NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คราวนี้แหละผมจะบอกว่าชอบเธอ!

Ch.7 - ลุยมันเลย เจ้าขุนนางอู๊ดๆขาว


ในห้องของผม ผมกับชาล็อต เราสองคนนั้นกำลังทานอาหารเช้าร่วมกัน

 

อาหารง่ายๆอย่างซุป ขนมปัง และปลาต้ม ในสถาบันเวทมนต์นั้น อาหารต่างๆของคนรับใช้นั้นจะต้องจัดเตรียมด้วยตัวเอง

 

แม้ว่าชาล็อตบอกว่าจะนำอาหารจากโรงอาหารมาให้ แต่ว่าผมอยากจะกินอาหารที่เหมือนกับชาล็อต

 

ชาล็อตคิดว่าบางทีอาหารของเธออาจจะไม่ถูกปากผม แต่ว่าเรื่องนั้นไม่มีทางซะหรอก!

 

「อร่อยยยยยย บู้ฮี่」

 

ถึงรสชาติอาหารจะธรรมดา แต่มันจะมีช่วงเวลาอะไรที่มีความสุขมากไปกว่าการได้กินอาหารด้วยกันกับผู้หญิงที่ชอบอีกหรอ ไม่  ไม่มีหรอกบู้ฮี่

 

ชาล็อตที่ยิ้มออกมาเล็กน้อย และมองมาทางผมด้วยความสงสัยในระหว่างที่ผมกำลังทานอาหาร อะไรหว่า บนใบหน้าของผมมีเมล็ดข้าวติดอยู่หรอ?

 

「ท่านสโลวเปลี่ยนไปนะคะ」

 

「 ผมหรอ? 」

 

「 ค่ะ เหมือนกับมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่อะไรสักอย่าง แล้วอีกด้านหนึ่งก็ดูเหมือนว่ากำลังพยายามอะไรบางอย่างอย่างเต็มที่อยู่ เป็นความรู้สึกที่สะกิดใจ ในระยะนี้รู้สึกได้แบบนั้นจากตัวท่านสโลวค่ะ 」

 

ชาล็อตค่อยๆวางส้อมลงบนโต๊ะอย่างช้าๆแล้วมองมาทางผม

 

การเคลื่อนไหวแต่ละอย่างของเธอชั่งดูงดงามไม่มีความสูญเปล่าเลยแม้แต่น้อย แม้เพียงแค่มองดูก็รับรู้ได้ทันทีว่าไม่ได้เกิดมาเป็นสามัญชนเลยแม้แต่นิดเดียว

 

อืมม โปรดอย่ามองผมด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์ราวกับเทพธิดาน้ำแข็งแบบนั้นสิ ตั้งแต่ที่ผมกับชาล็อตเข้ามาในสถาบันเวทมนต์แห่งนี้ ไม่เคยเลยที่จะมีการสนทนาที่เกินความจำเป็นเกิดขึ้น ถ้าผมเข้าใกล้เธอเกินความจำเป็นในตอนนั้นภูติแห่งลมก็จะเข้ามาป่วนชาล็อต

 

「 ราวกับช่วงเวลาที่เราได้พบกันก่อนที่ท่านสโลวจะ..กลายเป็นคุณหนูที่ชอบทานอาหารจำนวนมาก 」

 

ตะกละสินะ?

 

ก่อนที่จะกลายมาเป็นแบบนี้ มันมีเหตุผลอยู่นะ

 

ผมคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น

 

ย้อนไปในวันเกิดครบรอบ 8 ขวบของผม อยู่ดีๆผมก็ถูกเรียกตัวโดยท่านพ่อของผม เขาบอกกับผมว่า ถึงเวลาแล้วที่จะมีคนรับใช้ส่วนตัว สุดยอดคนรับใช้หนุ่มที่มีความรู้เป็นเลิศที่ได้เลือกสรรมาเพื่อที่จะมาแทนที่ชาล็อต

 

แต่ว่ามันช่างน่าเสียใจนัก เมื่อการแสดงเป็นคนบ้าไร้ประโยชน์ของผมเริ่มขึ้น ผมก็กลายมาเป็นเจ้าหมูที่ไร้ประโยชน์ยิ่งกว่าทาสเสียอีก

 

เหตุผลก็เพราะว่าผมไม่ต้องการที่จะแยกจากกับชาล็อต และเพราะว่าแผนของผมในตอนนั้น ทำให้ผมกลายเป็นคนที่ไร้ประโยชน์จนถึงทุกวันนี้

 

ใช้ชีวิตแบบไม่สนใจสุขภาพ ใช้ชีวิตอย่าเห็นแก่ตัวทำคนอื่นเดือดร้อนไปทั่ว กลายเป็นคนตะกละ และในหนึ่งปีผมก็กลายมาเป็นหมูอ้วน แน่นอนว่าหลังจากนั้นพ่อของผมก็เลิกคาดหวังในตัวของผมไปเลย

 

และสุดยอดคนรับใช้คนนั้นก็กลายไปเป็นคนรับใช้ของน้องชายผม

 

ตั้งแต่ได้ผมกับชาล็อตจนกระทั่งผมอายุ 8 ขวบ

 

ผมนั้นไม่เคยคิดถึงอนาคตที่ผมกับชาล็อตจะแยกจากกันเลย ในตอนนั้นผมถูกเรียกว่า เด็กอัจฉริยะของตระกูลเด็นนิ่ง และยังถูกเรียกด้วยชื่ออื่นๆอีก เช่น อัจฉริยะแห่งสายลม ผู้เชี่ยวชาญในศาสตร์แห่งธาตุ

 

อนาคตของผมในตอนนั้น คือพยายามที่จะกลายเป็นผู้นำของดินแดนตระกูลเด็นนิ่งผู้มั่งคั่ง อยากจะมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วอาณาจักร

 

จะว่าไปชาล็อตเนี่ยก็จำเรื่องราวเก่าๆของผมได้ดีเลยแหะ

 

「 ถ้าหากไม่รังเกียจ ขอฟังเหตุผลที่ท่านสโลวเปลี่ยนไปได้ไหมคะ」

 

ดวงตาสีดำของชาล็อตที่จ้องมายังผมอย่างตรงไปตรงมา ผมมีแผนการที่จะเปลี่ยนจากขุนนางอู๊ดๆสีดำเป็นขุนนางอู๊ดๆสีขาว แบบนี้นี่คงไม่โกหกหรอกมั้ง แน่นอนเรื่องที่กลับชาติมาเกิดจะบอกไม่ได้ก็เถอะน่ะ

 

「 ก่อนหน้านี้หนึ่งสัปดาห์ผมได้ฝันเห็นล่ะ ช่วงเวลาที่ได้พบกับชาล็อต และอนาคตเหล่านั้น เหมือนกับว่า พระเจ้าบอกกับผมว่า ถ้ายังเป็นอยู่แบบนี้ต่อไปมันจะแย่เอานะ คิดว่าบางทีเส้นทางที่ผมเลือกเดินอยู่ตอนนี้อาจจะเป็นเส้นทางที่ผิดก็ได้ 」

 

ความทรงจำในชาติก่อนก็คงเหมือนกับความฝันล่ะมั้ง

 

「ผมมองร่างกายตัวเองอยู่ที่หน้ากระจก คิดว่าเส้นทางที่ผมเลือกอยู่ในตอนนี้มันถูกต้องหรือเปล่า?」

 

ชาล็อตมองมาทางผมโดยไม่พูดอะไร ผิวสีขาวอันบริสุทธิ์นั้นชั่งสวยงาม ผมจ้องมองไปที่ใบหน้าของเธอที่แสดงให้เห็นถึงความกังวงหลังจากได้ยินสิ่งที่ผมพูด

 

「 แล้ว คิดว่าผมมองเห็นอะไรล่ะ? 」

 

「 ….ท่านสโลวมองเห็นอะไรหรอคะ 」

 

ก่อนที่ผมจะพูด ผมเว้นระห่างจากเธอเล็กน้อย

 

「 หมูที่โดนขุนพร้อมแล้วจะโดนเชือดไปขายยังไงล่ะ 」

 

ชาล็อตได้หัวเราะออกมาหลังจากที่ได้ยินแบบนั้น

 

「…..ฟู่ว งั้นตอนนี้ท่านสโลวมีเป้าหมายอะไรหรอคะ? จะกลับไปเป็นผู้นำของตระกูลอีกครั้งหรอคะ? 」

 

ก่อนหน้านี้แล้วล่ะ ที่ผมไม่คิดจะกลับไปแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งผู้นำของตระกูล ป่านนี้แล้วจะกลับเข้าไปคงไม่ไหวหรอก นอกจากนี้ผมก็ไม่ต้องการที่จะถูกผูกมัดด้วยธรรมเนียมปฏิบัติของตระกูลอีกด้วย

 

「 …..เพื่อให้ผมเป็นคนที่คู่ควร 」

 

ขุนนางอู๊ดๆในอนิเมะนั้น ได้ใช้ชีวิตของตนแสร้งเล่นละครเป็นคนเลวเพื่อที่จะหนีออกจากธรรมเนียมปฏิบัติต่างๆของชนชั้นสูง

 

แต่ว่าผมนั้นจะมุ่งสู่เส้นทางที่แตกต่างออกไป

 

ผมจะมองแค่ชาล็อต คนที่อยู่ตรงหน้าผมเท่านั้น

 

「กลายเป็นหมูที่แสนวิเศษบนโลกใบนี้ ใช่แล้ว ความต้องการเริ่มต้นของผมนั้น ต้องการให้ประเทศต่างๆมองผมแบบนั้น บู้ฮี่ 」

 

ผมพูดขณะที่เก็กท่าที่เท่ที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้

 

เป็นไง? เท่ใช่ไหมล้า

 

「 ฮุ ฮุ ฮุวว…..ม่ายย น่า จะกลั้นหัวเราะไม่ไหวแล้วกรุณาหยุดด้วยค่ะ 」

 

เอ๋?

 

ยะ..เยี่ยม ชาล็อตยิ้มแล้ว! เป็นไปตามแผน! ในตอนที่ผมยังเด็กก็เห็นบ่อยๆอยู่หรอก แต่ช่วงนี้ไม่ได้เห็นเลย ระยะห่างระหว่างผมกับชาล็อตถูกดึงออกห่างกันอย่างสมบูรณ์แบบ การสนทนาที่เรื่อยเปื่อยไร้แก่นสารแบบนี้ไม่ได้พบมานานแล้วสินะ

 

แต่คำว่า ขุนนางอู๊ดๆสีขาว คิดว่าอยากเป็นหมูที่ยอดเยี่ยมจนโดนเรียกแบบนั้นจริงๆน่ะ อ๊ะ ไม่ใช่ละ เป็นคนสิ เป็นหมูบ้าอะไร แย่ละสมงสมอง  <อ่า ซู้ดๆๆ>

 

「 กลายเป็นเครื่องมือของตระกูลแบบนั้นผมไม่เอาด้วยหรอก ถ้าผมกลายเป็นผู้นำตระกูลละก็เสรีภาพในการแต่งงานก็ไม่มีเอาน่ะสิ 」

 

ผู้นำตระกูลเด็นนิ่งมีขนบธรรมเนียมที่จะต้องแต่งงานกับลูกสาวของเชื้อพระวงศ์ผู้มีอำนาจจากประเทศอื่นๆ เป็นหน้าที่เพื่อเป็นการค้ำยันอำนาจของจักรวรรดิ์ แต่ว่าเรื่องแบบนั้นผมขอโทษน่ะ การแต่งงานแบบนั้นมันไม่ใช่ การแต่งงานมันต้องเริ่มต้นจากความรักสิ!

 

อันที่จริงตอนที่ผมยังเด็ก ก็ได้หมั้นหมายกับองค์หญิงแห่งอาณาจักรซาคิสต้า แต่เพราะว่าผมกลายเป็นเจ้าหมู งานหมั้นก็เลยถูกยกเลิกไป

 

「 แต่งงาน? ..ท่านสโลวเองก็มีคนที่ท่านรักอยู่ด้วยสินะคะ 」

 

「 มีสิ เมื่อผมลืมตาขึ้นมาก็เป็นคนที่อยู่ข้างๆผม เป็นคนที่ผมอยากจะบอกความรู้สึกของผมออกไป 」

 

พูดตรงๆไปซะแล้วสิ

 

อ่าา แย่แล้วสิ แบบนี้มันเรียกว่าการสารภาพรักทางอ้อมใช่หรือเปล่าว่ะเนี่ย?

 

ได้โปรดอย่าเพิ่งรู้สึกตัวนะชาล็อต ผมยังเป็นขุนนางอู๊ดๆอยู่เลย

 

「 ท่านสโลวมีคนที่รักด้วยไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะ ท่านผู้นั้นคงเป็นผู้ที่มีความสุขอย่างแน่นอนเลยค่ะ 」

 

เมื่อเธอพูดแบบนั้น ก็ส่งรอยยิ้มแสนเย็นชามาให้ผม

 

ทำไมกันนะอยู่ดีๆร่างกายผมก็สั่นขึ้นมาเล็กน้อย

 

「 อะ เอ่อ มีเรื่องอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ไหมคะ? 」

 

มีสิ ช่วยยอมรับความรู้สึกของผมที

 

คนที่ผมชอบก็คือเธอไงล่ะ ถึงจะอยากพูดแบบนั้นออกไปก็เถอะ แต่มันเป็นเรื่องที่จะพูดในช่วงเวลาข้างหน้า

 

อย่างแรกต้องเป็นคนที่ยอดเยี่ยมก่อน หลังจากนั้นค่อยมั่นใจว่าสามารถที่จะบอกกับเธอว่าชอบได้

 

「 แน่นอน ผมมีเรื่องที่อยากรบกวนอยู่น่ะ 」

 

「 ไม่รบกวนเลยค่ะ ฉันเป็นเพียงแค่คนรับใช้ธรรมดา ทว่าเพื่อให้ท่านสโลวครอง..คู่กับท่านผู้นั้น ฉันจะร่วมมือด้วยค่ะ แม้จะต้องแลกด้วยร่างกายนี้ก็จะไม่ลังเล เพราะว่าฉันเป็นคนรับใช้ของท่านสโลวค่ะ 」

 

ชาล็อตนั้นจริงจังสุดๆ

 

ผมคิดไตร่ตรองเกี่ยวกับคำพูดของชาล็อต ผมขอความช่วยเหลือจากเธอ แต่ว่าคนที่ผมจะสารภาพนั้นก็คือเธอ

 

เอ๋? มันมีอะไรแปลกๆไปนะ

 

「 งั้นชาล็อต ในตอนที่ผมสารภาพกับคนที่ผมชอบ ช่วยเป็นคนรับใช้ที่คู่ควรกับผมทีนะ 」

 

แต่มันก็มีความเสี่ยง ถ้าความรู้สึกของผมที่มีต่อชาล็อตถูกจับได้ พวกเราต้องแยกจากกัน ถึงแม้ว่าพ่อจะรู้ว่าผมกลายเป็นหมู บางครั้งก็ส่งคนมาเพื่อฝึกผม เหมือนเขายังหวังให้ผมเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไป เพราะงั้น ผมจงใจบอกกับผู้ฝึกสอนว่า ผมอยู่ในจุดที่ไม่สามารถย้อนกลับได้แล้วด้วยการตะโกนประมาณว่า 「 บู้ฮี่ ผมไม่ต้องการที่จะเรียนศิลปะการป้องกันตัว!!」

 

「 ตามที่ท่านปรารถนาค่ะ ท่านสโลว 」

 

ชาล็อตรับฟังผมอย่างจริงจัง

 

ในวันนั้น

 

วันที่ผมสาบานว่าจะกลายเป็นชายที่สมบูรณ์แบบที่คู่ควรกับชาล็อต

 

จนกว่าจะถึงวันที่ผมสารภาพรักกับคนที่ผมชอบ เธอก็สาบานว่าจะกลายเป็นคนรับใช้ที่คู่ควร

 

「 ท่านสโลว ถึงเวลาชั่วโมงเรียนของการฝึกซ้อมเวทมนต์แล้วค่ะ 」

 

「 อ่ะจริงด้วย จะว่าไปชาล็อต! ชุดใหม่ของผมล่ะ ชุดเครื่องแบบไซส์เล็กตัวใหม่อ่ะ? 」

 

「จะ..จะไปเตรียมให้เดี๋ยวนี้แหละค่ะ」

 

หาได้ยากที่ชาล็อตตะลนลานรีบออกจากห้องไป น้ำหอมที่วางอยู่บนโต๊ะก็ได้ร่วงลงสู่พื้น

 

บนฉลากเขียนว่า " วัตถุอันตราย : ระวังมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งจะเข้ามาหา " มันถูกเขียนไว้แบบนั้น

 

เมื่อผมเห็น ผมก็นึกถึงอีเวนท์จากในอนิเมะ

 

" อาา-.. ผมลืมคิดเกี่ยวกับอีเวนท์เพิ่มความแข็งแกร่งของไอพระเอกหัวแดงชูยะ นั้นส่ะได้ "

 

Translator by アリス ・ ピンク    < Alicez . Pink >




NEKOPOST.NET