[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 38 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.38 - สาวน้อยตู้เย็นกับการเผชิญหน้า


「ชั้นว่าวันนี้เราคงออกจากถ้ำไม่ทันแล้วล่ะ……」

「งั้นเราน่าจะหาที่นอนกันนะ」

 

หลังจากเพิ่มการค้นหาจุดปลอดภัยสำหรับนอนพักเป็นหนึ่งในเป้าหมายของการสำรวจ สามสาวก็เดินไปทั่ว ทั้งซ้ายทั้งขวา

 

「อยากให้บังเอิญเจอทางออกจัง〜……」

「ได้งั้นก็ดีสุดล่ะ… วันนี้เหนื่อยมากกกกก」

 

ทั้งเมเปิ้ลและแซลลี่ต่างก็เหนื่อยล้า ขนาดอยากเลิกสำรวจแล้วนอนซะเดี๋ยวนี้ด้วยซ้ำ

และตอนที่พวกเธอเห็นห้องขนาดใหญ่หลังผ่านทางเดินหลายต่อหลายทางนั้นเอง

 

「ผ-แผ่นดินไหวเหรอ?!」

「คราวนี้รู้สึกเหมือนกัน!」

 

พื้นสั่นไหวรุนแรงจนสัมผัสได้

มีเสียง *บ๊วบ บ๊วบ* น่าขยะแขยงดังมาจากห้องกว้างเบื้องหน้า

หลังจากเตรียมพร้อมต่อสู้ สามสาวก็ชะโงกมองในห้อง

 

จากเส้นทางต่างกับที่สามสาวใช้ "สิ่งนั้น" ปรากฏตัวขึ้น

เทียบจากความสูงของเพดานถ้ำ มันสูงประมาณ 5 เมตร ยาวประมาณ 7 เมตรได้

 

หอยทากยักษ์คืบคลานออกมายังห้องกว้าง

ดูเหมือนมันยังไม่เห็นสามสาว จึงเดินหายเข้าไปยังอีกเส้นทางนึง

 

「………ซวยละ ซวยจริง ๆ」

「มันไม่มีแถบ HP……」

「ย-แย่ขนาดนั้นเชียว?」

 

เมเปิ้ลถามสองสาวที่มีสีหน้าเคร่งเครียด

 

「ถ้ามันไม่มีแถบ HP……ก็หมายความว่า มันเป็นอะไรที่เราไม่สามารถจัดการได้ไง」

「ถ้าเจอมันแล้วหาที่หลบไม่ได้……ก็ตายแหง」

 

สามสาวถูกล่ามเข้าไว้ด้วยกัน

ถึงอยากจะให้คนใดคนหนึ่งเป็นตัวล่อก็ทำไม่ได้

 

「ระหว่างนี้ ชั้นว่าเราอย่าอยู่ตรงนี้ดีกว่า เดี๋ยวเกิดมันกลับมาจะแย่เอานา」

「อื้อ ตามนั้น」

「งั้น ไปทางโน้นกันมั้ย?」

 

สามสาวเลือกเส้นทางหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่เส้นทางที่เจ้าหอยทากมา และไม่ใช่เส้นทางที่พวกเธอใช้ก่อนหน้านี้

 

「เข้าใจล่ะ……เพราะมีเจ้าตัวนั้น ดันเจี้ยนถึงมีรูปร่างยังงี้ไง」

 

แซลลี่กระซิบ

ดันเจี้ยนนี้มีรูปร่างคล้ายรังมดที่มีเส้นทางเชื่อมต่อและทางตันมากมาย

ทุกพื้นที่มีเพดานสูง ไม่มีสิ่งกีดขวางที่ไม่จำเป็น

แล้วก็ ผู้เล่นถูกล่ามติดกัน

หมายความว่า ออกแบบมาให้หอยทากเคลื่อนที่ได้สะดวก ในขณะที่ผู้เล่นหนีได้ลำบาก

 

「เป็นไปได้ว่า ความยากของดันเจี้ยนนี้จะเปลี่ยนแปลงตามเวลานะ」

 

จริงตามที่คาสุมิพูด

ดันเจี้ยนแห่งนี้จะเปลี่ยนเป็นรังทากหลัง 6 โมงเย็น

และก็มีเวลาสิ้นสุด แต่สามสาวไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

เมื่อเวลาผ่านไป เสียงพื้นสั่นสะท้านก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ

 

「ส-สงสัยจังว่า มันมีมากกว่า 1 ตัวรึเปล่าเนี่ย?」

「………ก็เป็นไปได้นะ」

 

แซลลี่ตั้งใจฟัง เพื่อหาที่มาของเสียง

เธอไม่ได้ยินเสียง *บ๊วบ บ๊วบ* ใกล้ ๆ

ดูเหมือนมันจะไม่ได้อยู่แถวนี้

แต่ถึงยังงั้น พวกเธอก็ยังคงต้องระวังตัวกันตลอดเวลา

ซึ่งลดทอนสมาธิของแซลลี่

เมื่อพวกเธอผ่านไปหลายทางแยก มันก็เกิดขึ้นจนได้

 

「……!!」

 

พอเลี้ยวตรงหัวมุม

ก็จ๊ะเอ๋กับเจ้าทาก

 

「วิ่งงงง! กลับหลังหัน!」

 

คาสุมิและแซลลี่เริ่มเร่งเท้า แต่เมเปิ้ลตามพวกเธอไม่ทัน

 

「โอวว……แย่จัง!!」

 

ถึงแม้แซลลี่จะพยายามลากเมเปิ้ล แต่เจ้าทากก็เริ่มย่นระยะมาทีละน้อย

เจ้าทากตัวสั่นระริกตอนที่พ่นน้ำเหนียวหนึบออกมา

 

「ฟู่!!」

 

เมเปิ้ลต้องใช้โล่กลืนกินน้ำเหนียวถึงรอดพ้นได้อย่างหวุดหวิด

 

「แซลลี่จัง ใช้【Super Acceleration】เถอะ!」

「!! เข้าใจล่ะ!」

 

นั่นเป็นไม้ตายก้นหีบสำหรับใช้หลบหนี

 

「「【Super Acceleration!】」」

 

ร่างสองสาวเร่งความเร็ว

ตัวเมเปิ้ลถูกลากไปด้วย

ถ้าเป็นผู้เล่นคนอื่นคงจะได้รับความเสียหายจนม่องเท่ง

ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเธอก็จะพากันตายหมด

 

แต่กรณีของเมเปิ้ล ไม่เป็นเช่นนั้น

เธอรอดโดยไม่ได้รับความเสียหายเลย

แต่ต่อให้รอด ก็ไม่ได้สบายนักหรอก

พวกเธอถึงเก็บไว้ใช้ในยามจำเป็นจริง ๆ

 

*แก๊ง แก๊ง* เสียงชุดเกราะดัง

เมเปิ้ลเก็บโล่แต่ไม่ทันเก็บชุดเกราะ

 

「ด้านหลังเป็นไงบ้าง?!」

「โอเคเลย! มันตามเราไม่ทัน!」

 

สามสาวหลบหนีได้สำเร็จ

แต่พวกเธอก็ไม่สามารถใช้【Super Acceleration】ได้อีกสักพัก ถ้าเจอมันเข้าอีก คงได้แต่เตรียมใจตาย

และในสถานการณ์อย่างนั้น พวกเธอได้ยินเสียง *บ๊วบ บ๊วบ* โดยไม่มีเวลาให้พักหอบหายใจเลย

 

「……หึ!… มันมาจากอีกทาง!」

「ทางนี้!」

 

พวกเธอวิ่งตามเส้นทางที่แตกแขนงออกไปทั้งซ้ายและขวา

เมเปิ้ลถอดอุปกรณ์สวมใส่แล้วให้แซลลี่แบกเธอวิ่ง

นั่นเป็นสไตล์ของพวกเธอ

 

「อย่างที่คิดเลย เจ้าทากนั่น มันตอบสนองต่อเสียง!」

 

เมื่อไม่มีเสียงเกราะของเมเปิ้ล เสียง *บ๊วบ บ๊วบ* ที่ได้ยินก็ค่อย ๆ หายไปด้วย

 

「เป็นไงบ้าง? มันอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า?」

「……คิดว่ามันคงไม่ได้อยู่แถว ๆ นี้หรอก?」

「ฮ่า〜……รอดแล้ว……」

 

สามสาวเอนพิงผนัง

ถึงกลางทางจะเรียกไม่ได้ว่าปลอดภัย แต่ก็ยังดีกว่าอยู่ตรงทางตันเยอะ

 

「เราต้อง… หาทางออกให้ได้」

「อื้ม เห็นด้วย……」

 

สามสาวกำหนดเป้าหมายได้โดยไม่ต้องปรึกษา

ยิ่งอยู่ในนี้นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งอันตรายเท่านั้น

ฉะนั้น พวกเธอต้องหาทางออกให้เร็ว

 

「ดันเจี้ยนนี้คงไม่มีบอส……ถ้าได้เหรียญหรืออุปกรณ์เหมือนเมเปิ้ลก็ถือว่าคุ้มแล้วล่ะ……」

「อา งั้นลงมือกันเลย ดูจากตัวเจ้าทาก… แนวคิดการออกแบบดันเจี้ยนนี้คงเน้นการสำรวจจริง ๆ」

「เธอจะบอกว่า……ดันเจี้ยนนี้ทั้งหมดคือห้องบอสงั้นเหรอ?」

「คิดว่างั้นแหละ」

 

พูดจบ แซลลี่ก็เตรียมเดินต่อ

 

「ไปกันก่อนโดนเจอดีกว่า เราเข้ามาจากด้านบน……งั้นทางออกน่าจะอยู่ด้านล่าง ว่ามั้ย?」

「ก็เป็นไปได้ แต่ก็ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่……」

「งั้นก็เลือกทางที่ลาดลงดีกว่า」

 

มีบางเส้นทางที่ลาดเอียงลงนิดหน่อย พวกเธอกะจะเลือกทางเหล่านั้นถ้าเจอ

สามสาวลงลึกไปเรื่อย ๆ

ระหว่างทางก็ได้เห็นพวกทากเป็นครั้งคราว

ซึ่งทำให้แซลลี่มั่นใจว่า

 

ทากพวกนั้นเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าเมเปิ้ล

 

ความหมายลึก ๆ ที่อยู่เบื้องหลังก็คือ ถ้าวิ่งตามปกติ พวกเธอไม่มีทางหนีทากพ้น

ถ้าจ๊ะเอ๋กับมันตรงหัวมุมล่ะก็

ต้องใช้เวลานิดนึงกว่าแซลลี่จะแบกเมเปิ้ล

และถ้าพวกเธอโดนน้ำเหนียวพวกนั้นเข้า ก็คงจะติดหนึบหนีไม่รอด

อย่างไรก็ตาม ถ้าเมเปิ้ลยังถือโล่ใหญ่อยู่ แซลลี่ก็แบกเมเปิ้ลไม่ได้

พวกเธอได้แต่ภาวนาว่า ขออย่าเจอเจ้าทากในระยะกระชั้นชิดเลย

 

「ฟู่〜……รวบรวมสมาธิไว้……」

 

แซลลี่ฝืนรวบรวมสมาธิทั้ง ๆ ที่ยังเหนื่อยล้า

ความสามารถในการตรวจตราเส้นทางของแซลลี่่กลายเป็นเส้นชีวิตของทั้งสามไปแล้ว

หลังจากเคลื่อนที่อย่างระมัดระวังไม่ให้มีเสียง รูปร่างหน้าตาของถ้ำก็เริ่มเปลี่ยนไป

 

「สวยจัง……」

「อา จริงด้วย」

「ค่อยรู้สึกผ่อนคลายหน่อยแฮะ…」

 

คริสตัลสีม่วงบนผนังส่องแสงระยิบระยับ

แม้ว่าจะไม่สามารถเก็บคริสตัลพวกนี้ได้ แต่จิตใจของสามสาวก็เหมือนจะได้รับการเยียวยาจากแสงอันงดงามเหล่านั้น

และการค้นพบอีกอย่าง

 

「เพดาน…มันต่ำลงรึเปล่า?」

 

อย่างที่แซลลี่ให้ข้อสังเกต บางตำแหน่ง เพดานลดต่ำลงจนพวกทากแทบจะไม่สามารถผ่านไปได้

 

「แต่ว่า……เสียงพื้นสั่นมันดังขึ้นนะ」

「ก็แค่คิดว่า ถ้าจำนวนทากแปรตามสภาพแวดล้อมล่ะก็ ชัยภูมิที่นี่ดูจะเป็นประโยชน์กับพวกเรามากกว่าน่ะ」

 

สามสาวเดินทางต่อ

ถ้าเป็นไปได้ พวกเธออยากจะออกจากที่นี่ในวันนี้เลย

พวกเธอเริ่มสำรวจบริเวณโดยรอบพร้อมกับระวังการโจมตีแบบขนาบข้าง พร้อมภาวนาว่า ขออย่าได้ยินเสียง *บ๊วบ บ๊วบ* อีกเลย




NEKOPOST.NET