NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.17 - สาวน้อยตู้เย็นกับการพิชิตสเตจ


 

「ถึงแล้ว!」

「บุกเข้าไปเลยยยย」

บริเวณข้างหน้า เป็นทางเข้าสู่ซากปรักหักพังศิลา

ถ้าข้อมูลถูกต้องตามตรงล่ะก็ นี่ควรเป็นดันเจี้ยนที่เชื่อมต่อไปยังสเตจสอง
คาเอเดะเดินนำหน้าไป ไล่ไปตามทางเรื่อยๆ

พร้อมกับถือโล่ยักษ์”กระจกยามราตรี”ขณะที่เดินไปด้วย เป็นการป้องกันสุดเพอร์เฟ็ค


พอเดินไปได้สักพัก ก็เข้าปะทะกับมอนสเตอร์หมูป่า ที่ตัวค่อนข้างใหญ่

「【Wind Cutter】!」


ริสะสาดสกิลใส่ก่อนใครพวก แต่ก็ลด HP มันได้เพียง 20% เท่านั้น

「มู่ววว...พลังโจมตีลดลงไปเยอะเลย ฉันคิดว่าควรเพิ่มเลเวลสกิลดีบัฟบ้างแล้วล่ะ〜」

ขณะที่ริสะบ่นอยู่ หมู่ป่าตัวนั้นก็ตั้งท่าและพุ่งชนเข้ามา ชนเข้าคาเอเดะด้วยแรงโมเมนตัมจำนวนมหาศาล

แล้วก็โดนโล่สูบพลังเข้าไป

 

「น่อววว〜…เมเปิ้ลจังช่วยจัดการหมูป่าแทนได้มั้ย?」

「ได้เล้ย〜!」


เนื่องจากทางมันแคบ เวลาที่หมูป่าพุ่งชนเข้ามาก็เท่ากับฆ่าตัวตายชัดๆ

พวกมันก็ไม่รู้ว่าทำไมคาเอเดะต้องรบีเข้ามารับมือด้วยการกางโล่หรอก

ขณะที่เดินผ่านแยกซ้ายแยกขวา พวกหล่อนก็เข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆอย่างช้าๆเนิบๆ

「อ๊ะ! มอนตัวใหม่ล่ะ!」

พอพวกคาเอเดะเดินเข้าทางโค้ง ก็เจอกับหมีประจำเว็บนายท่านอยู่ตรงหน้า

เมื่อมันเห็นพวกเธอก็กระโดดเข้าหามา ส่วนคาเอเดะก็ตั้งท่าใช้โล่ตามเดิม


แล้วพวกหมีนายทั่นก็ตวัดกรงเล็บด้วยแขนใหญ่ๆเข้าไปอย่างรุนแรง แล้วก็มีออร่าสีขาวเกิดขึ้นที่กรงเล็บของมัน โดนโล่สูบหมีป่าเข้าไป แต่กระนั้นคาเอเดะก็ตกใจอยู่ดี

「ต-ตกใจหมดเลย」

「นึกว่ามันโจมตีระยะไกลซะอีก อีกอย่างนึง มันบังเส้นทางเดินขณะที่มันรักษาระยะห่างไว้ด้วย」

บรรดาหมีมีรูปแบบการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนกว่าหมูป่าเสียอีก
คงเป็นเพราะแรงก์มันสูงกว่าหมูป่าละมั้ง 

「ชั้นจะลองปราบมันเอง ตั้งท่ายืนเอาไว้และตั้งโล่ขึ้นซะ」


คาเอเดะทิ้งโล่ไปเฉยๆ

และทำให้หมีตัวนั้นเห็นช่องว่างเพื่อโจมตีคาเอเดะ แล้วก็พุ่งเข้ามา

ซึ่งถ้าคาเอเดะไม่ได้เอามือจับโล่เอาไว้ เธอคงล้มไปอยู่ที่พื้นเป็นแน่
ในเวลานั้นเอง พอมันเข้ามาใกล้จุดที่โล่ตั้งอยู่ ร่างของคาเอเดะก็จางหายไป

ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในที่ที่ไม่ควรจะมีอะไรอยู่เลย ก็มีโล่ยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่
ส่วนโล่ที่ทิ้งเอาไว้บนพื้นนั้นสลายไป

 

「ทดสอบสกิล【Mirage】แล้วได้ผลด้วย คิดว่านะ?」

「【Mirage】หรอ〜! ตอนที่จู่ๆโล่ก็ตกไปที่พื้น ทำเอาชั้นตกใจมากจริงๆ」

「ตอนนี้ฉันพยายามทดสอบสกิลนี้อยู่ แต่ว่ามันมีลิมิตที่ใช้งานสกิลได้ต่อวันอยู่ ฉันเลยอยากเก็บไว้ใช้กับบอสน่ะ เป็นเหตุว่าทำไมฉันถึงคาดหวังกับเธอระหว่างการต่อสู้ตลอดเลยล่ะ!」

「อื้ม! ฝากงานนี้ไว้ได้เลย!」

 

ดูๆไปแล้วดันเจี้ยนนี้ก็ไม่ได้ลึกมากมายอะไร และสู้กับมอนสเตอร์ประมาณ 10 ครั้งได้
พวกหล่อนมาถึงห้องบอสจนได้

แล้วก็เปิดประตูบานยักษ์ออกมา จากนั้นก็เข้าไป

 


เป็นห้องกว้างที่มีเพดานห้องสูงเอาเรื่อ ยาวไปยันส่วนที่ลึกที่สุด
แล้วก็พบกับต้นไม้ยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ประตูก็ปิดตัวลงพร้อมกับเสียง *ปั้ง*

และ


ต้นไม้ยักษ์ต้นนั้นเปลี่ยนรูปร่างไปพร้อมกับเสียง *แกว๊กกก* และกลายร่างเป็นกวางตัวเบ้ง

เขาของมันแปรเปลี่ยนเป็นพุ่มไม้ใบเขียวชะอุ่มและมีแอปเปิ้ลสีแดงสดงอกขึ้นมา

หลังจากส่ายตัวไล่ฝุ่นละออง มันก็กระทืบพื้นและจ้องมองไปยังสาวน้อยทั้งสองคน

 

「มันเข้ามาแล้ว!」

「โอเคจ้า〜!」

 

ที่ที่กวางตัวนั้นยืน ก็มีวงเวทย์สีเขียวโผล่ออกมาส่องสว่างขึ้น

เป็นสัญญาณว่าเริ่มการต่อสู้ได้

 

เมื่อมันกระทืบพื้น วงเวทย์ก็ส่องแสงขึ้นมา และมีเถาวัลย์ยักษ์ทะลุออกมาจากพื้น เข้าโจมตีคาเอเดะและริสะ

 

「โอ๊ยโหยว!……」

「ฮะฮ่า! ช้าไปช้าปาย」

 

โล่ยักษ์ของคาเอเดะรับการโจมตีจากเถาวัลย์และดูดเข้าไป
ส่วนริสะได้แสดงฝีไม้ลายมือทักษะการหลบหลีกของเธอ หลบการโจมตีของเถาวัลย์ที่พุ่งๆมาเป็นแผงได้อย่างสบาย

การโจมตีหลักๆของคาเอเดะคือ ดาบชินเกสุ(Shingetsu)

แล้วคาเอเดะก็สวนกลับไปด้วยการปลดปล่อยมังกรที่พ่นพิษได้ออกมา

ควันพิษได้ละลายสลายเถาวัลย์พวกนั้นทิ้งเสียสิ้น และรุกคืบเข้าหากวางตัวนั้น

แต่พิษของมังกรถูกสกัดกั้นจากกำแพงสีเขียวที่ตั้งแผงอยู่ตรงหน้ากวางยักษ์ พอรับการโจมตีเสร็จกำแพงก็สลายไป


「เอ๋?!」

「คงเป็นเพราะวงเวทย์พวกนั้นแน่! ดาเมจเลยทะลุผ่านไปไม่ได้น่ะ!」

 

เจ้ากวางยักษ์ได้ยืดเถาวัลย์ขึ้นมาและจู่โจมอีกครั้ง มันยังมีความหวังอยู่
แต่ทั้งสองก็ยังทำตัวสบายๆได้

พวกหล่อนทนรับการโจมตีแบบนั้นไปได้ซักพัก ริสะก็เสนอแนะไปว่า 


「ฉันจะขอไปตรวจสอบมันหน่อยนะ เมเปิ้ลจังแท้งไปก่อนได้มั้ย?」

「เข้าใจแล้วค่า!…【Provoke】!」

 

ตอนนี้เป้าหมายการโจมตีของเถาวัลย์ล็อคไปที่คาเอเดะแทน ริสะเลยมีโอกาสทดสอบอะไรบางอย่าง

หลังจากมันโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยเวทมนต์และสร้างกำแพงขึ้นมา ริสะก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

 

「ทำดาเมจใส่เขาของมันได้!...แล้วก็ ดูเหมือนแอปเปิ้ลบนเขาเอาไว้ร่ายเวทย์กำแพงน่ะ!」

 

ริสะชี้เป้าไปยังแอปเปิ้ลที่ส่องประกายอยู่ในพุ่มไม้เล็กๆบนเขาของมัน
เมื่อกำแพงแสงทำงาน แอปเปิ้ลจะส่องแสงสีแดงออกมา

 

「ถ้างั้น…ให้เค้าจัดการเอง! จะเป่าให้กระเด็นเลย!」

「อื้ม ฝากด้วยนะ!」


คาเอเดะแทงลูกแอปเปิ้ลด้วยดาบชินเกสุ 
แล้วเจ้ามังกรพิษก็ปรากฏตัวอีกครั้ง ในเวลานี้ไม่มีกำแพงแสงมาขวางกั้นแล้ว
และควันพิษก็แพร่เข้าไปละลายต้นไม้ใบหญ้า

 

「【Wind Cutter】!」

 

เนื่องจากไม่มีกำแพงป้องกัน การโจมตีในครั้งนี้เลยเข้าถึงตัวศัตรูจนได้
แถมติดดีบัฟอีกต่างหาก

 

「โดนแล้ว!」

「จัดไปชุดใหญ่ไฟกระพริบเลยละกัน!」

 

*เปรี๊ยะ เพล้ง* เสียงคริสตัลบนโล่ยักษ์แตกตัวออกมา และมีวงเวทย์สีม่วงเคลือบบนใบดาบชินเกสุ
มีออร่าทำให้ห้องสว่างขึ้นชั่วขณะ แล้วกลายร่างเป็นมังกรพิษสามหัว เข้าจูโจมเจ้ากวางยักษ์

ร่างของมันหลอมละลาย เกิดดาเมจสีแดงขึ้นอย่างต่อเนื่อง มั่นใจได้เลยว่าโดนดาเมจถึงฆาตแน่นอน


แต่ว่า กลับมีวงเวทย์สีเขียวช่วยรักษาแผลของของมัน
พอเลือดมันฟื้นขึ้นมา 20% ดีบัฟพิษก็ถูกล้าง
และพอวงเวทย์ฮีลของมันเสร็จหน้าที่แล้วก็จางหายไป

 

「เอาแล้วไง ยิงใส่มันอีกรอบได้มั้ยคาเอเดะ!?」

「ได้อยู่จ้ะ แต่ต้องรอซักพัก!」

 

ขณะที่พวกหล่อนปรึกษากันอยู่ ไม่มีวันที่เจ้ากวางยักษ์จะยืนรออยู่ได้หรอก
แล้วมันก็พุ่งเข้ามาโจมตีด้วยแพทเทิร์นใหม่ คือ จู่โจมด้วยคมดาบวายุและเถาวัลย์ที่มีขนาดใหญ่กว่าอันเก่าๆ

ยังมีทีเด็ดอีกนะ

 

「!!」

「อุหวาาาาาา!!」

 

อยู่ๆผืนดินก็เด้งตัวขึ้นมาโจมตีทั้งสองสาว ริสะหลบได้ด้วยเซนส์เกมเมอร์ แต่คาเอเดะตัวปลิวไปแล้ว

ถึงจะทำดาเมจไม่เข้า แต่พอคาเอเดะตัวกระแทกพื้น ก็โดนดีบัฟ【Stun】ทำให้ลุกไม่ขึ้น
ถ้าเล่นบิ๊วปกติคงไม่มีทางรอด แต่พอเธอโดนคมดาบวายุของเจ้ากวางยักษ์เข้าไป เลือดไม่ลดซักแอะ เธอยังทนไม้ทนมือได้เรื่อยๆจนกว่าจะลุกขึ้นได้

แต่ว่า กว่าสกิลของคาเอเดะจะใช้งานได้อีกครั้ง ต้องรอหายสตั๊นก่อน

 

「ไม่ไหว…เจ็บเหมือนกันแฮะ…」

 

ริสะก็ถือมีดทั้งสองข้าง แล้ววิ่งเข้าไป

เธอไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น ตอนนี้กำลังแฮปปี้สุดๆไปเลยเชียว

 

「งั้นฉันจัดการมันเอง」

 

ริสะมองเห็นการโจมตีของศัตรูออกหมดแล้ว

เธอจมลึกเข้าฌาน บุกเข้าโจมตีแบบไม่สนอะไรเลย
วิ่งตามมันผ่านเส้นทางแคบๆ และพอเธอเข้าใกล้เจ้ากวางยักษ์แล้ว 
ก็ตั้งท่าใช้สกิล【Leap I】กระโดดไปยังข้างหน้าศัตรู

จุดที่กระโดดลงไปนั้น เป็นเพียงจุดๆเดียวที่ปลอดภัย ภายในห้องบอสที่เต็มไปด้วยคมดาบวายุที่ปลิวว่อนไปทั่วอย่างไม่หยุดไม่หย่อน

 

「【Double Slash】!」

 

เธอหมุนตัวโจมตีด้วยมีดทั้งสองเล่ม ตีรันฟันแทงเข้าไป 4 ครั้งติด

ถึงดาเมจของมีดแต่ละเล่มจะน้อยลง แต่ก็ถูกทดแทนด้วยจำนวนครั้งการโจมตีแบบคอมโบ

แล้วริสะก็วิ่งเข้าไปยังด้านหลังของมัน


「【Power Slash】!」

 

เธอฟาดฟันเข้าไปอีก 2 ฮิต ฟันฉับเข้าที่หน้าผากทะลุถึงลำคอ

แถมยังใช้เวทย์ไฟเผาหลังมันอีกด้วย

คมดาบวายุยังคงบินว่อนไปหาริสะ แต่เธอก็เคลื่อนที่ไปรอบๆหลบมันได้

หลบง่ายจัง

 

「อุ่ย? จุดนี้ก็ยังไม่ปลอดภัยเหรอเนี่ย」

 

*ตุบ ตุบ* เธอวิ่งไปเรื่อยๆขณะที่หลบคมดาบไปด้วย กำลังหาโอกาสบุกเข้าไปจัดคอมโบล้างหลอด HP

 

「อูย!……จริงด้วยสิ เราต้องกลับไปสู้ต่อ…」

 

สุดท้ายคาเอเดะก็ลุกขึ้นมาจนได้ และมองไปที่เจ้ากวางตัวนั้น
ถึงยังงั้นเธอก็มองเห็นมันตอนที่กลายเป็นแสงวับหายไปต่อหน้าเท่านั้น

 

「เอออออออออออออ๋!?」

「ฉันจัดการมันเรียบร้อยแล้ว ตอนที่เธอหลับปุ๋ยอยู่นะ」

 

ริสะหันหลังกลับมา และบอกไปแบบนั้น

สำหรับคาเอเดะแล้ว เธอคิดว่าไม่น่าเชื่อเลยว่าจะพิชิตดันเจี้ยนนี้ลงได้


ถึงยังงั้น ทั้งสองสาวก็ผ่านเข้าไปยังสเตจสองได้สำเร็จ




NEKOPOST.NET