NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ก็เค้าไม่อยากเจ็บตัว เลยลงสเตตัสไปที่ค่าพลังป้องกันล้วนค่ะ - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.13 - สาวน้อยตู้เย็นกับมิตรสหายท่านหนึ่ง


「ไปแล้วนะคะ!」

 

เธอสวมชุดเครื่องแบบ และไปยังโรงเรียน

 

ไม่กี่วันมานี้ แดดนั้นแรงกว่าวันก่อนๆ ถึงยังงั้นก็เป็นแสงแดดที่รู้สึกอบอุ่นอยู่ดี

ซึ่งบอกได้ว่าฤดูใบไม้ผลิมาแล้วซักที

 

คาเอเดะนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง ถ้าเผลอปล่อยตัว เดี๋ยวคงหลับฝุ่บแน่ๆ

ถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ล่ะก็ ริสะซังที่นั่งห่างอยู่สองที่นั่ง คงผลอยหลับระหว่างอาจารย์สอนช่วงบ่ายแหงมๆ

 

ขณะที่คิดเช่นนั้นอยู่ เธอก็เดินอยู่บนถนนเส้นที่ไปโรงเรียนได้

บ้านของคาเอเดะอยู่ใกล้โรงเรียน เลยใช้วิธีเดินเอาได้ 5 นาทีก็ถึงแล้ว

แล้วเธอก็ไม่ได้ปป่วยเป็นภูมิแพ้เกสรด้วย คาเอเดะเลยชอบเดินไปโรงเรียนในฤดูนี้

 

「อาวล่ะ! วันนี้เค้าจะตั้งใจเรียนค่า〜」

 

พอผ่านประตูใหญ่หน้าโรงเรียนไป ก็ตรงดิ่งเข้าห้องเรียนของเธอ และนั่งประจำที่

 

หลังจากนี้เธอต้องเริ่มอ่านหนังสือแล้ว แต่พอได้เริ่มเล่นเกม New World Online ก็ดันไปนึกถึงเรื่องสกิลอีก จะมีสกิลแบบไหนบ้างน๊า ต้องทำยังไงบ้างเนี่ย แค่คิดก็สนุกแล้ว

 

「ยิ้มอะไรอยู่น่ะตัวเธอว์〜!」

 

*ป๊องงง* เสียงทุบหัวคาเอเดะดังขึ้นมา

จะใครซะอีก ริสะซังไง

 

「มะ-ไม่มีอะไรซักหน่อย!」

「อะจริงหราา〜? เออ จริงสิ วันนี้ชั้นก็ไม่ได้เข้าไปเล่นนี่หน่า แฮ่มๆ หึหึ…เอาเถอะๆ คาเอเอซัง วันนี้มีเรื่องสำคัญสุดๆมาบอกล่ะ!」

 

พอพูดไปแบบนั้น ริสะซังโน้มเอวลงมา เอาหน้าจ่อเข้าหาคาเอเดะอย่างรวดเร็ว

พอเคลียร์ลำคอแฮ่มๆแล้ว ก็พูดต่อ

ริสะซังนี่ทำตัวลึกลับจังน๊า

 

「อุ๊-ว!…อะไรอ่า ริสะซัง วันนี้ดูเครียดจังนะ」

「ใช่เลยล่ะ ใช่เลย เธอจะต้องไม่เชื่อแน่ๆ! ก็เพราะว่าวันนี้ชั้นได้รับอนุญาตให้เล่นเกมได้แล้วน่ะสิ!!」

 

*แปะแปะ* คาเอเดะปรบมือเบาๆ

เธอคงตั้งใจเรียนอย่างจริงจัง คาเอเดะรู้ได้เลยว่าริสะซังมีความสุขแค่ไหน แค่เห็นเธอดีใจ คาเอเดะก็มีความสุขแล้ว

 

「เพราะแบบนั้น เกมที่ชั้นอุตส่าห์ยัดเยียดให้คาเอเดะจัง ชั้นก็ได้เล่นซักที เย้〜」

「งั้นก็จัดตี้เล่นเกมโต้รุ่งได้แล้วสิ!」

「ช่ายๆจัดตี้ๆ หะ……นี่คาเอเดะซังเล่นไปก่อนแล้วหรอเนี่ย?!!」

 

ดูเหมือนว่าริสะซังจะตกใจ และส่งเสียงร้องดังลั่น

แต่ในห้องก็มีแค่สองเรา จะไปแคร์เรื่องเสียงดังกันทำม๊าย

 

「แอะ…อะแฮะๆๆๆ…」

「คาเอเดะนี่มันคาเอเดะจริงๆเลย ยังอุตส่าห์เล่นเกมที่อัดๆให้เล่นน่ะ …」

「เพิ่งจะรู้หรอยะว่ายัดเยียดให้เล่นเนี่ย?!」

「อิย๊า〜ดีใจจังเลย〜…ชั้นนึกว่าจะเป็นไปไม่ได้ซะแล้วว่าได้เล่นด้วยกันน่ะ แต่ชั้นก็คิดนะว่าคาเอเดะจะเล่นด้วย …」

 

แล้วริสะก็พูดต่อ

 

「แล้วนี่เก็บเวลบ้างยังอ่ะ? หรือแค่สร้างไอดีไว้เฉยๆ?」

「เอออ〜ตโตะ〜…อืมมมม กะ-ก็อยู่ที่เลเวล 20 จ่ะ」

 

ริสะซังถึงกับทึ่งไปเลย แล้วก็เข้าใจเรื่องที่คาเอเดะบอก เธอก็เริ่มยิ้มออกมา

 

「ว้าวววว〜…ดูท่าทางคาเอเดะจะติดเกมกว่าที่คิดไว้ซะอีกนะเนี่ย

「มูหรี่〜…」

 

คาเอเดะจ้องมองไปที่ริสะซังแล้วก็หน้าแดง

ส่วนริสะซังยังคงหัวเราะอย่างสนุกสนาน แต่ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร ดังนั้นคาเอเดะเลยไม่พูดอะไรต่อ

 

「อะฮ่ะๆ, ซอรี่มาเซ็น, ขำๆน่ะ, แต่ถ้าเก็บเวลไปขนาดนั้นแล้ว นี่ตัดสินใจบิ๊วตัวละครออกมาสายไหนแล้วใช่มะ?」

「อื้ม! เราเล่นสายป้องกันเต็มรูป ใช้โล่ยักษ์น่ะ รู้ปะ! แล้วก้อออ〜…ถ้าเป็นริสะซังชั้นจะยอมบอกก็ได้นะ

 

คาเอเดะก็ได้เล่าเรื่องสกิลกับสเตตัสที่เธอมี ให้ริสะฟัง

 

「แกมันปีศาจ! เกินคาดเลยแฮะ ว่าคาเอเดะซังจะเล่นบิ๊วประหลาดกว่าชาวบ้านได้เนี่ย」

「เอ๋!…จริงอ่ะ?!」

「เอิ่ม, ก็แบบว่า ถึงบิ๊วจะต่างจากปกติก็เถอะ แต่ดัน op ได้เนี่ยมัน〜…นี่ชั้นจะไล่ตามคาเอเดะซังทันมั้ยเนี่ยเหอะๆ …」

「ตะ-แต่ว่าถ้าริสะซังเล่นแบบเดียวกันกับเราล่ะ …」

 

เมื่อคาเอเดะบอกไปแบบนั้น ริสะซังก็ทำมือรูปกากบาทแล้วส่ายหน้า

 

「คาเอเดะก็คือคาเอเดะ ตัวชั้นก็คือตัวชั้น ชั้นไม่ได้หมายความว่า ที่ไม่อยากได้สกิลที่คาเอเดะซังบอกมา ก็เพราะว่าเป็นเพื่อนกันหรอกนะ! คือ…ชั้นอยากได้สกิลแกร่งๆด้วยความสามารถของตนเองมากกว่า」

「แล้ว ริสะซังจะทำไงต่ออ่ะ?」

「คาเอเดะเป็นสายแท้งอยู่แล้วนี่เนอะ เลยคิดว่าเป็นนักเวทย์ให้ก็น่าจะดี แต่ถ้าเล่นตี้คู่กับคาเอเดะ มันจะดูธรรมดาไปน่ะซี่ ชั้นไม่เอาด้วยหรอกนักเวทย์เบๆแบบนั้นอะ」

 

มู่ววว〜ขณะที่ริสะคิดว่าจะเล่นบิ๊วแบบไหนดี แล้วก็คิดออก จากนั้นก็ยิ้มแก้มปริ

 

「อ๊ะ! เลือกได้แล้ว! ชั้นจะเล่นเป็น..『Dodge Shield』」

「ดอดจ์…ชิลด์?」

「อื้ม! ชั้นกะว่า จะให้มอนมาตีชั้นแทนน่ะ แล้วก็หลบการโจมตีพวกมันแทนการยืนแท้งซะเลย」

「โหวววว!! จ๊าบอ่ะ!……แต่มันถือโล่ไม่ใช่หรอ ชั้นจะทำได้มั้ยนะ?」

 

คาเอเดะคิดเรื่องคำถามตะกี้แล้วก็พูดออกไป

ใช่แล้วจะมีใครเอาสายโล่เข้าตี้กันล่ะ

 

「ตี้ที่มีคาเอเดะอยู่ด้วยน่ะ ไม่ว่าจะสู้กับอะไรก็ไม่ได้รับดาเมจใช่มั้ยล่ะ! อันตรายก็ไม่มี! คิดว่าไง?」

 

พอได้ยินคำเหล่านี้แล้ว คาเอเดะก็นึกภาพออกเลย และผงกหัว *หงึก หงึก* ขึ้นลง

เธอตื่นเต้นมากจนต้องส่ายแขน *ควับ ควับ* เลยทีเดียว

 

「ก็ชั้นอยากสร้างตี้ด้วยคอนเซปต์นั้น เลยตั้งใจว่าจะเป็นแท้งสายลิงยังไงล่ะ

!」

 

เพราะว่าได้สัญญากันไว้แล้วว่าจะเล่นไปด้วยกันในคืนนี้ ทั้งสองคนเลยยุติการสนทนาลง

ริสะซังกลับไปนั่งที่

 

「สายดอดจ์ชิลด์นี่ …เก็บเวลให้ตันยากมั้ยนะ? แต่ก็นั่นแหละ มันทำให้ชั้นไฟลุกพรึ่บเลย …!」

 

ถึงริสะซังจะบ่นงึมงำเสียงค่อย แต่คาเอเดะก็ได้ยินนะ

นี่คือธรรมชาติของเหล่าเกมเมอร์ ริสะซังเลยทำถ้วยที่ได้มายากที่สุด  

สิ่งที่เธอกล่าวไปไม่นานนี้ ถ้าจะทำให้ปาร์ตี้บรรลุจุดประสงค์โดยไร้ข้อบกพร่อง

อย่างแรกเลยคือ ริสะซังต้องหลบการโจมตีของศัตรูให้ได้ก่อนนะ

 

เวทมนตร์นั้นยิงออกมาราวสิบลูก เป็นการโจมตีประสานความไวสูง

ลองจินตนาการดูสิว่า ถ้าหลบลูกกระสุนเวทย์เหล่านั้นได้อย่างสบายๆและปราบศัตรูได้จะเป็นยังไง

 

「หนาวสั่นไปยันสันหลังเลยคร่า…!!」

 

ส่วนริสะซังได้แต่ภาวนาให้เลิกคลาสไวๆ

 




NEKOPOST.NET