[นิยายแปล] ชิวไปกับVRMMO - のんびりVRMMO記 ตอนที่ 3 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ชิวไปกับVRMMO - のんびりVRMMO記

Ch.3 - วันเสาร์3


* มุมมองฮิบาริ



ฮอปแรบบิกินหญ้าอยู่หน้าเรา

หนูยืนอยู่ในระยะเฉียดๆที่มันจะไม่หนี

ฮีจังกดสกิล 【ฝีเท้านินจา】 ย่องไปด้านหลังด้วย

ถึงจะเป็นสัตว์กินพืช แต่ถ้าตีมันทีนึง มันก็จะไม่หนีแล้วสู้กลับ 

(‥‥อ่ะ, ดีล่ะ)

หนูกับฮีจังจะขนาบตี, สบตากับฮีจัง พร้อมแล้วก็พยักหน้ากัน

กระต่ายน่ารักที่ขนนุ่มฟู ถึงจะไม่มีความผิดอันใดก็เถอะ, แต่อยากแข็งแกร่งขึ้นนี่นา ก็เลยกำดาบหินแน่นในมือขวา 

[img]https://s29.postimg.org/8xbzjr0xj/019.jpg[/img]

"ซุ่มโจมตีสำเร็จ"   

【ซุ่มโจมตี】      不意打ち

การโจมตีที่ไม่อยู่ในทัศนวิสัยศัตรู ทำให้เกิดความเสียหายโบนัสเป็น 1.5 เท่า

"อัดตามล่ะนะ!"

ฮีจังพยักหน้า เข้าตีฮอปแรบบิด้วยมีดหิน

เพราะเป็นหิน เลยไม่คม, แต่การซุ่มโจมตี ทำให้เลือดลดไปเยอะ

ตอนนี้เอง ฮอปแรบบิตัวอื่นนอกจากตัวที่โดนมีดหินตี ก็หนีกัน

ระวังอย่าเสียสมาธิ ตีฮอปแรบบิซึ่งหลังปราศจากการปกป้องซะเต็มแรงด้วยดาบหิน

เกิดเสียงทุบ แล้วฮอปแรบบิก็หันมาเป็นศัตรู

"จะเป็นโล่ให้ฮีจัง, มาทางนี้สิ!"

"อืม"

เครื่องสวมใส่มีปัญหา ดูท่าต้องตีหลายทีอยู่ถึงจะจัดการได้

อยากได้อาวุธเหล็กจัง แต่สำหรับเราตอนนี้ เป็นสิ่งเกินเอื้อม

เพราะทางนี้ทำความเสียหาย ความเกลียดชัง 敵愾心( ヘイト) จากฮีจัง เลยถูกเล็งมาทางนี้แทน

กางโล่ไม้ปกป้องฮีจัง กันการพุ่งใส่ของฮอปแรบบิซะ

ฮีจังมาอยู่หลังหนู แล้วหนูก็ดู HP ตัวเอง

อ่ะ ป้องกันไว้ แต่เลือดลดไปตั้ง 6 ล่ะ!

ไม่ชิน เลยถูกแรงชนผลักด้วย, แหม หยวนๆให้หน่อยไม่ได้เหรอ

"มูวー แต่มี HP เยอะกว่าพี่ซึกุจ๋าตั้งเยอะ ไม่สนหรอก....."

"อย่าเหม่อ, ฮอปแรบบิเหลือ HP 1 ใน 3, ตีให้จบคอมโบ"

"อื้อ..., นี่แน่!"

เบาใจไปหน่อยเลยโดนฮีจังว่าเอา, แต่ HP มีเยอะกว่าพี่ซึกุจ๋า เลยมั่นใจ

ว่าแล้วก็วิ่งเข้าตีฮอปแรบบิด้วยดาบ, จากนั้น ฮีจังก็ตีตามด้วยมีด

แล้วฮอปแรบบิก็หยุดเคลื่อนไหว กลายเป็นอนุภาคแสงแวบวับอยู่ชั่วระยะ แล้วหายไป

ดูท่าการโจมตีเมื่อกี้ จะทำให้ฮอปแรบบิ HP หมด

"ฮิ, ชัยชนะครั้งแรก~!"

"ทำได้แล้วนะ ยินดีด้วย, ฮิบาริจัง"

"เพราะฮีจังช่วยซุ่มโจมตีดีล่ะー"

"อืม, ชัยชนะของทั้งคู่"

ไว้ดูสเตตัสกับไอเทมทีหลัง, พวกเรายินดีกับชัยชนะแรก

ดีใจจับมือกับฮีจัง, กระโดดๆ 

อาจจะดูเด็กไปหน่อย แต่นี่ล่ะ ท่าดีใจอันดับหนึ่ง

ฮีจังเองก็ยิ้มด้วย กับชัยชนะแรก

พอหายดีใจ ก็รู้สึกตัวขึ้นมา

พี่ซึกุจ๋า หนูชนะแล้วนะ ทำไมยังไม่อวยล่ะ

มองรอบๆ, ก็ไม่เห็นตัว

"ฮีจัง, พี่ซึกุจ๋าหายไปแล้ว!"

".....พี่ซึกุเด็กหลงทาง?"

"ฟุหวา, ไม่ใช่หนูแท้ๆ น่าแปลกเนอะー....ไม่ใช่สิ!"

"ฮิบาริจังจิกตัวเองได้อีก"

ท ท ทำไงดี ทำไงดี๊! แบบนี้ไม่ขำนะเนี่ย!

พี่ซึกุจ๋า ไม่มีสัตว์ฝึก ก็ไม่มีวิธีโจมตีด้วย, ถ้าตายไปจะทำไงอ่ะ!

ถ้ารู้สึกไม่ดีแต่เริ่ม จนไม่อยากเล่น R&M ก็แย่สิ, นานๆที อุตส่าห์ได้เล่นด้วยกับพี่จ๋าแท้ๆ

"ไม่เป็นไร, สเตตัสแสดงข้อมูลตำแหน่ง PT อยู่"

"อ่ะ, จ จริงสิ, งั้นก็หาพี่ซึกุจ๋าได้!"

"ตำแหน่งพี่ซึกุ..."

ฮีจังเปิดสเตตัสดูตำแหน่งพี่ซึกุจ๋า, เวลามีปัญหา ฮีจังพึ่งพาได้เสมอล่ะ

แล้วพอฮีจังชี้ไปทิศที่อยู่, ก็เจอกับก้นคนกำลังมุดพุ่มหญ้าอยู่

....เอ, ทำอะไรอยู่เนี่ย?

 

 

* * *  มุมมองซึกุมิ
 


ระหว่างที่สองน้องสาวสู้กับฮอปแรบบิ ชั้นก็ไล่ดูพุ่มไม้อย่างระวังอยู่

ก็ได้ดูฝาแฝดสู้หน่อยๆหรอก แต่ท่าทางจะชอบใจกันมาก

ได้ฟังจากฝาแฝด เหมือนว่าแถวนี้จะมีหญ้าสมุนไพรขึ้นสินะ

"...โอะ, บิงโก"

เมื่อดูดีๆ จะเจอหญ้าสมุนไพรรูปทรงเดียวกับที่ขายในร้านเมื่อซักครู่

ใกล้ๆกัน ก็มีหญ้าแก้พิษ กับวัชพืชธรรมดาๆด้วย, เวลาเก็บ จึงต้องระวังให้ดี

ฮิบาริ ฮิทากิ, พี่จ๋าก็ทำประโยชน์บ้างเหมือนกันนะ, คิดแล้วก็ก้มลงเก็บหญ้า

ดึงออกมา ก็ได้กลิ่นหอมของหญ้า, แบบนี้ก็ทำได้โดยไม่เบื่อเลย

【หญ้าสมุนไพร】  薬草

รักษาบาดแผลเล็กน้อยได้เป็นอย่างดี

ฟื้นฟู HP10%

【หญ้าแก้พิษ】  

หญ้าที่แก้พิษจากมอนได้

ขม  แต่ถ้าต้มแล้วจะหายขม อร่อยขึ้น

【หญ้า】  雑草

ดึงออกมาทำไมเล่า ขยะไร้ประโยชน์นะเออ

【สมุนไพร】 ハーブ

เข้ากับเนื้อได้ดี ใช้กำจัดกลิ่นต่างๆ

โอ, พอดึงออกมา หน้าจอก็จะบอกว่าเป็นหญ้าแบบไหน, สะดวกเลย

นอกจากหญ้าซึ่งเป็นขยะไร้ประโยชน์ ที่เหลือก็เก็บ, เอ ไอเทมบ็อกซ์เหรอ? アイテムボックス

เก็บเข้า อินเวนทอรี่? インベントリ ซะ, ส่วนหญ้า ก็คืนพื้นดินไป

จะว่าไป เท่าไหร่ถึงพอล่ะ? ไม่สิ เก็บเยอะๆไว้ดีกว่า เป็นของฟื้นฟู มีไว้ก็ไม่เสียหลาย

เหมือนกับพ่อ ที่เด็ดหญ้าวัชพืชในวันหยุดอย่างไม่บ่น!

――――――ซึบ ซึบ

"อื๊อ?, อ อะไร...?"

ลืมไปเลยว่าน้องสาวกำลังสู้อยู่, มัวแต่เก็บสมุนไพรที่จำเป็น

พอเก็บได้ซัก 30 ชิ้น, ก็เห็นอะไรตกลงที่พุ่มหญ้า

ถึงพุ่มจะขยับไม่มาก แต่เล่นเอาตกใจตัวเด้งเลย ก็ช่วยไม่ได้อ่ะนะ

พยายามแหวกพุ่มเข้าใกล้ไปดูต้นตอ, ใกล้แล้ว

"......"

"ชู ชูว〜"

"อ่ะ, แมงมุมเหรอ?"

เปิดพุ่ม แล้วก็เห็นแมงมุมตัวคว่ำกำลังขยับๆ, ท่าทาง มันจะกลับตัวขึ้นเองไม่ไหวนะ

ถึงตัวจะขนาดราว 30 เซน แต่เป็นตัวแบบเล็กๆหน้าแบ้วๆ (デフォルメ) เลยออกจะดูน่ารัก

เห็นมันดิ้นรนมาก ชั้นเลยพลิกตัวยกมันขึ้น

มันอาจจะเป็นมอน แต่นี่จะช่วยเหลือ อย่าโจมตีใส่ล่ะ, ผิวมันนุ่มๆเหมือนตุ๊กตาเลย

"เอ้า, ได้แล้ว"

"ชูวชูว〜!"

"หือ? ไม่กลับบ้านเหรอ??"

"ชูว ชูว~?"

ชั้นยกตัวมันเบาๆกลับขึ้นที่ แต่มันไม่กลับไปไหน, แทนที่จะไปทางที่ชั้นชี้ มันเอียงหัวมองมาอยู่แน่

เอาเหอะ, ดูน่ารัก เลยไม่เป็นไร

ไม่มีทีท่าเป็นศัตรูด้วย เลยไม่มีพิษมีภัย

ยังไงซะ พอเบื่อ ก็คงไปที่อื่นล่ะมั้ง, คิดแล้วชั้นก็หันตัว

ทันใดนั้น แมงมุมมันก็โดดขึ้นหลัง เข้ามาที่ฮู้ดของชุด 

เพราะฮู้ดมันใหญ่ ถึงแมงมุมจะเข้ามา ก็ยังมีที่

"ชูว〜, ชูว"

"อะไรเนี่ย..., แปลกจริงนะแก"

ถ้าไม่มีพิษภัย ปล่อยไว้ก็ไม่เป็นไร

มนุษย์สื่อสารกับแมงมุมไม่ได้ซะด้วยสิ, งั้นก็เก็บหญ้าต่อเถอะ....

แล้วก็ได้ยินเสียงน้องสาวขึ้นมา

"เจอพี่ซึกุจ๋าแล้ว!"

"จะไปที่มองไม่เห็น ก็บอกกันก่อนสิ"

"ใช่เลย, ไหนว่าจะดูหนูสู้ไง, แบบนี้ไม่ดีเลยนะ!"

"พี่ซึกุ, สำนึกตัวซะ"

ดูท่าชั้นจะห่างออกมามากไปหน่อย แต่การต่อสู้ก็จบด้วยดี

โดนน้องๆจ๋าโวย, ชั้นเลยต้องขอโทษทั้งคู่อย่างหงอๆ

"ข ขอโทษ"

"อืม สำนึกนะ"

"งั้นก็ดี, แต่พี่ซึกุจ๋า ทำอะไรอยู่ที่พุ่ม...?"

ขนาดเป็นในเกม ก็ยังต้องสำนึกตัวเลย, ถ้าขอโทษแล้ว ระหว่างพี่น้องก็OKหมด ไม่มีค้างคาใจกัน

เพื่อจะเอาของที่เก็บได้ให้ทั้ง 2 ดู, ชั้นเปิดหน้าต่างที่ไม่คุ้น แล้วก็หน้าไอเทม

ชั้นได้ 【หญ้าสมุนไพร】31 ชิ้น, 【หญ้าแก้พิษ 】27 ชิ้น, 【สมุนไพร】38 ชิ้น

ให้ดูแล้วทั้งสองคนก็ทำเสียงแปลกใจ และตบมือ

อ้อ สมุนไพรนั้นมีหลายชนิด แต่สถานะโดนนับรวมๆกันเป็นสมุนไพรไป, หยาบจริงๆ

"ยอดเลย~! แบบนี้ก็เพิ่มเลเวลสกิลผสมได้เต็มที่เลยเนอะ!"

"พี่ซึุกจ๋า, เด็กดีเด็กดี"

"ฮะฮะ ขอบใจ, ก็ต้องทำอะไรมั่งล่ะนะ, แล้วทั้งสองคนไม่สู้แล้วเหรอ?"

"อุเนี่ย, อยากเพิ่มเลเวลสกิล กับอาชีพ (จ๊อบ) ต่างๆถึงตอนเย็น!"   職業 (ジョブ) 

"หนูอยากลองใช้เวท, เวทมืด มีดาร์คบอล ไว้โจมตี"  ダークボール

"อยู่อีกหน่อยได้มั้ย?"

"พี่ซึกุ, ได้ไหม?"

มาอ้อนกันแบบนี้ ก็น่าอายอยู่ ถึงจะอายุขนาดนี้ก็เหอะ, ฝาแฝดมาเกาะแขน

ชั้นเลยดูที่หน้าจอ ซึ่งจะแสดงเวลาในเกม กับเวลาจริงๆ, สะดวกดีนะ

ความเป็นจริงตอนนี้เที่ยง, วันนึงในเกม คือ 30 นาที....

ชั้นอยากจะเตรียมอาหารเย็น เลยอยู่ได้ซักหนึ่งสัปดาห์ในเกมรึเปล่า?

วันนี้วันเสาร์ แล้วพี่จ๋าก็อยากเห็นสีหน้ามีความสุขของทั้งสองด้วยสิ

แต่ถ้าวันนี้เป็นวันธรรมดา คงไม่ได้หรอกนะ

"1 สัปดาห์แล้วกัน, อยู่ได้ถึง 3โมงครึ่ง จะล็อคเอาท์, ห้ามค้าน"

"เหลือเฟือ พี่ซึกุจ๋า!, เย้ー ขอบคุณ"

"ฟุฟุ, สู้ได้เยอะ"

ว่าแล้ว ก็ออกมาจากพุ่ม ดูทั้งสองดีใจ

น่าเสียดายนะ ชั้นไม่ได้มาเพื่อต่อสู้ แต่เพื่อดูเล่นๆ, เข้าใจป่ะ? เอาเถอะ, ทั้งสองสนุก ก็พอแล้วล่ะ เห็นทั้งสองยิ้ม ชั้นก็ยิ้มออกด้วย

แล้วชั้นก็ให้ฝาแฝดสอนตั้งเวลาเตือนด้วยเสียงที่ชอบด้วย

เท่านี้ ก็ไม่เลยเวลาแล้ว, สนุกกับเกมไปเถอะ

 

* 

 

【ชื่อ】 ซึกุมิ  

【อาชีพ/รอง】     นักแปรธาตุ Lv 1 / ผู้ฝึกสัตว์ Lv 1             

【STR】11 
【VIT】8 
【DEX】19 
【AGI】7 
【INT】26 
【WIS】23 
【LUK】14 

【Skill 5/10】

แปรธาตุ 1 / ผสม 1 / สังเคราะห์ 1 / ทำอาหาร 1 / ฝึกสัตว์ 1       

【สกิลรอง】 

【เครื่องสวมใส่】 
แส้หนัง / ผ้าคลุมนักแปรธาตุ / ชุดนักผจญภัย (บนล่าง) / รองเท้าฝึกสัตว์ [ฝึก 0/1]


【ชื่อ】 ฮิบาริ    

【อาชีพ/รอง】 นางฟ้าฝึกหัด Lv 3 /นักสู้ Lv 2      

【HP】81/229
【MP】4/91  
【STR】27 
【VIT】29 
【DEX】19 
【AGI】20 
【INT】23 
【WIS】16 
【LUK】26 
【Skill 5/10】

ดาบ 3 / โล่ 3 / เวทแสง 2 / HPup 2 / VITup 2  

【สกิลรอง】       

【เครื่องสวมใส่】

ดาบหิน / โล่ไม้ / ชุดนักผจญภัย(บนล่าง) / รองเท้านักผจญภัย / ปีกนางฟ้าฝึกหัด


【ชื่อ】 ฮิทากิ   

【อาชีพ/รอง】  มารฝึกหัด Lv 2 / โจร Lv 3     

【HP】63/176
【MP】12/102
【STR】19
【VIT】16 
【DEX】29
【AGI】31 
【INT】19 
【WIS】27 
【LUK】22 

【Skill 5/10】

มีด 2 / รับรู้ตัวตน 2 / ฝีเท้านินจา 3 / เวทมืด 2 / DEXup 2   

【สกิลรอง】

【เครื่องสวมใส่】

มีดหิน / ชุดนักผจญภัย (บนล่าง) / รองเท้านักผจญภัย / ปีกมารฝึกหัด

 

* 

 




NEKOPOST.NET