[นิยายแปล] ย้อนเวลามาเป็นเจ้าพ่อHollywood ตอนที่ 17 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ย้อนเวลามาเป็นเจ้าพ่อHollywood

Ch.17 - CHAPTER 17 – TEMPORARY CREW


กลับมาที่การถ่ายทำของเรื่อง 17 Again เอริกยังครุ่นคิดถึงเรื่อง Home Alone อยู่มาก
ซึ่งทำให้เกิดความผิดพลาดหลายครั่งในการถ่ายทำ แต่อาจเป็นเพราะช่วยท้ายๆของการถ่ายทำ
ทำให้อารมณ์ของเพนนี มาร์แซลไม่แย่มากนัก


เอริกคิดจะขอความเหลือจากเธอ แต่ก็รีบล้มเลิกความคิดนี้ เพราะเพนนีเป็นคนของ 20th Century Fox
ถ้าพวกเขาเห็นภาพยนต์ที่เหมาะที่จะฉายช่วงคริสค์มาสและมีงบประมาณต่ำ แน่นอนว่าพวกเขาต้องขอ
มีส่วนร่วมด้วย นั้นเป็นสิ่งที่เอริกไม่ต้องการให้เกิดขึ้น 


หลังจากคิดเรื่องนี้เขาก็นึกถึงโลลิใกล้ตัวบางคน(ดรูว์) ในชีวิตที่แล้ว หลังจากผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก
เธอก็สามารถกลับเข้ามาในวงการได้อีกครั้ง เธอกลายเป็นโปรดิวเซอร์และผู้กำกับ 
สำหรับดาราเด็กนั้นพวกเขามีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ มีการเชื่อมต่อส่วนบุคคล 


ถึงแม้ดรูว์ที่เป็นเด็กอายุสิบสามปีที่มีนิสัยแสนแสบ แต่เส้นสายในวงการของเธอนั้นยากที่จะประเมิน
อย่างน้อยเธอก็ช่วยหาทีมงานเล็กๆให้เขาได้อย่างไม่มีปัญหาแน่นอน


9 ตุลาคม การถ่ายทำหนังเรื่อง 17 Again ได้ปิดตัวลงและแล้วเอริกก็ได้รับค่าตัวจำนวน 500,000 ดอล
ดังนั้นเขาเริ่มดำเนินแผนการขั้นต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง


.........


"เอริกพวกเราจะไปที่ไหนกัน?" อนิสตันที่นั่งข้างคนขับถามขึ้น 


เอริกดึงบทหนังเรื่อง Home Alone ออกจากประเป๋าแล้วบอกว่า "ลองดูนี่ก่อน"


อนิสตันมองไปที่ชื่อเรื่องอย่างแปลกใจ " ว้าว Home Alone ? บทหนังเรื่องใหม่ของคุณหรอ ? "


"อืม"เอริกพยักหน้าและสตาร์ทรถแล้วพูดว่า"ผมตั้งใจจะถ่ายทำภาพยนต์เรื่องนี้เอง"


"อะไรนะ? เอริกคุณล้อเล่นใช่ไหมคุณรู้หรอว่าปุ่มเปิดกล้องมันอยู่ตรงไหน?"


"ฉันรู้สิ แต่ที่ผมบอกคือผมจะเป็นผู้กำกับไม่ใช่ช่างภาพ" แน่นอนว่าในชีวิตที่แล้วเขาอยู่แวดวงนี้มานาน
หลายปีเรื่องเกี่ยวกับการถ่ายทำเขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมัน


"เอาล่ะ คุณยังไม่ได้บอกเลยนะว่าเรากำลังไปที่ไหนกัน?"


เอริกลังเลนิดหน่อย แต่ยังคงพูดต่อไป "เราจะไปเจอดรูว?"


"ฮึ !"


"แอนนี่ อย่าเพิ่งเข้าใจผิดที่ผมพาไปเจอดรูว์น่ะ...."


"ฮึ !"


"ผมแค่ต้องการให้ดรูว์ช่วยแนะนำผมกับผู้เชี่ยวชาญบางคน ตอนเธอเด็กนั้นเธอรู้จักผู้คนมากมาย"


"ฮึ !"


เอริกถอนหายใจ เขาถอดเข็มนัดนิรภัยโน้มตัวไปทางอนิสตันแล้วพูดว่า "ดูเหมือนวันนี้ผมต้องโน้มน้าวใจของสาวน้อย
ขี้หึงคนนี้เสียก่อนซะแล้ว"


.......

 


"คุณเข้าใจแล้วใช่ไหม ? ไม่มีเหตุผลที่คุณจะต้องรู้สึกแบบนั้น ไปกันเถอะ"


เอริกนั่งลงบนเบาะรถของเขาและสตาร์ทรถอีกครั้ง


"เอริกคุณสามารถขอให้ เจมไม่ก็เพนนี หรือคนอื่นๆอีกตั้งมากมายทำไมต้องเป็นยัย-....เด็กคนนั้นด้วย"
เพื่อรักษาท่าทางเป็นสุภาพสตรีต่อหน้าเอริก อนิสตันกลืนคำพูดยองเธออย่างรวดเร็ว


เอริกอธิบายเรื่องนี้ให้เธอฟังอีกครั้ง อนิสตันกำหมัดไว้แน่น แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ...


ที่สถานบำบัดที่มีชื่อเสียงในลอสแองเจลิส เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้มาเยี่ยมนำยาเสพติดเข้ามา 
จึงจ้องทำการตรวจค้นพวกเขาสองคนก่อน จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็นำพวกเขาไปหาดรูว์


จากระยะไกลพวกเขาเห็นเด็กผู้หญิงกำลังนอนอาบแดดบทเก้าอี้ข้างๆมีสระน้ำ 
ในมือของเธอมีนวนิยายจูราสสิก ปาร์คฉบับปกแข็งอยู่(TL: นี่คือการบำบัด? =_=)


"ว่าไงดรูว์" เอริกตะโกน


"เอริกถ้าคุณไม่ยอมมาเยี่ยม ฉันจะหนีออกไปหาคุณ"


เมื่อได้ยินเสียงจากปากเอริก ผู้หญิงคนนั้นลุกจากเก้าอี้แล้วกระโจมตัวเองเข้าในอ้อมแขนเขา


"นี่เธอ!" ใบหน้าของอนิสตันมืดลงขณะมองไปที่ดรูว์ 


แม้จะมีแรงกระตุ้นในการผลักเธออกจากตัวเอริก แต่ก็มีคนมากมายอยู่รอบๆอนิสตันไม่กล้าทำเช่นนั้น


หลังจากทำท่าทางอย่างมีความสุข ดรูว์ก็สังเกตเห็นแอนนี่ "สวัสดียัยสาวไซต์ยักษ์ ฉันได้ยินมาว่า
คุณหมดหวังในการลดน้ำหนักจนเป็นลม น่าสงสารจริงๆ แต่ดูเหมือนคุณยังอยู่ดี คุณลดได้เท่าไหร่แล้วล่ะ?"


อนิสตันทำท่าจะจู่โจมดรูว์ เอริกรีบเคาะหัวครูว์แล้วพูดว่า "ดรูว์ผมไม่คิดว่าคุณไม่ได้อยู่ในสถานะ 
ที่จะล้อแอนนี่ได้หรอกนะ"


ดรูว์เจ็บและพูดทั้งน้ำตานองหน้าว่า "เอริกคุณหมายความว่าไง?"


เอริกไม่สนใจเกี่ยวกับท่าทางที่น่าสงสารของดรูว์และกล่าวว่า"ที่นี่มีคนเยอะเกินไป ช่วยพาไปที่พักเธอหน่อย"


ในห้องนั่งเล่นของดรูว์ ที่อยู่ใกล้กับห้องครัว ดรูว์ถือแก้วน้ำขณะเธอนั่งลงบนโซฟา


"เอริกมีอะไรให้ฉันช่วยคุณได้บ้าง?"


"ผมไม่สามารถมาเจอคุณได้โดยไม่มีแนงจูงใจแฝงหรอ?" เอริกรู้สึกอาย


ดรูว์บุ้ยปาก"เกี่ยวกับยัยไขมันน่ารำคาญนั่นหรอ? คุณก็รู้ฉันไม่ชอบเธอ"


อนิสตันผู้อดทนมานานในที่สุดก็ระเบิดขึ้น"ฉันทนมามากพอแล้ว ยัยสุนัขตัวเมีย! ฉันก็ไม่ชอบเธอเหมือนกัน"


ดรูส์มองด้วยความสมใจ "ในที่สุดเธอก็เผยท่าแท้ออกมาแล้วสินะ เอริกคุณเห็นไหมยัยอ้วนนั่นไม่มีอะไร
เหมือนสุภาพสตรีเลย คุณต้องระวังให้มากนะ อนาคตคุณอาจประสบปัญหาได้"


"นี่เธอ...."


เอริกกุมขมับอย่างเป็นทุกข์ แล้วแอบสาบานว่าเขาจะไม่ปล่อยให้สองคนนี้ได้พบกันอีกในอนาคต 
"พวกคุณหยุดทะเลาะกันก่อน ผมกำลังจะโมโหอย่างมาก"


"เอริก..."


"แอนนี่ทำไมคุณไม่ไปรอผมที่รถก่อนล่ะ ผมใช้เวลาไม่นานหรอก"


เมื่อดรูว์ได้ยินคำพูดเหล่านี้ดวงตาของเธอเปล่งประกาย แต่เธอแกล้งทำเป็นจิบน้ำผลไม้อย่างใจเย็น
สัมผัสที่หกของผู้หญิงรู้สึกได้ถึงบางอย่าง อนิสตันเปลี่ยนท่าทางการแสดงออกของเธอ


เอริกพูดกับเธอไม่กี่คำแล้วส่งบทไปให้ดรูว์ "ดรูว์ นี่เป็นบทหนังใหม่ของผม ผมอยากให้คุณแนะนำผม
กับผู้เชี่ยวชาญบางคนเพื่อตั้งกองถ่ายชั่วคราว"


ดรูว์หยิบบทหนังขึ้นมาแล้วค่อยๆอ่านก่อนจะหัวเราะออกมา
"ฮ่าฮ่าๆ มันตลกจริงๆ เป็นบทที่ดีนะ...อ้ะ! เอริกเมื่อกี้ที่คุณฯพูด.."


"ใช่แล้ว"เอริกพยักหน้า"ผมต้องกสนสร้างหนังเรื่องนี้ด้วยตัวเอง มันเป็นโครงการที่ต้นทุกต่ำดังนั้น
ผมต้องการงบประมาณจำนวน 1 ล้านดอลเท่านั้นซึ่งมันไม่น่ามีปัญหาแต่ผมต้องการมืออาชีพ
ที่เชื่อถิอได้และค่าจ้างไม่แพงนัก"


ในความเป็นจริงผู้คนจากวงการนี้ที่ค่าจ้างถูกมีอยู่เป็นโหลในลอสแองเจลิส ดังนั้นแม้ไม่ต้องพึ่งดรูว์
เอริกก็สามารถหาทีมงานได้ แต่มันจะเป็นการเสียเวลาเกินไปและเขาต้องการทีมงานที่ดีมีคุณภาพ
เพื่อจะได้ไม่เสียน้ำตาในภายหลัง


ในขณะที่เอริกไม่ได้สังเกตเห็น ดรูว์ชำเลืองมองด้วยท่าทางภาคภูมิใจไปที่อนิสตัน
แล้วพยักหน้าตอบตกลงด้วยความรัก "ไม่ปัญหา ฉันรู้จักอยู่หลายคน จำนวนเท่าไหร่ที่คุณต้องการ?"


เมื่อเห็นดรูว์ชำเลืองมองด้วยท่าทางภาคภูมิใจ เธอรู้สึกโกรธมากขึ้น แต่ในท้ายที่สุดเธอก็หันมาจ้องไปทางเอริก


"ช่างภาพ คนจัดแสง คนบันทึกเสียง.....พวกทีมงานฝ่ายถ่ายภาพ"เอริกแกล้งทำเป็นไม่เห็นท่าทางไม่มีความสุข
ของอนิสตันเขากางมือออกแล้วยักไหล้ "ตอนนี้แค่นี้ก่อน"


ดรูว์คิดชั่วครู่แล้วพูดว่า "ฉันรู้จักบริษัทภาพยนต์ขนาดเล็กที่กำลังจะปิดตัวลงเร็วๆนี้ พวกเขามีทีมงานฝ่ายถ่ายภาพ
นางจ้างของพวกเขานำสตูดิโอไปจำนองเพื่อให้ได้เงินกู้ แต่เขาเสียเงินทั้งหมดไป ทัมงานของพวกเขาดีจริงๆ
ฉันเคยเป๋นดารารับเชิญในถาพยนต์ของพวกเขาครั้งนึง ถ้าพวกเขากำลังว่างงานและถ้ายังไม่ยุบตัว แน่นอนว่า
พวกเขายินดีที่จะถ่ายทำให้คุณ"


เอริกกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า "มันเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!"


ดรูว์ยืนขึ้นแล้วก็พูดว่า "ฉันจะโทรหาพวกเขาให้คุณ หวังว่าจะทันเวลานะ"


เธอเดินไปที่โทรศัพท์ที่ข้างหน้าต่างและเริ่มโทรออก


อนิสตันเอนตัวลงบนโซฟาด้วยความไม่พอใจมือของเธอจับเสื้อยืดของเอริกไว้อยู่
เธอรู้สึกไร้ปรโยชน์อย่างสิ้นเชิง แม้แต่ดรูว์ แบร์รี่มอร์ยังช่วยเขาได้ แต่ตัวเธอทำไม่ได้
ควบคู่กับการที่ดรูว์ไม่ได้ปกปิดความรู้สึกที่มีต่อเอริก แอนนี่เป็นกังวลจริงๆ


เร็วๆนี้การโทรสิ้นสุดลงและดรูว์นำข่าวดีมาให้ทางบริษัทภาพยนต์นั้นได้ปิดตัวลงไปแล้ว
แต่ทีมงานยังอยู่ในลอสแองเจลิสและเจ้าของเดิมก็เต็มใจที่จะแนะนำทีมงานให้เอริก


เขาจดเวลาและสถานที่นัดพบและรีบลุกขึ้นจากไปเขาไม่ต้องการเสียเวลาแม้แต่น้อย


ดรูว์บังคับจูบที่แก้มของเอริกในระหว่างที่พวกเขาลากัน  ความจริงเธอไม่อยากให้เขาจากไป


ระหว่างทางกลับบ้าน อนิสตันรู้สึกหดหู่ เอริกพยายามจะปลอบเธอ


"แอนนี่ ผมขอโทษ ผมไม่รู้จักคนมากนักแต่ดรูว์รู้ผมเลยต้องการความช่วยเหลือจากเธอ 
ในส่วนของนักแสดงผมจะพึ่งพาตัวเอง"


อนิสตันมองไปที่เอริกอย่างขมขื่นและกล่าวว่า"ฉันเข้าใจแล้วเอริก..คุณจะยังรักฉันใช่ไหม?..."


เอริกตอบอย่างไม่ลังเล "แน่นอน"


"ฉันรักคุณ เอริก"


"นี่แอนนี่"


"หืม?"


"โปรดเป็นแฟนของฉันได้ไหม?"


หน้าของอนิสตันแดง เธอพูดอย่างตะกุกตะกัก"เอริก.ฉัน....ฉัน"


"คนโง่ คุณไม่ต้องคิดอะไรมาก คุณแค่ต้องขอบว่า 'ได้'หรือ'ไม่' ก็พอ"


"ได้ค่ะ..."




NEKOPOST.NET