[นิยายแปล] ย้อนเวลามาเป็นเจ้าพ่อHollywood ตอนที่ 11 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ย้อนเวลามาเป็นเจ้าพ่อHollywood

Ch.11 - CH 11 – BURNT


“Cut ! เอาหล่ะเอริกคุณพักผ่อนและเตรียมพร้อมสำหรับฉากต่อไปได้" เพนนี มาร์แชล

โบกมือของของเธอ ในตอนนี้เหล่าทีมงานกำลังยุ่งอยู่กับงานของตัวเอง


 

ฉากที่กำลังจะถึงคือไมค์สวมชุดสูทตัวใหญ่ที่กำลังเปียกโชกเดินไปรอบโรงเรียน

เพื่อค้นหาภารโรงลึกลับ


 

มันเป็นช่วงบ่ายของวันแรกในการถ่ายทำภาพยนต์เรื่องนี้ พวกเขายกกองถ่ายไปที่

โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในเบเวอร์ลีฮิลส์ เมื่อทางโรงเรียนรู้เกี่ยวกับเนื้อหาของ

ภาพยนต์พวกเขาก็พร้อมจะให้ถ่ายสถานที่ฟรีโดยมีขอแลกเปลี่ยนว่าชื่อโรงเรียน

ในภาพยนต์นั้นต้องถูกเปลี่ยนเป็นชื่อของพวกเขา


 

นี่เป็นผลประโยชน์แก่ทั้งสองฝ่ายโดยทางทีมงานก็ได้ประหยัดงบประมาณและทาง

โรงเรียนก็ได้รับการประชาสัมพันธ์ที่ดี ทีมงานคุยกันไม่นานก็เห็นด้วยอย่างรวดเร็ว


 

พวกเขาถ่ายฉากทั่วไปง่ายๆหลายฉากในตอนเช้า พวกเขาตัดสินใจถ่ายฉากของไมค์

ที่กำลังมองหาภารโรงในตอนบ่าย


 

"เอริก คุณแต่งตัวตอนนี้มันดูแย่มากๆ คุณดูยังกับลูกโป่งสกปรกในสลัมเลย"

ดรูว์ แบร์รี่มอร์หัวเราะเยาะเอริกขณะเธอนั่งอยู่บนเก้าอี้


 

(TL: เพื่อคนไม่เคยดูหนัง ฉากนี้เป็นฉากที่ตัวเอกที่เพิ่งตกน้ำแล้วจากเป็นเด็กหนุ่ม ทำให้หลวมและก็เปียก

ซึ่งสูทนั้นตัวใหญ่กว่าร่างหนุ่มแล้วก็เปียกน้ำทำให้สกปรก ดรูว์เลยเปรี่ยบแบบนั้น)


 

เอริกไม่สนใจเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงสิบสามปีเขาตอบอย่างไม่แยแสว่า

"เฮ้ แม็กกี้เธอไม่ควรพูดกับพ่อของเธอแบบนี้นะ"


 

ดรูว์เยาะเย้ย "เจ้าเวอร์จิ้นวัยสิบแปด นายใช้เวลานานไปนะ"

(TL:ไม่เก็ตคำด่านี้อ่ะโทษทีครับ)


 

อนิสตันที่ถือผ้าเช็ดตัวให้เอริกอยู่ในตอนนี้ ได้ยินดรูว์เยาะเย้ยคนรักของตัวเอง

เธอก็โต้แย่งขึ้นมาในทันที "เขาก็ยังดีกว่าใครบางคนเป็นร้อยเท่า"


 

ดรูว์มองตั้งแต่หัวจรดเท้าของอนิตตัน เธอเผยรอยยิ่มเยาะเย้ยเธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ของตัวเอง

และจงใจทำท่าทางโชว์หุ่นและเอวอันบอบบางของเธอ


 

เอริกมองไปที่การเคลื่อนตัวนั้น


 

ร่างอวบๆของอนิสตันนั้นเป็นจุดอ่อนของเธอ จุดเดือดของเธอปะทุขึ้นเล่นมาล้อเลียนหุ่นเธอต่อหน้า

ผู้ชายที่เธอชอบแบบนี้ อนิสตันเหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง เธอโยนผ้าขนหนูและประจัญหน้ากับดรูว์

ไม่ใข่แค่ผู้หญิงที่มีรอยยิ้มหวานมีเสน่ห์และดูบริสุทธิ์ แอนนี่ยังเป็นผู้หญิงที่ทำงานตัวคนเดียว

ในลอสแองเจลิส ทำไมคนอย่างเธอจะไม่รู้การป้องกันตัว ?


 

เมื่อฉากสงคราวกำลังจะเกิดขึ้น เอริกได้มารีบหยุดยั้งอนิสตัน เขากุมมือและเอามืออีกข้างวางไว้ที่บ่าเธอ

อย่างนุ่มนวลและกระซิบอะไรบางอย่าง อนิสตันรู้สึกได้ถึงลมหายใจจองเอริกที่ต้นคอ เธอหัวเราะคิกคัก

แล้วเอากำปั้นเธอกระแทกไหล่เขาออก "เอริกคุณแย่มาก พูดแบบนั้นได้ยังไง"


 

ดรูว์โน้มหูของเธอแต่ไม่สามารถได้ยินสิ่งที่เอริกพูด เธอย่นจมูกของเธอแล้วแสร้งทำเป็นไม่สนใจ




 

"เอริก เตรียมพร้อมถึงฉากของคุณแล้ว"


 

"โอเค เพนนี" เอริกลูบมือน้อยๆของแอนนี่แล้วลุกขึ้นเดินไปเข้าฉาก


 

ส่วนเหตุผลที่ดรูว์แหย่เอริกตั้งแต่เช้านั้น มันจากที่เอริกและแอนนี่ทุกคนไม่รู้เกี่ยวกับ

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แต่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาใกล้ชิดกันมาก บางคนอาจรู้สึกสนุก

บางคนอาจจะอิจฉา ส่วนดรูว์นั้นรู้สึกรำคาญ


 

เธอไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เมื่อเธอเห็นทั้งสองคนอยู่ด้วยกันอย่างสนิทสนม

มันทำให้ดรูว์รู้สึกไม่สบายใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตอนที่เห็นอนิสตันเผยรอยยิ้ม

อย่างมีความสุขในฐานะผู้หญิง ดังนั้นเธอจึงแหย่เอริกทุกครั้งที่เจอ ยกเว้นตอนที่เข้าฉากด้วยกัน


 

ทีมงานทุกคนรู้ว่าเอริกกับดรูว์เป็นเหมือนน้ำกับไฟเมื่อเผชิญหน้ากัน แต่เมื่อเข้าฉากแสดงด้วยกัน

ทั้งคู่มีความเป็นมืออาชีพพวกเขาแทบจะไม่เคยแสดงผิดพลาดเลย เพราะถ้าหากท่าทางของดรูว์

ไม่ส่งผลกระทบต่อการถ่ายทำเพนนีกับเอริกก็ไม่ได้สนใจอะไร


 

ทั้งๆที่เมื่อครึ่งเดือนก่อนธอยังดูเป็นผู้ใหญ่อยู่แท้ๆแต่ตอนนี้กลับดูเหมือนเด็ก


 

"เฮ้ ยัยสาวไซต์ยักษ์ ผู้ชายคนนั้นบอกอะไรกับเธอ ?" ดรูว์ไม่สามารถแสร้งไม่สนใจได้อีก

เธอถามออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน


 

"เธอรู้ไหม เธอดูน่าสงสารมากๆ" หลังจากเอริกออกไป อนิสตันก็สงบใจลง แต่คำพูดของเธอ

รุนแรงขึ้นเรื่อยๆนับตั้งแต่เขาไม่อยู่


 

"น่าสงสาร ? ฉันเนี่ยนะ ?" ดรูว์มองไปที่อนิสตันด้วยสายตาเบิกกว้าง


 

"ฮ่าฮ่า" ตางที่น่ารักของอนิสตันขยับเมื่อเธอหัวเราะ


 

"ห้ะ เรื่องตลกน่า! ฉันเป็นนักแสดงนำของหนังเรื่องนี้ในขณะที่เธอเป็นแค่ตัวประกกอบ ที่โผล่มา

หน้าจอไม่กี่นาที เธอประสาทรึเปล่าที่พูดแบบนั้นออกมา"


 

อนิสตันกล้าววาส"แล้วไงหละถึงเธอจะเป็นนักแสดงนำแต่ก็เป็นได้แค่กระเป๋าสตางค์ของแม้ บทฉัน

อาจจะเล็ก แต่อย่างน้อยฉันก็มีอิสระ แล้วฉันยังมีแฟนที่มีพรสวรรค์และอ่อนโยนเป็นคนเขียนบทหนัง

ทั้งที่เพิ่งอายุ 18 เท่านั้น และเป็นนักแสดง อ่อแล้วนิยายเล่มใหม่ของเขาก็ได้วางขายแล้วด้วย

แล้วเธอหละ ? พ่อของเธอทำเหมือนเธอไม่มีตัวตนและในสายตาแม่ก็เป็นแค่ครื่องมือในการหาเงิน

เธอไม่สามารถรับความจริงได้ก็เริ่มดื่มเหล้าและเสพยาเพื่อหนีความเป็นจริง ฉันเห็นเอริกไม่ค่อย

แยแสเธอ พอเห็นฉันกับเขาก็เลยทำให้เธออิจฉาสินะ เด็กผู้หญิงที่เจ็บปวดและไร้อิสระ สาวน้อยผู้น่าสงสาร "


 

ตู้มมม -


 

ราวกับมีระเบิดขึ้นในหัวใจเธอ ดรูว์รู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ท่ามกลางฤดูอันหนาวเหน็บ


 

แม้ว่าเธอจะดูเป็นผู้ใหญ่ แต่ในความจริงเธอก็ยังเป็นแค่เด็กอายุ13ปีเท่านั้น เด็กหญิงวัยนี้

นั้นส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและคาดหวังในความรักครั้งแรกของพวกเขา

ถ้อยคำของอนิสตันได้ฉีกแผลในใจที่ดรูว์พยายามจะปิดมันเอาไว้


 

เมื่อเห็นดรูว์เงียบ อนิสตันก็แสดงรอยยิ้มพอใจ ถ้าหากเอริกอยู่ที่นี่แน่นอนว่าเขาต้องทำ

ทุกอย่างเพื่อไม่ให้เธอพูดคำพูดโหดร้ายออกมาอย่างแน่นอน


 

หลังจากเสร็จสิ้นการถ่ายทำ เอริกก็เดินเข้ามาบริเวณที่พักและรู้สึกประหลาดใจที่เห็นดรว์นั่ง

ขดตัวกอดเข่าอยู่ที่มุมห้องแล้วเอาหัวเล็กๆซุกไปยังแขนของเธอด้วยความอยากรู้เขาถามว่า


 

"แอนนี่เกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณสองคนเงียบกันจัง"


 

อนิสตันตอบอย่างภูมิใจ"ฉันชนะเธอได้ด้วยคำพูด เธอถึงกับพูดไม่ออกไม่สามารถโต้แย่งได้"


 

"โห น่าทึ่งแฮะ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการกับปากของดรูว์ เอาหละถึงฉากของเธอแล้วนะ

รีบไปกันเลยเพื่อให้ผู้กำกับประทับใจ"


 

"ฉันจะไป"


 

เมื่อเห็นฉากทั้งสองคนเดินกันอย่างใกล้ชิดออกไปจนลับสายตา พายุในใจก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะผ่านไป

หรือว่าที่จริงแล้ว......


 

ในการถ่ายทำฉากต่อไปดรูว์ก็หยุดยั่วยุเอริก และเงียบผิดปกติ เอริกและอนิสตันกำลังยุ่งอยู่กับการถ่ายทำ

เลยไม่ได้สังเกตเห็นพฤติกรรมผิดปกติของเธอ


 

"เยี่ยม ทำได้ดีมากทุกคน!" ในช่วงท้ายของกำหนดเวลาถ่ายทำ ฉากสุดท้ายของวันได้เสร็จสิ้นลงไป


 

เพนนี มาร์แชลถือปากกาในมือเธอพูดกับเอริกว่า "ตอนแรกเราวางแผนจะถ่ายให้เสร็จสมบูรณ์ภายในสิบวัน

แต่ตัดสินจากที่ดูวันนี้ ดูเหมือนจะใช้เวลาแค่สัปดาห์เดียวก็น่าจะทัน ฉันรู้ตั้งแต่ได้เห็นการออดิชั่นของคุณ

แต่ว่าฉันต้องบอกเลยนะเอริก ผลงานการแสดงของคุณมันยอดเยี่ยมจริงๆทั้งที่ไม่มีประสบการณ์คุณทำได้ยังไง?"


 

เอริกหัวเราะ "จริงๆแล้วเพนนี ผมโกหก ผมเคยเล่นภาพยนต์หลายเรื่องในชีวิตที่แล้วของผม แล้วดูเหมือนผมยัง

คงเก็บรักษาประสบการณ์นั้นไว้อยู่"


 

"ชีวิตที่แล้ว ? อ่อ คุณกำลังพูดถึงทฤษฎีการกลับชาติมาเกิดของพุทธศาสนาสินะ " แพนนี มาร์แขล นั้นคิดว่า

ความจริงที่เอริกพูดนั้นเป็นเพียงเล่นมุขตลก "ดูเหมือนแฟนตัวน้อยของคุณกำลังรออยู่ แล้วพรุ่งนี้อย่ามาสายหล่ะ"


 

"เจอกันพรุ่งนี้เพนนี"


 

"เจอกันพรุ่งนี้"


 

เอริกสตาร์ทรถและออกไปพร้อมกับอนิสตัน


 

ไม่มีใครสังเกตถึงร่างอันโดดเดี่ยวของดรูว์ แบร์รี่มอร์ ที่ยืนในมุมจอดรถแล้วมองรถที่ออกไปด้วยความไม่พอใจ

แล้วพึมพัมว่า "รอดูเถอะ เจนนิเฟอร์ อนิสตัน ยัยสารเลวน้อย เราจะได้เห็นดีกัน ฉันจะทำให้เธอเสียใจกับสิ่งที่เธอพูดวันนี้"

[/canvas]


 

มุมบ่นคนแปล

 

ยัยอนิสตันแม่มดใจร้าย!! มารังแกหนูดรูว์  ตอนต่อไป ดรูว์ Revenge ???

 



NEKOPOST.NET