NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.14 - สาวน้อยตู้เย็นกับการตกปลามันทั้งวัน


「โหววว! เมืองนี้มันเป็นอย่างงี้นี่เอง〜!」
 
ริสะมองไปรอบๆ ทำเสียงสูงด้วยความดีใจ
พอดูริสะซังกับตัวเธอเองในตอนเริ่มเกม เธอก็เริ่มคิดถึงอดีตในวันวาน
 
「คาเอเดะ…ออต-โตะ…ดูอันตรายจังนะ พอดูความต่างของชุดแล้วมันทำให้รู้สึกแย่น่ะ」
 
ริสะตั้งชื่อเพลเยอร์อยู่ พร้อมกับพูดคุยไปด้วย
ส่วนคาเอเดะก็ต้องระวังไม่เรียกชื่อจริงของริสะซัง
 
「ฮ่ะๆ ก็เธอมีแค่ของมือใหม่นี่นะ」
 
ริสะกับคาเอเดะลงทะเบียนเป็นเฟรนด์ในทันที และได้สร้างปาร์ตี้ขึ้นมา
ริสะซังเป็นเฟรนด์ประเภทไหนเหรอ?
 
แซลลี่
Lv1
HP 32/32
MP 25/25
 
【STR 10〈+11〉】
【VIT 0】
【AGI 55〈+5〉】
【DEX 25】
【INT 10】
 
Equipments
Head【ーーー】
Body【ーーー】
Right hand【Beginners Short Sword】
Left Hand【ーーー】
Legs【ーーー】
Shoes【Beginner’s Magic Shoes】
Accessories【ーーー】
【ーーー】  
【ーーー】   
 
Skill
None
 
「อัพสเตตัสหลายตัวจังนะ」
「ก็ปกตินี่นา!...ชั้นไม่ได้อัพ VIT MP HP ในตอนนี้นี่นา」
「ทำไมอ่า?」
「ก็หลบมันทุกเม็ด ถ้าไม่ได้รับดาเมจ HP กับ VIT ก็ไม่จำเป็น! เราก็ไม่ได้มั่นใจอะไรนักหรอก ถ้าได้ใช้เวทมนตร์น่ะ…แล้ว MP กับ INT ก็ใช้ได้อยู่ ถึงในตอนนี้จะต่ำก็เถอะ ส่วนที่อัพ STR ก็เพราะชั้นอยากใช้อาวุธบางชิ้นด้วยแหละ」
「คิดเยอะจริงๆเลยน๊า〜」
 
ก็แบบ คาเอเดะเอาแต่อัพ VIT หลังเวลอัพอย่างเดียว เลยไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมาก
 
「อุมุ…มีสิ่งที่จำเป็นอีกเย้อ ถ้าคิดว่าจะเปรียบเทียบกับยัยคนที่ไม่ได้รับดาเมจจากการโจมตีเลยอ่ะ เราก็คิดถึงเรื่องนี้อะนะ…แล้วรางวัลสำหรับที่สามนี่ใช่ชุดสวมใส่รึเปล่า?」
 
ริสะอยากรู้อยากสอด เพราะว่าเธอเคยได้ยินเรื่องชุดพวกนี้อยู่ 

「เป็นแค่เหรียญเกียรติยศน่ะ ไอ้เราก็หวังว่าเป็นชุดอะน้า〜」
「คงจะเป็นอีเวนต์หน้าล่ะมั้ง~…จริงสิ แล้ว? เราจะไปไหนกัน?」
 
พอคาเอเดะบอกว่าที่ๆจะไปคือทะเลสาบใต้ดิน
ริสะซังก็พยักหน้า *ฟุ่บ ฟั่บ* ดูเหมือนว่าหล่อนจะมีไอเดียผุดขึ้นมา 
 
「ถ้าเป็นยังงี้ ปล่อยให้เห็นหน้าที่ของชั้นละกัน! เรามีไอเดียแหล่มๆอยู่…」
 
คาเอเดะฟังเธออย่างซื่อตรง
 
ริสะจังพุ่งไปยังทะเลสาบใต้ดิน ถึงจะอยู่ภายในเกม การเคลื่อนไหวเยอะๆนั้นจะทำให้สมองล้าและเคลื่อนที่ได้ช้าลง แต่เธอนั้นต่างจากผู้เล่นคนอื่นๆ
มันขึ้นอยู่กับการทำงานของสมองว่าทำได้ดีแค่ไหน ยังมีความแตกต่างระหว่างการตอบสนองกับความเหนื่อยล้าอีกด้วย ขึ้นอยู่กับทักษะของเพลเยอร์ที่มีอยู่
เป็นเหตุที่ว่าทำไมริสะสามารถวิ่งไปได้ขนาดนั้น เพราะว่าเธอใช้ VR อยู่นั่นเอง และคาเอเดะก็ด้วย
 
ตัวเธอนั้นเกาะหลังริสะจังไป
ได้ถอดชุดหนักๆที่ใช้อยู่เป็นประจำออก ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าเป็นเมเปิ้ลจังแน่ๆ
ค่า STR ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชุดเกราะที่สวมอยู่เลย
แต่ว่าถ้าถือชุดเกราะอยู่ ต้องใช้ค่า STR เพื่อที่จะแบกชุดได้มากกว่านี้
นั่นทำให้เธอถอดชุดออก 

「มีหมาป่าสามตัวอยู่ข้างหน้า! เมเปิ้ลจัง ลุย!」
 
「ข้าวจา〜ยแล้ว〜!」
 
พอบอกไปงั้น ริสะก็วางคาเอเดะลงและดูระยะห่างอยู่

ริสะนั้นมี AGI สูงพอที่จะแบกคาเอเดะและวิ่งไปยังทะเลสาบใต้ดินได้ และถ้าเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ก็วางคาเอเดะลง ปล่อยให้เธอสู้ไป
การแบ่งแยกหน้าที่ที่ลงตัวนั้น ทำให้พวกหล่อนมาถึงที่หมายโดยใช้เวลาแค่ 1 ใน 5 จากเวลาที่คาเอเดะลงไปคนเดียว
 
「ว้าววว! เร็วจัง!!」
 
คาเอเดะก็ได้สวมชุดกลับ
ส่วนริสะจังก็ภูมิใจเพราะว่าเธอดันทำประโยชน์ได้ในทันที
 
「หึหึหึ…คุกเข่าต่อหน้าชั้นซ้า〜!」
「ฮะฮะー! ท่านแซลลี่คร๊า〜!」
 
ข้ามๆๆๆ ทั้งสองคนก็เริ่มตกปลา
ริสะได้ซื้อเบ็ดตกปลามาด้วย แล้วก็รอเหยื่อติดกับหลังจากโยนเบ็ดลงไปแล้ว
และก็กินเวลาไปชั่วโมงกว่าๆหลังจากที่ได้เริ่มตกปลากัน
 
「น-ในที่สุดก็ได้มาสามตัวแล้ว!」
「วู้วว ติดเบ็ดอีกละ!」
 
ผลก็คือ คาเอเดะตกไป 3 ตัว ส่วนริสะจังได้มา 12 ตัว
 
「ต้องขอบใจที่พามานี่ตั้งแต่เวล 1 ล่ะนะ แค่ฆ่าปลาพวกนี้ได้ เลเวลก็ขึ้นพรวดพราดเลย」
ริสะจังเลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 6
มีแถมด้วย
 
「ได้สกิล【Fishing】มาแล้〜ว! …สกิลแรกของชั้นเป็น【Fishing】พูดไม่ได้แล้วสิว่าเมเปิ้ลจังเป็นพวกประหลาดสิน้า〜」
 
【Fishing】ต้องการ DEX 20 หรือมากกว่า ซึ่งคาเอเดะไม่มีวันได้แน่ๆ
 
「แล้วแซลลี่ยังไม่ได้อัพค่าสเตตัสหรอ?」
「เดี๋ยวเราก็อัพหลังจากได้สกิลมาหน่อยๆน่ะ วิถีการต่อสู้ก็ขึ้นอยู่สกิลที่มีอยู่ด้วยนา…ชั้นคิดว่าควรดองค่าสเตตัสเอาไว้ แค่นี้ก็สู้กับมอนได้เหมือนกันน่า」
「สมกับเป็นผู้เล่นระดับสูงเลยนะจ๊า〜!」
「ก็มันจริงนี่นา ชั้นเล่นเกมมาเยอะนะจะบอกให้」
 
จากนั้นก็ยังคงตกปลาต่อไปอีกหลายชั่วโมง
จำนวนปลาที่คาเอเดะตกได้ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง
แต่ริสะจังที่ได้สกิล [ตกปลา] มา ตอนนี้ได้รวมๆกัน 20 ตัวแล้ว
 
「เอาไงล่ะ? พอกันรึยัง?」
「อื〜ม…ชั่วโมงสุดท้ายแล้วนา..โอเคเนอะ?」
「ได้เลย~! แต่ชั้นอยากทดสอบอะไรหน่อย…แทนที่จะนั่งตกปลา ขอไปดำน้ำล่าปลาได้มั้ย?」
「จ้ะ แต่เธอทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอนั่น?」
「เราคิดว่าเป็นไปได้นะ ก็เมเปิ้ลจังทดสอบอะไรแปลกๆหลายอย่างเลยนี่ รู้ตัวบ้างมั้ย? ชั้นคิดว่าถ้ามี AGI พอ คงฆ่าปลาได้อย่างน้อยซักตัวนึงก็ยังดี ชั้นว่ายน้ำเก่งอยู่น่า」
 
พอพูดไปแบบนั้น ริสะจังก็กระโจนลงทะเลสาบ
 
「ทำให้ดีที่สุดล่ะ〜!」
「อื้ม! จะไปล่ามาให้เยอะๆเลย〜」
 
จากนั้นริสะก็ดำน้ำลงไป หลังจากว่ายไปรอบๆใต้ทะเลสาบประมาณชั่วโมงนึง ก็กลับขึ้นมา
เธอหายใจหอบอย่างรุนแรง 
แต่คุณคนอ่านคงไม่คิดใช่มั้ยว่า เธอว่ายน้ำพุ่งไปตั้งแต่แรกๆด้วยค่าสตามิน่าที่เหลืออยู่น่ะ
 
「หลังจากได้สกิล【Swimming I】 กับ【Diving I】อะไรๆก็ง่ายขึ้นเยอะเลยล่ะ!」
 
ต่อมา ริสะจังก็เอาเกล็ดปลาสีขาวบริสุทธ์จำนวน 80 ชิ้นออกมาจากช่องเก็บไอเท็มของเธอ
 
「น-นี่ชั้นเอาไปได้จริงเหรอ?」
「เราก็ไม่ได้ใช้อะไรอยู่แล้ว…ก็นะ ถือเป็นการแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน รอบหน้าเธอต้องช่วยชั้น โอเค๊」
「ได้เลย! ชั้นสัญญาว่าจะช่วยเธอคราวหน้านะ」
 
คาเอเดะต้องขอบคุณริสะจังเป็นอย่างมาก และได้เก็บเกล็ดปลา 80 ชิ้นลงในช่องเก็บไอเท็ม
และริสะจังก็เริ่มคุยด้วยสีหน้าจริงจัง
 
「เน่〜…เมเปิ้ล ถ้าชั้นคิดถูกล่ะก็ ไม่ใช่ว่าดันเจี้ยนที่เราเจอนี่ มีคนรู้กันแค่สองคนใช่มั้ย?」
「อืมมม น่าจะใช่ล่ะนะ」
「ใต้ทะเลสาบนั่น มีรูเล็กๆอยู่รูนึง」
「……! ห๊ะ!」
 
ริสะจังไม่สามารถเก็บซ่อนความน่าตื่นเต้นได้แล้ว เลยพยักหน้าอย่างสุดชีวิต
 
「คงเป็นทางเข้าดันเจี้ยนแหละ แต่ว่า…
「เฮ้อ…ชั้นไปไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ」
 
ด้วยค่าสเตตัสที่คาเอเดะมี เธอคงดำน้ำไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเธอจมน้ำ เท่ากับว่าเธอตายเป็นครั้งแรก
 
「นั่นเป็นเหตุว่าทำไม ชั้นได้แต่คิดว่าในนั้นจะมีชุดเช็ตเฉพาะตัวเหมือนคาเอเดะจังยังไงล่ะ….」
 
พอคาเอเดะเข้าใจในที่สิ่งที่ริสะจังพยายามจะบอกแล้ว
เธอก็พูดขัด
 
「อื้ม ชั้นจะช่วยเธอไปยังที่นั่นเอง! จะได้หมดค้างบุญคุณกันเลยไง!」
「เราคิดอยู่แล้วว่าต้องพูดแบบนั้นฮ่าๆ! สมกับเป็นเมเปิ้ลจังจริงๆเลย!」
「อะแฮะๆ〜ไม่เท่าไหร่หรอกน่า〜!」
 
พวกหล่อนจำเป็นต้องล็อกเอาท์ออกเพื่อที่จะกลับไปได้เท่านั้น
แล้วก็นะ ริสะจังก็เริ่มว่ายน้ำต่อเพื่อเพิ่มเลเวลสกิล 【Swimming】กับ 【Diving】




NEKOPOST.NET