NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คราวนี้แหละผมจะบอกว่าชอบเธอ!

Ch.15 - มันเป็นความลับว่าทำไมผมถึงปลอมตัวเป็นหมู!


ขณะที่ร่างกายของผมกำลังสั่นอยู่ ผมก็เริ่มคิด

 

ฤดูร้อนของปีที่ 2 ในสถาบันเวทมนตร์คุรูซชู ช่วงเวลานี้ไม่มีทางที่จะเกิดเหตุการณ์ครั้งใหญ่แบบนี้ขึ้น

 

ในช่วงที่ผมพยายามเปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ ทำเรื่องต่างๆในโรงเรียน เรื่องที่ผมเปลี่ยนไป ข่าวลือได้แพร่กระจายออกไป แถมเรื่องนี้ก็ยังรู้กันเพียงแค่ในโรงเรียน

 

เพราะแบบนั้นคำพูดของผู้อำนวยการนั้นเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก

 

แต่ สุดยอดอาวุธมันคืออะไรกันอ่ะ? แล้วทำไมผู้อำนวยการ ถึงให้ความร่วมมือเรื่องที่ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วยล่ะ

 

บรรยากาศที่ตึงเครียดได้ปกคลุมไปทั่วทางเดิน และผมที่โดนมัดอยู่ก็ได้ส่งเสียงเรียกหาอาจารย์ก่อน

 

「….เออ  สุดยอดอาวุธนี่มันอะไรกันอ่ะ? 」

 

「 …ฉันจะไปตรัสรู้หรอครับ? 」

 

แล้วก็นะ อาจารย์

 

 รีบๆแก้มัดผมได้แล้ว

 

「 ….เด็นนิ่ง ต่อไปนี้ไม่ใช่เรื่องของผู้อำนวยการแต่เป็นเรื่องที่ฉันอยากถามจากแก ทำไมถึงจงใจเปลี่ยนตัวเองเป็นหมูด้วย? 」

.

.

.

.

.

.

.

「 ฮ่ะ! ในสมองแกมีแต่ความรักเพ้อฝันโลกสวยหรือไงว่ะ แกนี้  」

 

ผมที่ถูกอาจารย์ลากมาด้วย  ร้านข้างถนนสำหรับดื่มกิน ในเมืองโยเล็ม แม้จะเป็นยามค่ำคืนที่เงียบสงัดแต่ก็ยังมีร้านแผงลอยที่ยังเปิดอยู่ สถานที่แห่งนี้ในอนิเมะเป็นที่ที่อาจารย์จะพาเหล่านักเรียนมาอยู่บ่อยๆ  ว่าไงดีที่แห่งนี้มันค่อนข้างจะให้อารมณ์ที่ล้ำลึกแปลกๆ

 

「 เพราะว่าไม่อยากที่จะแต่งงานทางการเมืองจึงทำเป็นคนไร้ประโยชน์ไร้ความสามารถ กลบเกลื่อนแกล้งเป็นหมู !? แล้วอีกฝ่ายเป็นใครล่ะ? 」

 

「 บอกไม่ได้ครับ แต่เธอเป็นสามัญชนนะ 」

 

「 โอ้ ว่าแล้วเชียว ไม่ใช่คนรักที่ออกมาจากเทพนิยายอะไรใช่ไหมหะ  การแต่งงานทางการเมืองของลูกชายสายเลือดแท้ของตระกูลเด็นนิ่งที่เป็นเป้าหมายของคนทั้งโลกนั้นจนเป็นที่เลื่องลือ  อัจฉริยะที่ทำตัวจนโดนเรียกว่าเด็กเวร  เพราะว่ามีคนที่รักอยู่เลยต้องกลายเป็นหมู ยัยนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหนวะเนี่ย อ่า สุดยอดได้ฟังเรื่องราวที่น่าสนใจพร้อมดื่มเหล้าไปด้วยเนี่ยโคตรเยี่ยม  เหตุผลที่อัจฉริยะกลายเป็นคนที่ตกต่ำด้วยเหตุผลที่โคตรจะบ้าบอไร้สาระ บางทีคงไม่มีใครคาดคิดเลยว่าจะมีนักแสดงชั้นยอดที่เกิดมาจากตระกูลเด็นนิ่งแบบนี้  นี่มันจะต้องกลายเป็นตำนานอย่างแน่นอน 」

 

หนึ่งในคนที่มีหน้าที่ปกป้องอาณาจักรดาริส ตระกูลที่มีกำลังทหารมากที่สุดในประเทศ ตระกูลขุนนางเด็นนิ่ง

 

ลูกชายสายเลือดตรงของตระกูลเด็นนิ่งการที่จะเลือกคู่หมั้นตามอิสระคงเป็นเรื่องที่ไม่ให้อภัยอย่างเด็ดขาด

 

แม้จะเกิดเป็นผู้ชายหรือเกิดในฐานะของผู้หญิงเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้วที่จะต้องผูกสัมพันธ์กับต่างประเทศแต่งงานกับตระกูลขุนนางที่แข็งแกร่ง

 

「 แล้ว ต่อจากนี้นายจะทำไง?  ขอโทษดยุคหรอ? ขอโทษที่แกล้งทำเป็นหมู?  เมื่อก่อนที่ฉันยังอยู่ที่กองกำลัง ฉันก็เคยได้ยินเกี่ยวกับความโกรธของดยุคบอล์ดเลย์ พูดตามตรง สามัญชนไม่ควรพูดชื่อของดยุคออกมาอย่างง่ายๆ-  อุว๊า ไม่อยากจะจินตนาการถึงมันเลยปีศาจในช่วงเวลานั้น 」

 

อาจารย์โรโกะโมโกะพูดทั้งๆที่ดื่มเหล้าอยู่  แต่มือทั้งสองข้างก็ยังคงกอดตัวเองไว้

 

เหมือนอาจารย์จะนึกถึงเรื่องที่ไม่อยากจะนึกถึงออกมา  ผมเองก็ทั้งๆที่ไม่ได้หนาวแต่ก็ตัวสั้นหงึกๆไปกับคำพูดนั้นด้วย

 

ท่านพ่อของผม บอล์ดเลย์ เด็นนิ่ง เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนราชาองค์ปัจจุบันของอาณาจักรดาริส

 

ท่านคือคนที่ถือขนบธรรมเนียมที่สืบทอดกันมานั้นสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด  และท่านยังมีความกล้าที่เป็นผู้นำกองทัพสู้กับจักรวรรดิหลายครั้ง

 

「 อาจารย์ ถามผมว่าผมจะทำยังไงสินะครับ ? เรื่องที่คุยกันนี้ กรุณาอย่าไปบอกท่านพ่อนะครับ 」

 

ถ้าอาจารย์ต้องการที่จะรู้ว่าความสุขของผมคืออะไร

 

มันคือการที่ได้อยู่เคียงข้างชาล็อตตลอดกาลและตลอดไป มันง่ายมาก เมื่อพูดแบบนั้น

 

แต่ว่า กำแพงอันนั้นมันใหญ่มากเกินไป

 

บอล์ดเลย์ เดนนิ่ง หรือก็คือท่านพ่อของผม คนที่ยืนอยู่ระหว่างผมและความสุขของผม

 

ด้วยบุญญานุภาพ แม้แต่องค์ราชินีแห่งดาริสก็จะถามความคิดเห็นของท่านเมื่อใดก็ตามที่เกิดสงครามขึ้น เมื่องานหมั้นของผมและเจ้าหญิงแห่งซาคิสต้า หรืออีกชื่อคือ อลิเซีย ถูกยกเลิก ผมยังจำได้ว่าผมถูกทำร้ายจนอยู่ในสภาพกึ่งตาย

 

「 หะ หา!? แกมาปรึกษาเรื่องความรักกับฉันเนี่ยนะ? แล้วก็ไอ้เรื่องแบบนี้ใครเขาจะไปบอกกับท่านดยุคได้วะ เดี๋ยวฉันได้โดนผลกระทบจากความโกรธจนถูกฆ่าตายพอดี 」

 

「 …นั้นสินะ  อ่ะ หัวไชเท้าโคตรอร่อย แต่ว่าแล้วเชียวอยากทานเนื้อมากกว่าอ่ะ ลุง เนื้ออ่า ขอเนื้อหน่อย 」

 

คุณลุงเจ้าของร้านนั้นหลับไปแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะยังยืนอยู่ก็ตาม

 

แม้จะอยู่ในช่วงเวลาค้าขายแต่ตัวเองกลับเมาหัวราน้ำ ทำหน้ามีความสุขอยู่ได้

 

ตื่นหน่อยเถอะ งื้อ อยากกินเนื้อแล้ว

 

「 แม้จะเป็นราชินีคนนั้นก็คงคิดไม่ถึงเรื่องแบบนี้ล่ะนะ แต่ว่า เด็นนิ่ง ถ้าจำไม่ผิด แกเมื่อก่อนก็เป็นที่หลงใหลของพ่อแกไม่ใช่หรือไง?  ถ้าแกพูดสักหน่อยก็คงมีอะไรเกิดขึ้นไม่ใช่หรอ? ถึงอย่างนั้นแกก็ยังเป็นเด็กอัจฉริยะนิ ถ้าแกพูดว่าจะเข้าร่วมเป็นผู้สมัครที่จะเป็นผู้นำตระกูลรุ่นต่อไปอีกครั้งล่ะก็ พ่อของแกคงจะให้อภัยแกนะ ...อา ไม่สิคงเป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง 」

 

ก็จริงที่ว่าผมได้รับการทุ่มเทจากท่านพ่ออย่างล้นหลาม

 

แต่ ในชั่วพริบตาที่บอกว่าผมจะแต่งงานกับสามัญชน ท่านคงส่งผมไปแนวหน้าต่อสู้กับจักรวรรดิแบบไม่มีสิ้นสุดไม่อาจมองเห็นอนาคตได้อีกอย่างแน่นอน

 

「 ไม่ไหวแน่นอนครับ  ถ้าหากว่าผมที่จะเป็นหัวหน้าตระกูลแต่งงานกับสามัญชนแล้ว พี่น้องหรือเครือญาติของผมก็คงจะทำตาม ในตอนนั้นก็จะเป็นวิกฤติของตระกูลเด็นนิ่ง 」

 

「 …แกนี้ลำบากน่าดูเลยน่ะ  เห็นใจอยู่หรอก …แต่ฉันคิดว่า อะไรจะเกิดขึ้นถ้าดยุคยอมรับมัน มันไม่ใช่ปัญหาเลยถ้าพวกเขาทั้งหมดเป็นแค่สามัญชน เขาจะไม่ได้รับบุญมากขึ้นหรอ ถ้าเขาทำแบบนั้น? ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นตำนาน ในหมู่พวกเราเขารู้จักกันในนามผู้พิทักษ์ 」

 

ท่านพ่อของผม  ดยุคบอล์ดเลย์ ผู้พิทักษ์แห่งดาริส

 

ชายผู้ที่สามารถต่อกรกับกองทัพของจักรวรรดิได้ด้วยเพียงตัวคนเดียวและต่อสู้กับมอนสเตอร์นับหมื่นจนถูกขานกลายเป็นตำนาน

 

「 มันคือภารกิจที่พ่อของแกได้ทำ ยิ่งไปกว่านั้น เขาต้องการใช้พลังของแกเพื่อทำให้โลกนี้สงบสุขมากขึ้น และตอนนี้ เมื่อคิดว่าโลกนี้ไม่มีดยุคเด็นนิ่งแล้วล่ะก็ อุหวา ไม่อยากคิดเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันน- 」

 

ขณะที่กำลังดื่ม อาจารย์โรโกะโมโกะก็หัวเราะขณะที่พูดว่า “สันติสุขของโลกใบนี้คือสิ่งที่ดีที่สุด” แม้ว่าเจ้าของร้านจะครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ ก็พยักหน้าเห็นด้วยให้กับคำพูดที่ว่าความสันติของโลกใบนี้คือสิ่งที่ดีที่สุด

 

เฮ้อให้ตายเถอะ มีแค่ผมเพียงคนเดียวที่กังวลกับเรื่องที่คุยกัน

 

พอมองดูคนพวกนี้ที่มีความสุขแล้วก็ปรากฏรอยยิ้มที่ระลิกระลี้ออกมา

 

「 โลกที่แสนสงบสุขงั้นหรอ ….แต่ว่าดีจริงๆที่ได้คุยเรื่องนี้กับอาจารย์ 」

 

ในทันใดนั้นผมก็รู้สึกมีความสุข

 

ทุกๆคนจะรู้สึกดีหลังจากที่ระบายสิ่งตัวเองคิดอยู่ให้คนอื่นฟัง

 

「 อา ยังไงก็ตาม เด็นนิ่ง แกรู้เกี่ยวกับน้ำหอมเรียกมอนสเตอร์ที่เผยแพร่ในเมืองเร็วๆนี้ไหม? จริงๆแล้วพระราชวัง ไม่สิ ผู้ว่าจ้างเก่าของฉัน ขอมาให้ตรวจสอบเกี่ยวกับมันน่ะ 」

 

「 … 」

 

ค่อนข้างรู้เยอะเลยแหละ ผมมีอยู่อันหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้น ผมรู้ด้วยว่ากลิ่นมันเป็นยังไง แม้กระทั่งรสชาติด้วย..

 

เมื่อผมยังเป็นขุนนางอู๊ดๆดำอยู่ ผมซื้อมันมาจากผู้ลักลอบนำเข้าในเมือง สำหรับคนที่ดูอนิเมะมาก่อน จะรู้ว่ามีคนบงการอยู่เบื้องหลังพ่อค้าพวกนี้

 

แต่ มันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยถูกพูดถึงในอนิเมะ ชื่อของเขาคือ... หืมม ผมไม่สามารถจำชื่อเขาได้ แต่ถ้าจำไม่ผิดร้านนั้นชื่อว่า...

 

「 ผมคิดว่า ผมได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนั้นมาจากสายลม อาจารย์ ถ้าผมจำไม่ผิดนะ ร้านนั้นชื่อว่า... 」

 

「 อะไรนะ? นี่แกพูดจริงหรือเปล่าเนี่ย เด็นนิ่ง!!?? 」

 

หลังจากซุบซิบเล็กๆน้อยกับอาจารย์เสร็จ ผมก็ออกมาจากร้าน

 

ผมจำชื่อร้านได้แค่รางๆ ดังนั้นถ้ามันผิดก็กรุณาอย่าว่าผมนะ อาจารย์!

 

ใช่แล้ว

 

เอาล่ะ ผมคาดว่าสำหรับตอนนี้ นี่ไม่ใช่ข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากอนิเมะเลย ความจำของผมลองใหม่อีกครั้ง ถ้าผมสามารถจำได้ล่ะก็ ผมมั่นใจว่ามันต้องเป็นประโยชน์แน่ ผมจะเขียนมันทั้งหมดไว้ครั้งหน้าถ้าผมจำได้

 

จากนั้น บ้านก็กลายเป็นเศษๆ และพ่อค้าที่จำหน่ายน้ำหอมอันตรายก็ถูกจับและถูกจำคุกอยู่ในอาณาจักรดาริส

 

ผู้ที่จับกุมได้สำเร็จก็คืออัศวินของราชวงศ์

 

พระราชวังเข้าสู่ความสับสนวุ่นวายเมื่อพวกเขารู้ว่าน้ำหอมเรียกมอนสเตอร์เป็นส่วนหนึ่งในแผนของจักรวรรดิที่ต่อต้านดาริส

 

หลังจากเหตุการณ์ได้รับการแก้ไข ข่าวลือเกี่ยวกับชื่อของผู้แจ้งเบาะแสที่ทำให้การจับกุมประสบความสำเร็จได้เป็นที่เรื่องลือออกมา ทำให้ความอยากรู้ปะทุขึ้นในตัวของผู้คน จากนั้นชื่อของคนๆหนึ่งที่เคยเป็นเด็กอัจฉริยะแห่งดาริสก็ได้ปรากฏออกมา

 

Translator by アリス ・ ピンク    < Alicez . Pink >




NEKOPOST.NET