[นิยายแปล] คราวนี้แหละผมจะบอกว่าชอบเธอ! ตอนที่ 18 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คราวนี้แหละผมจะบอกว่าชอบเธอ!

Ch.18 - อดีตคู่หมั้นที่แสนปากร้าย


「 ภูติแห่งน้ำเอ๋ย จงเยียวยารักษาคนเหล่านี้ Heal! 」

 

「 อุ่ก นี้น่ะหรอพลังเวทมนตร์ อ๊ะ ท่านเด็นนิ่ง รู้สึกดีขึ้นมากเลยครับ ขอบพระคุณมากครับ 」

 

「 สุดยอด! ฉะ ฉัน เป็นครั้งแรกเลยที่ได้รับการรักษาด้วยเวทมนตร์ฟื้นฟู 」

 

ผมได้เห็นใบหน้าของเหล่าผู้เข้าแข่งขันที่เต็มไปด้วยความทรมาน และเหล่าผู้ชมเด็กๆที่ร่างกายอุณหภูมิขึ้นสูงผมได้ใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูกับแต่ละคน ที่จริงก็มีไว้สำหรับรักษาอาการบาดเจ็บอยู่หรอก แต่ดูเหมือนว่าจะสามารถรักษาอาการแย่ๆที่เกิดมาจากการกินเยอะเกินไปได้ด้วย

 

「 ท่านขุนนางอู๊ดๆ ขอบคุณมาก 」

 

「 ช่างมันเถอะ แล้วก็ขอบคุณนะที่เชียร์ผม 」

 

เหล่าเด็กๆที่มีสายตาเปล่งประกายวิ่งเขามาใกล้ๆ  ส่งเสียงโหวกเหวกในระหว่างที่พวกผมกำลังใช้เวทมนตร์อยู่ ผมลูบหัวเด็กๆแต่ละคนแล้วใช้เวทมนตร์ง่ายๆให้พวกเขาดู แล้วทุกคนต่างบอกว่าในอนาคตอยากจะเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ที่สถาบันเวทมนตร์คูรุซชูกันอย่างร่าเริง สงสัยเพราะว่ายังเป็นเด็กอยู่ เลยยังไม่รู้เกี่ยวกับข่าวลือของผม

 

「 หืม? 」

 

รู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมาจากที่ไหนสักแห่ง

 

อ่า ยัยนั่น เธอกำลังกระโดด เหย่งๆ แล้วก็เขย่งเท้า ดูผมจากระยะทางไกลๆ เมื่อผมเห็นแบบนั้นก็เผลอคิดว่าเธอเนี่ยเหมือนเด็กน้อยเลยน่าไปครู่หนึ่ง

 

「 ถ้าอย่างนั้นก็อีกครั้งหนึ่ง เพื่อยินดีกับผู้ชนะ พวกเรามาปรบมือให้แก่ท่านขุนนางอู๊ดๆกันเถอะ! 」

 

เมื่อเหล่าสามัญชนได้ยินคำพูดของพิธีกรต่างได้ปรบมือขึ้นมาพร้อมกันอีกครั้ง

 

ผมได้เดินมุ่งหน้าไปทางพวกเขา แล้วกล่าวคำอำลาออกมา

 

「 อาหารอร่อยมาก สนุกสุดๆเลย แม้ว่าตัวผมจะมีข่าวลือต่างๆมากมายแพร่กระจายออกไปอยู่ แต่ต่อจากนี้ไปผมอยากจะมีชีวิตแบบสุจริต! บู้ฮี่  」

 

แล้วเสียงปรบมือก็ได้กึกก้องดังขึ้นมาอีกเป็นครั้งที่ 2

 

「 แล้ว อะไรหรอเรื่องที่จะคุยด้วย? 」

 

อลิเชียกอดกล่องไม้เล็กๆที่ข้างในมียาทำให้ผอมใกล้ๆกับหน้าอกของเธอ

 

โดยชูยะเองก็เหมือนกับอลิเชียที่ถือลูกแก้วคริสตัลไว้ราวกับเป็นของสำคัญ และกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในเต็นท์ขนาดใหญ่ เหนื่อยหน่อยนะ นายพยายามได้ดีที่สุดแล้วล่ะ

 

「 อ่ะนี้ ชั้นให้หมูสโลวนะ ยาทำให้ผอมมันไม่มีความจำเป็นกับคนที่ควบคุมการกินอาหารต่างๆในชีวิตประจำวันอย่างชั้นหรอก 」

 

「 เอ๋ จะดีหรอ? 」

 

「 จะดีหรือไม่ดีก็ไม่เกี่ยวหรอกก็ของมันไม่จำเป็น แล้วก็รางวัลชนะเลิศยาเสริมความงามก็ไม่คิดว่ามันจะมีความจำเป็นกับนายหรอก จะมอบให้ใครงั้นหรอคะ? 」

 

ทั้งที่ยืนพูดต่อหน้าผมแต่อลิเชียก็ทำหน้าเขินๆเดเระๆมองมายังผม

 

โอ๊ย อย่าทำหน้าอยากได้แบบนั้นสิ ถ้าหากว่าเธอมีหางล่ะก็มันคงสะบัดไปมาอย่างน่ารักอยู่แน่นอน

 

ผมเองก็มีคนที่จะมอบให้นะ ทันใดนั้น [โชคชะตาของผมกับคริสตัลนี้…….] ทำไมคนที่ดูแลชูยะที่กำลังบ่นงึมงำอยู่คนเดียวคือชาล็อตล่ะเนี่ย

 

「 อ่า…เดิมทีผมก็ไม่จำเป็นต้องใช้มันหรอก แต่ว่าที่ผมกลายเป็นผู้ชนะได้ผมอยากจะมอบมันให้กับบุคคลที่อยู่ด้วยกันกับผมจนถึงตอนนี้ ผมคิดว่าจะมอบมันให้กับชาล็อตคนรับใช้ของผมล่ะ 」

 

เมื่ออลิเซียได้ยินแบบนั้นก็ได้แสดงท่าทางรู้สึกผิดหวังออกมา มองไปยังชาล็อตด้วยความอิจฉา จะว่าไปเมื่อตอนที่ทั้งคู่ยังเด็กก็พอจะรู้จักหน้าค่าตากันบ้างล่ะนะ

 

「 …ชาล็อต เธอยังคงเป็นคนรับใช้ของหมูสโลวอยู่สินะ ทั้งๆที่คนต่างหมดหวังในตัวของหมูสโลวหมดแล้ว แต่เธอก็ยังยอมทำตามคำสั่งของหมูสโลว มันช่างน่าเสียดายจริงๆ ถ้าหากว่ามีอะไรเกิดขึ้นละก็มาพึ่งพาชั้นได้เสมอนะคะ 」

 

หมู หมูอยู่ได้เธอนี้น่าหมันไส้จริงๆ

 

เธอเพิ่งจะมาแพ้หมูแบบผมไปเนี่ย ถึงแม้จะเป็นเรื่องของการกินจุก็เถอะ

 

「 ท่านอลิเซีย ขอบคุณสำหรับความห่วงค่ะ 」

 

「 เออ ไม่จำเป็นต้องไปดูแลชูยะก็ได้นะคะ เขานั้นมีข้อดีเพียงแค่ร่างกายที่ทนทาน อีกไม่นานก็คงลุกขึ้นมาร่าเริงได้เหมือนเดิม 」

 

「 โอ่ย อย่าไปแกล้งเขามากนักเลย 」

 

แต่ก็จริงที่ร่างกายของชูยะนั้นทนทาน

 

ในอนิเมะไม่ว่าชูยะจะโดนเวทมนตร์ของศัตรูเล่นงานแค่ไหนเขาก็จะ [อุ้ก แต่ผมก็จะลุกขึ้นมา…! หลังจากที่อัญมณีบอกมาว่าจนกว่าร่างกายของผมจะโดนเวทมนตร์เล่นงานถึง 156ครั้งมันก็จะไม่มีปัญหา] เขาก็พูดแบบนั้น ศัตรูเลยยอมถอยออกไป ผู้ชมเองก็ [คุณอัญมณีสุดยอดจริง พระเอกคงไม่อยู่แล้วถ้าไม่มีคุณอัญมณี] ในความทรงจำของผมก็ใครๆก็พูดไปกันแบบนั้น

 

「 ไม่ได้แกล้งสักหน่อยค่ะ ชูยะกำลังจ่ายหนี้ชั้นอยู่ …เขากำลังจ่ายด้วยร่างกาย ถึงจะบอกไปว่าถ้านำยาเสริมความงามมาได้จะยกเลิกเรื่องหนี้อยู่หรอก แต่คงจะไม่ได้แล้วสินะ ตอนนี้คงจะเหมือนกับว่า เขาจะเป็นคนรับใช้ของชั้นต่อไป 」

 

ในเวลานั้น  ชูยะที่กำลังพิงเสาอยู่ก็ได้ล้มลงสู่พื้นจนเกิดเสียงตู้มออกมา [ระ รู้สึกแย่จริงๆ คริสตัลก็บอกว่า อย่าอ้วกนะ ห้ามอ้วกเด็ดขาดเลยนะ ……ผมจะไม่อ้วก……]

 

เฮ้อออ

 

ผมค่อยๆเข้าไปใกล้ๆชูยะ

 

「 ภูติแห่งน้ำเอ๋ย จงเยียวยารักษาคนผู้นี้ Heal! 」

 

นายพยายามดีแล้วล่ะ  [ก็ไม่รู้หรอกนะว่าเป็นใคร แต่ขอบคุณ…] ชูยะที่กำลังทำท่าทางสะอิดสะเอียนที่กำลังหลับตาของเขาอยู่ได้พูดออกมา

 

โอ้ สีหน้าดูดีขึ้นแล้วนิ อีกสักพักอาการคงดีขึ้นแล้วล่ะ

 

หลังจากนั้นผมก็ไป Heal ให้อลิเชียด้วย

 

「 ….ขอบคุณค่ะ อย่างที่คิดหมูสโลวเนี่ยยังคงเป็นอัจฉริยะทางด้านเวทมนตร์ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ 」

 

「 ไม่ว่าจะตอนนี้ หรือในอดีตผมก็มีเพียงแค่สิ่งนี้ล่ะนะ ….อ๊ะ ซวยแล้ว ไขมันมันเพิ่มขึ้น 」

 

ไม่รู้เป็นเพราะว่าคำพูดของผมมันดูตลกหรืออะไร อลิเซียก็ได้หัวเราะออกมา เป็นใบหน้ายิ้มแย้มของอลิเซียที่ผมไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว

 

รู้สึกว่าอาการของชูยะจะดีขึ้นแล้ว ชาล็อตก็ได้ค่อยๆเดินมาทางนี้

 

「 เอ่อ คือ …..ท่านสโลว ยาเสริมความงามมีตั้ง 4 เซต มอบให้กับท่านอลิเชียสักครึ่งหนึ่งจะได้ไหมคะ? 」

 

โอ้ Nice Idea! ชาล็อต ถ้าเพียงได้รับยาทำให้ผอมมาอย่างเดียวคงรู้สึกผิดน่าดู ถ้าหากชาล็อตไม่ว่าอะไร ผมเองก็ไม่มีปัญหาแน่นอน

 

「 เยี่ยมเลยค่ะ! เป็นความคิดที่วิเศษมากเลยค่ะคุณชาล็อต! 」

 

อลิเชียคว้ามือของชาล็อตมาจับไว้ด้วยความนุ่มนวล

 

ดวงตาของเธอส่องแสงประกายแวววาวดีใจออกมา ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วเป็นเด็กผู้หญิงที่อ่านง่ายจริงๆเลยนะเธอเนี่ย

 

「 ถ้าได้กลับสถาบันเวทมนตร์คูรุซชูกันแล้วกรุณามาที่ห้องของชั้นด้วยนะคะ ที่หอพักหญิงชั้น 5 อยากจะขอบคุณอะไรสักหน่อยค่ะ 」

 

เอาล่ะในที่สุดก็ได้รับยาทำให้ผอมมาแล้ว กลับโรงแรมกันดีกว่า

 

เรื่องราวความกล้าหาญของผมจะทำให้เจ้าพวกนั้นดีใจไหมนะ …อ่า จะว่าไปก็บอกกับวิชชั่นไปว่าขอฟังรายละเอียดในการเดทไปสินะ โปรดชี้แนวทางแก่มือใหม่ด้านความรักแบบผมด้วย

 

「 โปรดรอเดี๋ยวสิ หมูสโลว 」

 

อลิเชียที่ได้พูดออกมาในเวลาเดียวกัน ร่างกายของชูยะก็กลิ้งไปกับพื้นขณะที่กอดลูกแก้วอัญมณีเอาไว้

 

ถึงสิ่งนั้นมันจะยังไม่ชัดเจนก็เถอะ แต่คงเป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ที่ล้ำค่ามาก จะบอกแก่ชูยะดีไหมนะ…ไม่สิ ถ้าผมบอกคงไม่มีความหมาย ต้องให้รู้ตัวด้วยตนเอง

 

「 ยังไม่ได้ตอบเลยนะคะ ทำไมป่านนี้แล้ว ถึงคิดที่จะมาผอมงั้นหรอ? 」

 

อลิเซียเดินเข้ามาใกล้ๆผม

 

เพราะเธอมีความสูงที่ไม่มากเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องเงยหน้ามามองผมคงลำบากน่าดู

 

「 ผมเห็นในความฝันน่ะสิ อลิเซีย 」

 

「 ความฝัน…หรอคะ? 」

 

「 ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปจะแย่เอา…พระเจ้าได้บอกให้ผมได้ยินแบบนั้น 」

.

.

.

.

ผมกับชาล็อตกำลังเดินกลับไปที่โรงแรมด้วยกัน

 

ภายในเมืองผมได้ยินเสียงมากมายที่รู้สึกสุดยอดไปกับงานแข่งขันกินจุ มีผู้คนมากมายต่างเข้ามาขอจับมือด้วย ผมไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะผลการแข่งขันหรือเปล่า แต่ภายในเมืองกลับมีชีวิตชีวาคึกคักมาก ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วที่ได้เห็นเหล่าเด็กๆวิ่งเล่นกันด้วยความสนุกสนาน ผู้คนดื่มเหล้าเมาท์มอยกัน

 

มีงานเทศกาลที่อื่นๆอีกหรือเปล่านะ? ไม่นะ ผมไม่ต้องการร่วมงานอะไรแล้วตอนนี้ ยาทำให้ผอมที่ได้รับมาจากอลิเชียเมื่อสักครู่ผมก็ได้ดื่มมันทันที ถ้าดื่มไปอีกสักหน่อยก็คงไม่เป็นอะไร ตอนนี้เส้นทางที่จะทำให้ผมผอมหุ่นดีมันได้เปิดออกแล้ว

 

「―――! ―――!!」

 

ในระหว่างที่หน้าผมกำลังแดงๆก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกของกลุ่มคนดังขึ้น อะไร เกิดอะไรขึ้น ด้วยความที่ผมอยากรู้จึงลุกขึ้น แล้วไปฟังเรื่องราวของพวกเขา

 

「 …โอ๊ย ได้ยินไหม...!ไอบ้า!」

 

「 สุดยอด!...ความรัก...เจ้าหญิง!...สามัญชน! 」

 

ผมหยุดเดินโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

เหล่าสามัญชนที่กำลังพูดคุยกันอยู่ ในเนื้อหานั้นก็ได้มีชื่อที่คุ้นเคยปรากฏออกมา

 

ผมรีบเรียกพวกเขาด้วยความร้อนรน

 

「 เอ่อ กำลังพูดเรื่องอะไรกันอยู่หรอครับ? 」

 

「 โอ้ ผู้ชนะเลิศเมื่อกี้ ท่านเด็นนิ่งไม่ใช่หรอ? อืมม..เรากำลังพูดเรื่องอะไรกันอยู่นะ? ฮ่าๆๆ เรากำลังพูดถึงขุนนางที่กำลังได้รับความสนใจอยู่ตอนนี้น่ะครับ ไม่สิ! มันคือความสำเร็จ และความสำเร็จอะไรงั้นหรอ? เขาเป็นประเด็นพูดถึงในเมืองตอนนี้เลย! ใครจะไปคิดว่าเขาเคยเป็นสามัญชนมาก่อน! และคนๆนั้นคือ ท่านอดีตสามัญชน ...ว่า บันไซ!!!!]

 

ฮ่ะ!?

 

เดี๋ยวนะ!

 

ผมไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม?

 

ถ้าหูของผมไม่ได้แปลกไป ตอนนี้ให้ผมยืนยันอีกรอบได้ไหม?

 

「 ขอโทษครับ ช่วยเล่าเรื่องเมื่อกี้อีกสักรอบได้ไหม? 」

 

แล้วเหล่าขี้เมาทั้งหลายตะโกนเล่าเรื่องให้คนหนุ่มสาวฟังกันต่อไป

 

「 โอ้ ดวงดาวแห่งความหวังของพวกเรา! อดีตสามัญชน ซิลว่า ผู้ที่กลายมาเป็นอันดับหนึ่งของผู้สมัครเป็นกาเดี้ยนรุ่นต่อไปขององค์หญิงคารีน่า 」

 

Translator by アリス ・ ピンク    < Alicez . Pink >

.

.

.

ปล.ช่วงคนแปลคุยกัน

แปล ピンク อลิเชียเมพธาตุน้ำไม่ใช่หรอวะ ทำไมไม่ฮิวตัวเอง

แปล アリス ชั่งแม่งหมูมันอยากฮิวปล่อยแม้งฮิวไป ปักธงๆ




NEKOPOST.NET