[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 24 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.24 - สาวน้อยตู้เย็นกับการสำรวจใต้ดิน


สองสาวเดินลงไปทีละก้าว ลงต่ำไปเรื่อย ๆ

เสียงนั้นค่อย ๆ ดังชัดขึ้น คาเอเดะที่อยู่ด้านหน้าเตรียมรับการโจมตีทีเผลอระหว่างเดินลงบันได แล้วก็เจอประตู

คาเอเดะจับลูกบิดประตู

「……ไม่ได้ล็อค จะเปิดละนะ」

「โอเค〜 เอาเลย!」

คาเอเดะยกโล่ใหญ่เตรียมพร้อมขณะเปิดประตู พอประตูเปิดออก ก็ยิ่งได้ยินเสียงชัดขึ้น

「เจ็บ……เจ็บเหลือเกิน………อาาาาา…อา」

คาเอเดะยื่นหน้าออกมานอกโล่ใหญ่แล้วจ้องมองในห้อง

ในห้อง มีเทียนที่ไหม้ไปแล้วครึ่งนึงวางอยู่บนพื้นกลางห้อง

แสงเทียนสะท้อนกับร่างชายเลือดอาบที่ถูกมัดติดกับเก้าอี้

「ดูเหมือนจะไม่ใช่ศัตรูนะ……? แต่ก็ไม่ใช่ผู้เล่น」

ริสะค่อย ๆ ยื่นหน้าออกจากด้านหลังคาเอเดะ พอเห็นสภาพน่าอนาถของเขา เธอก็ทำหน้าย่น

「ทำไงต่อดี?」

「อื้มม์〜… เค้าพูดว่าเจ็บ งั้น… น่าจะลองรักษาดูนะ〜…」

「ชั้นมีเวท【Heal】จะให้ลองใช้มั้ย?」

「อือ… เอาเลย!」

พอตกลงกันได้ ริสะก็ใช้【Heal】.

แสงอันอ่อนโยนห่อหุ้มร่างชายคนนั้น และบาดแผลของเขาสมานตัวเล็กน้อย แต่ยังห่างไกลกับคำว่าหายสนิท

「งั้นก็อีกครั้งนะ!【Heal】!」

ริสะใช้ 【Heal】ไปเรื่อย ๆ พร้อมกับเช็คสภาพแผลไปด้วย

หลังใช้ยาเพิ่ม MP หมดไปสองขวด บาดแผลก็หายสนิท

สองสาวยิ้มอย่างพอใจ

「ขอบ……คุณ………」

ชายที่หายสนิทยิ้มอย่างมีความสุข แล้วร่างของเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแสงสีขาว กระจายออกและหายไปในที่สุด

「แปลว่าไปสวรรค์แล้วเหรอ……?」

「คงงั้นมั้ง? แต่ก็นะ เค้าคงไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้วตั้งแต่แรกมากกว่า」

ริสะเห็นอะไรบางอย่างทิ้งอยู่บนเก้าอี้ที่ชายผู้นั้นเคยนั่งอยู่ ในห้องมืดสลัวนั้น มันสะท้อนแสงเทียนจาง ๆ

ริสะหยิบขึ้นมาดู

「นี่มัน……แหวน?」

「โอวว〜! สงสัยจะเป็นการขอบคุณจากชายคนนั้นมั้ง?」

ริสะตรวจสอบคุณสมบัติของแหวนดำสนิทวงนั้น

 

【แหวนแห่งชีวิต】

【เพิ่ม HP ให้ผู้สวมอีก 100】

 

「อื้ม〜… คงเป็นรุ่นอัพเกรดของ Toughness Ring มั้ง? ได้มาง่าย ๆ อย่างนี้ คงไม่ใช่อุปกรณ์ดีเด่อะไรหรอก…」

พูดจบ ริสะก็ยื่นแหวนให้คาเอเดะ

「เหมาะกับเมเปิ้ลมากกว่า เพิ่ม HP ให้ชั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไร」

「เอ๋!……แต่ จะดีเหรอ? อาจเป็นไอเท่มที่หาได้เฉพาะอีเวนต์นี้นะ?」

「ถ้าไม่สบายใจ เอาเป็นว่าเธอติดหนี้ชั้น 1 ชิ้น ถ้าเมเปิ้ลจังเจออุปกรณ์ที่ไม่จำเป็น ก็ค่อยเอามาให้ชั้น แบบว่าแลกกันไง…」

「เข้าใจแล้ว! คราวหน้าถ้าเจอไอเท่มอีก ชั้นก็จะยกให้แซลลี่จัง! ……งั้นก็ ใส่ได้อย่างสบายใจ…」

ดังนั้นเอง HP ของคาเอเดะจาก 100 ก็เพิ่มอีกเท่าตัวเป็น 200

ในที่สุดก็เป็นตัวเลขที่ไว้ใจได้เสียที

สล็อตติดตั้งอุปกรณ์ของเธอเต็มพอดี จากนี้ไปคงยากที่จะเพิ่ม HP ได้อีก

「งั้น ไปนอนกันต่อเถอะ…」

「ชั้นไม่อยากเชื่อว่าอีเวนต์ในป่าจะมีแค่นี้」

「อื้อ〜… สงสัยอยู่เหมือนกัน? น่าจะมีอย่างน้อยอีกสักอันนะ คิดว่า… จังหวะเวลาอาจจะมีส่วน อย่างคราวนี้อีเวนต์เกิดตอนเที่ยงคืนพอดี」

อีกทั้ง เวลาที่พวกผีปรากฏตัวออกมาก็อาจเป็นไปตามกำหนดของอีเวนต์ สองสาวจึงสรุปว่า น่าจะต้องใช้เวลาสำรวจรอบบริเวณนี้สักสองสามวันเพื่อให้แน่ใจว่าไม่พลาดอะไรไป

「งั้น แผนสำหรับพรุ่งนี้คือต้องผ่านป่านี้ไปให้ได้」

「อื้อ ตามนั้น」

สำหรับริสะ ป่าแห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่เธออยากอยู่นานนัก

พอทั้งคู่ขึ้นมาจากใต้ดิน ก็เลื่อนเครื่องเรือนกลับสู่สภาพเดิม จากนั้นเริ่มผลัดเวรกันนอนต่อ

「ราตรีสวัสดิ์จ้า เมเปิ้ล」

「ราตรีสวัสดิ์〜!  หลับให้สบายนะจ๊ะ!」

「หุ ๆ … ขอบใจนะ」

และแล้ว สองสาวก็ผลัดเวรกันนอนจนเช้า

 

วันที่สอง

「โอ๊ตส์ วันนี้มาพยายามกันให้เต็มที่นะจ๊ะ!」

「โอ้ววว〜!」

สองสาวรับประทานอาหารเช้าง่าย ๆ แล้วออกจากบ้าน มุ่งตรงออกจากป่า

เพื่อลดเวลาที่ใช้ ริสะจึงแบกคาเอเดะเดินทาง

บางช่วง ริสะจะปีนต้นไม้เพื่อเช็คทิศทางของภูเขาแล้วก็วิ่งต่อราว ๆ หนึ่งชั่วโมง

สุดท้ายก็ออกจากป่าจนได้

「โอ๊ตส์! สำเร็จแล้ว!」

「อื้อ〜! อยู่ที่มืดมาซะนาน พอเจอแสงเข้าเต็ม ๆ นี่ ตาลายเลย…」

คาเอเดะติดตั้งอุปกรณ์กลับเหมือนเดิมแล้วบิดตัวยืดเหยียด

เบื้องหน้าพวกเธอ เป็นพื้นที่แห้งแล้ง มีพุ่มหญ้ากระจัดกระจายห่าง ๆ ไปจนกระทั่งถึงบริเวณเทือกเขา

「สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เกม ทำไม่ได้นะเนี่ย〜」

「พอไม่รู้ว่าต่อไปจะเจอแอเรียแบบไหน ก็ตื่นเต้นดีเนอะ!」

สองสาวคุยไปเดินไปบนพื้นที่แห้งแล้ง เนื่องจากมองเห็นมอนสเตอร์ได้ง่าย จึงสำรวจง่ายไปด้วย

ดังนั้น พวกเธอจึงมองเห็นเงาคนที่น่าจะเป็นผู้เล่นอยู่ไกล ๆ

「เมเปิ้ล มีคนมาแน่ะ」

「ชั้นควรใช้อะไรดี? จะต้องใช้【Akujiki】มั้ย?」

「อย่าเพิ่งใช้【Akujiki】ตอนนี้เลย ถ้าต้องสู้กันขึ้นมา ใช้【Cover Move】เข้าโจมตีจะดีกว่า… อีกอย่างนะ…」

ริสะกระซิบกระซาบบอกแผนลับกับคะเอเดะ

「เข้าใจแล้ว」

 

สองสาวเคลื่อนไปข้างหน้าและเพิ่มความระแวดระวัง เพราะคาเอเดะได้ที่สามในอีเวนต์ก่อนหน้านี้ ผู้เล่นส่วนใหญ่น่าจะจำเธอได้

เป็นไปได้ว่ามีคนอยากได้เหรียญจากเธอ

พอเข้าใกล้ไปเรื่อย ๆ ปาร์ตี้ฝั่งโน้นก็สังเกตเห็นพวกเธอจึงหยุดเดินและซุบซิบกัน

ทั้งสามคนเดินเข้าหาสองสาวโดยปราศจากอาวุธ

ทั้งสามคนเป็นชายล้วน เป็นปาร์ตี้ที่ไม่สมดุลเพราะใช้ดาบใหญ่ ดาบสั้น และดาบมือเดียว

พอได้ระยะที่ส่งเสียงคุยกันได้ ทั้งสามคนก็ทักสองสาว

「ไม่น่าเชื่อ〜 ก่อนนี้ไม่เจอใครเลย พอเจอ ก็เป็นคนมีอันดับจากอีเวนต์ซะงั้น…」

「กลัวแล้วจ้า… เราไม่อยากสู้กับพวกเธอหรอกนะ ปล่อยเราไปเถอะ…!」

「พวกเรากำลังจะปีนเขาน่ะ〜… ไม่อยากใช้สกิลไปเปล่า ๆ ปลี้ ๆ」

「เข้าใจแล้ว〜 เราเองก็จะปีนเขาเหมือนกัน คิดว่าน่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ในนั้นนะ……」

ดูเหมือนทั้งสามก็จะเห็นตรงกันกับคาเอเดะ เลยขอตามไปด้วย

「เธอว่าไง แซลลี่?」

「……จะเป็นไรไป」

ดังนั้น ทั้งห้าจึงเคลื่อนเข้าเขตภูเขา

「งั้น ชั้นอยู่หน้าเอง… เมเปิ้ล เธออยู่ตรงกลาง ส่วนสามคนนั่นรั้งท้ายนะ เกิดอะไรขึ้นจะได้ช่วยกันได้」

「โอเคจ้า〜ไม่ว่ามอนชนิดไหนมา ชั้นก็จะปกป้องเธอเอง」

คาเอเดะยกโล่ทำท่าขึงขัง

 

「ไว้ใจได้จริง ๆ」

「เห็นด้วยอย่างยิ่ง」

 

สองสาวเริ่มเดินต่อ ส่วนสามคนนั้นเริ่มซุบซิบกันด้านหลัง

ระหว่างทาง เจอมอนสเตอร์สองสามครั้ง แต่ริสะก็จัดการไปได้โดยไม่ต้องให้เมเปิ้ลเปลืองมือ

และแล้ว ก็ใกล้ถึงจุดหมาย

 

「โอ๊ตส์ พยายามกันอีกหน่อยนะ!」

คาเอเดะบิดตัวยืดเหยียด

ในจังหวะนั้นเอง

 

「เอาเลย!【Amor Crush】!」

「【Defense Break】!」

「【Ignoring Blade】!」

 

สามคนด้านหลังคาเอเดะโจมตีพร้อมกัน

โดยใช้สกิลที่ไม่สนพลังป้องกันซึ่งเป็นดาวข่มของคาเอเดะด้วย

คอมโบของทั้งสามต่อเนื่องลื่นไหล ราวกับซ้อมมาเพื่อจัดการคาเอเดะโดยเฉพาะ

พูดได้ว่า นี่เป็นการลอบโจมตีที่สุดยอดแล้ว

 

「【Cover Move】!」

 

แต่ดาบเหล่านั้นไปไม่ถึงตัวคาเอเดะ

แผนลับที่ริสะบอกเธอ ก็คือ ให้คาเอเดะแกล้งเปิดโอกาสใช้สามคนนั้นโจมตี จะได้รู้ว่าสามคนนั้นคิดอะไรอยู่

ริสะคาดว่าถ้าพวกเขาขอร่วมทางไปด้วย ก็เป็นไปได้สูงว่าจะลอบโจมตี

ตราบใดที่ริสะอยู่ใกล้ ๆ คาเอเดะก็สามารถใช้วิธีหลบเลี่ยงที่เร็วที่สุดของเธอได้

แม้ริสะจะไม่ได้บอกว่า จะปลอดภัยร้อยเปอร์เซนต์ แต่คาเอเดะก็ยังทำตามข้อเสนอของริสะ

เธอคอยระแวดระวังสามคนนั้นตลอด

โดยทั้งสามไม่ได้รับรู้เลยว่า คาเอเดะและริสะคอยระวังอยู่

พวกเขาเอาแต่เล็งเหยื่อ แต่ไม่ได้คิดเลยว่าตัวพวกเขาเองนั่นแหละกำลังตกเป็นเหยื่อ

 

「อะไรกันเนี่ย?」

 

พวกเขาตกตะลึงที่การลอบโจมตีล้มเหลว เลยยืนแข็งทื่อ

เพราะพวกเขามั่นใจเต็มร้อยว่ามันต้องสำเร็จ

 

「【Hydra(Poison Dragon)】!」

 

Poison Dragon ที่คาเอเดะยิงสวนกลับกลืนกินทั้งสามโดยไร้ความปราณีจน HP หมดเกลี้ยง

 

「ช่างกล้าจริง ๆ ไม่คิดว่าจะโจมตีเรา…」

「ก็นะ ถ้าเล็งเมเปิ้ลจังน่ะไม่แปลกหรอก… ดีใช่มั้ยล่ะที่เราระวังไว้ก่อน」

「รอดได้เพราะใช้【Cover Move】ทันนะเนี่ย ไม่งั้นคงแย่เลย…」

「ก่อนจะลืม… ไม่รู้จะมีเหรียญมั้ย พวกนั้นอาจจะดร็อปไว้ก็ได้」

 

พอริสะพูดยังงั้น คาเอเดะจึงลุยทะเลพิษเข้าไป เธอค้นตรงบริเวณที่สามคนนั้นล้มลง แต่ก็ไม่เจอเหรียญ

「เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าหวังรวยทางลัด」

「เห็นด้วย」

และแล้ว การต่อสู้กับผู้เล่นครั้งแรกในอีเวนต์นี้จึงจบลงด้วยชัยชนะของคาเอเดะกับริสะ

「งั้นก็  ไปปีนเขากันเถอะ!」

「โอ้ววว〜!」

 

สองสาวเริ่มเดินไปทางภูเขาอีกครั้ง




NEKOPOST.NET