรับไม่ได้ก็ตาม


~มุมมองของเช็น~

ว้าว.. ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าแมงมุมดำนี่จะน่ากลัวขนาดนี้

แม้ว่ามันจะโดนพลังเวทย์มนต์ขนาดใหญ่ของนายท่านไปกี่ครั้งก็ตาม และยิ่งไปกว่านั้น ขาของมันเองก็ถูกตัดไปมากเกินกว่าร้อยครั้งเข้าไปแล้ว

ด้วยพลังการฟื้นฟูในขั้นที่เรียกว่าโรคจิตของมัน มันยังคงฟื้นฟูร่างกายได้เรื่อยๆ และยังคงโจมตีนายท่านต่อไป

มันไม่เคยเรียนรู้เลยจริงๆ..

มันคงจะไม่เป็นไรหรอก ถ้าหากนายท่านสู้จนหมดแรง แต่ว่า.. การต่อสู้นี้ มันไม่งดงามเอาซะเลย

เมื่อกี้นี้มันพึ่งจะดูดกลืนหอกเพลิงไป 10 เล่ม แล้วตัวสั่นด้วยความปิติยินดี

ถ้าหากให้ตัวข้าไปสู้กับนายท่านในปัจจุบันซึ่งแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก.. ข้าก็ไม่คิดว่าข้าจะสามารถเอาชนะเขาได้

ในอีกความหมายหนึ่งก็คือ เจ้าแมงมุมตัวนี้มันแข็งแกร่งมาก

โอ้~

มันเริ่มที่จะยืดขาของมันออก สมกับเป็นร่างกายที่มีต้นกำเนิดมาจากความมืดจริงๆ นี่ก็หมายความว่า ร่างกายของมันก็ไม่ต่างไปจากเงาเลยสินะ?

นายท่านเองก็ดูเหมือนจะตกใจเช่นกัน.. ในช่วงไม่กี่อึดใจ จากตอนแรกที่โจมตีสวนกันไปมา ตอนนี้นายท่านกลับเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายตั้งรับอยู่ฝ่ายเดียวซะอย่างนั้น

มันไม่ได้เปลี่ยนรูปแบบการโจมตีของมันหรอก.. แต่ดูเหมือนว่าความตื่นเต้นของมันจากการถูกโจมตี ทำให้ร่างกายของมันไม่ยอมหยุดนิ่ง.. ฮืม.. สัญชาตญาณสัตว์ป่าของมันสูงจริงๆ

ข้าต้องการจะให้นายท่านได้รับประสบการณ์จากการต่อสู้จริง ยิ่งมากก็ยิ่งดี ข้าก็เลยปล่อยให้เขาสู้คนเดียว.. แต่ดูเหมือนว่า ตอนนี้คงจะไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว

ดังนั้น ข้าควรจะไล่มันออกไปจากโลกนี้เลยดีไหม?

มีบางอย่างเกิดขึ้นขณะที่ข้าคิดแบบนั้น

ในชั่วพริบตา.. นายท่านก็ถูกตรึงไว้กับต้นไม้ แล้วก็ถูกกัดด้วยเจ้าแมงมุมนั่น

เลือด... ดูเหมือนว่าข้าจะนั่งเก้าอี้คนดูนานเกินไปแล้วสินะ ข้าต้องขอโทษด้วย นายท่าน ข้าจะช่วยท่านเดี๋ยวนี้แหล...??

" หืม นี่มัน? " (เช็น)

ดูเหมือนว่านายท่านพยายามที่จะทำอะไรบางอย่าง  น่าสนใจจริงๆ ท่านกำลังจะบอกข้าว่า ท่านยังมีเทคนิคอื่นๆ ซ่อนไว้อยู่อีกอย่างนั้นเหรอ? สยองจริงๆ บรื๋อ..

ในจุดที่นายท่านกับเจ้าแมงมุมนั้นอยู่ อยู่ดีๆก็เกิดระเบิดขึ้นมา

ด้วยแรงระเบิดนั้น ระยะห่างระวางแมงมุมกับนายท่านก็เปิดออกอีกครั้ง

หลังจากหลุดออกจากกรงเล็บของมัน นายท่านก็กลับมายืนอีกครั้ง

ทางฝั่งของเขา มีลูกบอลสีแดงเข้มอยู่ 4 ลูก  พวกมันกลายสภาพด้วยตัวเอง แล้วก็ออกมาเป็นรูปร่างของลูกธนู แล้วยิงออกไปนัดต่อนัด.. ในขณะที่ลูกธนูดอกหนึ่งเสียบทะลุร่างของแมงมุม อีกดอกหนึ่งก็ตามมาติดๆ

ผลลัพธ์คือ..

โดยไม่ได้พักหายใจ มีลูกธนูสีแดง.. ไม่สิ มันกลายเป็นหอกไปแล้ว เสียบทะลุร่างของเจ้าแมงมุมอันแล้วอันเล่า บอลเพลิงที่ลอยอยู่กลางอากาศเองก็ถูกเตรียมขึ้นมา แล้วกำลังชาร์จพลังงานเหมือนกับอันก่อนหน้านี้ แต่อันนี้มันดูต่างออกไป?

มันน่าจะเป็นเวทย์ที่ถูกเปลี่ยนการทำงานในระหว่างการร่าย ดูเหมือนว่าเขาเวทย์มนต์ซ้ำซ้อนเข้าไป

พูดง่ายๆคือ ถ้าหากพลังเวทย์มนต์ของผู้ใช้ยังไม่หมดแล้วหล่ะก็ เขาก็น่าจะปรับเปลี่ยนมันได้อย่างอิสระ.. ในระดับของมังกรชั้นสูงเอง ก็มีคนที่ทำอะไรสักอย่างคล้ายๆกันอยู่เหมือนกัน แต่ว่าการได้เห็นเวทย์มนต์แบบนี้จากมนุษย์ นี่มันเป็นครั้งแรกเลย..  เวทย์มนต์ของนายท่านมันซับซ้อน จนแม้แต่ตัวข้าที่ยืนดูอยู่เฉยๆ ยังปวดหัว แต่ว่า...

เขาสร้างเวทย์มนต์แบบนั้นขึ้นมาจากเวทย์ขั้นต่ำสุดแบบ [บริด] ได้ยังไงกัน?

ในความทรงจำของนายท่าน มันมีสิ่งที่เรียกว่าเกมส์อยู่.. แล้วในเกมส์นั่นจะมีหน้าต่างบางอย่างปรากฎขึ้นมา เพื่อให้สามารถดูรายละเอียดของสกิลต่างๆได้ เขาทำแบบนั้นได้อย่างงั้นเหรอ?

ตอนที่ข้าขอให้เขาอธิบายให้ข้าฟัง เขากลับบอกว่า " ผมไม่มีอะไรที่สะดวกสบายแบบนั้นหรอก! " แล้วก็โกรธไปซะเฉยๆ..

แต่ยังไงก็เถอะ เจ้าแมงมุมนั้นมันฆ่าไม่ตาย..  มันได้รับความเสียหาย แล้วก็จบลงด้วยการดูดซับความเสียหายนั้นมาฟื้นฟูร่างกายของตัวเอง

แต่ก่อนหน้าที่มันจะสามารถงอกส่วนที่ขาดนั้นออกมาได้ ส่วนที่เหลือก็ถูกแทงทะลุไปแล้ว

แล้วการโจมตีของนายท่านเอง ก็บังคับไม่ให้มันขยับไปไหนได้อีกด้วย

ต่อจากนั้น.. ความรู้สึกที่เหมือนกับทำให้ทั่วทั้งร่างของข้ากลายเป็นน้ำแข็ง ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง.. ใช่แล้ว นี่มันเหมือนกับตอนที่ข้าเข้าไปซ่อนในหมอก และมั่นใจว่าจับตัวนายท่านได้แล้ว แต่ไม่ใช่แบบนั้น.. มันคือความหวาดกลัว..

ในระหว่างที่กำลังโจมตี นายท่านก็เตรียมคันธนูขึ้นมา

ไม่สิ 'มันแค่ดูเหมือนคันธนู'

ในความเป็นจริง เขาก็แค่ขยับร่างกายให้ออกมาอยู่ในรูปแบบของการง้างธนูเท่านั้น

แต่ในทัศนวิสัยของข้า.. ข้ากลับมองเห็นคันธนูนั่นได้อย่างน่าประหลาด

การโจมตีสีแดงนั่นยังคงไม่หยุดลง.. ในอีกความหมายหนึ่งก็คือ เวทย์มนต์ยังคงแสดงผลอยู่ ข้าไม่รู้หรอกว่า การโจมตีแบบอัตโนมัติทั้งห้ารูปแบบนั้น หลอมรวมกันกลายเป็นเวทย์รูปแบบเดียวรึเปล่า.. หรือว่าเขาสร้างการโจมตีแบบใหม่ขึ้นมา แต่ว่าการโจมตีที่เขากำลังจะปล่อยออกมาในตอนนี้ เหนือกว่าทั้งสองรูปแบบที่ข้าคิดอย่างเห็นได้ชัด.. การโจมตีที่นายท่านกำลังจะใช้นี้ จะต้องเป็นการโจมตีที่รุนแรงเกินขีดจำกัดอย่างแน่นอน

นายท่านยืดแขนซ้ายของเขาออกไป และในมือขวาของเขากำลังถือมีดเล่มนั้นอยู่.. ถือเหมือนกับว่ามันคือลูกธนู

ข้าเห็นแสงสีน้ำเงิน.. แล้วข้าก็เห็นหมอกสีน้ำเงินเล็กน้อยกำลังลอยไปมาอยู่รอบๆตัวเขา และมันก็งดงามมาก ในนฐานะภาพมายารูปแบบหนึ่ง

" เขาออมมือสินะ " (เช็น)

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ข้ามั่นใจว่าเขาเอาจริงแล้วซะอีก.. แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น

ตอนนี้พลังเวทย์ที่ถูกเขารวบรวม มันเทียบไม่ได้กับพลังเวทย์รอบที่แล้วๆมา.. ธาตุของมันก็ดูแตกต่างด้วยเช่นกัน มันดูเหมือนกับธาตุน้ำ ซึ่งเป็นธาตุที่เขาถนัดที่สุด

บางทีมันในตอนแรกสุดอาจจะไม่ใช่แบบนั้น.. การที่นายท่านสามารถใช้ธาตุน้ำอย่างคล่องแคล่วได้ อาจจะเป็นเพราะสนธิสัญญาที่ทำร่วมกันกับข้า.. ข้าคิดว่าเขาน่าจะมีความถนัดอื่นอีกและความถนัดนั้นก็เป็นสิ่งที่เขาได้มันมาโดยธรรมชาติ

เข้าใจหล่ะ

การโจมตีที่กำลังจะเกิดขึ้นนี้ เขาไม่ได้ใช้แค่พลังเวทย์มนต์จากในตัวเขาเท่านั้น แต่เขายังใช้พลังเวทย์มนต์จากรอบๆตัวของเขาอีกด้วย.. ก่อนหน้านี้เขาใช้แต่ภายในตัวเขาเท่านั้น ถึงมันจะแค่ภายในตัวเขา พลังเวทย์มนต์นั่นก็ยังมีมากมายมหาศาลอยู่ดี

นายท่านจะต้องสนใจในการต่อสู้บนโลกใบนี้ และความสามารถในการใช้พลังเวทย์ได้อย่างแน่นอน

แต่ดูเหมือนเขาจะล้มเลิกความคิดที่จะต่อสู้แบบธรรมดาแล้ว และตอนนี้เขากำลังวางแผนที่จะระเบิดทุกสิ่ง.. ดูเหมือนเขากำลังถูกอารมณ์ของเขาครอบงำ แต่ใบหน้าที่ดูใจเย็นของเขาก็คงยังไม่เปลี่ยนแปลง

ฉะนั้น.. ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นแบบไหนก็ตาม ข้าจะรอดูจนถึงวินาทีสุดท้าย

ไม่ต่องห่วง.. ข้าจะไม่เข้าแทรกอย่างแน่นอน

ข้าจะตั้งหน้าตั้งตารอดูการโจมตีของท่านนะ เจ้านายของข้า

มันถูกปล่อยออกมาแล้ว.. มีดที่ถูกถือด้วยมืดของเขากลายเป็นจุดศูนย์กลางของเวทย์มนต์ มันห่างออกมาจากมือของนายท่าน เสร็จแล้วก็กลายเป็นแสงสีน้ำเงิน แล้วพุ่งเข้าไปใส่เจ้าแมงมุมโดยตรง

มีดนั้นไม่ใช่แค่มีดสำหรับประกอบพิธีธรรมดาหรอกเหรอ?

ข้างในศูนย์กลางของเพลิงที่เกรี้ยวกราด เส้นสีน้ำเงินเส้นหนึ่ง เสียบทะลุร่างของเจ้าแมงมุม

แล้วจากนั้น แสงสีแดงก็หยุดลง

ไม่ใช่

เส้นสีน้ำเงินนั้น.. ในชั่วอึดใจ มันขยายใหญ่ขึ้น แล้วกลืนกินทุกๆอย่างรอบๆตัวมัน ร่วมถึงร่างอันใหญ่โตของเจ้าแมงมุมด้วยเช่นกัน

มันรุนแรงจนกระทั่งอะโซระถึงกับสั่นไหว ทั้งอากาศและพื้นพิภพต่างสั่นสะเทือนเหมือนกับกำลังตกอยู่ในความหวาดกลัว

หลังจากนั้นไม่นาน แสงนั้นก็ค่อยๆจางลง

ภูเขาหินซึ่งอยู่ไกลออกไปเล็กน้อย ได้กลายเป็นเศษหินกองอยู่ แล้วตรงนั้นก็มีล่องลอยของแมงมุมปรากฎอยู่

ดูเหมือนว่าตัวตนของแมงมุม จะเหลือแค่เงาด้วยซ้ำ

อะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ  นี่มัน... ข้าได้แต่หัวเราะออกมา

การโจมตีแบบนั้น

ข้ามั่นใจมาก.. การโจมตีนั่นโค่นได้แม้กระทั่งมังกร

ถ้าไม่นับฉายา 'ไร้พ่าย' ของข้าแล้วหล่ะก็.. ยังมีมังกรชั้นสูงตัวอื่นๆอยู่อีก ที่มีความสามารถในเรื่องของพลังป้องกัน

คนที่ข้ารู้จักก็น่าจะเป็น คลื่นทราย ซานามิ.. ถึงแม้จะเป็นเจ้านั้นก็เถอะ ถ้าหากโดนการโจมตีแบบนี้เข้าไป จะต้องบาดเจ็บอย่างหนักแน่นอน

นายท่าน ด้วยหน้าตาที่เหมือนกับไม่เหลือเรี่ยวแรงอยู่อีกแล้ว เดินโซเซเข้าไปหาเงาของเจ้าแมงมุม ซึ่งยังหลงเหลืออยู่ตรงนั้น

เพื่อหยิบมีดคืนอย่างนั้นเหรอ?

" ไงหล่ะ อิ่มท้องรึยัง ไอ้แมงมุมโรคจิต? " (มาโกโตะ)

หลังจากที่เขาพูดแบบนั้น ใบหน้าของเขาก็กลายเป็นสีม่วง เสร็จแล้วก็ล้มลงไป

ใช้พลังเวทย์ไปถึงขนาดนั้น ผลลัพธ์มันก็ต้องจบลงแบบนี้อยู่แล้ว พลังกายของเขาก็น่าจะถึงขีดสุดแล้วเช่นกัน

ไม่มีทางเลือก ต้องอุ้มเขาแล้วสินะ

ในตอนที่คิดแบบนั้นนั่นเอง

" หวา?! " (เช็น)

เงานั่นจับตัวกัน.. แล้วในชั่ววินาทีมันก็ฟื้นคืนชีพ.. เป็นไปไม่ได้ การโจมตีนั้น แม้แต่มังกรชั้นสูงเองก็ไม่น่าจะรอดนะ รู้ไหม?!

ถึงแม้ว่าเจ้าแมงมุมนั้น จะมีร่างกายเป็นความมืดก็เถอะ.. มันก็ไม่น่าจะทนต่อการโจมตีแบบนั้นไหว!

ถ้าหากข้ารีบหล่ะก็... หึ่ม ข้าไปไม่ทันแน่ ระยะห่างมันไกลเกินไป

โดยไร้การกระทำล่วงหน้า เจ้าแมงมุมนั้นอยู่ดีๆก็กระโดดเข้าใส่ร่างของนายท่าน ผู้ซึ่งขยับตัวไม่ได้อีกแล้ว

ไม่ดีแน่! นี่สินะที่เขาเรียกว่า ความผิดพลาดที่จะต้องจำไปจนวันตาย!

นี่มันแย่มาก มันแย่มากแน่ๆ!

ห่ะ?

เจ้านั่น... มันถูร่างกายของมันกับร่างของนายท่าน โดยที่ไม่ได้พยายามจะกินหรือจะฆ่า?

" อะฮ่าาาา~ " (แมงมุม)

มันดูมีความสุขอีกแล้ว! เจ้านี่มันโรคจิตชัดๆ!

" อร่อย~!!!!! " (แมงมุม)

" หา? " (เช็น)

เมื่อกี้มันพูดว่าอะไรนะ? อร่อย?

" เยี่ยมที่สุด เจ้าเยี่ยมที่สุด! ท้องของฉันอิ่มมากเลย! นี่เป็นครั้งแรกเลย~~~!! " (แมงมุม)

กะ..เกิดอะไรขึ้น?

แมงมุมนั้นพูดอะไรบางอย่าง.. ไม่สิ เจ้านี่มันมีความนึกคิดด้วยเหรอ?

" ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม! ช่างเจ็บปวด ช่างอร่อย ช่างน่าพอใจ! นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่ใครสักคนทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้ได้!! " (แมงมุม)

นี่จะต้องเป็นธาตุแท้ของมันแน่ๆ  ถ้าหากเป็นไปได้ ข้าก็ไม่อยากจะเข้าไปใกล้มันอย่างเด็ดขาด แต่ว่าตอนนี้พูดแบบนั้นไม่ได้นี่สิ.. เพราะตอนนี้ข้ารู้สึกได้ว่า ไม่ใช่ชีวิตของเขาหรอก แต่เป็นพรหมจรรย์ของเขาต่างหากที่มีอันตราย

" ข้าขอโทษที่แทรกแซงระหว่างที่เจ้ากำลังมีความสุข.. แต่ว่า ขอเวลาสักนิดได้ไหม? " (เช็น)

" ฉันจะไม่ปล่อยให้นายไปไหนเด็ดขาด! ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่กับนายตลอด ตลอดไปเลยยย! " (แมงมุม)

นายท่าน.. ข้าขอโทษ เช็นผู้นี้ได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิตไปแล้ว ข้าได้ทำให้ท่าน ต้องมาข้องแวะกับตัวประหลาดผสมโรคจิตแบบนี้

ข้าเตรียมตัวพร้อมที่จะรับบทลงโทษแล้ว.. ถึงแม้ว่าบทลงโทษนั่น คือการที่ข้าได้ชื่อเรียกสุดประหลาดจากท่านก็ตาม

มันยังคงไม่หยุด.. ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่ได้ยินที่ข้าพูดเลยด้วยซ้ำ

" เฮ้ย เจ้าโรคจิต! ฟังข้านะ! " (เช็น)

ข้าเตะเจ้าแมงมุมออกไป ขณะที่กำลังขอโทษนายท่านของข้า

" อ่าห์.. มันเจ็บนะ! เดี๋ยวก่อน เธอจะทำอะไร? " (แมงมุม)

" ข้าขอโทษนะ แต่ว่าข้าอยากให้นายท่านของข้าได้พักผ่อน.. ไม่ได้เจอกันนานนะแมงมุมดำ " (เช็น)

" เธอเป็นใคร? " (แมงมุม)

" ข้าก็แค่เปลี่ยนร่างกายของข้าไปเท่านั้นเอง แต่เจ้ากลับจำข้าไม่ได้.. ข้ามีนามว่าเช็น.. มังกรชั้นสูง เช็น " (เช็น)

" ฉันไม่รู้จักเธอ..  ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องไหนเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา เพราะว่าท้องของฉันมันยังคงหิวโหยอยู่.. ยิ่งไปกว่านั้น นายท่าน? เธอมีความสัมพันธ์อะไรกับสุภาพบุรุษคนนี้กัน? " (แมงมุม)

เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะหมกมุ่นอยู่กับการกินเนี่ยนะ.. เหลือเชื่อจริงๆ

ยังไงก็เถอะ ข้าไม่รู้ว่าทำไมมันถึงหิวได้เรื่อยๆ เป็นเวลานานถึงขนาดนี้

" อืม.. ก็แค่ไม่กี่วันที่ผ่าน  ข้าได้ทำสนธิสัญญากับชายผู้นี้.. ฉะนั้นตอนนี้ พวกเราต่างเชื่อมถึงกันผ่านสนธิสัญญาที่พวกเราได้สร้างขึ้น.... " (เช็น)

ในระหว่างที่ข้าพูด.. ข้าก็ต้องตะลึง

จิตสังหารแพร่ออกมา.. อยู่ดีๆก็กลายมาเป็นแบบนี้สินะ

" ฮืมม~ ฮืม เธอทำสนธิสัญญาแบบเท่าเทียมสินะ.. เข้าใจหล่ะ ฉันเองก็มีความรู้เรื่องสนธิสัญญาอยู่บ้าง ฉะนั้น ฉันก็แค่ต้องฆ่าเธอทิ้งซะ แล้วทำสนธิสัญญากับเขาซะเอง.. ใช่ไหม? " (แมงมุม)

วิธีคิดของมันนี่ไม่ปกติจริงๆ แม้แต่ข้าเองก็ไม่คิดถึงวิธีการแบบนั้นเลย

" เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน.. ถ้าแบบเท่าเทียม ข้าคงไม่เรียกเขาว่านายท่านหรอก " (เช็น)

ช่างเป็นแมงมุมที่ใจร้อนจริงๆ อาจจะเป็นเพราะว่ามันไม่ค่อยมีเนื้อเยื่อสมองหล่ะมั้ง เป็นญาติของแมลงก็แบบนี้ โดยทั่วไปแล้วสมองของแมงมุมก็ถูกเทียบได้กับของแมลงนั้นแหละ

อืมก็นั้นแหละ เพราะมันมีไว้เพื่อล่าเหยื่อเท่านั้นเอง.. ฉะนั่นต่อให้มันมีเนื้อเยื่อสมองมากแค่ไหน มันก็คงจะไม่สำคัญอยู่ดี

" อือออ.. ถ้าอย่างนั้นแบบพ่อแม่ลูก? เธอเป็นฝ่ายลูกงั้นเหรอ? " (เช็น)

น้ำเสียงของเจ้าแมงมุมบ่งบอกได้ชัดเลยว่า 'ไม่น่าเชื่อ'.. แต่นั่นมันก็แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าหากพวกเราทำสนธิสัญญากับมหนุษย์ มันก็คงจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นแบบพ่อแม่ลูก... แต่นายท่านหน่ะเป็น 'มนุษย์' นี่นา

" ไม่ใช่ มันคือแบบปกครอง ข้าเป็นสิ่งที่พวกเขาเรียกกันว่าทาสนั้นแหละ.. 80-20 สนธิสัญญาแบบปกครอง.. และนั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมข้าถึงมีรูปกายแบบนี้ " (เช็น)

ข้าโชว์ร่างกายของมนุษย์ของข้าให้มันดู.. สำหรับมัน นี่จะต้องเป็นเรื่องที่น่าอิจฉาน่าดู

เพราะว่าการมีร่างกายของมนุษย์นั้น ทำให้ข้าสามารถใส่ชุดกิโมโน แล้วก็ถือดาบคาตานะได้.. และในความเป็นจริง พลังของข้าก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน ฉะนั้นข้ารู้สึกดีมาก.. ตอนนี้ข้าก็เลยไม่รู้สึกเสียดายร่างกายเดิม ซึ่งเป็นมังกรของข้าอีกต่อไปแล้ว

" ปกครอง?! เธอ.. เธอหน่ะเป็นมังกรชั้นสูงใช่ไหม? " (แมงมุม)

" อย่าพูดซ้ำสิ มันทำให้ข้าเจ็บปวดนะ.. ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าไม่เข้าใจเหรอ? ว่าความสัมพันธ์แบบนี้มีความหมายว่าอะไร? " (เช็น)

" ....ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า? " (แมงมุม)

ด้วยเวลาอันน้อยนิด มันก็เข้าใจในสิ่งที่ข้าพยายามจะพูดได้สินะ.. หือ สำหรับคนโง่แล้ว.. ไม่สิ มันก็ดูไม่ได้โง่ขนาดนั้นสินะ?

" ใช่ แต่ลองนึกภาพว่านายท่านต้องถูกติดตามจากตัวโรคจิตแบบเจ้า.. หัวใจของนายท่านจะต้องแตกเป็นเสี่ยงๆ ภายในเสี้ยววินาทีแน่ๆ " (เช็น)

ถึงแม้ว่าสิ่งที่มันกำลังทำอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากโรคจิตเลยก็เถอะ

แต่ว่า นี่มันดีกว่า... ดีกว่า... ดีกว่าใช่ไหม?

" แล้วข้อตกลงของเขาหล่ะ? " (แมงมุม)

" ก็อย่างที่เห็น " (เช็น)

" เธอเป็นทาสจริงๆงั้นเหรอ? " (แมงมุม)

" แน่นอนสิ ถ้าหากเขาต้องการหล่ะก็.. ข้ายอมเป็นกระทั่งข้ารับใช้ของเขาเลยนะ รู้ไหม? "

" ไม่ ฉันจะต้องเป็นคนแรกที่ได้ทำแบบนั้น " (แมงมุม)

" แล้วแต่ละกัน.. แต่ว่าคนที่จะได้ชื่อเป็นคนแรกจะต้องเป็นข้า แค่เรื่องนี้เท่านั้นที่ข้าจะไม่ยอมเด็ดขาด " (เช็น)

เรื่องนี้เท่านั้น ที่ข้าจะไม่ยอมอย่างแน่นอน.. เพราะคนที่ได้รับชื่อก่อน จะเป็นผู้ที่มีวุฒิสูงกว่า

" ถ้าอย่างนั้นก็โอเคใช่ไหม? ที่ฉันจะทำสนธิสัญญากับคนคนนี้... " (แมงมุม)

" แน่นอน เริ่มสักทีเถอะ " (เช็น)

" หึๆๆๆๆ ขอบคุณค่ะ รุ่นพี่~♫ " (แมงมุม)

เวทย์มนต์สำหรับการทำสนธิสัญญา ที่ข้าเห็นเมื่อไม่นานมานี้ปรากฎขึ้นอีกครั้ง และเข้าปกคลุมร่างของเจ้าแมงมุม กับร่างของนายท่าน

การมีสนธิสัญญามากกว่าหนึ่ง เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน.. แต่ดูเหมือนว่าสนธิสัญญาจะเป็นไปได้ด้วยดี

แต่ว่ามันจะพอเพียงต่อรูปแบบปกครองเหรอ? และดูเหมือนว่ามันจะเสถียรต่อนายท่าน มากกว่าของข้าซะอีก..

ถ้าหากนับความสามารถของเจ้าตัวนี้ พวกเราก็น่าจะจบลงด้วยรูปแบบเดียวกัน แต่มันอาจจะมีอิสระกว่า? แต่ดูเหมือนว่าความจุของพลังเวทย์มนต์จะไม่ได้เพิ่มขึ้นนะ? นี่หมายความว่าแมงมุมตัวนี้.. จะจบลงในระดับที่ต่ำกว่าข้าลงไปอีกอย่างนั้นเหรอ?

ไม่อยากเชื่อเลยว่านั้นจะเป็นเรื่องปกติ.. แต่ความไม่สบายใจของข้าก็ยังคงไม่ยอมหายไป ยังไงคนที่จะทำสนธิสัญญากับมันก็คือนายท่านนี่นา

ข้าเช็คสีของการทำสนธิสัญญาอีกครั้ง.. เหมือนจะเป็นสีแดง ซึ่งเป็นรูปแบบสนธิสัญญาแบบปกครอง เหมือนจะยืนยันแล้วสินะ?

สิ่งมีชีวิตที่กลืนกินทุกอย่างมาตั้งแต่สมัยโบราณกาล.. แมงมุมสีดำตัวนั้น

ร่างของมันค่อยๆหดเล็กลง.. และข้างในแสงสีแดงนั้น ข้าก็เห็นรูปร่างของมนุษย์

ตอนนี้ถึงตาข้าบ้างที่จะต้องตกใจ

" ฉันจะขอรับใช้ท่านตลอดทั้งชีวิตเลยค่ะ ท่านเจ้านายของฉัน " (แมงมุม?)

" หวา " (เช็น)

มันเป็นรูปกายที่น่าหลงไหลมาก

เส้นผมสีดำเงาพริ้วไหวไปมา

ร่างที่เหมาะกับหญิงสาวและมีเสน่ห์ของเธอปรากฎขึ้น โดยไม่มีเศษเสี้ยวของแมงมุมให้เห็นอีกแล้ว

ตามข้อตกลงของสนธิสัญญาแบบปกครอง.. ร่างของมันได้กลายมาเป็นรูปร่างของมนุษย์อย่างสมบูรณ์ และได้สร้างสนธิสัญญาร่วมกันกับเจ้านายของข้า มิซุมิ มาโกโตะ

จริงๆเลย เขาเป็นบุคคลที่จะไม่ทำให้ข้าต้องเบื่ออย่างแน่นอน เจ้านายของข้า

.....แต่ข้าเองก็อยากได้ทรงผมสีดำเหมือนกันนะ




NEKOPOST.NET