[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 20 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.20 - สาวน้อยตู้เย็นกับการเพิ่มพลังของเพื่อน


สาวน้อยตู้เย็นกับการเพิ่มพลังของเพื่อน

 

「 โอ๊ตส์ ถึงแล้ววว 」

ริสะอยู่ที่หน้าบ้านเล็ก ๆ ที่สร้างจากท่อนซุงในป่า

ข้าง ๆ บ้านมีกังหันน้ำที่กำลังหมุนช้า ๆ ตามการไหลของแม่น้ำใสสะอาด

หน้าบ้านมีสนามเล็ก ๆ กับท่อนฟืนที่ยังไม่ได้ผ่าวางทิ้งอยู่

ได้ยินเสียงนกน้อยขับขานไพเราะ

ริสะตรงไปที่บ้าน "ก๊อก ก๊อก" เธอเคาะประตูแล้วรอ

สักครู่ ประตูก็เปิดจากด้านใน

ผู้ที่ออกมาจากบ้านเป็นชายชราเคราขาวสีขาวถือไม้เท้า

「 ยากนักที่จะมีใครมาที่นี่ ... เข้าไปข้างไหนก่อนเถอะ แถว ๆ นี้มีมอนสเตอร์ดุร้ายอยู่เพียบ 」

ชายชราพูดแล้วเปิดทางให้ริสะเข้าไปในบ้าน ริสะก็เข้าไปตามคำเชิญ

ถ้าค่า AGI ต่ำเกินไป ชายชราจะไม่อยู่ในบ้านแล้วอีเวนต์นี้ก็จะไม่เริ่มต้น

ในบ้านมีเครื่องประดับเพียงไม่กี่ชิ้น

ถ้าจะถามว่า ชิ้นใดที่น่าสนใจที่สุด ก็คงเป็นดาบเล็กคร่ำคร่าบนชั้นวางของที่ปล่อยพลังออกมาอย่างชัดเจน

ริสะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างโต๊ะโดยไม่พูดอะไร

ชายชราวางถ้วยชาลงเบื้องหน้าริสะ

「 ดื่มสักหน่อยนะ จะได้ผ่อนคลายหายเหนื่อย 」

「อื้อม ขอบคุณมากค่ะ 」

ริสะดื่มชา แล้วก็จริงอย่างที่ชายชราพูด สภาพร่างกายเธอดีขึ้นนิดหน่อย

พูดตรง ๆ คือ MP ของเธอฟื้นกลับมาเต็มนั่นเอง

แม้ HP เธอจะไม่เปลี่ยนแปลงเนื่องจากมันไม่ได้ลดลงแต่แรก แต่ตามข้อมูลที่ได้มา ชานี้จะช่วยเติม HP จนเต็มเช่นเดียวกัน

「 หุ ๆ…… หนูรอที่นี่สักแป๊บ ฉันต้องไปตัก【น้ำเติมพลังเวท】ก่อนนะ 」

【น้ำเติมพลังเวท】คือน้ำที่ได้จากน้ำพุฟื้นฟูพลังเวท ส่วนที่ตั้งของน้ำพุสามารถทราบได้จาก NPC ในเมืองของสเตจที่สอง

ต้องใช้เวลาเดินทางประมาณ 30 นาทีจากต่ำแหน่งปัจจุบัน

จังหวะนี้ล่ะ ริสะเริ่มพูดตอบโต้ราวกับรออยู่

「 เอางี้มั้ยคะ หนูจะไปตักมาให้เอง 」

「 จ...จริงเหรอ งั้นขอรบกวนหนูละกัน ... หลัง ๆ นี่เท้าของฉันมันแย่ลงทุกที 」

พูดจบ ชายชราก็ยื่นขวดแก้วให้ริสะ

จอมอนิเตอร์สีฟ้าปรากฏขึ้นเบื้องหน้าริสะ

มีคำพูดให้เลือกว่า ตกลง กับ ปฏิเสธ

ริสะกดปุ่ม ตกลง เป็นการรับเควสท์

 

พอมาถึงสเตจที่สอง ผู้เล่นสายสนับสนุนมักจะมาหา【น้ำเติมพลังเวท】ทันที แต่ก็ไม่มีใครสามารถตักไปจากน้ำพุไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

ถ้าดื่มตรงนั้นก็จะสามารถฟื้นฟู MP ได้ แต่จนถึงขณะนี้ก็ไม่มีวิธีนำน้ำเติมพลังเวทกลับไป

วิธีเดียวที่จะนำน้ำเติมพลังเวทกลับไปได้คือใช้ขวดแก้วที่ได้มาจากอีเวนต์นี้เท่านั้น

แต่ขวดก็จะหายไปจากที่เก็บของหลังจากเติมน้ำแล้วหนึ่งชั่วโมง

ซึ่งก็หมายความว่า มันเป็นไอเท่มที่เตรียมไว้สำหรับอีเวนต์นี้เท่านั้น

 

「 จะไปแล้วนะค้าาาาา 」

「 ขอโทษด้วยนะ แต่ต้องรบกวนหนูแล้ว 」

และแล้ว ริสะก็พุ่งพรวดออกจากบ้านไม้ซุงตรงไปยังน้ำพุ

มอนที่อาศัยอยู่แถว ๆ นี้ หลัก ๆ มี 3 ชนิด

ชนิดแรกคือ บิ๊ก สไปเดอร์

ตามชื่อ มันคือแมงมุมขนาดใหญ่ประมาณ 1 เมตร การโจมตีด้วยเส้นใยที่มัดตรึงเหยื่อก็น่ากลัวมิใช่น้อย

ชนิดที่สองคือ สลีป บีเทิ่ล

มันคือ ด้วงที่มีการโจมตีที่มีผลต่อสเตตัสของเหยื่อโดยทำให้หลับ ขนาดตัวของมันใหญ่กว่าด้วงธรรมดาเพียงเล็กน้อย ทำให้เหยื่อมักจะมองข้ามและโดนโจมตีทีเผลอได้ง่าย ๆ

ชนิดที่สามคือ เทรียนท์

มันเป็นมอนที่แปลงร่างเป็นต้นไม้ ทำให้โจมตีทีเผลอได้สะดวก

แต่สังเกตได้ง่าย เพราะมันเป็นต้นไม้ชนิดเดียวในป่านี้ที่มีผลสีแดง

ถ้ารู้เรื่องนี้ก่อน โอกาสที่จะเลี่ยงมันก็สูงขึ้นมาก แต่ถึงจะรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน การโจมตีด้วยกิ่งและรากของเทรียนท์ก็มีระยะทำการไกล มีผู้เล่นจำนวนไม่น้อยที่ถูกล้อมกรอบจนแพ้ไป

 

ริสะกำลังวิ่งผ่านป่า

เป็นไปตามที่ข้อมูลที่เธอรู้ เส้นทางที่เธอใช้จะยังไม่มีมอนสเตอร์ปรากฏขึ้น

และแล้ว เธอก็มาถึงน้ำพุโดยใช้เวลาประมาณ 30 นาที

「 สวยจัง…… 」

น้ำที่ใสจนไม่อาจใสมากไปกว่านี้กำลังส่องแสงจาง ๆ ระยิบระยับสะท้อนกับต้นไม้และดอกไม้รอบ ๆ

ท่ามกลางทิวทัศน์ที่งดงามนั้น ริสะต้องหยุดเท้าและชื่นชมพุชั่วครู่

และแล้ว หลังจากดื่มน้ำเพื่อฟื้นฟู MP เธอก็รวบรวมสมาธิ

「 เริ่มจากจุดนี้ซินะ… ฮี 」

ริสะเติมน้ำในขาดแก้วที่ได้รับมา แล้วเก็บไว้ในที่เก็บของ เวลาจำกัดที่ 1 ชั่วโมง

ถ้าเธอกลับถึงบ้านไม้ซุงไม่ทันเวลาที่กำหนด อีเวนต์นี้จะจบลงด้วยความล้มเหลว

และมอนสเตอร์ที่ไม่ปรากฏเลยในตอนเธอมา พากันกรูออกมาจากป่า ราวกับกำลังรอจังหวะนี้อยู่

 

「 ไปล่ะน๊าาาา…」

ริสะมองไปด้านหลังแล้วกระโดดพุ่งเข้าไปในป่า เสียงอันน่ากลัวของแมงมุมก้องสะท้อนไปมา

อีเวนต์จริง ๆ เริ่มต้นจากจุดนี้

เส้นทางที่ใช้เวลา 30 นาทีโดยไม่มีมอนสเตอร์ขัดขวางนั้น เธอต้องฝ่าฝูงมอนเสตอร์กลับไปให้ได้ภายใน 1 ชั่วโมง

เพื่อให้ได้สกิล 【Super Acceleration】เธอต้องผ่านการทดสอบนี้ให้ได้

*หึ่ง ๆ* เสียงใยแมงมุมดังขึ้นจากยอดไม้ ถ้าเธอโดนมันเข้า ก็จะถูกตรึงไว้และนั่นคงจะเป็นจุดจบ

 

「 โย่ว! ……!! 【Mirage】!」

 

ริสะวิ่งทะลวงฝ่ากลุ่มสลีปบีเทิ่ล

แต่พอมันถูกตัวเธอ ก็บิดเบี้ยวและสลายตัวไป

ริสะเหลือบมองขณะทะลวงออกจากฝูงสลีปบีเทิ่ล

「 แย่ล่ะ แบบนี้ไม่ค่อยดีแน่ ๆ… !」

รากไม้คม ๆ เลื้อยมาที่เท้าของริสะ

ด้วยสเตตัสพลังป้องกันที่ต่ำติดดินของเธอ ถ้าโดนโจมตีแม้แต่ทีเดียวก็คงตายคาที่

ระหว่างที่ริสะสลับเท้าหลบรากไม้ เธอก็ตรวจสอบบริเวณโดยรอบ

มีต้นไม้ 3 ต้นที่มีผลสีแดง พวกมันคือ เทรียนท์ โดยไม่ต้องสงสัย

「【Fire Ball】!」

ลูกไฟร้อนแรงพุ่งเข้าใส่เทรียท์ที่เคลื่อนไหวช้าและแผดเผาลำต้นของมันอย่างรุนแรง

เสียงร้องด้วยความโกรธของเทรียนท์ดังกึกก้องไปทั้งป่า

「 นี่มัน…!! เกือบไปแล้ว…」

ริสะสังเกตเห็นมอนสเตอร์ที่ถูกเสียงของเทรียนท์ล่อเข้ามาด้วยสกิล 【Sensory Awareness II】.

「【Mirage】!」

ริสะสร้างภาพลวงตาของตัวเธอเองกำลังวิ่งไปทางน้ำพุ

ฝูงด้วงถูกภาพลวงตาล่อไปง่าย ๆ แต่แมงมุมไม่หลงกล อาจจะด้วยสกิลบางอย่าง พวกมันเคลื่อนตัวมาทางริสะ

「 ไม่ได้ผลเรอะ 【Slash】!」

ขณะที่หลบใยแมงมุม เธอปล่อยการโจมตีต่อเนื่องสองครั้ง

แม้ HP ของพวกมันจะลดลง แต่ก็ยังเหลืออยู่ตั้ง 70% เธอไม่มีเวลาที่จะจัดการพวกมันขั้นเด็ดขาด

「 แย่จัง!…… พวกเทรียนท์ก็น่ารำคาญสุด ๆ…!」

นอกจากจำนวนศัตรูจะมากมายแล้ว พวกมันยังเคลื่อนไหวราวกับมีเป้าหมายไม่เหมือนกันอีก

ที่แย่กว่านั้น ค่า AGI ของแมงมุมยังสูงมาก แทบไม่แตกต่างจากริสะเลย

ก็นะ คงเป็นธรรมดาแหละ เพราะนี่เป็นเควสท์สำหรับผู้เล่นที่เน้นค่า AGI โดยเฉพาะ

「【Ocean】!」

สายน้ำค่อย ๆ แผ่กว้างไปรอบ ๆ เท้าของริสะ แมงมุมที่กำลังไล่กวดเธอเหยียบน้ำเข้าไปเต็มที่และเคลื่อนที่ช้าลง

「【Slash】!… 【Wind Cutter】!」

ริสะตัดรากและกิ่งของเทรียท์ขณะเคลื่อนตัวไปข้างหน้า

ระยะห่างระหว่างเธอกับแมงมุมเริ่มถ่างกว้างขึ้น

แต่กระนั้น ริสะก็ยังรู้สึกหวาดเสียวเป็นอย่างมาก

ถ้าหยุดวิ่งเมื่อไหร่ เธอคงโดนจับ แต่นี่เป็นพื้นที่ป่า

ต้นไม้เรียงรายแน่นขนัด มีพุ่มไม้เต็มพื้น และอาจมีหลุมโคลนดูดก็ได้

ถ้าเธอสะดุดเมื่อไหร่ คงจบไม่สวยเป็นแน่

ริสะได้ยินเสียงกระพือปีก เมื่อหันกลับไปดู

「 ด้วงอีกแล้วเหรอ?!…… ว๊ายยยยยย 」

มอนสเตอร์ในป่านี้ "หลัก ๆ" มี 3 ชนิด

อันที่จริง ยังมีมอนสเตอร์อีกชนิดนึงที่แทบไม่ปรากฏตัว

ด้านหลังเธอ มี แมงปอยักษ์กำลังบินไล่ตามมา

ชื่อของมันคือ วินด์ ดราก้อนฟลาย

ชื่อนี้มีที่มาจากการที่มันบินได้เร็วมาก เร็วราวกับไม่มีต้นไม้กีดขวางเลยก็ว่าได้ เพราะมันใช้เวทลมเพิ่มความเร็ว

「 ซวยเกินไปแล้วน๊าาาา!…… เอาไป…! 【Wind Cutter】!」

เธอขู่ด้วยการยิงใบมีดลมไปด้านหลัง

ในสถานการณ์เยี่ยงนี้ ไม่มีเวลาให้พัวพันกับการต่อสู้ เธอต้องหาทางทำอะไรสักอย่างแล้วหนีไปให้ได้ แต่ระยะห่างระหว่างเธอกับมันค่อย ๆ บีบลดลง

เวทลมพุ่งเฉียดริสะเสียงดังหวีดหวิว เธอหลบโดยใช้ต้นไม้แทนโล่ เรียก 【Ocean】และมองหาแมงมุม

เธอเบี่ยงทิศทางของสลีปบีเทิ่ลที่ประชิดจากด้านข้างด้วย 【Mirage】 แต่กระนั้น ขณะที่เธอออกวิ่ง ก็ยังโดนมอนสเตอร์ล้อมกรอบอยู่ดี

ริสะรู้สึกร้อนใจ

「 แมงมุมด้านหน้า… เทรียนท์ทางซ้าย งั้นไปทางซ้ายดีกว่า! 」

เธอเปิดใช้งาน【Sensory Awareness II】เต็มกำลัง เมื่อได้ข้อมูลมากพอ เธอก็เลือกเส้นทางที่ดีที่สุด

นั่นคือไปทางที่มีต้นไม้หนาแน่นที่สุด ซึ่งจะทำให้เจ้าแมงปอบินได้ยาก มีเทรียนท์ 3 ตัวขวางหน้า แต่เธอก็ไม่มีเวลาว่างมาเป็นคู่ต่อสู้ให้

「【Mirage】!」

พวกเทรียนท์หลงกลอย่างง่ายดาย พุ่งกิ่งก้านแหลมคมนับสิบเข้าใส่ร่างลวงของริสะ

พวกเทรียนท์คงรู้สึกว่าโจมตีโดนริสะ จึงพากันแผดหัวเราะโหยหวน

「 ขอบใจมากนะที่ช่วย 」

ริสะพึมพำด้วยความโล่งอก

สิ่งที่ถูกกิ่งเหล่านั้นพุ่งทะลวงใส่ไม่ใช่ตัวริสะ

หากแต่เป็นปีกข้างหนึ่งของวินด์ดรากอนฟลาย

แม้จะเป็นวินด์ดรากอนฟลาย ก็ไม่สามารถหลบการโจมตีอันไม่คาดคิดนี้ได้

พอปีกเสียหาย ความเร็วก็ตกลง

ระยะห่างกับริสะก็กว้างออก

*กี๊ กี๊* วินด์ดรากอนฟลายยิงเวทลมใส่ริสะพร้อมส่งเสียงร้องโหยหวน แต่การโจมตียามจนตรอกเช่นนั้นไม่มีทางโดนริสะ

「แฮ่ก〜…แฮ่ก〜… ถึงแล้วววววl!! แฮ่ก〜! โอย เหนี่อยสุด ๆ …」

บ้านไม้ซุงอยู่เบื้องหน้าริสะ

เธอใช้เวลา 52 นาที มาทันแบบเฉียดฉิว

ริสะเปิดประตูบ้าน

「 กลับมาแล้วค่าาา 」

「โอ้ว! รออยู่เลย ดีนะที่หนูไม่เป็นอะไร ดีจริง ๆ…」

ริสะที่เพิ่งรอดสถานการณ์หวิดตายทำหน้าบอกบุญไม่รับ แต่ชายชราก็พูดต่อโดยไม่สนใจ

「 อื้อหือ… ต้องตอบแทนหน่อยล่ะ แป๊บนะ  」

พูดจบ ชายชราก็หยิบเอาม้วนคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก

「 หนูเรียนรู้สกิล【Super Acceleration】ได้จากม้วนคัมภีร์นี้ น่าจะช่วยหนูได้บ้าง อย่าปฏิเสธเลยนะ 」

หลังจากพูดจบ ร่างชายชราก็เลือนรางและหายแว๊บไป

「 เพราะมันไม่จำเป็นกับฉันแล้ว 」

เสียงนั้นดังมาจากด้านหลังริสะ ริสะหมุนตัวขวับ

ชายชรายืนอยู่ตรงนั้น ยิ้มอย่างมีความสุขราวกับเป็นเด็กที่เพิ่งแกล้งคนอื่นสำเร็จ

「 หุ ๆ … ดูเหมือนหนูจะต้องฝึกฝนให้มากกว่านี้นะ 」

「ค..ค่ะ!」

เธอตอบโดยสัญชาตญาณแล้วออกจากบ้านไม้ซุง

พร้อมกับพลังชนิดใหม่




NEKOPOST.NET