[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.5 - สาวน้อยตู้เย็นกับการสนทนาครั้งแรก


 

「วันนี้ก็เข้ามาน๊า〜…」

 

เธอได้ล็อกอินเข้าเกมติดต่อกันเข้าไป 3 วันแล้ว

จะบอกว่าเธอเล่นเป็นเพื่อนริสะซังก็ไม่ใช่ที่ ต้องเรียกว่าโดนลากมาให้เล่นต่างหาก

ความรู้สึกที่เธอได้สกิลใหม่ๆมาและก็ตอนที่พลังป้องกันเพิ่มขึ้นมันทำให้เธอเสพติดซะแล้ว

และก่อนที่เธอจะรู้สึกตัวในเรื่องนี้เธอก็เข้าเกมไปเรียบร้อย

ส่วนริสะซังได้บอกกับครอบครัวไว้ว่าต้องไปเรียน คงมาเล่นไม่ได้ซักพัก

 

「ฮุฮุฮุ〜…ชั้นเล่นคนเดียวก็สนุกได้นะรู้ปะ」

 

พอเป็นแบบนั้น คาเอเดะก็เดินไปรอบๆ แต่เธอก็คิดอะไรออกพอมองไปรอบๆ

 

「ระ…เรามีแต่ของมือใหม่ทั้งนั้นเลยนี่นา!」

 

ถึงจะมีโล่ที่ไม่ใช่ของแฟชั่นก็เถอะ แต่ก็ยังมีดาบสั้นไร้คุณภาพ ถ้ามองดูรอบๆแล้ว มีผู้เล่นเลเวลสูงๆอยู่ที่นี่และยังสวมใส่ของดีๆแถมตกแต่งซะเท่ซะสวยเชียว

*ควับ ควับ* เจ้าหล่อนมองไปรอบๆหาคนที่ใส่ของคล้ายๆกับเธออยู่ และสังเกตเห็นชายคนหนึ่งที่ใส่โล่ยักษ์สุดคูล

*แท่ก แท่ก* คาเอเดะเดินเข้าไปใกล้ๆชายคนนั้นและเรียกเขา

 

「อืมม〜โล่เท่ๆแบบนั้นไปหามาจากไหนเหรอคะ?」

「อุ? เอ๋? ผ-ผมหรอ?」

 

ชายคนนั้นประหลาดใจเพราะว่าอยู่ๆก็โดนใครไม่รู้เรียก

 

「ใช่ค่ะ! โล่ของนายเท่สุดๆไปเลย!」

「อ-อ่า ขอบใจนะ...ก็นี่เป็นของสั่งทำขึ้นน่ะ เธอสามารถจ่ายเงินค่าทำโล่ให้กับผู้เล่นสายอาชีพให้สร้างขึ้นมาได้นะ」

「อูววว...อะเครค่า…」

 

「ขอคิดก่อนนะ…เธออยากจะให้ผมแนะนำคนอื่นๆใช่มั้ย?」

 

「ใช่ค่ะ!」

「งั้น ตามผมมานะครับ」

 

ถึงจะเป็นไปได้ว่าจะโดนหลอกต้ม แต่คาเอเดะที่เอาแต่คิดเรื่องโล่ยักษ์นั้น ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย

ถือว่าคาเอเดะนั้นโชคดี ที่เจอชายใจดีแบบนี้

 

「ไม่มีทางน่ะ…ที่เธอคิดจะมาพูดคุยกับผมเนี่ยนะ …ได้เรื่องไปโพสต์ลงบอร์ดแล้วสิ」

 

ใช่ครับ เป็นบุคคลคนเดียวกันกับ ‘ผู้ใช้โล่ยักษ์นรนาม’ ในกระทู้ที่แล้ว

 

หลังจากเดินไปได้ซํกพัก พวกเราก็เดินเข้าร้านๆหนึ่ง

ภายในมีหญิงสาวกำลังทำงานอยู่หน้าเคาเตอร์

 

「อาร๊า ดีจ้า ครอม เจออะไรอีกเนี่ย เพิ่งจะซ่อมโล่ให้เมื่อกี้นี่เองนะ?

「อ่าาา ก็ชั้นไปเจอผู้ใช้โลยักษ์หน้าใหม่น่ะสิ…แล้วก็…ชั้นพาเธอมาเองแหละ」

 

 คาเอเดะที่อยู่ข้างหลังครอมก็ได้โผล่ออกมา

 

「เหหห เป็นเด็กสาวน่ารักดีนี่…ครอม นี่นายพาเธอมายังงี้จะให้ชั้นแจ้งตำรวจให้เอามั้ย?」

 

พอเจ้าของร้านพูดยังงั้นเอง ก็มีแผงจอสีฟ้าปรากฏขึ้นมา

 

「ด-เดี๋ยวเซ่! ก็แค่เปรียบเทียบน่ะ เปรียบเทียบ!!」

「ฮ่าฮ่า…ชั้นรู้หรอกน่า ขำขำน่ะ」

「เฮ่อออ〜…ทำเอาหัวใจชั้นเกือบหยุดเต้นเลยนะ」

 

ครอมพูดออกมา และถอนหายใจดัง *โฮ่*

 

「ปกติแล้วนายจะไม่มาพร้อมกับคนแปลกหน้านี่นา?」

「อูว〜…เข้าใจแล้ว」

「ชั้นไม่มีอะไรพิรุธหรอกนะ!?」

「ฮุฮุ เอาล่ะๆคุยเล่นกันพอแล้ว จะพูดถึงเรื่องอะไรล่ะ?」

「เด็กคนนี้พูดว่าอยากได้โล่เท่ๆ ก็เลยพามาหาเธอนี่แหละ」

「ชั้นเห็นแล้วล่ะ ชื่อของชั้นคือ อิซุ อย่างที่หนูเห็นนั่นแหละ ชั้นเลือกคลาสสายอาชีพ เป็นช่างตีเหล็กน่ะ ชั้นสามารถสร้างของบางอย่างเหมือนกับโพชั่นล่ะนะ」

「เหหห〜…สุดยอดไปเลยเดสส! อ่า อื้ม เรียกหนูว่าเมเปิ้ลนะ!」

 

นี่เป็นการสนทนาครั้งภายในเกมของคาเอเดะ หล่อนกระวนกระวายมาก แต่ก็สามารถบอกชื่อในเกมได้โดยที่ลิ้นไม่พันกัน

 

「เมเปิ้ลจังหรอ ฮื้มม ทำไมหนูถึงเลือกใช้โล่ยักษ์กันล่ะ?」

「อืมมม…ก็ชั้นไม่ชอบการเจ็บตัว เลยคิดว่าจะเพิ่มพลังป้องกันน่ะเดส」

「เคๆ งั้นต้องใช้ของสวมใส่ที่เพิ่ม VIT ถึงจะดี…แต่ว่า…มีงบให้รึเปล่าล่ะ?」

 

คาเอเดะเช็คตังค์ เนื่องจากเธอไม่ได้ซื้ออะไรเลย เลยมีแค่ 3,000 G ที่มีตั้งแต่แรก

 

 

「ส-สามพันนี่พอรึเปล่าคะ?」

 

คาเอเดะถามให้แน่ใจ

 

「ฮุฮุ…ไม่พอห