[นิยายแปล] คราวนี้แหละผมจะบอกว่าชอบเธอ! ตอนที่ 6 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คราวนี้แหละผมจะบอกว่าชอบเธอ!

Ch.6 - เอ๊ะ ผอมลงนิดนึงแล้ว


ในตอนเช้าที่ผมตื่นขึ้นมา ชาล็อตที่มาปลุกผมยืนอยู่ที่หน้าประตูด้วยความกระวนกระวาย

 

「 ท่านสโลว เช้าแล้ว….ค่ะ 」

 

「 ชาล็อต! ดูนี่สิ! 」

 

เมื่อประตูเปิดออกมา ชาล็อตเดินก้มหน้าเข้ามาพร้อมกับผมสีเงินเงางามปลิวไสว ผมแปลกใจที่เธอกำลังยืนรอผมอยู่ที่หน้าประตูอย่างมุ่งมั่น หลังจากที่เธอเงยหน้าขึ้นและมองมาที่ผม เธอก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวและมองมายังร่างกายของผม

 

「 หวาา ดูเหมือนจะผอมลงไปนิดนึงนะคะ 」

 

「 ใช่ไหมล่ะ! เย้! การไดเอ็ดในหนึ่งสัปดาห์นี้เห็นผลแล้ว 」

 

เมื่อน้ำตาแห่งความสุขของผมได้ไหลออกมาผมก็ได้ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนของผมอีกครั้ง สัปดาห์แห่งความทรมานที่ผมต้องอดทนกับความอยากที่จะกินขนมหวาน คุกกี้ น้ำหวาน และใช้เวลาว่างในการฝึกฝนร่างกาย ผมคิดเสมอว่าจะได้เห็นผลลัพธ์สักวันหนึ่ง แต่ไม่คิดว่า มันจะเห็นผลเร็วแบบนี้

 

 

ในที่สุด ผมก็สามารถบอกลาชุดเครื่องแบบที่ใหญ่พิเศษนี่ได้สักที!!

 

「 ชาล็อต! เตรียมชุดเครื่องแบบที่เล็กกว่านี้ให้ด้วยนะ 」

 

「เข้าใจแล้วค่ะ ถึงแม้ว่าชุดเครื่องแบบของท่านสโลวจะต้องสั่งทำพิเศษแต่ฉันคิดไว้แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึงก็เลยเตรียมชุดเครื่องแบบเอาไว้ในห้องของฉันแล้วค่ะ ในช่วงเวลาอาหารเช้าให้ฉันไปเอาเลยไหมคะ?」

 

「 ไม่ล่ะ ตอนนี้ผมไม่อยากกินอาหารเช้า! ผมขอฟินกับความสุขนี้ก่อน! 」

 

ผมกระโดดกลับขึ้นไปที่เตียง ด้วยความสุขที่ท้วมท้น

 

ในตอนนี้ผมดูเหมือนหมูที่กำลังจะจมน้ำเลย แต่อย่าเข้าใจผิดนะ นี่เขาเรียกว่าความสุขต่างหากล่ะ!! สัปดาห์ที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความทรมาน ทั้งการวิ่งที่ได้ยินแต่คนพูดคุยนินทา ในตอนเที่ยงแทนที่จะได้กินอาหารกลางวันก็ต้องวิ่ง ในตอนกลางคืนก็ต้องต่อสู้กับความหิวจนไม่ได้นอน

 

แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็เพื่อวันนี้

 

ผมเงยหน้าขึ้นจากเตียง ชาล็อตมองมาทางผมด้วยสีหน้าที่เหมือนกับคิดอะไรบางอย่างอยู่ ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความเย็นชาเล็กน้อย

 

「 ไม่ได้ค่ะท่านสโลว ในตอนเช้าควรทานอาหารให้เรียบร้อยค่ะ 」

 

「 ไม่เอาน่าชาล็อต เสื้อผ้าที่ดูไม่ได้แบบนี้ ผมไม่อยากไปที่โรงอาหาร รู้สึกได้เลยว่าต้องโดนหัวเราะเยาะถ้าใส่เสื้อผ้าที่ดูใหญ่เกินไปแบบนี้ 」

 

วันแรกที่ผมไปทานอาหารที่โรงอาหารผมได้ทำเก้าอี้ที่ผมนั่งพัง หลังจากนั้นผมก็ทำเก้าอี้พังอีกเป็นเวลา 3 วันติดต่อกันและในวันที่สี่นั้น ก็มีเก้าอี้ขนาดใหญ่อยู่ที่มุมๆหนึ่งของโรงอาหาร มันเป็นเก้าอี้พิเศษที่เตรียมให้ผมโดยเฉพาะ หลังจากวันนั้นมันก็กลายมาเป็นที่นั่งส่วนตัวของผม

 

หลังจากวันแรกที่หนุ่มผมทองเดินเข้ามาคุยกับผม เขาก็ยังคงเข้ามาคุยกับผมเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าผมจะปฏิเสธเขาทุกครั้งแต่เขาก็ยังคงถวายอาหารให้แก่ผมต่อไป แถมเขายังสรรเสริญเวทมนตร์ของผมด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้ ผมไม่รู้ว่าในหัวของเขานั้นคิดอะไรอยู่กันแน่

 

「 เพราะงั้นแหละ วันนี้ผมไม่เอาอาหารเช้า 」

 

ผมมุดเข้าไปในผ้าห่มและกลับไปนอนอีกครั้ง ถ้านอนตอนนี้ต้องได้เห็นฝันดีๆแน่เลย ใช่แล้ว ตัวอย่างเช่นว่าความฝันที่ใช้ชีวิตแสนสุขกับชาล็อต

 

แม้ว่าท้องจะหิวแต่ถ้าอดทน แค่อดทนเท่านั้นก็จะสามารถผอมได้ หุ่นดีเหมือนกับในอุดมคติของผม กลายเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ หลังจากนั้นก็ผมจะสารภาพความรู้สึกกับชาล็อต!!

 

「 งั้นท่านสโลว ชั้นจะเตรียมอาหารง่ายๆไว้ให้จะทานไหมคะ? 」

 

แล้วการหลอกล่อของชาล็อตนั้น ดูเหมือนว่าผมจะไม่สามารถปฏิเสธมันได้เลย

 

Translator by アリス ・ ピンク    < Alicez . Pink >




NEKOPOST.NET