[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 49 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.49 - สาวน้อยตู้เย็นกับวันที่หกของอีเวนต์


สักพัก สองสาวก็ลุกขึ้นยืน

พวกเธอก้าวเข้าไปในวงเวทแล้วเทเลพอร์ทไปยังยอดผา

เมืองร้างอยู่ด้านหลังพวกเธอ

หลุมลึกที่คว้านลึกลงไปในทะเลก็หายไปแล้ว

 

「เสร็จภารกิจที่นี่แล้วใช่มั้ย?」

「ก็อาจจะ… แต่เรายังได้เหรียญไม่ถึงเป้านะ」

「อา〜จริงด้วย ยังขาดอีก 2 เหรียญ」

 

สองสาวหลับไปนาน ขณะนี้เป็นเวลา 9 โมงเช้าของวันที่ 6 แล้ว

 

「ถ้าเหลือดันเจี้ยนที่ยังไม่มีคนเคลียร์ ก็คงเพราะความยากสูงมาก หรือไม่ก็ยังไม่มึใครหาเจอ」

「เข้าใจแล้ว งั้นเราก็เริ่มออกเดินทางกันเถอะ」

 

เมเปิ้ลกำลังจะเดินต่อ

แต่ทว่า

 

「อ้าว ลืมไปแล้วเหรอ? สกิลของเธอยังไม่ฟื้นกลับมาเลยใช่มั้ย?」

「เอ๋?!……อา! จริงด้วย!」

 

พวกเธอสู้กับเจ้าปลาหมึกหลังเที่ยงคืน

ซึ่งเมเปิ้ลใช้ทั้ง【Akushoku】และ【Hydra】ไปจนหมดแล้ว เธอจึงไม่สามารถใช้สกิลพวกนี้ได้อีกในวัน่ที่ 6 นี้

จุดอ่อนอย่างหนึ่งของเมเปิ้ลคือสกิลของเธอต้องใช้เวลาคูลดาวน์นานมาก

ถ้าเกิดการต่อสู้ตั้งแต่หัววัน เมเปิ้ลก็จะมีข้อจำกัดในวันนั้นมากทีเดียว

 

「ชั้นเองก็ว่าจะลองสู้กับพวกผู้เล่นคนอื่น ๆ ด้วย งั้นถ้าเกิดไปเจอดันเจี้ยนเข้าจริง ๆ ก็ค่อยคิดอีกทีละกัน」

 

ผลการต่อสู้กับเจ้าปลาหมึกอาจจะออกมาในอีกรูปแบบนึงถ้าเมเปิ้ลไม่ได้สู้เต็มกำลัง

แต่สิ่งที่ผ่านไปแล้วก็ไร้ประโยชน์ที่จะพูดถึงมันอีก เพราะทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

 

「ระหว่างนี้ เราเดินไปตามชายฝั่งกันต่อเถอะ」

 

สองสาวทิ้งเมืองร้างไว้เบื้องหลัง

 

「สมมติว่าถ้าได้มาอีก 2 เหรียญ เรามาเพิ่มเลเวลให้โอโบโร่กับไซรัปกันดีมั้ย?」

「โอ้ว ดีเหมือนกันจ้า!」

 

เมเปิ้ลและแซลลี่เจอแต่ศัตรูอย่างโหดมาตลอดจนจนพวกเธอไม่มีเวลาดูแลสัตว์เลี้ยงของตัวเอง

ด้วยเหตุนั้น เลเวลของพวกมันจึงยังต่ำอยู่

 

「ดันเจี้ยนนี่… ถ้ามันโดนเคลียร์ไปแล้วก็เข้าไม่ได้อีกใช่มั้ยอ่ะ?」

「คานาเอะก็พูดอย่างนั้นนะ」

 

สองสาวเชื่อว่าคงจะไม่มีดันเจี้ยนในทะเลปรากฏขึ้นมาอีก

ทะเลอยู่ทางซ้ายและป่าอยู่ทางขวาเช่นเดิม

 

「คราวนี้ เราคงจะต้องเล็งพวกผู้เล่นบ้างแล้ว」

「บู้〜… ช่วยไม่ได้นะ」

 

เมเปิ้ลไม่ชอบทำ PK แต่เธอก็ให้เหตุผลกับตัวเองว่า มันหลีกเหลี่ยงไม่ได้ในสภาพแวดล้อมที่ไม่ล่าก็ถูกล่าเช่นนี้

สองสาวเคยพบผู้เล่นหลายคนที่พยายามจะล้มพวกเธอ

ดังนั้น เธอจึงคิดว่า นั่นคงเป็นเรื่องปกติละมั้ง

 

「ถ้างั้น… เข้าป่ากันมั้ย เมเปิ้ลจัง? เห็นภูเขาลูกนั้นมั้ย?」

「หือ〜? เห็นซิ」

「ไปที่นั่นกันเถอะ ชั้นคิดว่าผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็คงจะไปรวมกันตรงจุดที่มันเด่นสะดุดตาอย่างนั้นนะ」

 

ภูเขาที่แซลลี่ชี้ เป็นคนละลูกกับที่พวกเธอปีนในวันที่สอง

ดูท่าทางจะมีดันเจี้ยนอยู่ด้วย แต่ก็คงโดนเคลียร์ไปหมดแล้วเพราะมันเด่นซะขนาดนั้น

 

「งั้นก็… ไปกันเถอะ」

 

สองสาวเดินไปทางภูเขา

 

สามชั่วโมงผ่านไปหลังสองสาวเลือกเป้าหมาย

พวกเธออยู่ในถ้ำที่อยู่ตรงกึ่งกลางระหว่างตีนเขากับยอดเขา

ถึงแม้พวกเธอจะเห็นผู้เล่นหลายคนอยู่ไกล ๆ แต่พวกนั้นก็เผ่นแน่บในทันทีที่เห็นพวกเธอ

 

“จะทิ้งเมเปิ้ลไว้คนเดียวตอนพลังต่อสู้ลดลงต่ำเตี้ยสุด ๆ อย่างนี้……” แซลลี่ไตร่ตรองแล้วก็ล้มเลิกความคิดที่จะไล่ตามผู้เล่นพวกนั้นไป

 

「งั้นเอาแบบนี้… เมเปิ้ลซ่อนอยู่ในนี้ได้มั้ยจ๊ะ?」

「เข้าใจล่ะ! ขอโทษด้วยน้า?」

「ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ก็เธอทำได้ดีสุด ๆ ตอนสู้กับเจ้าปลาหมึกแล้วนี่นะ」

 

แซลลี่เปิดจอภาพสีฟ้าแล้วยื่นแหวนที่เธอสวมให้เมเปิ้ล

มันคือแหวนที่เชื่อมโยงเธอกับโอโบโร่

 

「ถึง HP เธอจะลดลง แต่ชั้นจะทิ้งโอโบโร่ไว้เป็นบอดี้การ์ดให้เธอ โอเคมั้ยจ๊ะ?」

 

เมเปิ้ลถอด Toughness Ring ออกแล้วสวมแหวนของแซลลี่ จากนั้นก็เรียกไซรัปกับโอโบโร่ออกมา

 

「งั้น ชั้นไปล่ะนะ!」

「พยายามเต็มที่เลยน้า!」

 

แซลลี่ออกจากถ้ำ

ทั้งไซรัปและโอโบโร่ต่างก็มีพลังเทียบเท่ากับผู้เล่นทั่วไป

เพียงพอสำหรับการคุ้มกันในระดับนึง

ถ้าเมเปิ้ลเกิดแพ้ขึ้นมา เหรียญที่พวกเธอสะสมมาจนถึงบัดนี้ก็จะมลายหายไป

 

「ช่างเป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่นัก…… นึกออกแล้ว!」

 

ถึงจะไม่มีห้องบอส แต่ถ้ำแห่งนี้น่าจะเคยเป็นดันเจี้ยนมาก่อน เพราะมันกว้างมาก

และมีลักษณะคล้ายรังมด

เมเปิ้ลอยู่ตรงส่วนลึกที่สุดของถ้ำ

 

「【Venom Capsule】!」

 

เธอเก็บโอโบโร่และไซรัปเพื่อไม่ให้ได้รับอันตราย จากนั้นก็แผ่ขยายแคปซูลพิษออกไป

นี่เป็นทักษะที่เมเปิ้ลสามารถใช้งานได้แม้ในสภาพปกติ

 

「ชั้นจะต้องรักษาชีวิตไว้จนกว่าแซลลี่จะกลับมา」

 

พิษของเมเปิ้ลปิดตายทางเดินส่วนที่แคบเป็นช่วง ๆ

เป็นการวางกับดักพิษไว้ในดันเจี้ยน

ภาพนั้นราวกับว่าเมเปิ้ลกลายเป็นบอสใหม่ของดันเจี้ยนแห่งนี้เลย

 

「อย่าเข้ามาน้า〜! ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้ามาน้า〜!」

 

เมเปิ้ลขยายขนาดของแคปซูล

 

ตอนที่เมเปิ้ลปล่อยพิษออกมา แซลลี่ก็อยู่นอกถ้ำแล้ว

 

「ถ้าเราอยู่คนเดียวล่ะก็… ผู้เล่นคนอื่น ๆ คงคิดว่าจัดการเราได้สบาย ๆ」

 

ผู้เล่นมากมายจำเมเปิ้ลได้

พวกที่วิ่งแจ้นหนีไปก็เพราะจำชุดเกราะที่มีลักษณะเฉพาะของเมเปิ้ลได้

พวกนั้นรู้ซึ้งว่าเมเปิ้ลเป็นตัวอันตราย

 

แต่กับแซลลี่เป็นอีกเรื่องนึง

ไม่มีใครรู้จักเธอมาก่อนเลย

 

แซลลี่มีพลังในระดับผิดปกติเช่นเดียวกับเมเปิ้ล แถมยังโหดกว่าเมเปิ้ลอีก

แทบไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย

 

และในตอนนี้ แซลลี่ไม่มีห่วงพะวงใด ๆ อีกแล้ว

เมเปิ้ลเป็นคนเก็บรักษาเหรียญทั้งหมดไว้

 

「คราวนี้ล่ะ…… ชั้นจะได้ลุยให้สะใจเสียที」

 

สำหรับแซลลี่แล้ว การได้สู้ร่วมกับเมเปิ้ลก็สนุกดี แต่การต่อสู้เพียงคนเดียวก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ

 

แซลลี่วิ่งลงเขา

ขณะนี้ยังเป็นตอนบ่าย ทัศนวิสัยยังดีอยู่

 

「โอ้ว! อยู่นั่นไง」

 

แซลลี่เจอคู่ผู้เล่นสองสาวเดินอยู่ในป่า พวกเธอกำลังระแวดระวังภัยรอบตัวและสังเกตเห็นแซลลี่ที่กำลังพุ่งเข้ามาหา

 

「ลุยกันเลย!」

「โอเค〜!」

 

พวกเธอใช้ดาบมือเดียวกับหอก

คนที่ใช้ดาบมือเดียวยังถือโล่ด้วย

 

「【Gale Thrust】!」

 

ผู้เล่นที่ใช้ดาบมือเดียวกำลังเตรียมขยับ ในขณะที่ประเมินปฏิกิริยาของแซลลี่ที่โดนหอกพุ่งใส่

เธอกะจะรอให้แซลลี่เสียสมดุลแล้วค่อยโจมตี

 

ถ้าเป็นผู้เล่นคนอื่น ก็คงถอยห่างออกหรือไม่ก็หลบไปด้านข้าง

ผู้หญิงที่ใช้ดาบมือเดียวก็คาดว่าคู่ต่อสู้ครั้งนี้ก็คงจะถอยไปก่อนแล้วค่อยพุ่งเข้าประชิดทีหลัง

ถ้าคู่ต่อสู้หลบไปด้านข้าง เธอก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว

 

แต่ถ้าทำแบบนั้น ก็ไม่ใช่แซลลี่น่ะซิ

 

「เอ๋?!」

 

การหลบหลีกของแซลลี่ไม่เหมือนของคนอื่น

เธอบิดตัวแล้วพุ่งไปข้างหน้าต่อโดยหลบหอกแบบฉิวเฉียด มีดสั้นของเธอแทงเข้าไปเกือบถึงตัวผู้หญิงที่ใช้หอกซึ่งคาดไม่ถึงว่าเหตุการณ์จะเป็นอย่างนี้

 

「【Double Slash】!」

 

แสงสีแดงพุ่งออกจากตัวผู้หญิงคนนั้น แต่เธอยังไม่ตาย

เธอชักหอกกลับโดยอัตโนมัติแล้วกวาดหอกในแนวราบ

 

「ไม่ได้ผลหรอกน่า!」

 

แซลลี่หลบหอกโดยหงายตัวท่อนบนไปด้านหลัง พอได้เห็นปฏิกิริยาตอบสนองที่เร็วผิดมนุษย์อย่างนั้นเข้า ทำเอาผู้ใช้หอกถึงกับสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออก

 

「โอเค จบล่ะ」

 

เที่ยวนี้มีดสั้นของแซลลี่ทำเอาแถบ HP ของผู้หญิงคนนั้นหมดไปจนได้

 

「【Power Blade】!」

 

ดาบเร็วฟันในแนวดิ่งมาจากด้านหลังแซลลี่

 

“เสร็จชั้นล่ะ”

ผู้ใช้ดาบคิด

 

「………!!」

 

ราวกับมีตาที่ด้านหลังด้วย

แซลลี่หมุนตัวครึ่งรอบ

เพียงเท่านั้น ดาบที่เล็งผ่าครึ่งตัวแซลลี่ก็วืดไป

 

「【Slash】!」

 

แซลลี่พุ่งผ่านผู้ใช้ดาบพร้อมกับฟันสีข้างเธอ

ผู้ใช้ดาบรู้สึกว่ามันแปลก ๆ ยังไงอยู่

เพราะยิ่งโจมตีมากเท่าไหร่ ตัวเธอเองกลับยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเท่านั้น

 

「อุ๊บ…!」

「【Wind Cutter】!」

 

ผู้ใช้ดาบที่กำลังคิดหาทางโจมตีให้โดนตัวแซลลี่ กลับโดนโจมตีด้วยเวทที่คาดไม่ถึง

ทำเอาเธอตื่นตระหนกที่เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งผิดปกติอย่างนี้เข้า

 

「อุ๊บ!!」

 

ผู้ใช้ดาบหลบฉากไปด้านข้าง

หลังจากเสียสมดุล เธอก็คลับคล้ายคลับคลาว่า นี่เป็นแผนที่เธอวางไว้จัดการกับแซลลี่ แต่กลับโดนเข้ากับตัวเองซะงั้น

 

「ลาก่อนน้า」

 

เป็นเรื่องยากมากที่ผู้เล่นทั่ว ๆ ไปจะชนะผู้เล่นที่มีความสามารถผิดสามัญสำนึกอย่างนี้

และในครั้งนี้ ก็ไม่มีปาฏิหาริย์

 

「งั้นมาดูกัน อ้าว ไม่ยักมีเหรียญแฮะ」

 

แซลลี่ออกเดินหาเหยื่อรายต่อไป

ช่างบังเอิญที่ในวันที่ 6 มีผู้เล่นอยู่แถวนี้มากมาย

และผู้เล่นเหล่านั้นก็ลือกันหลังจบอีเวนต์ว่า

 

【เธอหายตัวได้ ยังกะผีเลย】.

【ดาบมันหลบตัวเธอไปเอง】.

【เป็นผีชัวร์】

 

การสังหารหมู่ที่ภายหลังถูกขนานนามว่ 【เหตุสยองขวัญในวันที่หก】 เพิ่งเริ่มต้นขึ้น




NEKOPOST.NET